Punktar

Ofmat á loforðum

Punktar

Mér finnst mat á loforðum hafa um of yfirtekið kosningabaráttuna. Fólk tekur alls konar próf til að finna samsvörun með sér og flokkum eða frambjóðendum. Hafið þið ekki fattað, að orð eru oftast lygi í pólitík? Flokkur og frambjóðandi lofar öllu fögru, en hyggst ekki efna neitt af því. Efndi Sjálfstæðisflokkurinn eitt loforða sinni eftir síðustu kosningar? Það er ekki til marklausari iðja en að bera orð frambjóðanda saman við skoðanir þínar. Auðvitað skipta gerðir máli, ekki orð. Auðvelt er fyrir þig að sjá, að þeir, sem hafa verið í stjórn síðustu fjögur ár, eru ónothæfir. Einkum D, en líka C og A, B og M. Þetta er allra einfaldasta mál.

Farðu burt Bjarni

Punktar

Bjarni Benediktsson hefur í rúman áratug verið í braski um vanhelg sambönd sín í bönkunum. Ætlaði sér að græða á húsum í Macao, sem síðan reyndust vera í Miami. Á öllum stigum sagði hann rangt frá málavöxtum. Hann var í öllu því gráa, sem erlendis telst siðblinda, sem hæfi ekki pólitíkusi. Hann gekk um bankana, færði til peninga, flutti yfir í gjaldeyri og allt annað, sem venjulegir kúnnar gátu ekki. Á mörgum sviðum var hann siðvilltari en Sigmundur Davíð, sem lýgur fremur skýjaborgum um að gefa kjósendum fé. Farðu burt Bjarni, þú átt ekkert erindi hér lengur í þessu landi. Og mundu eftir að taka Sigmund Davíð með þér um borð.

Bara í fótunum

Punktar

Leifar fjórflokksins eru enn öflugar eftir að hafa hundrað sinnum spilað rassinn úr buxunum. Samtals eru þeir orðnir sex flokkar eftir klofning Sjálfstæðis og Framsóknar, með alls um 80% stuðning þjóðarinnar. Skýrara dæmi er ekki unnt að finna um dauðaþrá íslenzku þjóðarinnar. Eftir hverjar efnahagslegu hamfarirnar á fætur annarri, þráir þjóðin að umfaðmast af tveimur ríkisbubbum með stolið fé í skattaskjóli á aflandseyjum. Siðblinda þjóðarinnar er orðin aðhlátursefni víða um heim. Íslendingar hafa lítið í höfðinu, en geta spilað bolta. „Was man nicht im Kopf hat, hat man in den Beinen,“ segir þýzka spakmælið um okkar furðulegu þjóð.

Einn með lausnir

Punktar

Þú er kjósandi. Búinn að fá nóg af bófum og jafnvel fjórflokknum öllum. Búinn að fá nóg af súkkulaðidrengjum Engeyinga og Kögunar. Búinn að fá nóg af gerðum, sem ganga þvert á gefin loforð. Búinn að fá nóg af skattleysi þeirra allra ríkustu og annarra, sem safna haugum af gjaldeyri í skattaparadísum aflandseyja. Búinn að fá nóg af hruni af mannavöldum. Búinn að fá nóg af húsnæðisleysi ungs fólks. Búinn að fá nóg af skerðingum aldraðra og öryrkja. Búinn að fá leið á endalausu leyndó í kerfinu og bönkunum. Unga fólkið hefur af eigin hvötum stofnað flokk til að leysa vanda nútíðar og framtíðar. Píratar eru flokkur, sem hefur lausnir.

Orð standa ekki

Punktar

Ríkisútvarpið hefur útbúið kosningaspil, sem gerir fólk kleift að bera sig saman við flokka og frambjóðendur. Samt er spilið gagnslaust. Gerir ráð fyrir, að yfirlýsingar og loforð flokka og frambjóðenda séu marktæk. En það eru þau ekki. Ef við tökum hina deyjandi ríkisstjórn sem dæmi, þá reyndust verkin vera öfug við loforðin, ekki bara hjá bófaflokknum. Sama verður uppi á teningnum núna. Sá, sem samsvarar sig við Bjarna Ben eða Sigmund Davíð verður fyrir vonbrigðum eftir kosningar. Kosningaspil Ríkisútvarpsins er ágætis dægradvöl, en gefur jafnframt í skyn, að orð muni standa. Það er einmitt einkenni orða, að þau standast ekki.

