Óháðir á vegum Engeyings

Punktar

Nefnd Bjarna Benediktssonar um fjárlög kallast í fjölmiðlum „Óháðir sérfræðingar á vegum stjórnvalda“. Heitið er dæmigert um hlýðni óháðra fjölmiðla við orðaval úr tilkynningum óháðra blaðurfulltrúa á vegum stjórnvalda. Þarna hefur BB safnað hópi nýfrjálshyggjufólks til að skýra, hvernig og hvers vegna þurfi að skera á velferðina. Þörfin meinta stafar af óbærilegum niðurskurði gjalda á 1% ofurríkra, sem stjórna þrælabúðunum Íslandi. Flóknara er það ekki. Nýfrjálshyggja tók völdin í pólitískum trúarbrögðum á vesturlöndum nokkru fyrir aldamót. Hefur síðan ungað út dæmum um „græðgi er góð“ og skrapað upp limið í samfélögum vestrænna þjóða.

Hafna lækkun skatta

Punktar

Samkvæmt rannsókn á vegum Huldu Þórisdóttur, dósents við Háskólann, vilja mjög fáir Íslendingar lækka skatta á kostnað almannaþjónustu. Íslendingar eru þannig mjög velferðarsinnaðir. Andvígir boðorði nýfrjálshyggjunnar: Græðgi er góð. Þá sýnir rannsóknin, að flestir skilgreina sig pólitískt á miðju frekar en hægri eða vinstri. Fjarlægð milli pólitískra skoðana fólks er minni hér á landi en á öðrum Norðurlöndum. Fólk ber traust til annars fólks, þótt það vantreysti stofnunum. Til dæmis er fólk hér með svipaðar, rólegar skoðanir á innflytjendum. Ungt fólk hefur áhuga á stjórnmálum, helzt óhefðbundnum og fjölþjóðlegum stjórnmálum.

Ráðherra upp á punt

Punktar

Landlækni og heilsuráðuneytinu greinir á um hvort ráðherra geti haft afskipti af starfsemi einkaspítala fyrir legusjúklinga við Ármúla. Ráðuneytið telur slíka breytingu sjálfvirkt heimila með samningi Steingríms Ara Arasonar við Læknafélag Íslands. Landlæknir segir stöðuna valda mikilli óvissu, þar sem framtak forstjóra Sjúkratrygginga geti leitt til sjálfvirkrar einkavæðingar spítalaþjónustu. Vill Landlæknir, að Óttarr Proppé heilsuráðherra komi úr felum og kveði upp úrskurð um einkavæðingu sérhæfðrar spítalaþjónustu með legudeild eða ekki. Þetta er gott dæmi um, að pólitísk tilvera Proppé er eingöngu upp á punt og að hann veit það.

Böðlast gegn spítala

Punktar

Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra seldi í gær Garðabæ ríkislóðina umhverfis Vífilstaði. Áður hafði Benedikt Bjarnason, þáverandi fjármála, tekið þær lóðir úr höndum Landspítalans og flutt yfir til ráðuneytisins. Með aðgerðunum hefur ríkið ákveðið, að nýr landsspítali verði ekki byggður á Vífilstaðasvæðinu. Margir hafa fjallað um slíkan flutning undanfarna mánuði. Flestir hafa talið skynsamlegra að reisa hátæknispítala þar, fremur en á þröngu lóðinni við Hringbraut. Ákvarðanir Engeyinga slá á þá umræðu. Páll Matthíasson, forstjóri Landspítalans mótmælti í gær harðlega þessum yfirgangi, sem rýrir svigrúm spítalans til uppbyggingar.

Fimm ára áætlun bófa

Punktar

Fimm ára áætlun bófaflokkanna snýst um að halda útgjöldum niðri til að eiga fyrir skattalækkunum þeirra auðugustu. Byrjar með því að lækka eða afnema auðlindrentu, auðlegðarskatt, tryggingagjald og sitthvað fleira, sem ríkir borga. Öll lækkun skatta er miðuð við þá tekjuhæstu. Síðan er rýrnun ríkistekna notuð til að segja, að ótímabært sé að efla heilsuþjónustu, tekjur öryrkja, aldraðra og sjúklinga, svo og lausnir húsnæðisvanda unga fólksins. Peningarnir séu ekki til. Og þeir eru ekki til, af því að bófaflokkarnir hafa lækkað skatta auðgreifa. Þetta dæmi er alltaf eins og leiðir ævinlega til breiðara bils milli auðgreifa og annars fólks.

