Ferðir

Amsterdam restaurants

Ferðir

Bistro la Forge
Korte Leidsedwarsstraat 26. Phone: 624 0095. Price: DFl.100 ($60) for two. All major cards. (A3).
A few steps from the lively Leidseplein square. (Shortlisted for evaluation and inclusion)
Blauwe Parade
Nieuwezijds Voorburgwal 178. Phone: 624 0047. Fax: 622 0240. Price: DFl.90 ($54) for two. All major cards. (B1).
Good value at the Port van Cleve hotel, with delftware, a few steps from the royal palace. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Bols Taverne
Rozengracht 106. (A2).
This tasting local of the biggest jenever company is a combined pub and restaurant near Westerkerk and Anne Frank Huis, offering at least 100 different spirits. It has some garden tables outside. The offerings of the day are chalked on billboards. This place is unusually bright and unusually free of dust.

Café Roux
Oudezijds Voorburgwal 197. Phone: 555 3560. Price: DFl.100 ($60) for two. All major cards. (B2).
In the charming Grand hotel, in the university district. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Chez Georges
Herenstraat 3. Phone: 626 3332. Hours: Closed Wednesday. Price: DFl.140 ($84) for two. All major cards. (A1).
A French restaurant near the Anne Frank house. (Shortlisted for evaluation and inclusion)
Christophe
Leliegracht 46. Phone: 625 0807. Fax: 638 9132. Hours: Closed Sunday. Price: DFl.220 ($132) for two. All major cards. (A1).
A simple, split-level dining room behind huge shop windows, offering some of the best French cuisine in Amsterdam, 500 meters from Dam square. Jean-Christophe Royer from Toulouse cooks in the style of Southwestern France.
The softly pink walls are bare and the tables are unusually well spaced, enhancing a feeling of emptiness, if it were not for the huge flower arrangement in the middle. This is a culinary temple, not a decoration temple. Three menus, a four-course menu for DFl. 95, a three-course menu for DFl. 75 and a four-course vegetarian menu for DFl. 75.
• Wild mushroom paté with green vegetable sauce.
• Softly grilled salmon on green beans and red tomato sauce.
• Sweetbreads on stewed duck with mashed potatoes.
• Pear and raspberry soup with red wine sorbet.

Dynasty
Reguliersdwarsstraat 30. Phone: 626 8400. Fax: 622 3038. Hours: Closed Tuesday & January. Price: DFl.210 ($126) for two. All major cards. (B2).
A classy and smart Chinese spot in a quality restaurant street leading off Leidsestraat, with an open-air terrace in the back.
It is decorated with lots of parasols, matching paintings on the walls, busloads of flowers, showy curtains and carpets and a nice table service. The service is exemplary. The offerings are less standard and more interesting than those at the run-of-the-mill Chinese places, also relatively expensive.
There is a variety of set menus, offering samples of Chinese and also Thai and Vietnamese cooking. The good wine list fits the cuisine.

Edo
Dam 9. Phone: 554 6096. Fax: 639 3146. Price: DFl.180 ($108) for two. All major cards. (B2).
On a long shopping corridor behind the Krasnapolsky lobby, inside the hotel, offering Hibachi cooking, in which the chef stands at the guests’ table and does all the cooking from raw materials.
Guests sit on bar seats at a wooden table surrounding a stove on three sides. Seven can sit at each table. The materials arrive raw and sliced on trays. Then the cook starts his action, partly showing off. It inspires trust to see the gleaming, fresh food in front of you and to observe the simple pan-frying with as little oil as possible, retaining original flavors.
Lunch menus cost around DFl. 45, dinners around DFl. 70. The lunch menus can include items such as squid, coated in ginger and mustard sauce; fried onion and cucumber in garlic; scallops, mushrooms and prawns; beef slices, bean sprouts, paprika, potatoes, aubergines and rice with eggs. Everything is light on the stomach and correspondingly healthy.

Haesje Claes
Spuistraat 273. Phone: 624 9998. Fax: 627 4817. Price: DFl.85 ($51) for two. All major cards. (A2).
The premier Dutch restaurant in the city center has been a few steps from the Spui Square since the end of the 19th century. The Dutch even order here lots of hot chocolate with piles of whipped cream as a starter. Just forget calorie-counting.
This large restaurant, divided into smaller sections, is decorated in a cozy Dutch burgher style. The wood decorations are dark and heavy, partly carved. Frilled lampshades characterize the place, that is just as popular with traveling Dutchmen as it is with traveling foreigners who arrive here by the busloads.
• Kaassoufflé = cheese soufflé.
• Haring = herring.
• Kippensoep = chicken soup.
• Biefstuk = chopped beef.
• Hutspot = meat pot.
• Stoopwafels = waffels with syrup.

Indrapura
Rembrandtsplein 42. Phone: 623 7329. Fax: 622 3038. Price: DFl.100 ($60) for two. All major cards. (B2).
It is at one of the main squares in the center. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Kantjil
Spuistraat 291. Phone: 620 0994. Fax: 623 2166. Price: DFl.95 ($57) for two. All major cards. (B2).
Comparatively inexpensive, plainly decorated, popular and authentic Indonesian restaurant in the city center, a few steps from the Historisch Museum, popular with young people.
It is large and divided into parts, including no-smoking areas. Furnishings are spare and no linen on tables. Service is good, though. Rijsttafel was priced at DFl. 40 upwards. Most people order something less, such as a luxury edition of Nasi Goreng at DFl. 20. The crispy prawn bread is abundant.
• Crispy prawn bread.
• Chicken soup with sliced egg.
• Rijsttafel = rice table.
• Nasi Goreng = small rice table.

Kopenhagen
Enge Kapelsteeg 1, Rokin 84. Phone: 624 9376. Hours: Closed Sunday. Price: DFl.120 ($72) for two. All major cards. (B2).
A few steps from Rokin, 300 meters from Dam square, in a cellar with tiny windows. It offers rather good Danish cooking and as a special tourist menu at a reasonable price.
The decorations are eccentric. A comic strip on pirates is painted on the walls. Candles and oil lamps on the tables, rigging and tackle in the ceiling. This is the place for “smørrebrød”, Danish sandwiches, and for seafood rather than meat.
• Hovmestersild = a tray with six types of cured herring and smoked mackerel.
• Griet = Grilled brill with pan-fried potatoes and salad.
• Coffee with chocolate and mint.

Lucius
Spuistraat 247. Phone: 624 1831. Hours: Closed lunch & Sunday. Price: DFl.150 ($90) for two. All major cards. (A2).
A modern seafood restaurant very centrally located 400 meters from Dam. Its clientele consists mainly of young and cheerful people, served by equally young and cheerful people.
The dining room is long, with goldfish in aquariums. The menu is chalked on the walls among seafood posters. The tables are dense and the atmosphere is full of vitality. There is always one meat dish on the extensive menu.
• Trout paté with dill.
• Poached salmon with mushroom sauce and ham slices.
• Deep-fried cheese with almond flakes.
• Swordfish.

Manchurian
Leidseplein 10 a. Phone: 623 1330. Fax: 626 2105. Price: DFl.120 ($72) for two. All major cards. (A2).
On the central Leidseplein itself, one of the best Chinese restaurants in the center. The large restaurant has a few tables in a glass enclosure on the pavement. It is heavily decorated in a Chinese way, including lanterns and complicated wall pictures.
The tables are luxuriously made up and the service is exemplary. A Chinese version of Rijsttafel offers 18 courses for DFl. 30. Other items are more interesting, such as a lotus and dates soup as a starter and a steamed sole with strange spices, served in the stock, as a main course.

Mirafiori
Hobbemastraat 2. Phone: 662 3013. Hours: Closed Tuesday dinner. Price: DFl.120 ($72) for two. All major cards. (A3).
The best Italian eatery for several years, on the road from Leidseplein to Rijksmuseum, about 200 meters from the latter.
The mild paneling is old and simple as the worn parquet on the floor. White linen covers the worn tables. Dusty wine bottles are in cupboards and on shelves all over the place. A whole wall is covered with photos of Italian guests. Italian music was augmented by the singing of the waiters.
• Prosciutto crudo San Daniele = raw ham from the Venetian area, with salad and butter.
• Stracciatella alla romana = egg soup.
• Zuppa di pesce = fish soup, a Thursday and Friday specialty.
• Scaloppina al marsala = veal in marsala wine sauce.
• Osso Buco = stewed veal shank with rice.
• Saltimbocca = veal slices with ham, sage and wine.
• Bel Paese = smooth cheese.
• Gorgonzola = blue-veined cheese from Lombardy.
• Real Italian coffee.

Oesterbar
Leidseplein 10. Phone: 623 2988. Fax: 623 2199. Price: DFl.150 ($90) for two. All major cards. (A2).
The traditional oyster bar is on the centrally located Leidseplein square, opposite the ballet and opera palace. There is a glass enclosure on the pavement in front of the restaurant. A conventional dining room is on the first floor, but the real action and atmosphere is on the ground floor.
The restaurant is coolly decorated with large, white porcelain tiles and seafood posters on the walls at one side of a narrow room; and large fish tanks at the other side. The service is Italian and efficient. The guests, mainly local people, sit in comfortable chairs on the marble floor or take a seat at the bar to watch the cooks at their work.
The long menu covers many types of fish. Simpler preparations are preferable to the more complicated ones. Try six oysters, pan-fried Dover Sole with lemon and hollandaise sauce and pan-fried potatoes; steamed turbot with white potatoes.

Pêcheur
Reguliersdwardstraat 32. Phone: 624 3121. Fax: 624 3121. Hours: Closed Sunday. Price: DFl.160 ($96) for two. All major cards. (B2).
One of many restaurants in a street leading off pedestrian Leidsestraat, between Leidseplein and Konningsplein. It is the best seafood restaurant in central Amsterdam. The Dutch have always been a seafaring nation and have an affinity with seafood. Fish cooking is probably the best part of Dutch cooking traditions.
It is a comfortably small dining room with a French look, with a marble floor, parasols above mirrors, Art Noveau chandeliers, potted plants between tables, and comfortable cane chairs.
• Shrimp salad with small shrimp and avocado.
• Scallops with salmon caviar.
• Poached turbot.
• Steamed sole on pasta.
• White chocolate cake with mint sauce.
• Cinnamon ice cream with cranberry sauce.

Poort
Nieuwezijds Voorburgwal 178-180. Phone: 624 4860. Price: DFl.140 ($84) for two. (B1).
The traditional steak and pea soup house in the city center, just behind the Royal Palace.
The large and airy dining room has been a restaurant since 1870. Before that it was a beer brewery. The wall paintings are from that time. The furnishings are suitably old-fashioned. The porcelain tiles from Delft are famous. The clientele is divided between the home team and the foreign team in equal numbers.
Sausages float in the pea soup in the Dutch manner. The beef steak is served with fried potatoes. Brussels sprouts and cauliflower are typical vegetables. Dessert may be a Dutch sand cake with vanilla ice cream, red currants and whipped cream.

Prinsenkelder
Prinsengracht 438. Phone: 626 7721. Hours: Closed Monday, lunch. Price: DFl.230 ($138) for two. All major cards. (A2).
In the cellar of the Dikker en Thijs confectionery shop on the pedestrian Leidsestraat, entered from the canal side.
It is a low and a narrow cellar room with marble on the floor, rustic furniture, beams, brass and copper, and excellent tableware. The dishes are beautifully arranged and taste like Nouvelle Cuisine.
• Fowl liver paté with berries.
• Partridge with salad.
• Dutch ewe cheese

Quatre Canetons
Prinsengracht 1111. Phone: 624 6307. Fax: 638 4599. Hours: Closed Sunday. Price: DFl.180 ($108) for two. All major cards. (B3).
For decades one of the best French restaurants in town, modern in design, situated 200 meters from Magere Brug on the Amstel.
The bar is at the front, then the kitchen and a spacious restaurants in the rear, divided into two parts by a light partition. The paintings are made to fit. The professional service is excellent and the food is delicious.
• Marbré van ganzelever en vijgen met Sauternes gelei op een kruidensalade = marbled terrine of foie gras with a fig in the center and Sauternes gelé.
• Gamba’s in een knapperig aardappelkontje, gegarnered met gefrituurde dille = prawns in a crispy jacket of grated potato threads, with deep-fried dill.
• Carpaccio van ganzelever en Schotze zalm met een salade van Opperdoejer aardappel, gegarnered met truffeldressing = carpaccio of foie d’oie and Scotch salmon with potato salad and truffle dressing.
• Gebakken zwegerich met gamba’s en roergebakken groenten = fried sweetbreads with prawns and stir-fried vegetables.
• Eendebost in gekaramelliseerde boter gebakken met een saus van gemarineerde peperframbozen = breast of duck sautéed in caramelized butter with a sauce of marinated pepper-rapsberries.
• Kleine selectie kaazen = Bresse de Bleau and Swiss cheese.
• Dessert Les Quatre Canetons = marinated plum pie.