Skortur á mannasiðum

Punktar

Öll þessi #MeToo bréf á samfélagsmiðum hafa skekið Vesturlönd, ekki síður Ísland en önnur lönd, jafnvel meira. Á Stéttinni í gærmorgun fékk ég að heyra nákvæmar sögur af köllum, sem ég þekki. Mér hafði ekki dottið í hug að til væri þvílíkt áreiti. Það stangast á við allt, sem ég hef lesið um siði og framkomu fólks. Ég hef lengi talið, að taka þurfi upp kennslu í rökfræði í menntaskólum, til dæmis í tíu algengustu rökvillum, sem taka yfir hálfa fésbókina. Nú sé ég, að ekki er síður þörf á kennslu í siðfræði í menntaskólum. Kennslu í mannasiðum, hvernig fólk hagar sér í samskiptum við annað fólk, einkum þó og sér í lagi við konur.

Tugþúsundir í ruglinu

Punktar

Mörgum finnst fréttnæmt, að Sjálfstæðis sé kominn niður fyrir 20% í fylgi. Mér finnst merkara, að 40.000 manns ætli að kjósa bófaflokkinn. Þrátt fyrir allt, sem gengið hefur á. Fréttir um leynireikninga Bjarna formanns í skattaskjóli á aflandseyjum og margs konar brask hans í beinu sambandi við glæpabanka á síðustu stundu fyrir hrun. Í evrópskum alvörulöndum sæti hann í fangelsi, misheppnaður fjárglæframaður með pólitískt öryggisnet. Eins finnst mér merkilegt, að annar fjárglæfrakall og spraðurbassi skuli eiga slíka reikninga í skattaskjóli og vera aðili að hrægammasjóðum. 20.000 ætla að kjósa Sigmund, sem ætti líka að sitja inni.

Sparkið bófum út

Punktar

Öryggisstofnun Evrópu hefur óskað eftir, að íslenzk stjórnvöld aflétti lögbanni hins pólitíska sýslumanns á birtingu efnis um fjárglæfra Bjarna Benediktssonar. Ríkisstjórnin er þannig orðin að vandræðabarni evrópskra siðaregla. Eins og við séum eins konar Kenía eða Egyptaland. Bjarni hefur ekki lyft litla fingri til að fá banninu aflétt, þótt hann segi það vera árás á sig. Bófarnir eru ekki í vanda við að hrópa: Ekki ég. Og kenna öðrum um. Þetta er eins og Mafían á Sikiley og á Möltu. Hér eru þó ekki blaðamenn sprengdir upp. En ljóst má vera, að fyrir þroska lýðræðis er Sjálfstæðis algert eitur, sem kjósendur einir geta sparkað út.

Tunnan valt og úr henni allt

Punktar

Nú fer að koma tími til að spá í skoðanakannanir. MMR kannaði í gær og í dag og komst að athygliverðum niðurstöðum. Vinstri græn og Sjálfstæðisflokkurinn eru komin niður fyrir 20%. Merkilegt er þó, að sá síðarnefndi tapar bara rúmu 1% á lögbannsmáli flokksins. Hér eftir verður erfitt að skafa meira utan af honum. Þá er bara eftir árleg minnkun vegna andláts aldraðra. Fylgishrunið er mest hjá Flokki fólksins, sem missir kjósendur í allar áttir. Mest til flokks Sigmundar Davíðs Panamagreifa, sem lengi hefur verið ófyrirleitnasti sölumaður snákaolíu. Samfylkingin og Píratar eru á uppleið, ánægjuefni fyrir miðjuna í pólitíkinni.

Bófar tala í kross

Punktar

Kosningastríð bófaflokksins er að fara í gang í dag efir að hafa verið truflað af tveimur stórmálum. Annað eru frásagnir fjölda kvenna, innlendra og erlendra, af kynferðislegri áreitni. Þær hafa runnið saman við stuðning föður forsætis við uppreist æru barnaníðings. Hitt er lögbann við birtingu frétta um fjárglæfra forsætis og efasamdir um, að hann kunni með fé að fara. Í dag fóru samtök atvinnurekenda af stað með nýja röð af lygagröfum um kostnað við skattahækkanir. Sama dag fer forsætis allt einu að tala jákvætt um auðlindarentu. Hagsmunirnir og bófaflokkur þeirra tala í kross í þessari síðbúnu bylgju kosningaáróðurs.