Eru og þykjast vera

Punktar

Nýir flokkar bætast sífellt við, einkum á jaðri stjórnmálanna. Sérkennilegt, því skoðanir flestra eru svipaðar. Vilja, að ríkið ábyrgist velferð öryrkja, aldraðra og sjúklinga og sjái ókeypis um meðferð þeirra. Vilja, að ungt fólk fái þak yfir höfuð sér. Þessi almenna skoðun heitir sósíaldemókratar. Merkilegt, að enginn flokkur skuli heita það. Hægri flokkar eru svo einkum þeir sem þykjast vera sósíaldemókratar í kosningum, en eru það ekki milli kosninga. Þeir eru gerðir út og kostaðir af þeim allra ríkustu, sem árlega stela tugum milljarða af þjóðinni. Alls er helmingur flokka landsins sósíaldemókratar og hinir þykjast vera það.

Gagnrýni er ekki hatur

Punktar

Nú til dags er farið að skilgreina gagnrýni kruss og þvers sem hatursorðræðu. Til dæmis er gagnrýni á trúarbrögð, á þjóðskipulag, stöðu stjórnmála, á lélegt eða rangt mataræði, gagnrýni á klæðaburð. Ég er sagður múslimafóbi fyrir rökstudda gagnrýni á bókstafstrúnað sumra múslimaklerka. Álitsgjafar eru oft sagðir stunda hatursorðræðu fyrir að gagnrýna jafnlaunavottun, gagnrýna ofát og offitu og svo framvegis. Samfélagið verður að þola vel rökstudda gagnrýni. Fólk þarf að þola umræðu, sem er þeim ekki að skapi. Stundum eru rétttrúuð að reyna að stöðva umræðu, sannfærð um ágæti eigin skoðana. Þau eiga eftir að þurfa að þola mikið.

Sérhópar á fésbók

Punktar

Sérhóparnir á fésbókinni eru þægilegir og koma mér að góðu gagni. Skemmtilegast finnst mér að skoða „Gamlar ljósmyndir“. Þær sýna mér, hvað betur hefði farið í skipulagi Reykjavíkur, ef borgarstjórn hefði ekki legið marflöt undir verktökum. Pólitískt er mest vit í „Pírataspjallinu“. Þar er bezt framtíðarsýnin og öflugur stuðningur við þá, sem minnst mega sín. Eigandi „Sósíalistaflokksins“ bað mig ekki trufla nýja flokkinn með nærveru minni. Þótt ég hafi þannig ljúflega verið rekinn úr flokknum, kíki ég stundum þangað. Skrítið er, að eigandi flokks skuli samtímis segja 300.000 kr. vera há laun blaðamanna og vill samt ekki borga þau.

Hatrið á aumingjum

Punktar

Á síðasta kjörtímabili gaus upp hatur á öryrkjum, gamlingjum og sjúklingum. Vegna þvættings frá ríkisendurskoðanda um svindl og svínarí í greiðslum til aumingja. Sturluð þingkona í forsæti fjárhagsnefndar alþingis fór mikinn um fláttskap öryrkja, gamlingja og sjúklinga. Vigdís Hauksdóttir blómstraði. Sjúkratryggingar Íslands tóku upp hatrið, undir stjórn Steingríms Ara Arasonar. Aumingjar landsins voru teiknaðir upp sem skúrkar. Í vetur kom í ljós, að tölurnar voru þvættingur, sem ríkisendurskoðandi afsakaði. Enn byggir ríkisstjórnin á þessum grófu mistökum og notar hvert tækifæri til að níðast á öryrkjum, gamlingjum og sjúklingum.

Kusu íslamskt einræði

Punktar

Með naumum meirihluta ákváðu Tyrkir í gær að sigla í átt til miðalda undir stjórn einræðisherra. Samþykktu harðari íslamisma í stað lýðræðis, sem hefur ríkt þar í landi frá valdatöku Mustafa Kemal Tyrkjaföður. Tyrkir hafa á einu ári snúið sér frá Evrópu og Evrópusambandinu og tekið upp harðstjórn. Stjórnarandstæðingar, blaðamenn, herforingjar og fleiri sitja í fangelsum tugþúsundum saman. Recep Erdoğan forseti hefur þar á ofan höfðað meiðyrðamál gegn þúsundum einstaklinga. Svartir efnahagstímar eru framundan í Tyrklandi og ferðaþjónusta í rúst. Istanbul hættir að vera fjölþjóðlegur Mikligarður og Tyrkjakonur verða annars flokks.