Radèn Mas
Stadhouderskade 6. Phone: 685 4041. Hours: Closed Saturday & Sunday lunch. Price: DFl.170 ($102) for two. All major cards. (A3).
The poshest scene for Indonesian feasts is almost beside the Marriott hotel, in the same block as Barbizon Centre, only 200 meters from Leidseplein. It one of the most extremely designed restaurant in Holland, covered with mirrors, with several floor levels, decorated in various green colors and looks like a fantasy.
The cutlery is sparkling golden and the service is of the highest class. Of course this is an expensive place, where a normal Rijsttafel costs DFl. 68. It tastes good, albeit a little more westernized than usual. There is a lot of style but less of substance, but you also come here mainly for the style.
• Rijsttafel.

Rive
Professor Tulpplein 1. Phone: 622 6060. Fax: 622 5808. Hours: Closed Saturday & Sunday lunch. Price: DFl.270 ($162) for two. All major cards. (C3).
Luxury restaurant in the Amstel hotel, with canal view. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Road to Manila
Geldserkade 23. Phone: 638 4338. Price: DFl.80 ($48) for two. All major cards. (B1).
A Philippine restaurant on the edge of the red light district in the center. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Roode Leeuw
Damrak 93. Phone: 555 0666. Fax: 620 4716. Price: DFl.100 ($60) for two. All major cards. (B1).
A landmark of Dutch design and cooking, directly on the Damrak, a few steps from Dam square, famous for its 3-course menu of typical Dutch food, “Hollands Keuze Menu” for DFl. 46.
The wood-carved four giant horse-wagons hanging from the beamed ceiling dominate the comfortable and spacious dining room with nice furniture of round tables. The walls are heavily paneled, alternately hung with old and young paintings.
Hollands Keuze Menu:
• Haring met roggebrood = herring on black bread.
• Ragût van Hollandse garnalen = ragout of Dutch shrimp.
• Gefrituurde Goudse kaasschijf = fried slice of gouda cheese.
• Nagelhoutham mt Hollandse meloen = dried beef with Dutch melon.
• Capucijners met alles erop en eraan = marrowfat peas with garnish.
• Sudderlapjes met garnitur = braised Dutch beef Haarlem style.
• Grootmoeders kip in’t pannetje = pork chops, granny’s style.
• Gestoofde kabeljauw met mosterdsaus = braised salt-cod with mustard sauce.
• Zuurkool met kuitham = sauerkraut with bone-ham.
• Gegrilde zalmfilet met bieslooksaus = grilled salmon with chives.
• Boerenjongens met vanilleijs = ice-cream with liquored raisins and whipped cream.
• Amsterdamse boterkoek met slagroom = Amsterdam buttercake with whipped cream.
• Vers gestoofde peertjes met slagrrom = fresh stewed pears with whipped cream.
• Maastrichtse appelepröl = apple cake from Maastricht.
• Bitterkoekjespudding = maccaroon pudding.

Sama Sebo
P. C. Hooftstraat 31. Phone: 662 8146. Hours: Closed Sunday. Price: DFl.105 ($63) for two. All major cards. (A3).
The undisputed king of Rijsttafel and Indonesian cuisine is 500 meters from Leidseplein and 100 meters from Rijksmuseum. The owner, Sebo Woldringh, takes care of keeping up standards in the kitchen, but lets the service more or less have its own way. With or without reservations you have to wait in the adjoining pub for your coveted table in this crowded and happy restaurant.
The efficient waiters dance around. Decorations are cheerful, including flowers and lamps. The cane chairs are comfortable. The beer flows freely and the small room is soon filled with laughter. Most people seem to order the 25 course Rijsttafel at DFl. 37, but some make to do with fewer courses, such as a seven-course Nasi Goreng or a six-course Bami Goreng at DFl. 18.
The dishes are kept warm on candle trays. You bring one course at a time to your own plate and eat it with steamed rice and spices. There is chicken soup, spiced salad, crispy prawn bread, soy bean cake, sweet potatoes, pan-fried sprouts, chopped peanuts, pork in soy sauce, mutton in madura, fried chicken, mixed grill, prawns, grilled coconuts, fried bananas etc.

Sancerre
Reestraat 28. Phone: 627 8794. Fax: 623 8749. Price: DFl.150 ($90) for two. All major cards. (A2).
A French restaurant in the charming Pulitzer hotel. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Seepaerd
Rembrandtsplein 22. Phone: 622 1759. Price: DFl.130 ($78) for two. All major cards. (B2).
Right on Rembrandtsplein, this restaurant offers a worthy example of Dutch seafood cooking.
Comfortable cane chairs, sewing-machine tables, aquariums, fish posters and old steering wheels. A fireplace is at the far end of the ground floor dining room, very romantic in the evening. The first floor dining room is not as cozy.
• Viessoep = fish soup.
• Scholfilets = pan-fried sole fillets with deep-fried potatoes and salad.
• Sliptongetjes = pan-fried Dover sole fillets with deep-fried potatoes and salad.
• Fresh fruit and ice cream.

Sichuan Food
Reguliersdwarsstraat 35. Phone: 626 9327. Fax: 627 7281. Price: DFl.125 ($75) for two. All major cards. (B2).
A Chinese restaurant in the main restaurant street in the center. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Silveren Spiegel
Kattengat 4. Phone: 624 6589. Hours: Closed Sunday & lunch. Price: DFl.165 ($99) for two. All major cards. (B1).
In two houses from 1614, serving as a restaurant for the last two centuries, opposite the Renaissance hotel, nestling under Ronde Luterse Kerk, 400 meters from the Damrak avenue, decorated in old Dutch style.
The bar is on the ground floor and the intimate and original dining room is upstairs. It has a low ceiling and the floor is not quite horizontal. Beams are in walls and the ceiling. The curtains and tablecloths and checkered. This is a cozy place with comfortable atmosphere and excellent service.
• Clear fish soup with vegetables, shrimps and mussels.
• Entrecote steak.
• Profiteroles.

Speciaal
Nieuwe Leliestraat 142. Phone: 624 9706. Hours: Closed lunch. Price: DFl.80 ($48) for two. All major cards. (A1).
An economical Indonesian restaurant. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Swarte Schaep
Leidsedwarsstraat 24. Phone: 622 3021. Fax: 624 8268. Price: DFl.180 ($108) for two. All major cards. (A3).
Stylish restaurant in a corner building from 1687 overlooking Leidseplein square, emphasizing pleasant, romantic and Dutch decorations, offering surprisingly good food in spite of that. Chef de Bogard even has a gastronomic menu that creates a romantic banquet. The menu changes frequently.
We have to climb steep and narrow stairs to reach a small and elegant dining room on the second floor. There are extensive chandeliers, dark and heavy paneling, stained windows, copper kettles and polished antiques. The best tables are beside the windows. Table service is elegant.
• Smoked salmon with avocado and fowl liver paté.
• Lamb soup with coriander.
• Snail ravioli in balsamico.
• Lobster paté and partridge on red cabbage.
• Veal cutlet and lamb saddle in rosemary.
• Mixed desserts.

Tom Yam
Staalstraat 22. Phone: 622 9533. Fax: 420 1388. Price: DFl.160 ($96) for two. All major cards. (B2).
A Thai restaurant a few steps from the Waterlooplein opera. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Tout Court
Runstraat 13. Phone: 625 8637. Fax: 625 4411. Price: DFl.200 ($120) for two. All major cards. (A2).
French quality cuisine emanates from a small restaurant in a side street parallel to Leidsegracht and 200 meters from Leidsestraat. It is the home base of chef John Fagel and recently popular with Dutch celebrities.
The 1st floor dining room is tight and crowded, rather comfortable but not very stylish. Service is smiling in a happy atmosphere. Several four and six course menus are offered.
• Monkfish with leeks in lobster gelé.
• Clear chicken soup.
• Aubergines and crab meat in saffron sauce with rice.
• Apple wine and calvados sorbet.
• Wild duck with mushrooms, cherries and cherry sauce.
• Cheeses and desserts from trolley.

Treasure
Nieuwezijds Voorburgwal 115. Phone: 623 4061. Fax: 640 1202. Price: DFl.160 ($96) for two. All major cards. (B1).
One of the best Chinese restaurants is just a few steps from the Koninklijk Paleis and Nieuwe Kerk, exactly in the city center. It is heavily decorated in modern Chinese, with a pagoda roof inside, a waterfall in the lobby, paintings, flowers and an aquarium.
The specialty are dim sum for lunch, available in many variants. One of them includes deep-fried prawns with wonton soup and warm dragon cookies; steamed rice in vine leaves; and a few varieties of meat and fish balls. Such a lunch came to Fl. 65 for two.
• Dim Sum.

Tuynhuys
Reguliersdwarsstraat 28. Phone: 627 6603. Fax: 627 6603. Hours: Closed Saturday & Sunday lunch. Price: DFl.170 ($102) for two. All major cards. (B2).
Very attractive eatery in the main quality restaurant street crossing Leidsestraat, with an open-air terrace at the rear. This warm place has a singular atmosphere of Portuguese sunshine. It offers a 3-course dinner for DFl. 58 and a 4-course dinner for DFl. 79. Try to book on the main floor rather than on the upstairs balcony.
The decorations are simple and effective, evoking memories of Mediterranean villas. The main dining room has a high ceiling, lots of large plants and a few round columns. The functional furniture of graceful, wrought iron in chandeliers and candelabras, tables and chairs fits the spacious surroundings. The service is unusually friendly.
• Gemarineerde tonijn op kruidensalade met Provençalse vinaigrette = delicately marinated tuna in herb salad with Provence style vinagrette.
• Gebakken gambas met knoflookgras = Dublin prawns with tai soi sauce.
• Dorade met brandade van stokvis en paprikaravioli’s = sea bream with brandade of salt cod and sweet pepper raviolis.
• Hazerijfilet met eekhoorntjesbrood en wilde rijst risotto = saddle of hare with boletus and wild rice risotto. Terrine van mundolees met sjalotten en bospaddestoelen = beef terrine with shallots and wild mushrooms. Gebraden fazant met in champagne gestoofde zuurkool = roasted pheasant with sauerkraut stewed in champagne.
• 3 soorten kaas met notebrood = a selection of three cheeses with bread.
• Dessert naar keuze = dessert of you choice.
• Parfait van Mandarine Napoléon met Italiaans schwin = mandarin parfait.
• Gegratineerde ananas met passiervrudensabajon en cocosijf = gratinated pinapple with passion fruit.

Tÿrkiye
Nieuwezijds Voorburgwal 169. Phone: 622 9919. Hours: Closed at lunch. Price: DFl.140 ($84) for two. All major cards. (B2).
A good representative of the Eastern Mediterranean and the Middle East, only 50 meters from the Dam square, offering a Turkish band and a belly dancer in addition to food.
It is a big room, all in red. The ceiling is red, the carpet is red, the linen is red, the waiter shirts are red. Wall carpets, palm trees and multicolored lamps. The waiters wear embroidered vests.
• Thick bean soup.
• Saddle of lamb with saffron rice, potatoes, vegetables salad and two sauces.
• Turkish caramel pudding.
• Strong Turkish coffee.

Vermeer
Prins Hendrikkade 59. Phone: 556 4885. Fax: 624 3353. Hours: Closed Saturday lunch, Sunday. Price: DFl.230 ($138) for two. All major cards. (B1).
Very cozy, tastefully furnished in an old house, incorporated into the Barbizon Palace hotel, beside the St Nicolas church and opposite the central railway station. The well-known Ron Schouwenburg is in charge in the kitchen.
The dining room is bright and simple, sparkling with quality table service, surrounding flower arrangements. The chairs are comfortable and some of the furniture is antique. A daily dinner of DFl. 120, including a new wine with every course; and a daily gourmet course of five courses, also for DFl. 120. The service is good and the wine list is extensive.
• Feuilleté of sautéed chicken livers, ham and warm oysters, served with braised endive and apple dressing.
• Salmon confit with wilted cos lettuce and sautéed chanterelles.
• Steamed fillet of turbot served with mushrooms, fennel cream and a plantain galette.
• Monkfish medallion roasted on sea salt and served with basil flavored eggplant capote and peppers.
• Roast wild duck with braised celery and gingered corn fritters.
• Souffle chaud au mascarpone = basil flawored mascarpone soufflé with Cavaillon melon.
• Compote de fruits d’ete sous sa croute croustillante accompagné de glace a la crème fraiche = fruit crumble with crème fraiche ice-cream.

Vijff Vlieghen
Spuistraat 294. Phone: 624 8369. Hours: Closed lunch. Price: DFl.200 ($120) for two. All major cards. (A2).
The famous Amsterdam restaurant has been operating in the same place since 1627, 400 meters from Dam square. It is in four adjoining houses. One of the dining rooms, called the Rembrandt room, has etchings that are said to be made by him. The restaurant offers 50 different genevers.
The furnishings are sometimes as old as the four houses themselves. The wooden paneling is dark and heavy. The wooden chairs and banks are not always comfortable. Big brass chandeliers, paintings, antique books, brass and bottles decorate the several small dining rooms. It would be fun to sit there even if the food were inferior. But it is not.
• Cold partridge with rhubarb mousse.
• Halibut paté with salmon sauce.
• Game soup with egg and capers.
• Poached redfish with lobster sauce and spinach.
• Lemon and chablis sorbet.
• Sweetbreads with salad.
• Kiwi fruit in kiwi sauce.