Bófar hristi sýslumann sinn

Punktar

Jæja, þá eru ráðherrar bófaflokksins hver á fætur öðrum búnir að lýsa furðu sinni á lögbanni sýslumanns bófanna. Þar á meðal forsætis. Næst að láta gerðir fylgja orðum. Þeir gangi á fund sýslumanns síns og segi honum þá meiningu sína, að hann sé glórulaust fífl. Þeir semji á fundinum afturköllun lögbannsins og láti sýslumann sinn undirrita. Annars eru orð þeirra einskis virði. Ljóst er, að ekki einu sinni gamlingjar flokksins taka að sér að verja sýslumann sinn. Létt er að fórna einum skjalfestum brotamanni flokksins til að létta á formannsstrák, sem á sér langa harmsögu fjárglæfra í skjóli pólitískrar aðstöðu og ætternis.

Laskað lýðræði

Punktar

Sýslumaður bófaflokksins var látinn reyna að stöðva fréttir fjölmiðla af Bjarna Benediktssyni, fjárglæfrum hans, forréttindum og aðkomu pabbans að ýmsum málum stráksins. Dómarar bófaflokksins munu gæta þess, að úrskurður komi ekki fyrr en eftir kosningar. Lýðræði er hér að færast í sömu átt og í Venezúela. Bófarnir grípa hvert hálmstráið á fætur öðru í lygum og þöggun. Mogginn spilar í dag ekki með bófaflokknum, hvað sem síðar verður. Aðeins Viðskiptablaðið hlýðir flokknum. Nú getur fólk farið á opna fundi bófaflokksins og spurt, hvers vegna flokkurinn hætti ekki afskiptum af pólitík. Skrípó bófanna er gengið út fyrir allar öfgar.

Umræðan er stjórnlaus

Punktar

Nokkur mál hafa ekki náð nægri umfjöllun og teljast tæplega kosningamál. Þar er fremst Stjórnarskráin, sem bara Píratar fjalla um. Næst kemur uppboð veiðileyfa, auðlindarentan, sem jafnvel Píratar eru hættir að fjalla um. Selja væntanlega ekki nógu vel. Önnur mál hafa fengið töluverða umfjöllun. Sjálfstæðisflokknum hefur aldrei þessu vant mistekizt að stýra umræðunni. Forusta Viðskiptablaðsins hefur gefizt illa. Fölsuðu gröfin um stöðu Íslands í umheiminum hafa jafnóðum verið sprengd upp. Misskipting ríkra og fátækra hefur raunar aukizt um langan tíma. En við bíðum enn eftir stóru bombunni, sem ruglar allar fyrri kannanir.

Ei má birta um bófann

Punktar

Sýslumaðurinn í Reykjavík hefur fallizt á lögbannskröfu þrotabús Glitnis gegn Stundinni og Reykjavík Media. Gögnin, sem ekki má birta, fjalla að mestu leyti um fjárglæfra Bjarna Benediktssonar forsætisráðherra. Ekkert lögbann hefur verið sett á Guardian, sem er þriðji útgefandi þessarar sorgarsögu. Fyrsti kaflinn var birtur í Stundinni um síðustu helgi og von var á næsta kafla í þessari viku. Enginn veit, hvort þjóðin fær frekari upplýsingar um, hvers vegna Bjarni Ben er óhæfur um að vera í pólitík, hvað þá að vera forsætisráðherra. Honum ber að segja af sér. Nú þegar. Við getum ekki lengur verið athlægi nágrannaþjóða.

Þrír flokkar telja

Punktar

Furðulegt er, að sumt fólk vilji kjósa flokka undir forustu Panama-greifa, sem hugsa eingöngu um sjálfa sig, bófaflokkinn eða Sigmund. Furðulegt er, að sumt fólk vilji kjósa eins manns flokka með varhugaverða undirsáta, Flokk fólksins eða Sigmund. Skynsamlegt er af þessum ástæðum að hafna Sjálfstæðisflokknum, Miðflokknum og Flokki fólksins. Tveir flokkar eru komnir niður fyrir 5% og munu ekki fá kjörna þingmenn. Rétt er því að hafna hækjum bófanna, Bjartri framtíð, Viðreisn og nokkrum örflokkum öðrum. Eftir standa þá Vinstri græn, Píratar og Samfylkingin. Þeir eru líklegir til að geta myndað stjórn um hag almennings.