Blái bletturinn

Punktar

Þótt höf séu alls staðar að hitna á jörðinni, er einn blettur alltaf er að kólna. Það er hafið suðvestur af Íslandi. Haraldur Sigurðsson jarðfræðingur bendir enn einu sinni í bloggi sínu á undantekninguna. Getur stafað af, að Golfstraumurinn sé að linast og hægja á sér, sem gæti haft alvarlegar afleiðingar á Íslandi. Stjórnvöld hafa þó ekki sýnt neinn áhuga á að bregðast við bréfum frá Haraldi um þetta efni. Fræðimenn hafa spáð því, að kólnun þessa bletts í hafinu muni verða hraðari þegar fram líður. Kannski kemur að því, að við getum hætt að rífast um kvóta á fiski, ef og þegar ekkert verður að rífast um. Þorskurinn bara farinn.

Haraldur Sigurðsson

Nota bæði munnvikin

Punktar

Lífeyrissjóðir stéttarfélaga eiga mikinn hlut í fréttnæmum fyrirtækjum. Til dæmis 38% í Granda, sem sagði upp hundrað Skagamönnum til að flytja vinnslu austur á land. Lífeyrissjóðirnir eiga líka stóra hluti í fréttnæmum leigufélögum, sem raka að sér íbúðum og snarhækka leigu. Eiga líka stóra hluti í verzlunarkeðjum með matvæli, sem hækka verð, þótt krónan hækki. Stjórnarmenn í lífeyrissjóðum hafa hag af gengissveiflum, vaxtahækkunum, okri á íbúðaleigu og lokun kvótagreifa á vinnslulínum. Verkalýðsrekendur heimta hærri laun með öðru munnvikinu og vinna að lægri kaupmætti með hinu munnvikinu. Þessu gerspillta kerfi þarf að bylta strax.

Proppé er týndur

Punktar

Óttarr Proppé heilbrigðisráðherra er týndur. Svarar engum beiðnum um fréttaviðtöl og lætur hvergi sjá sig. Hefur nefnilega svikið öll loforð, sem hann gaf fyrst fyrir hönd Bjartrar framtíðar og síðan við stjórnarmyndun. Hefur uppgötvað að engir peningar séu til. Það er vegna stórkarlalegra tekjulækkana í kvótarentu og auðlegðarskatti í þágu eigenda Sjálfstæðisflokksins. Proppé dregur engar vitrænar ályktanir af því ferli, heldur strýkur ljúflega um handarhvílu ráðherrastólsins. Honum nægði að pósa fínn í tauinu. En nú duga látalætin ekki lengur. Fólk áttar sig á, að loforð vísa bara inn í óvissa framtíð, án neinna haldbærra framkvæmda.

Gegnsæi sýnir glæpina

Punktar

Algert gegnsæi er öflugasta vopnið til að ná fram lýðræði. Gegnsæi hins opinbera, banka, fyrirtækja, einstaklinga. Leyndarhyggja er enn alls ráðandi. Fólk fær að vita það, sem það er talið þurfa að vita, og ekkert umfram það. Hinn dæmigerði andstæðingur lýðræðis er forsætisráðherra okkar, sem lá á tveimur mikilvægum skýrslum um siðblindu sína fram yfir kosningar og stjórnarmyndun. Þannig falsaði hann þá mynd, sem kjósendur sáu. Allir fundir ríkisstjórnar, embætta, fyrirtækja eiga að vera opnir og sömuleiðis plögg, sem skoðuð eru á þessum fundum. Það er ekki að ástæðulausu, sem valdafólk forðast þetta: Gegnsæið kemur upp um glæpina.

Hér er þrælahald

Punktar

Enn hefur ekki tekizt að koma á lýðræði í neinu landi, þótt rúmar tvær aldir séu frá frönsku byltingunni. Alls staðar ráða valdamenn, sem ljúga að þrælum sínum og svíkja kosningaloforð. Sjáið bara Viðreisn og Bjarta framtíð. Ríkisstjórnin lafir á lygum og svikum valdafólks flokka. Leyndarhyggja er alls ráðandi, samanber þögn forsætisráðherra um tvær skýrslur fram yfir kosningar og stjórnarmyndun. Með því að stýra upplýsingum og stjórna fjölmiðlum tekst þeim að halda okkur þrælunum tiltölulega þægum. Slíkar aðferðir nota þeir enn til að ræna og rupla verðmætum þjóðarinnar, samanber Engeyinga og kvótagreifa. Þetta er þrælahald, ekki lýðræði.