1996
© Jónas Kristjánsson

London hotels

Ferðir

22 Jermyn Street

22 Jermyn Street, SW1. Phone: 734 2353. Fax: 734 0750. Price: £170 ($258) without breakfast. All major cards. 184 rooms. (E2).

A small and stylish hotel with gracious service for discrete connaisseurs on the north side of Jermyn Street near Regent Street, a few steps south of Piccadilly.

The discrete entrance masks the civilized interior with Edwardian antiques and fresh flowers. The 24 hour service is efficient and personalized at this hotel in the third generation of private owners. A weather forecast is even availabe at the breakfast table, also same-day washing, internet / fax facilities, and temporary membership of a neighboring health center.

The greenish room no. 104 is cozy and exquisite, with lots of quality furniture and thick rugs and curtains, strange drawings on the walls and a mirror on the desk. The marbled bathroom has all the amenities, including bathrobes.

Aster House

3 Sumner Place, SW7. Phone: 581 5888. Fax: 584 4925. Price: £78 ($118) without breakfast. All major cards. 12 rooms. (B4).

A tiny and charming hotel in South Kensington. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Athenaeum

116 Piccadilly W1. Phone: 499 3464. Fax: 493 1860. Price: £225 ($341) without breakfast. All major cards. 111 rooms. (D3).

Conveniently located and recently refurbished, sparkling business hotel overlooking Green Park.

The hotel staff is very efficient, specially the concierges. John remembers the names of the guests in spite of their number and daily changes. The breakfast is good and includes a healthy option of müsli, yoghurt, fruits and berries instead of the boring and heavy English eggs and bacon and sausages. There is a health center in the basement and jogging maps for the parks.

Room no. 504 is spacious, with quality furniture and relaxing blue-green colors. It has a sitting area by the windows to the street and park. The bathroom is laid in marble and functions very well.

Basil Street

8 Basil Street, SW3. Phone: 581 3311. Fax: 581 3693. Price: £175 ($265) without breakfast. All major cards. 93 rooms. (C3).

An aristocratic and old-fashioned hotel with an Edwardian country house soul caters especially to women and regulars in a quiet street a few steps from the Harrods department store and the Knightsbridge metro station, a short way from Hyde Park and the Knightsbridge museums.

In the third generation of owners this comfortable hotel is refined all the way from the courteous doorman at the beautiful entrance to the rich antiques in the corridors. The charming rooms are variable and the service is personable. A retreat for women is on he premises, The Parrot Club.

The rather spacious and quiet room no. 231 is in cozy colors and is equipped with quality furniture, including a carved table and an old-fashioned radio and TV set. The large and well-rigged bathroom has cork on the floor, tiles on the walls and wood in the ceiling.

Beaufort

33 Beaufort Gardens, SW3. Phone: 584 5252. Fax: 589 2834. Price: £140 ($212) without breakfast. All major cards. 28 rooms. (C4).

A charming hotel in a quiet place near Harrods. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Berkeley

Wilton Place, SW1. Phone: 235 6000. Fax: 235 4330. Price: £290 ($439) without breakfast. All major cards. 1602 rooms. (C3).

The best hotel in London, even if it is not quite as expensive as the Dorchester and the Claridges. It was built in 1971 and is the sole recently-built super-luxury hotel in the city. This is a castle of the British aristocracy. Most guests seem to wear bespoke outfits and speak with an Oxford accent. Here you wear a tie instead of a camera.

Immediately on the marble floor in the entrance hall we see that this is a different world from the outside. It does not even have the feel of a hotel, as softly spoken young men in city dresses offer a seat at an antique writing -desk during the formalities. The entrance and saloon are in oak. The dining rooms offer outstanding food. And a pretty swimming pool is at the top.

Room no. 329 has a good view out to Hyde Park. It is refined, lovely, roomy and comfortable. The silence is complete in spite of the heavy Knightsbridge traffic outside. The bathroom is spacious, done in marble and tiles, loaded with super-dimensional towels.

Chelsea

17-25 Sloane Street, SW1. Phone: 235 4377. Fax: 235 3705. Price: £190 ($288) without breakfast. All major cards. 225 rooms. (C3).

In a tower just behind the Harrods department store in Knightsbridge, better than many chain hotels. It has a swimming pool.

The hotel has a moveable roof, adapting to weather of each day. Tropical furniture and plants are used to create the impression of the Southern seas beside the pool and in the restaurant above it.

Room no. 705 is spacious and bright with a good view. The appointments are solid both in the room and in the rather cramped bedroom.

Clifton-Ford

47 Welbeck Street, W1. Phone: 486 6600. Fax: 486 7492. Price: £180 ($273) with breakfast. All major cards. 212 rooms. (D1).

Just north of Oxford Street, convenient both for shopping and theater, a good hotel in a modern building.

It has a roomy vestibule and an attractive bar with coats of arms. It is peaceful in spite of being so near the shopping clatter. The personnel is especially friendly and helpful.

Room no. 525 is spacious and conveniently furnished with a tastefully tiled bathroom. This is really a comfortable and a likable haven for London travelers, a modern and an aesthetic room.

Connaught

Carlos Place, W1. Phone: 499 7070. Fax: 495 3262. Price: £240 ($364) without breakfast. All major cards. 90 rooms. (D2).

The most aristocratic hotel and probably the second best hotel in London, in the center of Mayfair. It is so exclusive that you need a recommendation to get in for a first stay, just as you need at Claridges. The difference between the two is that you don’t see here any foreigners in travel clothes sporting cameras. De Gaulle lived here during the war. They now take cards.

The luxury is subdued, slow and a little stiff, but perfectly operative. The aged and courteous personnel know their jobs to the fingertips. The drawing room has Victorian gilding and plaster above the antique furniture, which does not match. The oak paneled bar with hunting relics is comfortable. A massive oak staircase leads up to corridors with lovely flower arrangements.

Room no. 223 is capacious, furnished in yellow colors. All appointments are old and tasteful. Mirrors are all over the place. The bathroom is not modern but has all the equipment and plenty of giant towels. By pressing a button you get laundering and pressing done in minutes. The high point of the breakfast in bed is Kedgeree, plucked fish in curry, an English bliss.

Dorchester

Park Lane, W1. Phone: 629 8888. Fax: 409 0114. Price: £280 ($424) without breakfast. All major cards. 247 rooms. (C3).

One of the top hotels in the world, facing Hyde Park. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Dukes

35 St James’s Place, SW1. Phone: 491 4840. Fax: 493 1264. Price: £240 ($364) without breakfast. All major cards. 64 rooms. (D3).

A charming hotel in a cul-de-sac off St James’s Street. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Durrant‘s

26 George Street, W1. Phone: 935 8131. Fax: 487 3510. Price: £115 ($174) with breakfast. All major cards. 96 rooms. (C1).

Directly behind the Wallace Collection, about 500 meters from Oxford Street, in an old Regency building, conveniently situate for the Oxford Street shops.

Inside it is full of oak paneling, antiques and old paintings. It looks and feels as you imagine a British club would do. The reception is most amiable.

Room no. 311 is rather cramped but well furnished in a modernist style and has a good bathroom. It is in the older part of the hotel. In the newer part they are simpler and less convenient.

Edward Lear

28-30 Seymour Street, W1. Phone: 402 5401. Fax: 706 3766. Price: £75 ($114) without breakfast. All major cards. (C2).

A well situated and functional hotel of comfortable prices on the northern side of the next street that runs parallel to Oxford Street, just to the west of New Quebec Street.

There is no elevator and service is minimal.

Room no. 11 is clean and relatively spacious, with flowery wallpaper, folding chairs, a tea service and a minimal TV set. The bathroom is fully tiled.

Elizabeth

37 Eccleston Square, SW1. Phone: 828 6812. Price: £70 ($106) without breakfast. No cards. 40 rooms. (D4).

A small hotel near Victoria Station. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Goring

Beeston Place 15, Grosvenor Gardens, SW1. Phone: 396 9000. Fax: 834 4393. Price: £200 ($303) without breakfast. All major cards. 79 rooms. (D4).

Between Buckingham Palace and Victoria Station, a small and quiet luxury hotel in family ownership, boasting of being the first in the world to offer a bathroom and central heating for each of its rooms. Here everything is spotless and well maintained.

This Edwardian hotel carries a solid, old-fashioned aura, reflected in the courteous and amiable staff. Spacious sitting rooms look to a peaceful garden. It is advisable to ask for a room overlooking that garden to avoid the traffic noise at the front.

Room no. 116 is ample and convenient. It has solid furniture and a big bathroom. We first thought there was no washbasin until we noticed that it looked the other way, into the room, where it is in a cupboard. Matching pastel colors make the room very pleasant, at least when the cupboard is closed.

Grosvenor

101 Buckingham Palace Road, SW1. Phone: 834 9494. Fax: 630 1978. Price: £140 ($212) without breakfast. All major cards. 366 rooms. (D4).

British Rail operates adequate and relatively inexpensive hotels at the stations Victoria and Charing Cross, both Victorian in appearance but more modern inside. This one at the Victoria Station is a Victorian palace pile.

The front rooms are imposing as the building itself, with arches, plastering, ornamented columns and a hilarious staircase.

Room no. 608 is a smallish attic room. It has a pervading flowery pattern in curtains, blankets and wall-paper. It could have been a notch cleaner. All amenities in the room and in the bathroom are in perfect condition.

Hazlitt’s

6 Frith Street, W1. Phone: 434 1771. Fax: 439 1524. Price: £130 ($197) without breakfast. All major cards. 22 rooms. (E2).

Very quaint and antique and comfortable hotel in the main restaurant street of Soho, opposite Bistrot Bruno and dell’Ugo, very well located for the evening action in the London West End.

There are three staircases and usually two rooms on each floor. Each room is named after a personality in the history of the house. No floor in the hotel is remotely horizontal. The reception is very friendly. Breakfast is served in the rooms, including warm bread, made on the premises. Hotel guests get an outdoor key, as the hotel is locked at all times.

Room Lady Francis Hewitt is wonderfully quaint. It has a canopy bed, antique furniture, dozens of old drawings, a large mirror and two large windows to Frith Street. The bathroom is large, also with dozens of old drawings and a large mirror, and has a Neo-Greek bust in the large window behind the toilet. Everything functions well, both in the room and in the bathroom.

Hospitality Inn Piccadilly

39 Coventry Street/Whitcomb Street, W1. Phone: 930 4033. Fax: 925 2586. Price: £130 ($197) without breakfast. All major cards. 92 rooms. (E2).

In an excellent location, just by Leicester Square, a solid no-frills hotel with large rooms in a decorous Victorian building, entered from Whitcomb Street

The public areas are imposing, almost pompous, with heavy leather chairs in the lobby.

Room no. 601 is very large and rather empty-looking, even if it has the essential furniture, including a desk, a large mirror, two easy-chairs and a trouser press. The bathroom is also large and fully tiled, but not attractive. The room overlooks and overhears Coventry Street. More quiet rooms are available at the back.

Hotel 167

167 Old Brompton Road, SW5. Phone: 373 0672. Fax: 373 3360. Price: £68 ($103) without breakfast. All major cards. 19 rooms. (A4).

A tiny hotel on the main South Kensington street. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

London Mews

2 Stanhope Row, W1. Phone: 493 7222. Fax: 629 9423. Price: £180 ($273) with breakfast. All major cards. 71 rooms. (D3).

Nestling unconspicuously behind the Hilton tower in the southwest corner of Mayfair, well situated for luxury shopping. The old oasis of Shepherd Market is just behind the hotel. It is easy to get a taxi by walking 200 meters to the Hilton entrance.

A marble floor and restful easy-chairs set the tone downstairs, as does the obliging personnel, ready day and night.

The furniture in the smallish room no. 202 is recent and homey, but the carpentry work on the massive pine is not first class. The fully tiled bathroom with a marble floor is well equipped, except for too small towels and a mirror not transparent enough. There is little disturbance from the occasional car in the alley leading to the hotel.

Manzi’s

1-2 Leicester Street, WC2. Phone: 734 0224. Fax: 437 4864. Price: £65 ($98) with breakfast. All major cards. 15 rooms. (E2).

A tiny hotel above a very good restaurant in the most perfect location in London. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

May Fair

Stratton Street, W1. Phone: 629 7777. Fax: 629 1459. Price: £270 ($409) without breakfast. All major cards. 287 rooms. (D2).

If you stay at the May Fair you don’t have to go outdoors, as a theater, a cinema and a nightclub are under the same roof. This may explain the popularity of the hotel with actors and entertainers who sometimes sit in the Victorian bar of this hotel in the south of Mayfair, 200 meters north of Piccadilly.

The vestibule has an agreeable parlor, marble columns, an impressive chrome staircase, an elegant crystal chandelier and amusing engravings from the Twenties above the purple plush in the bar.

Room no. 664 is cozy and warm. The dark hardwood is in unison with the plush Regency easy-chair, the statuette-lamp and two circular table mirrors. The bathroom is fully tiled and has all amenities.

Merryfield

42 York Street, W1. Phone: 935 8326. Price: £48 ($73) with breakfast. No cards. 8 rooms. (C1).

Here is the rock bottom price for a twin room with a bathroom in central London. It is in ten minutes walking distance north from Marble Arch, the west end of Oxford Street.

It is the domain of cheerful Mrs. O’Brien who cares for her guests. This is a spotless hotel. And remember to book early.

The rooms are small and snug. The bathrooms are also small, but in perfect condition.

Rembrandt

11 Thurloe Place, SW7. Phone: 589 8100. Fax: 225 3363. Price: £144 ($218) without breakfast. All major cards. 195 rooms. (B4).

A Victorian hotel opposite the Victoria & Albert Museum and the scientific museums of South Kensington and only about 500 meters from Harrods and other important Knightsbridge shops.

The hotel has been renovated and is sparkling. The spacious saloons downstairs are in traditional style, but the commodious bedrooms have acquired a modern look. It is advisable to book at the back as the traffic is heavy on the main street in front.

Room no. 531 is spacious, tasteful and comfortable. It has an ample, fully tiled and a sparkling bathroom.

Ritz

Piccadilly, W1. Phone: 493 8181. Fax: 4932687. Price: £270 ($409) without breakfast. All major cards. 130 rooms. (D3).

A renowned luxury hotel on one of the main streets of central London, near St James’s Street. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Royal Trafalgar

Whitcomb Street, WC2. Phone: 930 4477. Fax: 925 2149. Price: £140 ($212) without breakfast. All major cards. 108 rooms. (E2).

Smack in the heart of London, between the squares of Trafalgar and Leicester, the touching point of the restaurant, theater and cinema areas of Covent Garden in the east and Soho in the north, and of the shopping districts of St. James and Mayfair in the west, and of the political borough of Westminster in the south. The whole city center lies at your feet.

It is on a few floors in a modern tower alongside the National Gallery. The foyer, reception and front room are small, but attractive, as is the traditional pub, also on the ground floor. The staff is amiable. They give 24 hours service and remember the names of recurrent guests.

Room no. 409 looks to the National Gallery. It is nicely furnished with matching furniture which is just a little beginning to tire. It also has a thick carpet and a pleasant wall-paper. This relaxing room is a silent oasis in the turbulence of the metropolis. The bathroom is partly tiled and has a rather feeble shower.

Selfridge

Orchard Street W1. Phone: 408 2080. Fax: 629 8849. Price: £200 ($303) without breakfast. All major cards. 295 rooms. (C2).

Behind the department store of the same name in Oxford Street, convenient for shopaholists.

Above the pleasant foyer there is a peaceful living room with leather chairs, cedar wood and marble, and a bar with a cast-iron stove and roof beams, giving an impression of bygone days.

The Oxford Street uproar does not reach room no. 509. It is tastefully decorated in classical style, with practical positioning of furniture. The bathroom is modern and fully tiled.

Stafford

16-18 St James’s Place, SW1. Phone: 493 0111. Fax: 493 7121. Price: £225 ($341) without breakfast. All major cards. 74 rooms. (D3).

At a narrow alley leading off St James’s Street in the exclusive gentlemen’s club district of St James. It has complete peace and silence, only a stone’s throw from the hustle and bustle of St James’s Street and Piccadilly. In the same alley there is the equally quiet Dukes hotel, approximately in the same class, but with smaller rooms.

An easeful sitting room and a comfortable bar open out to a small flower garden. The hotel is so small that it resembles a country mansion with an army of servants.

Room no. 605 is spacious and richly furnished, partly with antiques. The relaxing wall-paper matches the outfit. Cupboards and luggage-holders are out of sight in order not to diminish the feeling that it would be far more glorious to wallow here in laziness than to do something important in the city. Even the bathroom is so attractive that you want to linger there.

Willett House

32 Sloane Gardens, SW1. Phone: 824 8415. Fax: 730 4830. Price: £90 ($136) for two. All major cards. 17 rooms. (C4).

In the heart of Chelsea in a quiet location just 100 meters off Sloane Square, the Victorian house of the amiable Nunez family.

Some of the rooms have bathrooms and all have TV sets but no direct telephone. They have acceptable furnishings and are very clean.

1996

© Jónas Kristjánsson

Paris introduction

Ferðir

History

Paris has for centuries been one of the centers and magnets of the world. When the Romans conquered it in 55 B.C. it wge on the Seine islands, inhabited by the Parisii tribe. It grew in Roman times and became the capital of France at the beginning of the Middle Ages.

Since then Paris has been the European center of religion and politics, learning and arts, quickly overtaking Rome and only yielding to New York after the Second World War. Sorbonne is one of the oldest universities in the world and for centuries the most famous one.

Paris is rich in monuments from most periods of its history. In spite of that it has not rested on its laurels. It is also famous for modern and avant-garde design, as can be seen at the Louvre pyramid, the Centre Pompidou and the Défense.

Life

Paris is the city of elegance and style. People conduct themselves in the streets as kings and queens. Elegance is everywhere, from hotel and restaurant decoration to everyday clothing. What would be considered casual elsewhere would be considered shabby and vulgar in Paris. The clean and efficient and stylish Metro is a symbol of the classy status of Parisians.

Parisians consider themselves to be citizens, discussing politics, design and cuisine as eloquently as ancient Roman orators, balancing the abandon of the south and the restraint of the north. They are proud and self-sufficient, and consider themselves to be equal to anybody, including kings and popes. On foreigners this often wrongly translates as haughtiness.

Paris is a lively city of liberal inhabitants. Its nightclubs are world leaders. Its vibrant sidewalk cafés constantly evoke fond memories in the minds of visitors to Paris. The home team and visitors hang around in cafés, squares and streets to kill time and observe fellow humans. Champs-Élysées and the boulevards Saint-Michel and Saint-Germain are the main centers.

Sights

Paris is the most beautiful metropolis in the world, crammed with famous churches and palaces, squares and avenues. Its center is the largest tourist city in the world. There are five kilometers as the crow flies from Arc d’Triomphe to Notre Dame and from Montmartre to Montparnasse. In no city center has the traveler more things to cover.

Not only does the city boast of centuries of basilicas and mansions, plazas and boulevards. It also excels in the necessities of life for travelers. Nowhere is a greater conglomeration of excellent restaurants and hotels, some of them even at a reasonable price. It is based on the natural culinary artistry and architectural taste of the Parisians.

Canada

35 Avenue Montaigne. Phone: 4443 3200. (B3).

United Kingdom

16 Rue d’Anjou. Phone: 4266 9142.

United States

2 Avenue Gabriel. Phone: 4296 1202. (C3).

Accident

Phone: 15.

Ambulance

Phone: 15.

Complaints

When you start complaining, every true Frenchman suddenly stops understanding English.

Dentist

Phone: 4337 5100.

Fire

Phone: 18.

Hospital

Centre Médical Europe, 44 Rue d’Amsterdam, tel. 4281 9333 is inexpensive. American Hospital, 63 Boulevard Victor-Hugo, tel. 4641 2525, and British Hospital, 3 Rue Barbés, Levallois, tel. 4758 1312, are private hospitals.

Medical care

Phone: 4337 7777.

Pharmacy

Pharmacie Dhéry, Galerie des Champs, 8th, 84 Avenue des Champs-Élysées, tel. 4562 0241 is open day and night.

Police

Phone: 17.

Precautions

There is very little petty or violent crime in Paris.

Banks

Hours: 9-16:30 weekdays.

At airports and railway stations they keep longer hours and are also open during weekends.

Credit cards

Credit cards are widely accepted in hotels, restaurants and shops. Visa and Eurocard (Access, MasterCard) have the largest circulation.

Electricity

French voltage is 220V, same as in Europe. Plugs are continental.

Hotels

Paris hotels are generally clean and well maintained, including plumbing. Small hotels can be very good, even if they do not have TV sets in guest rooms. Some of them are exquisite gems. A bathroom is taken for granted nowadays. “Deux lits” rooms with two beds are generally preferable to “grand lit” rooms with one bed of French marital size and are often larger.

We only include hotels with private bathrooms, and in most cases we also demand a direct telephone line, working air-condition, and peace and silence during the night. Only hotels in the city center are included as we want to avoid long journeys between sightseeing and our afternoon naps. The price ranges from FFr. 210 to FFr. 1,700, excluding breakfast.

We try to avoid the insubstantial breakfast at hotels in Paris. More tasty and economical is the coffee with baguettes or croissants on the corner café patronized by the locals. Breakfast is in most cases included in the stated price, as that is the normal price quoted.

We checked all the hotels in this database during the winter of 1995-1996 as everything is fickle in this world. We have also tested some other hotels that are not included as they were not on par with the best in each price category. Some expensive hotels in Paris are in fact inferior to our selection of small hotels in old city mansions.

Money

The currency in France is the Franc, FFr., divided into 100 centimes. There are paper money for 20, 50, 100, 200 and 500 FFr., and coins of a value up to 20 FFr.

Shopping

Most shops are open 10-18 all days except Sundays. Some small shops are closed during lunch.

Street numbers

Streets are numbered in the downriver direction and away from the Seine. Odd numbers are on your left side as you go up in numbers.

Tipping

A 15% service charge is generally included in restaurant bills. Some guests leave change up to the nearest FFr. 10. Taxi drivers expect at least 10% from foreigners, guides 10%, porters FFr. 5 per bag, toilet attendants, doormen and cloakroom attendants FFr. 2.

Toilets

Toilets are variable, but getting better all the time. You can use those of cafés for the price of a cup of coffee.

Tourist office

The Office du Tourisme has its head office at 127 Avenue de Champs-Élysées, 8th, open 9-18, tel. 4952 5354 and 4720 8898. Other offices are at the main railway stations and the Invalides airport station.

Water

Tap water is drinkable but many use bottled water as a precaution.

Accommodation

The Tourist Board offices seek accommodation for travelers. At Roissy / Charles de Gaulle airport there is an illuminated map showing vacancies and prices. Your can dial free of charge to individual hotels. Accommodation in private homes in all price categories is arranged by Paris Accueil, 8th, 23 Rue de Marignan, tel. 296 1426, open daily 9-19.

You should consider staying in one of the tiny hotels in old mansions, which have been transformed with French taste and love into personal and exquisite gems. Paris has far more of such elegant hotels than other world cities. Some of them are even cheaper than ordinary hotels elsewhere. Usually they are heavily booked so that you must reserve months in advance.

The season in Paris hotels covers the whole year. Any period can be difficult due to exhibitions and congresses. The expensive Paris hotels are as a group probably the most expensive hotels in the world.

Airport

The bus to Roissy / Charles de Gaulle airport leaves every 15 minutes from Porte Maillot. The trip takes one hour. Check-in at the airport is one hour before departure. All airlines except Air France use Terminal 1. Dial 742 5226 for current information on flight arrivals and departures.

Boats

Tourist boats leave for Seine trips from Pont Neuf, Quai Montebello, Port de la Bourdonnais, Port de Suffren and Place de la Conférence.

News

International Herald Tribune, which is published in Paris, and other important foreign newspapers are available at many kiosks in central Paris. The main French newspaper is Le Monde. There are six TV channels, TF1, FR2, FR3, M6, Are and La Sept, all in French, and additionally cable channels in many hotel rooms, including CNN and Sky.

Information on what is on is available in the weeklies Pariscope and Officiel des Spectacles in French and in the monthly Paris City in English. These papers are sold at most newsstands.

Phone

The French country code is 33 and the local code for Rome is 1. The foreign code from France is 19.

Post

The main post offices are at 52 Rue du Louvre, tel. 233 7160, and 71 Avenue des Champs-Élysées, tel. 359 5518, both open day and night.

Railways

The French railway system is inexpensive and effective. The TVG trains travel at speeds up to 300 km (185 miles) per hour.

Taxis

Phone: 200 6789.

You can wave cabs down in the streets. If you phone, the meter ticks on their way to you. Cabbies are generally honest but amazingly ignorant about the Paris map.

Traffic

Rush hours are 7:30-9 and 17-19. The underground Metro is probably the cleanest and one of the best in the world, open 5:30-1:15. It is convenient for getting around in the city. Cheap two-days, four-days and seven days tourist tickets are available with unlimited access to the whole system and all the busses. Some Parisians drive recklessly. Don’t drive yourself.

Coffee

French coffee is generally good. The cafés of Paris are meeting points and centers of society and culture.

Cuisine

French restaurants are the best in the world. The range and variety of French cooking is astounding. France is very rich in agricultural resources. There is a tradition of passion for cooking. Parisians love to eat out and to discuss cuisine and chefs, as others might discuss politics and politicians. Celebrated chefs are considered national monuments.

Western European and North American cooking is mainly derived from the French. The nearest rival to French cooking is Japanese cooking. In the last decades French chefs have emphasized their lead by inventing Nouvelle Cuisine, a light and lean version of the classic French cuisine, but more in line with modern considerations on health.

The last decade of the 20th Century has seen a resurgence in Cuisine de Terroir, earthy farmhouse cooking, partly as a counterweight to Nouvelle Cuisine and partly an evolution of farmhouse cooking under Nouvelle Cuisine influence.

Eating habits

The French do not eat much in the morning. They may have a café latte and croissants at the corner café. Lunch often starts at 13 and dinner at 20:30. Both lunch and dinner are hot meals and are equally important. The French like delicate food and consume it with due reverence.

Few French have drinks before eating as it spoils the palate. They are also careful with the wine and some only drink water. In good restaurants most people have bottled water though, l’eau minerale, often with gas, gaseuse.

Nouvelle Cuisine

French chefs have emphasized their position as the world leaders by inventing Nouvelle Cuisine, a light and lean version of the rich and classic French cuisine, but more in line with modern considerations on health.

The main rules of Nouvelle Cuisine are as follows: Raw materials are fresh, chosen according to the season, preferably not from the freezer and definitely not out of tins. Emphasis is put on seafood and vegetables.

Cooking times are shortened to conserve the taste and ingredients of the food. Precooking and reheating are abolished. Flour in sauces and soups is written off in favor of fumets and blenderized vegetables which are lighter on the stomach. Fats are used sparingly, pan-frying has decreased and deep-frying almost disappeared.

Prices

Prices have stabilized in France are on a par with other countries in Western Europe.

Restaurants

Rich and poor Frenchmen take interest in cooking and love to dine out. This tradition had made French restaurants absolutely the best in the world. Nowhere in the world is cooking as elevated as in France. Even fast food joints are good.

Lunch hour is 12:30-14, dinner 19:30-23. In most places the owner or some waiters understand some English. Paris restaurants are generally small and clean, sometimes accidentally decorated. They usually have linen tablecloths and linen napkins, most often white. Many restaurants offer set lunch menus at a lower price than dinner prices.

“Prix nets” or “service compris” on the menu means that a 15% service charge is included in the price.

Wine

French wine is absolutely the best in the world and priced accordingly. But the general quality is so high, that even the house wines are excellent. The French don’t drink plonk. The best French wine is graded in complicated ways which vary between regions, Bordeaux and Burgundy wines generally fetching the highest prices.

1996

© Jónas Kristjánsson

Venezia excursions

Ferðir

Padova

An old university city with a lively center, especially in the morning at the market on Piazza delle Erbe at Palazzo della Ragione. In its neighborhood are historical buildings, such as Battistero at the cathedral and the palaces of Corte Capitano and Loggia della Gran Guardia. Other piazzas in this central area are Piazza dei Frutti and Piazza dei Signori.

Caffè Pedrocchi is also in this historical center, the meeting place of intellectuals. The university in the center is the second oldest in Italy, founded in 1222, and students are numerous in the streets. The center has many cafés, restaurants and specialty food stores.

It is difficult to park in the proper center. Therefore we park the car at a car park in via Gaspare Gozzi at the northeastern corner of the urban ring. The car park is in the corner between Via Trieste and the canal Giotto Popolo. From there we cross a bridge over the canal into the center and immediately arrive at the public garden on our left side.

Giardini dell’Arena

Corso Garibaldi.

The remains of the old city wall has in this are been converted into a public park reaching from the city canal to Capella degli Scrovegni and Museo Civico Eremitani. Modern sculpture is exhibited in the garden.

Last time we were there, La Foresta di Birnam (see Macbeth by Shakespeare) by Pino Castagna was exhibited right in front of Cappella degli Scrovegni.

To enter the chapel we have to go through the entrance to the museum in the southwestern corner of the garden.

Cappella degli Scrovegni

Piazza Eremitani. Hours: Open 9-18.

Built in 1303 in Romanesque style to save the soul of an usurer by the name of Scrovegni. It is a single hall inside, covered with frescos by Giotto, painted 1303-1305. It is best to see them in the morning when the buses have not yet arrived.

Giotto was the first master painter of Italy, the standard-bearer of the lively Gothic style, when it succeeded the frozen Byzantine style at the beginning of the 14th C. He was the son of a poor farmer, but soon became a productive artist and the focus of Italian intellectuals at that time. The paintings in this chapel are the best-preserved of his works.

They are on four levels on the walls. The lowest level consists of paintings showing the Virtues and the Vices. Then come two levels of paintings showing episodes from the Life and Death of Christ. The top level has paintings showing episodes from the Life of Mary. The front has a large painting of the Last Judgment, more Byzantine in style than the other paintings.

We next inspect the museum in the same grounds.

Museo Civico Eremitani

Piazza Eremitani. Hours: Open Monday-Saturday 8:15-12 & 15:30-18:30 (-17:30 in winter), Sunday 9-12 & 15:30-17:30 (-17 in winter).

The monastery houses a few museums, such as an archeological museum, a coin museum and a museum of art history. The buildings date from 1276-1306.

The most important part of the archeological museum is the tomb of the Volumni family from the 1st C. It also has mosaics from Roman times. The coin museum has almost a complete set of Venetian coins. The art museum is under development and is meant to show the evolution of painting in the Veneto area. Works by Giotto occupy the honorary positions.

We leave the museum grounds, cross Piazza Eremitani, walk to the northern corner of the opposite block of buildings and them walk 600 meters south on Via Cavour, where we arrive at Caffè Pedrocchi on the right side.

Caffè Pedrocchi

Via 8. Febbraio 2. Hours: Closed Monday.

An immense café from 1831 in Neo-Classic style, one of the main cornerstones of Italian cultural and political life in the unification years, when it broke from the Austrian Empire. Some famous independence heroes held court there. Now it is a combination of a restaurant, a café, a card-playing room and a sitting room, the center of everything of importance in Padova.

From the southern entrance of the café we turn right 50 meters on Via Cesare to Piazza dei Frutti beside the city hall. We pass the eastern end of the hall to arrive at Piazza delle Erbe, from where we observe the city hall.

Palazzo della Ragione

Piazza dei Frutti.

Built 1218 as the court of justice and city hall of Padova.

It houses the largest Medieval hall in Europe, 80 meters long, 27 meters wide and 27 meters high. The walls are covered with 333 frescos by Nicola Miretto, from 1420-1425, replacing earlier frescos by Giotto, which were destroyed in a fire in 1420.

We leave the piazza at its western end, walk less than 100 meters on Via Manin and turn left into Piazza del Duomo, where the cathedral lies before our eyes. A palace is to the right of the piazza.

Palazzo del Monte di Pietà

Piazza del Duomo.

The palace is Medieval and the arcade in front is from the 16th C.

A baptistry is between the palace and the cathedral.

Battistero

Piazza del Duomo.

A cleanly designed Romanesque baptistry from the 4th C, the remains of a church that was here before the 16th C. cathedral was built. Inside the baptistry are lively frescos by Giusto de’Menabuoi from the late 14th C.

Michelangelo started the design of the cathedral, which changed a lot at the hands of his successors.

We walk from the piazza about 50 meters north on via Monte di Pietà að Piazza dei Signori. The old police station is at the western end of that piazza.

Palazzo del Capitaniato

Piazza dei Signori.

Built 1599-1605 for the military police. The tower has an astronomical clock from 1344.

The piazza is lined with beautiful arcades with specialty shops and cafés.

We inspect a palace at the western end of the south side of the piazza.

Loggia della Gran Guardia

Piazza dei Signori.

The palace of the Council of Nobles, built in 1523 in Renaissance style, with a high and slender arcade, now used as a conference center.

We have finished sightseeing, walk east from Piazza dei Signori on Via San Clemente, then Piazza dei Frutti and via Oberdam, 300 meters in all. On the corner of Caffè Pedrocchi we turn left into Via Cavour and walk 600 meters to the public garden, which we cross to get over the bridge to the car park. Next we inspect the hotels in town.

Hotels

A hotel with a central location, 50 meters south of Piazza delle Erbe, is the 29 room Majestic Toscanelli, Via dell’Arco 2, phone 663 244, fax 876 0025, price L. 190000 with breakfast.

Another one beside Caffè Pedrocchi, is the 22 room Leon Bianco, Piazzetta Pedrocchi 12, phone 875 0814, fax 875 6184, price L. 157000.

Next we turn our attention to our chosen restaurants in the center, those which are used by knowledgeable citizens.

Restaurants

Central dining is 100 meters north of Piazza dei Signori, is Belle Parti-Toulá, Via Belle Parti 11, phone 875 1822, price for two L. 160000, closed Monday lunch and Sunday.

Also 50 meters north of the piazza, is Isola di Caprera, Via Marsilio da Padova 11/15, phone 876 0244, price for two L. 120000, closed Sunday.

Or at the western end of the city palace, is Cavalca, Via Manin 8, phone 876 0061, price for two L. 90000, closed Tuesday dinner and Wednesday.

We then leave the town on our way to Vicenza, a trip of 40 km.

Vicenza

The city is best known for the architect Andrea Palladio (1508-1580) who was born there and designed some of the famous buildings in the center, such as Basilica Palladiana, Loggia del Capitaniato, Palazzo Valmarana, Teatro Olimpico and Palazzo Chiericati. The center of Vicenza is often said to be the most beautiful city center in Italy, mainly built during the Renaissance.

Palladio learned Roman architecture of the Imperial Age in Rome. Later he designed many country mansions for Venetian noblemen in the vicinity of the city and a few palaces in Venice itself, the Redentore church on Giudecca island and the monastery and church on San Giorgio island. Most of his works are though in this home town.

We will not only inspect Palladio’s work but also the atmosphere on the piazzas around Basilica Palladiana.

We arrive from Padova in the east, enter the city ring and turn into the center by way of Contrà porta Padova, cross a bridge and immediately turn left into the square in front of Palazzo Chiericati, where we find parking.

Palazzo Chiericati

Piazza Matteotti. Hours: Open Tuesday-Sunday.

Built 1550 by Andrea Palladio.

The palace is now a museum of the history of Vicenza, Museo civico. The best known work of art is the Charioteer of the Sun by Giulio Carpione. There are also some Gothic altarpieces.

From the square we cross Corso Andrea Palladio by foot and enter Teatro Olimpico.

Teatro Olimpico

Corso Andrea Palladio. Hours: Open in summer 9:30-12:20 & 15-17:30, in winter 14-16:30.

The oldest theater in Europe with a roof, built 1579-1585, designed by Palladio and his disciple, Vincenzo Scamozzi.

The auditorium is a semi-circle resembling the outdoor theater of Greeks and Romans, with wooden banks in place of stone seats, and a painted sky in the ceiling. The stage set is built in, with Theban streets painted in trompe l’oeils.

Oedipus Rex by Sophocles was the first performance of the theater. Greek playwrights are still represented in the repertoire.

From the theater we climb Corso Andrea Palladio for about 200 meters and turn left into Contrà Santa Barbara, where we arrive after 100 meters at Piazza dei Signori and cannot miss the city tower.

Torre di Piazza

Piazza dei Signori.

An unusually slender tower of brick, built in the 12th C. and increased in height during the 14th and the 15th C, making it 82 meters in all.

It hangs over Piazza dei Signori, lined with 15th C. palaces, including Basilica Palladiana. The piazza is a lively market venue.

We turn our attention to the basilica.

Basilica Palladiana

Piazza dei Signori.

Palazzo della Ragione is the official name of the city hall with the green copper roof. Usually it carries the name of its creator, architect Palladio. The palace itself is from the 15th C. and was starting to subside, when Palladio was employed in 1549 to built supports for it with colonnades on two floors. The balustrade has many statues of Greek and Roman gods.

A statue of Palladio is under the southwestern end of the city hall.

The old police station is on the north of the piazza.

Loggia del Capitaniato

Piazza dei Signori.

Palladio built it in 1571 as the police station of the city. Now it houses the city council.

To the left of the palace is the best-known restaurant in town, Gran Caffè Garibaldi on the 2nd floor, phone 544 147, price for two L. 110000.

To the right of the palace is the street Contrà del Monte. Its continuation on the other side of Corso Andrea Palladio is Contrà Porti. That street is lined with palaces, including some Venetian Gothic ones and some palaces by Palladio in the Classic Renaissance style.

If we have time, we can walk from the southwestern end of the basilica on Calle Muscheria and Contrà Garibaldi about 200 meters to the cathedral.

Duomo

Piazza Duomo.

The apse facing the square is original, as are the outer walls of the cathedral. Other parts of it were heavily damaged in World War II.

From the cathedral square we walk northwest on Via Battisti more than 100 meters and turn right into Corso Andrea Palladino. On the northern corner of the crossing is Palazzo Valmarana from 1566, one of Palladio’s works. Then we follow Corso Andrea Palladio northeast 600 meters to Piazza Matteotti, where we find our parking place. Next we inspect hotels in the center.

Hotels

A central hotel is 300 meters to the southwest from the cathedral, the 35 room Campo Marzio, Viale Roma 21, phone 545 700, fax 320 495, price L. 250000 with breakfast.

Or about 300 meters west off the southwest end of Corso Andrea Palladio, the 33 room Cristina, Corso Santi Felice e Fortunato 32, phone 323 751, fax 543 656, price L. 165000 with breakfast.

Next we turn our attention to chosen restaurants in the center, used by local gourmets.

Restaurants

Central dining is 100 meters south from the eastern end of Piazza dei Signori, in Scudo di Francia, Contrà Piancoli 4, phone 323 322, price for two L. 130000, closed Sunday dinner and Monday.

Also 200 meters west off the cathedral, In Agli Schioppi, Contrà del Castello 26, phone 543 701, price for two L. 110000, closed Saturday dinner and Sunday.

Or 50 meters north off Piazza dei Signori, in Tre Visi, Contrà Porti 6, phone 324 868, price for two L. 150000, closed Sunday dinner and Monday.

Garibaldi

Piazza dei Signori. Hours: Closed Wednesday. Price: L.110000 ($69) for two. All major cards. (B2).

Old and famous restaurant on the first floor above a pizzeria beside Loggia del Capitaniato at Piazza dei Signori.

It is rather refined and informally large. It has tiles on the floor and wicket seats on the chairs. Service is courteous.

• Olive farcite all’ascolani = deep-fried olives on salad.

• Petto d’oca affumicato con crostini = smoked goose breast.

• Filetto di manzo con tartufi = fillet of beef with boiled vegetables.

We now leave town in the direction of Verona, about 40 km,

Verona

The city is best known as the set of Shakespeare’s play about Romeo and Juliet, lovers from 1302. Many buildings in the center survive from that time and some are even older, such as the famous, 20 centuries old arena. The city was in 1263-1387 one of the Renaissance cities of Italy, governed by the Scaligeri dukes, and in 1405-1814 it was a part of the Venetian empire.

Travelers come to Verona to feel the atmosphere of an open-air opera and get acquainted with a city that mixes the Renaissance style of the Italian mainland with the Byzantine style of Constantinople that characterizes the neighboring Venice. The center is convenient for sightseeing as everything is packed on one square kilometer, surrounded by the river Adige on three sides.

There are famous piazzas, Piazza Brà, Piazza delle Erbe and Piazza dei Signori; famous palaces, Palazzo del Comune, Palazzo di Cangrande; and famous churches, Santa Anastasia and Duomo; famous castles, Castel San Pietro and Castelvecchio. There are also the tower tombs of the Scaligeri dukes and a Roman outdoor theater in addition to the famous Arena.

We start on the piazza in front of Arena.

Piazza Brà

The largest piazza of the center, the venue for public rallies and the forecourt of the majestic and ancient arena. The piazza is lined with Neo-Classic buildings from the 19th C. and the archeological museum, Museo Lapidaro Maffeiano, at no. 28.

We turn our attention to the arena.

Arena

Piazza Brà. Hours: Closed Monday.

The building of this third largest arena in the world was finished in the year 30. It is 139 meters long and 110 meters wide and seats 25,000 spectators in 44 row of seats. It has been conserved more or less intact, except for the outer shell.

From the top there are good views in clear weather over the city to the mountains. Great music festivals are held there in summer.

From the north of the arena we walk into Via Mazzini.

Via Mazzini

A pedestrian axis of the center, connecting the main squares, Piazza Brà And Piazza delle Erbe. The main fashion shops line this street of 500 meters, crossing an old district of narrow pedestrian alleys.

From the northeastern end of the street we arrive at the southern end of the old town square.

Piazza delle Erbe

Enchanting Renaissance buildings characterize this long and narrow piazza that started life as a Roman square, Forum, and has been a living city square for twenty centuries. It is now a market square, covered with street vendors’ parasols, lined with art galleries, fashion shops and sidewalk cafés, considered by many to be the most charming city square in Italy.

In the middle of the piazza is a fountain with a Roman sculpture representing commerce, usually called Madonna di Verona. In the northern end there is a column from 1528 with the lion of St Mark, the Venetian emblem.

The northern end is dominated by Palazzo Maffei, a Baroque palace from 1668, with fashion shops and luxury flats.

There is a castle on the eastern side of the southern square.

Palazzo del Comune

Piazza delle Erbe.

The city hall is an almost windowless Medieval castle with a stern appearance at the piazza.

On the same side a high tower dominates the piazza.

Torre Lamberti

Piazza delle Erbe.

A powerful tower from 1172, 84 meters high, with good views. It is entered from a courtyard that we are going to enter later.

On the same side, a little farther north, is a colorful palace.

Casa dei Mazzanti

Piazza delle Erbe.

A palace from 1301 with facade frescos that have been touched up.

We walk through an alley on the north side of Torre dei Lamberti and go under the Arco della Costa into another large square.

Piazza dei Signori

A rectangular piazza with a Venetian look. In the middle is a statue of the writer Dante Alighieri, who lived in Verona under the protection of the Scaligeri dukes when he was in exile from Florence 1301-1304. He dedicated the last chapter of his main book, La Divina Commedia, to the Scaligeri duke Cangrande I.

On the northern side is the palace of Loggia del Consiglio, on the eastern side Palazzo di Cangrande, and in the southern corner Palazzo di Ragione, which really is the rear side of Palazzo del Comune.

In the southeastern corner the paved remains of the main Roman road into town have been excavated.

We first have a look into the courtyard of Palazzo di Ragione.

Scala della Ragione

Piazza dei Signori.

In Medieval times this square was the main market of the city. A decorative staircase in late Gothic style, built in 1446-1450, leads up to former rooms of the city court. The palace itself is from the 14th C.

We exit the courtyard and observe the palace at the northern side of the square.

Loggia del Consiglio

Piazza dei Signori.

A charming palace from 1493 in Venetian Renaissance style, with a high and slender colonnade on the piazza side and frescos above the balustrade. The eaves are decorated with statues of Roman dignitaries, who were born in Verona, such as Catullus the poet, Plinius the natural scientist and Vitruvius the architect.

At a right angle is another palace.

Palazzo di Cangrande

Piazza dei Signori.

It is named after Cangrande I, the best-known of dukes of the Scaligeri family, who governed Verona 1263-1387. It is now a police station.

We pass the southern side of the palace and arrive at a small square with large memorials.

Arche Scaligere

Santa Maria in Chiavica.

The stone tombs of the Scaligeri dukes are here up in the open sky on decorous 14th C. Gothic towers with sharp-pointed spires in front of Palazzo di Cangrande. Such a burial method is unique in Italian Medieval history.

The Scaligeri dukes were so sure of themselves that they wanted to rest closer to God than other kings and dukes that generally rest in churches.

Behind the tomb towers is a small Romanesque church from the 7th C., Santa Maria Antica. It was the family church of the Scaligeri. The tomb tower of Cangrande I is directly in front of the church entrance.

We continue to the north along the eastern side of Palazzo di Cangrande about 100 meters on Cavaletto and turn right into Corso Sant’Anastasia, which leads us to one of the main churches in the center, about 100 additional meters.

Sant’Anastasia

Piazza Sant’Anastasia.

A large Romanesque church from 1290 with a Gothic portico, decorated with 15th C. frescos, the monastery church of the Dominican order.

From the back of the church we walk north and down the hill to the river Adige and cross it on the Roman bridge, Ponte della Pietra, and walk south along the other bank to the Roman theater, about 400 meters in all.

Teatro Romano

Rigaste Redentore. Hours: Closed Monday.

A Roman theater from the 1st C. B.C., the reign of Emperor Augustus and still used for plays. In ancient times plays by the Roman playwright Plautus were most popular but now it is the venue of an annual Shakespeare festival. The theater is built into the river bank and offers good views from well-preserved semi-circle over the river to the city center.

A lift brings us from the theater to the monastery and castle above.

Castel San Pietro

Rigaste Redentore. Hours: Closed Monday.

The monastery above the Roman theater has been converted into an archeological museum with singular views over the city and district. Among other things there are ancient mosaics in the museum.

We take the lift down, return by way of the Roman bridge to the city center and walk uphill to the cathedral. At the back of it we pass the entrance to the bishop’s palace.

Palazzo di Vescovo

A Gothic entrance to the palace of the bishop.

We go to the front of the church and into the piazza in front of it.

Duomo

The cathedral has been renovated and is beaming of the mild and original stone colors. Its oldest parts are from the 12th C. The front is in a Romanesque Lombard style, designed by Nicolò.

Pink columns support the roof. The main work of art in the church is the Assumption by Tiziano, from 1535-1540, in the first chapel on the left side.

From the church we enter the baptistry, which really s an 8th C. brick church, San Giovanni in Fonte, with a 12th C. marble front.

We leave the church and walk on Via Duomo, turn right and go 1200 meters on Corso Cavour to the old city castle.

Castelvecchio

Corte Castelvecchio. Hours: Closed Monday.

A beautifully designed family castle of the Scaligeri, built 1355-1375, during the reign of Cangrande II, still intact, and now houses a splendidly organized museum of art history. It is easy to go through it in chronological order. It covers late Roman art, early Christian art, Medieval art and Renaissance art, including works by Giovanni Bellini, Tiziano and Veronese.

On the other side of the armor department of the museum is a pedestrian bridge with a view to the nearest river bridge.

Ponte Scaligero

A Medieval bridge, built 1354-1376, during the reign of Cangrande II, nowadays the main promenade of Verona’s citizens. It was damaged during World War II and has been repaired.

From Castelvecchio is a straight way of 600 meters on Via Roma to Piazza Brà where we started this walking tour through Verona. We now turn our attention to hotels in the center.

Hotels

In an alley leading off Corso Porta Nova, about 200 meters from Piazza Brà is the 41 room luxury hotel San Luca, Vicolo Volto San Luca 8, phone 591 333, fax 800 2143, price L. 260000 with breakfast. In a side street a few steps from the central axis of via Mazzini is the 93 room Accademia, Via Scala 12, phone and fax 596 222, price L. 300000 without breakfast.

In a side street a few steps from Corso Cavour is the 38 room Victoria, Via Adua 6, phone 590 566, fax 590 155, price L. 240000 without breakfast. A few steps east off the Arena is the 30 room Giulietta e Romeo, Vicolo Tre Marchetti 3, phone 800 3554, fax 801 0862, price L. 170000 with breakfast.

Almost beside it is the 49 room Milano, Vicolo Tre Marchetti 11, phone 596 011, fax 801 1299, price L. 150000 without breakfast. About 200 meters east from the city castle is the 17 room Cavour, Vicolo Chiodo 4, phone 590 166, price L. 100000 without breakfast, credit cards not accepted.

Next we turn out attention to chosen restaurants in the city center, those which are patronized by knowledgeable citizens.

Restaurants

The best restaurant, about 300 meters straight south of Piazza dei Signori, is Il Desco, Via Dietro San Sebastiano 7, phone 595 358, fax 590 236, price L. 230000 for two, closed Sunday. Second is in the oldest part of the center, 200 meters to the west from Piazza delle Erebe, the very old and charming Dodici Apostoli, Corticella San Marco 3, phone 596 999, fax 591 530, price L. 220000 for two, closed Sunday dinner and Monday.

The best seafood place, a few steps from Arche Scaligeri, is Arche, Via Arche Scaligeri 6, phone 800 7415, price L. 200000 for two, closed Monday lunch and Sunday. The best hotel dining , a few steps from Via Mazzini, is at Accademia, Via Scala 10, phone & fax 800 6072, price L. 180000 for two, closed Sunday dinner and Wednesday. A few steps north from Piazza Brà is Torcolo, Via Cattaneo 11, phone 803 0018, fax 801 1083, price L. 130000 for two, closed Monday.

Only 200 meters in front of Sant’Anastasia is Trattoria Sant’Anastasia, Corso Sant’Anastasia 27, phone 800 9177, price L. 110000 for two, with variable closing on Sunday and Wednesday. A few steps east from the arena is Tre Marchetti, Vicolo Tre Marchetti 19/b, phone 803 0463, price L. 120000 for two, closed Sunday.

Thus ends our trip to Verona and our visit in the Veneto district. If we are now driving back to Venice, it is good to know that the distance is 114 km on the autostrada.

1996

© Jónas Kristjánsson

Amsterdam amusements

Ferðir

Boston Club
1 Kattengat. (B1).
One of the best discos for fashion-conscious grown ups is in the Renaissance hotel near the central railway station. You can even be seen there with a tie.

Melkweg
Lijnbaansgracht 234. Phone: 624 1777. (A2).
Behind Stadsschouwburg and Leidseplein is a disused milk factory behind a canal and a drawbridge. It is now an art center for young people. The door is locked so you must knock, but it is easy to buy a cheap 3-month membership card.
Inside there are exhibitions, plays, noise production, dancing and the technically best cinema outfit in town. Besides there are a few restaurants, for example one for vegetarians. Also a book market, a flea market, a bar and a tearoom.
People wander around until they find something to their liking. If everything is too far out, it is always possible to browse in the book market. The spot is open on full blast 21-01 and disco is after that.

Paradiso
Weteringschans 6. Phone: 623 7348. (A3).
A disused church, now a youth center, 100 meters from Leidseplein. It has for many years been a focus for modern popular music. At first there was pop, then punk, heavy rock and the newest waves. Sometimes the groups are unknown, sometimes world-known. It is not a spot for a quiet evening.

Shaffy
Keizersgracht 324. (A2).
A multi-culture center, avant-garde in theater, films, art, music and dance. You don’t have to know what is going on, just arrive and have a look. Some of the happenings will probably be tempting enough for you to stay on.

Drie Fleschjes
Gravenstraat 16. (B1).
Behind Nieuwe Kerk, a few steps from Dam, a sympathetic jenever tasting pub from 1650, old and worn, popular with businessmen from the neighborhood. Some companies have their private jenever casks on these premises. An amusing private closet for two in a corner.

Hoppe
Spui 20. (A2).
The first and original Hoppe, on Spui square, well known for important guests effortlessly and democratically mingling with the lower classes. It still has sawdust on the floor, completely tasteless furnishings and is almost always full to the brim.

Pilsener Club
Begijnensteeg. (B2).
In an alley leading off Kalversstraat to the Begijnhof garden, catering to bridge players from all social classes. It has sand on its white floor. The bridge players surprisingly sometimes are more noisy than other guests.

Pilserij
Gravenstraat 10. (B1).
In an alley behind Nieuwe Kerk, a few steps off Dam and Damrak, a dark and romantic pub in Art Noveau style, with a high ceiling and a balcony with hanging greenery over the rear saloon.

Wijnlokaal Mulliner’s
Kleine Lijnbaansgracht 267. (A3).
There is more than coffee to the Leidseplein area. Also some wine bars where Amsterdammers have a sip after work and before going home or to some entertainment venue. One of the best ones is Wijnlokaal Mulliner’s, 100 meters from Leidseplein.
It specializes in port wine of all ages, up to a little over half a century old. The bar is in almost a full circle in the middle. Customers stand at the bar or sit at small tables in the corners.

Wynand Fockink
Pijlsteeg 31. (B2).
In a narrow alley leading from Dam past the Krasnapolsky, this is an interesting jenever tasting pub in Amsterdam, tendered by the talkative philosopher Gijsberti Hodenpijl. This local with shuttered windows has remained unchanged for more than three centuries. Old wine bottles grace the walls. The bar counter is looking very old.
There are no seats. You just stand at the bar, bend down with your hands behind your back and take the first sip from the almost overflowing glass. These places are not meant for lingering, you just step in, take your drink and get lost.

Cafes

Bakke Grond
Nes 43. (B2).
A comfortable Belgian café on an alley leading off Dam, 200 meters from the square, connected with a Flemish cultural center, popular with theater spectators. It specializes in Belgian beer.

Blincker
St. Barbarenstraat 7. Hours: Opens 17:00. (B2).
In a maze of alleys south of Dam and east of Rokin, on two levels, with lots of glass and greenery, decorated with masks. It is convenient for theater spectators.

Café Americain
Leidsekade 97. (A3).
An important café in the city, at the main square of sidewalk cafés, Leidseplein. It is on the ground floor of the American hotel and is the best known part of its Art Noveau style. The decorations have official protection, including the strange chandeliers, beams and arches, velvet fabrics and stained windows.
Spioness Mata Hari celebrated her wedding here. For years this has been the place where local and foreign artists sit and talk for hours. In addition to coffee and cakes there are available inexpensive courses of the day, some snacks and a tourist menu.
The outdoor chairs are popular with tourists who meet here after shopping, but the real atmosphere is inside.

Café de Jaren
Nieuwe Doelenstraat. (B2).
Newspaper reading cafés are numerous and popular with the locals. This is beside hotel Doelen in the university area. It is a big room with a high ceiling, full of university students, some reading text books or magazines and others talking at full blast. A big balcony is on the Amstel river side. Many newspapers and magazines are in the English language.

Eijlders
Korte Leidsedwarstraat 47. (A2).
Two steps off Leidseplein, a café that doubles as a modern art gallery, still patronized by local artists. The tables are worn after the elbows of generations. It is happily more patronized by locals than by tourists.

Engelbewaarder
Kloveniersburgwal 59. Phone: 625 3772. (B2).
A simple and comfortably run-down café with wood floors, one of the main literary cafés in Amsterdam, with scheduled readings and Sunday afternoon jazz. It is a nice reading room on a rainy day.

Het Hok
Leidsekruisstraat. (A3).
Two chess cafés are side by side on the corner of Lange Leidsdwarsstraat, just 100 meters from Leidseplein. This is on the corner and the other is Domino. This one has more atmosphere. It is spacious and well patronized by regulars. Such chess cafés have for decades been a hallmark of Amsterdam.

Land van Walem
Keizersgracht 449. Phone: 625 3544. (A2).
Very popular and busy reading café on a canal a few steps from Leidsestraat. Its choice of foreign newspapers is unusually great, attracting travelers.

Morlang
Keizersgraacht 451. Phone: 625 2681. (A2).
A quiet and relaxing reading café just a few steps off Leidsestraat.

Pieper
Prinsengracht 424. (A2).
A typical pub near Leidsegracht, rustic and dark, accidentally furnished and comfortable, with a long history of fame.

Reijnders
Leidseplein 6. (A2).
One of the best known cafés in town, at Leidseplein, for a long time an artists’ hangout, but now just a place where local people meet over coffee while waiting to go somewhere else. There are some sidewalk tables. Inside there are lots of old wooden tables and chairs, rather unorganized. A billiard table is at the rear.
This is a folksy, dingy place with lots of good local atmosphere. Few tourist are seen there in spite of the location.

Scheltema
Nieuwezijds Voorburgwal 242. (B2).
Almost immediately behind the Koninklijk Paleis, this cellar pub with creaking floors in former days attracted neighboring journalists with its fireplace and a big reading table in the center. It still is charming.

Upstairs
Grimburgwal 2. (B2).
Pannekoekenhuis, or pancake houses are typically Dutch cafés, offering big pancakes in endless variants. Ginger pancakes are the traditional ones. This pancake house is on the first floor of an extremely narrow house a few steps from Rokin. It can take only twelve guests at a time and they have to brave the almost vertical staircase. Picturesque, this one.

Albert Cuypstraat
(B3).
The main victuals market in the city, extending a few blocks to the east from the corner of Ferdinand Bolstraat. It has grown in later years because of the influx of Surinamese coming from the former colony of Dutch Guyana and of other people from afar, who have settled down in the Pijp quarter around the market.
Here you can get the most strange and exotic spices, fish and vegetables, fruit and flowers. The colors are brilliant, the choices are immense and inexpensive. The redolence is both exotic and charming. For example the flavor of pancakes, filled with meat and vegetables. Or of Barras, which is a type of pea dumplings.
The market is closed Sundays.

Artis Zoo
Plantage Kerklaan 40. Phone: 523 3400. (C3).
Founded in 1838 this spacious zoo has more than 900 animal species, in addition to plants in three spacious greenhouses. It also incorporates an excellent Aquarium, containing almost 500 species; a Planetarium; and a Geological Museum.

1996
© Jónas Kristjánsson

London restaurants

Ferðir

Ajimura

51 Shelton Street, WC2. Phone: 240 0178. Fax: 497 2240. Hours: Closed Saturday lunch & Sunday. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (E2).

A cheap and casual eatery with one of the best Japanese cooking in town, where you can sit at the kitchen bar to watch the proceedings.

The menu explains itself. A good choice is to order two of the four set meals of the day, chalked on a blackboard. The result comes in colorful arrangements on the plate. Set lunches and pre-theater dinners are good value.

• Deep-fried pork with aubergines, salad and rice.

• Shrimps, raw salmon and clear fish soup.

• Shrimps, deep-fried fish, egg salad and clear fish soup.

• Sashimi = raw fish.

• Tempura = deep-fried fish.

• Sukiyaki = thin slices of beef, pan-fried.

Japanese cuisine is the second most important cuisine in the world next to French cuisine. It is usually very light and easy on the stomach, in most cases either raw or boiled. The appearance of the food is of great importance. Rice and vegetables are the basics, mainly supported by seafood, rather than meat. It is now helping to make Western cuisine lighter.

Arirang

31 Poland Street, W1. Phone: 437 6633. Hours: Closed Sunday. Price: £50 ($76) for two. All major cards. (D2).

The best Korean place in London is at the northern end of Soho, just a few steps off Oxford Street. Korean cooking is little known in the West, but the courses are exciting and enjoyable. Try beef soup, beef pancakes, marinated beef, sour bean sprouts and rice.

It is unusually decorated, cozy but not harmonious. Prettily clad and civilized young ladies serve the food with the help of host Wee. It is easiest for beginners to order a set meal. Fruit and tea is included. Evade kim chee, badly smelling fermented cabbage, said to be military grub in the homeland.

• Bul-kal-bee = spareribs.

• Hong cho = deep-fried sweet-and-sour fish.

• Thah thoree tang = chicken.

• Slobal chun = deep-fried marrow.

• Chop che = mixed salad.

• Pahb = rice.

Korean cooking is midway between Chinese and Japanese cooking as stands to geographical reason. It does not have the delicacy of Japanese cooking and the variety of Chinese cooking. It evokes images of East Asia countryside cooking.

Bentley‘s

11 Swallow Street, W1. Phone: 734 4756. Fax: 287 2972. Hours: Closed Sunday. Price: £70 ($106) for two. All major cards. (D2).

In a narrow street that runs between Regent Street and Piccadilly there is an oyster bar with atmosphere on the ground floor and a proper restaurant without one on the first floor. It has its own oyster grounds at Colchester and offers solid products. The bar downstairs is convenient for single persons.

In addition there is fresh fish of many varieties, sole, turbot, plaice, haddock, trout, also crabs, shrimp and lobster. Take care to choose grilled, poached or meuniere; and evade the names Thermidor, Newburg, Dugléré and Florentine, all standing for complex cookery spoiling the delicate raw material.

• Colchester oysters.

• Mussels poached in white wine.

• Poached scallops.

• Baked crab.

• Fresh strawberries.

Brasserie St Quentin

243 Brompton Road, SW3. Phone: 581 5131. Fax: 584 6064. Price: £50 ($76) for two. All major cards. (B4).

A belle-epoche brasserie of bourgeois cooking from the southwest of France by chef Nigel Davis, right on the major Knightsbridge avenue, near the Egerton Terrace sidestreet, just before the avenue splits into Cromwell Road and Brompton Road.

Elegant and civilized, bright and open, well insulated from the outside traffic, with red-brown banquettes lining the walls, mirrors and pillars, brass and dark wood. A bar with wine racks dominates one of the walls. The place becomes lively when it fills up. Service in black and white is French and efficient.

• Tarte aux cêpes et confit de canard = a tart of boletus mushrooms and preseved duck.

• Oeufs en cocotte au foie gras et mouillettes = baked eggs with goose liver and toast.

• Brochette de coquilles Saint-Jacques et jambon de Bayonne = scallops with Bayonne ham.

• Filet de boeuf au Roquefort = fillet of beef with Roquefort cheese and walnut butter.

• Pavé de chocolat amer á l’ecorce d’oranges = St Quentin’s bitter chocolate and orange dessert.

• Figues rôties et glace aux amandes = baked figs and almond ice cream.

Café Royal Brasserie

68 Regent Street, W1. Phone: 437 9090. Fax: 439 7672. Hours: Closed Sunday dinner. Price: £50 ($76) for two. All major cards. (D2).

A well-designed restaurant with a comfortable atmosphere on a busy shopping street a few steps from Piccadilly Circus. It uses the same kitchen as the adjoining and more expensive Café Royal Grill.

The setting is beautiful and the cuisine is light and modern. Service is efficient as befits a brasserie.

• Smoked rabbit salad with asparagus and mustard dressing.

• Mixed calf’s liver with bacon and onions.

• Grilled fillet of salmon with red pepper sauce.

Café Royal Grill Room

68 Regent Street, W1. Phone: 439 9090. Hours: Closed Saturday lunch & Sunday. Price: £100 ($152) for two. All major cards. (D2).

Neither a café nor a grill, but a stunning restaurant of baroque grandeur, recently and surprisingly also offering excellent, traditional French cuisine on the bend of Regent Street just before it joins Piccadilly Circus.

The carpets are red and the comfortable chairs and banquettes are red. The walls have heavily ornate windows and paintings. The ceiling and pillars also have ornate carvings and paintings. The food arrives under cupolas in polished silver serving wagons. Service is formal and generally competent. The ancient and tipsy customers are the only discordant note.

• Escalopes of fresh foie gras with a ragoût of celeriae and truffle sauce.

• Red mullet with orange zest, basil and black olives.

• Seared fillet of sea bass with fennel, sundried tomatoes and saffron.

• Crown of lamb filled with Provençale vegetables, pesto and balsamic vinegar sauce.

• Pyramid of walnut ganache with vanilla sauce.

• Caramel mousseline with mango compote and lime.

Calabash

The Africa Centre, 38 King Street, WC2. Phone: 836 1976. Hours: Closed Saturday lunch & Sunday. Price: £20 ($30) for two. No cards. (E2).

The authentic representative of the African continent. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Caprice

Arlington House, Arlington Street, SW1. Phone: 629 2239. Fax: 493 9040. Price: £65 ($98) for two. (D3).

A French place much in fashion, just behind the Ritz hotel, run by well-known restaurateurs Chris Corbin and Jeremy King.

It is regally furnished in a pre-war functional style, with mirrors on columns and walls, flowers on tables and champagne buckets at every table. It is a venue for lively business lunches and after-theater dinners. The service is perfect.

• Crab soup.

• Gravad laks = marinated salmon.

• Partridge with asparagus salad.

• Lamb filet with feta cheese.

• Venison steak.

Caravan Serai

50 Paddington Street, W1. Phone: 935 1208. Fax: 431 4969. Hours: Closed Sunday lunch. Price: £45 ($68) for two. All major cards. (C1).

In the Marylebone district, reasonably priced if you are careful in choosing from the menu, the single acceptable representative of Afghan cooking, which is almost unknown in the West.

Chez Nico at 90

90 Park Lane, W1. Phone: 409 1290. Fax: 355 4877. Hours: Closed Saturday lunch & Sunday. Price: £135 ($205) for two. All major cards. (C2).

The newest location of moveable chef Nico, in the Grosvenor House hotel opposite Hyde Park. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Chuen Chen Ku

17 Wardour Street, W1. Phone: 734 3281. Price: £35 ($53) for two. All major cards. (E2).

Between Leicester Square and Piccadilly Circus, offering the best Chinese lunch appetizers for small change. You can understand why every other Chinese family with children lunches here on Sunday. The restaurant is on several floors in the narrow building. This is not an elegant eatery by Western standards. It is noisy and authentic, as most of the customers are Chinese.

The starters are called dim sum. They are wheeled around the salons in warm trolleys and the customers point to the dishes they desire. Most of the dim sum are priced at £1. Most dim sums are cooked in steam in small, round sauce-pans, covered with balsam and stapled up in towers. If many are feasting together it is fun to order all the dim sums and share them.

Most Chinese restaurants in the West are derived from Hong Kong, which is a Canton type of cuisine. Cantonese food is usually steamed. Dim sum appetizers are a perfect example of steamed Cantonese food. They are usually consumed at lunch in the West, but at home they are used as snacks. Rice is the mainstay of Cantonese cuisine.

Connaught

Carlos Place, W1. Phone: 499 7070. Fax: 495 3262. Price: £100 ($152) for two. All major cards. (D2).

This busy hotel restaurant is a gastronomic temple with classic French cooking in the middle of exclusive Mayfair. Male guests must wear a tie, not to lessen the impression when they enter the dining room with a court of headwaiters around. The chef is the renowned Michel Bourdin, specializing in game.

The main dining room is a solid and wealthy looking room of club tones, furnished in mahogany and crowned with crystal chandeliers. The grill-room is smaller and less stylish. The service is absolutely perfect, almost like mind-reading, even though unobtrusive. There are many starters, main courses and desserts, and the price is determined by the choice of the main course.

• Surprise ecosse = smoked salmon.

• Croustade d’oeufs de caille Maintenon = quail eggs.

• Koulebiac de saumon = salmon encased in paté.

• Grouse rotie a l’Anglaise = grouse.

• Rendez-vous du pêcheur, sauce légere au parfum exotique = seafood plate.

• Mousse glacée aux framboises = raspberry mousse.

• Bread and butter pudding.

• Brunello di Montalcino 1976.

Crank’s

11 The Market, Covent Garden, WC2. Phone: 379 6508. Price: £20 ($30) for two. No cards. (E2).

A vegetarian restaurant in the Covent Garden market building. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Dell’Ugo

56 Frith Street, W1. Phone: 734 8300. Fax: 734 8784. Hours: Closed Sunday. Price: £40 ($61) for two. All major cards. (E2).

A trendy mass feeding station of moderate prices with an interesting menu in the Hollywood style and acceptable service on three floors on the main restaurant street in Soho, near the corner of Bateman Street, always full of young people who like to be in an “in” place.

There is a café downstairs, a bistro on the first floor and a proper restaurant on the second floor. The luxury increases up the floors and there is white and multicolor linen on the top floor tables, hard-wood walls and deluxe chairs. The menu also gets more luxurious on the upper floors. The service is slightly unprofessional and slow.

• Irish black pudding with caramelized crisp bacon and potato pancake.

• Braised squid, salt cod and scallops, potato rosti.

• Roast venison, baby beetroot and Jerusalem artichokes.

• Chargrilled breast of cornfed chicken, warm borloti bean salad.

• Fig and armanac parfaît.

• Poached pears with gorgonzola.

Dorchester Grill

Park Lane, W1. Phone: 629 8888. Fax: 495 7351. Price: £100 ($152) for two. All major cards. (C3).

A gastronomic temple in the grand saloon of a distinguished hotel alongside Hyde Park on the Mayfair side, with the well-known Willi Elsener at the helm. His kitchen also serves the Terrace restaurant in the same hotel. His specialty is an English version of Nouvelle Cuisine with emphasis on game.

The grill-room is very solid and heavy with decorations in Spanish style. There are big chandeliers in the ceiling and on the walls and a thick carpet on the floor. The tables are old and dignified and the arm-chairs are of leather. The service is exemplary.

• Cold cucumber and dill soup.

• Celery pancakes with wild mushrooms and Stilton cheese.

• Steamed brill on coquilles St-Jacques.

• Poached trout with leek sauce.

• Partridge with wild mushrooms.

• Pear and cognac profiteroles.

English House

3 Milner Street, SW3. Phone: 584 3002. Fax: 581 2848. Price: £80 ($121) for two. All major cards. (C4).

Midway between the South Kensington underground station and Sloane Square, an attractive, snug and cozy town house, which is a fort of traditional English cooking. The historian and television cook, Michael Smith, and Malcolm Livingston, founded this place to offer English court and country cooking from the 18th C. He should know the métier, as he has written books on it.

The dining rooms are old-fashioned and dainty with chandeliers, dried flowers and silver decorations, also silver cutlery, especially heavy. The atmosphere is British 19th C. and the customers seem to be British gentry and would-like-to-be British gentry.

• Cold stilton soup with pears.

• Galantine of rabbit with sage and apple jelly.

• Venison with juniper berries.

• Steak, kidney and mushroom pie.

• Créme brulée.

Preserves and pies have always been the hallmarks of English cooking.

Food for Thought

31 Neal Street, WC2. Phone: 836 0239. Hours: Closed Sunday dinner. Price: £30 ($45) for two. All major cards. (E2).
A famous vegetarian basement eatery on Neal Street, usually crowded at lunch.

The dining area resembles a small corridor where 40 lean guests can sit on wood benches and stools at tiny tables. The short and imaginative menu, chalked on a blackboard, changes daily.

• Couscous.

• Salads.

• Stir-fry vegetables.

• Cauliflower quiche.

• Tom Yam soup.

• Apple crumble.

• Orange and coconut scones with whipped cream.

Fung Shing

15 Lisle Street, Wc2. Phone: 437 1539. Price: £50 ($76) for two. All major cards. (E2).

A bright and airy upscale Chinese restaurant with superior Cantonese cooking in Chinatown on the northern side of this street of Chinese restaurants near its western end.

Occasional modern and traditional paints decorate the cream colored walls. Comfortable cane chairs surround round tables with light blue linen. Service is efficient and almost Italian in style, hurrying with the ordering and slowing down with the coffee.

• Sesame prawn toast.

• Stir fried abalon with vegetable.

• Roasted crispy chicken.

• Singapore fried noodles.

• Fried rice with egg.

Gavroche

43 Upper Brook Street, W1. Phone: 408 0881. Fax: 409 0939. Hours: Closed Saturday & Sunday. Price: £160 ($242) for two. All major cards. (C2).

Considered to be one of the top three restaurants in London, in the western part of Mayfair. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Gay Hussar

2 Greek Street, W1. Phone: 437 0973. Fax: 437 4631. Hours: Closed Sunday. Price: £55 ($83) for two. All major cards. (E2).

An Hungarian gourmet temple in the north of Soho, 200 meters from Oxford Street and 100 meters from Charing Cross Road. In gastronomy Hungary is the center of central Europe, and this restaurant is its top representative in the West. The émigré Victor Sassie is in charge of a paneled and upholstered restaurant, receiving politicians and journalists for lunch.

This is the place where to hold forth on politics for hours over red cabbage, pressed wild boar heads, goulash and Tokay wine. The Hungarian names on the menu are not suitable for easy understanding and choosing. Most customers therefore stick to the three course set lunch menu which should keep a cavalry of Hussars from starving.

• Cherry soup.

• Pressed wild boar heads.

• Chicken paprika.

• Veal pancakes.

• Cherry tart.

• Palascinta pancakes.

• Badascony white whine and sweet Tokay, 5 puttenoy.

Hungary has traditionally provided the best cooks in central Europe. Their cuisine is more flamboyant than the cooking of their neighbors. It combines delicacy with abundance and is usually heavy on the stomach. Due to Hungarian influence in the Austrian empire this cuisine spread around central Europe, competing with French cuisine emanating from Western Europe.

Gaylord

79 Mortimer Street. Phone: 580 3615. Price: £30 ($45) for two. All major cards. (D1).

An unusually decorative Indian restaurant, 200 meters north from Oxford Street, specializing in food from Northern India.

It is a little more expensive than ordinary Indian restaurants, but in turn you get more agreeable surroundings and more thoughtful cooking. There are loud and red decorations on the walls and service is as good as you can expect in the best Western places.

• Tandoori = yogurt coated chicken, baked in a clay oven.

• Tikka = chicken grilled on skewers.

• Curries.

• Spiced lamb.

• Butter cakes.

• Pan-fried chicken in yogurt.

Indian cuisine is in fact many cuisines. The Mogul cuisine in the north is influenced by invading nomads, speaking first Indo-Aryan and later Mongolian languages. It is a lavish cuisine based on meat, mainly lamb. Stewing is the most popular cooking method. Clay ovens are also used. Wheat is more important than rice.

Gopal’s

12 Bateman Street, W1. Phone: 434 0840. Price: £40 ($61) for two. All major cards. (E2).

One of the top Indian restaurants in London is in a small street crossing Frith Street in Soho, a tasteful and delicate place.

Guests sit on comfortable wicker chairs at tightly spaced tables with pink linen. Large Indian paintings decorate the creamy walls. Mirrors and greenery are wisely used to add space. Service is efficient. Ingredients are first rate and herbs are used and combined in imaginative ways.

• Mangalorean crab = freshly flaked crab meat cooked with coconut and several rare spices, served on a red cabbage leaf.

• Mashed potato cake stuffed with lentils, onions, green chillies and coriander leaves, served with sour sauce.

• Meenu curry = cooked fish in karnatah curry, with a strong sauce of cocunut and several rare spices.

• Multa Zacutti = hot lamb cooked with coconut, vinegar and rarte spices.

• Mushroom bhaji = mushrooms cooked with mild spices.

• Fried pulau = fried Basmati rice with peas.

• Nan and Papad bread.

Green’s

36 Duke Street, St James’s, SW1. Phone: 930 4566. Fax: 930 1383. Hours: Closed Sunday dinner. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (D3).

A St James’s clubby restaurant of good and traditional British food in bright and traditional surroundings near the Jermyn Street end of the King and Jermyn Streets stretch of the street.

The atmosphere is old-fashined and tradtitional and mainly friendly and solid. There are good paintings on wood-paneled walls and light brown linen on the tables. The comfortable chairs have red upholstery. Singles prefer to dine at the bar. Service is exceptionally nice by any standards. The place is always full and alway easy-going and congenial.

• Crab cocktail.

• Crab cake with Pommery mustard sauce.

• Pan fried scallops with potao cake and tomato and basil sauce.

• Roast grouse with traditional accompaniments.

• Roast guinea fowl with cabbage and bacon.

• Honey, brandy and raisin ice cream.

• Iced chocolate parfait with toffee cream.

Hard Rock Cafe

150 Old Park Lane, W1. Phone: 629 0382. Price: £35 ($53) for two. All major cards. (D3).

The best hamburgers in London are served in this place near the southwest end of Piccadilly. It is big and noisy, and so popular that a waiting line is on the pavement at meal times.

It is a haven for homesick Americans.

• Voluminous salads.

• Chips in blue cheese sauce.

• T-bone steaks with baked potatoes.

• Milk shakes.

• Giant ice-creams.

• Devil food cakes.

America has in the latest decades influenced European cooking very much, and not only n fast food. Salads as a major part of a meal come from America. The emphasis on beef is also an American influence in Europe.

India Club

143 Strand, WC2. Phone: 836 0650. Price: £20 ($30) for two. No cards. (F2).

An inexpensive Indian restaurant. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Joe Allen

13 Exeter Street, WC2. Phone: 836 0651. Fax: 497 2148. Price: £45 ($68) for two. All major cards. (E2).

Hiding in a back street between Covent Garden and Strand, difficult to find, as the restaurant sign is very small. It is the main fortress of American-Italian cooking in London, often crowded with celebrities, sprinkled with journalists and actors. The majority, though, consists of homesick Americans.

The atmosphere is animated and charming between the brick walls. The menu is chalked on a blackboard.

• Spinach salad.

• Spareribs.

• Black bean soup.

• Baked John Dory with tomato, capers and olives.

• Pecan pie.

• Angel food cake.

America has in the latest decades influenced European cooking very much, and not only n fast food. Salads as a major part of a meal come from America. The emphasis on beef is also an American influence in Europe.

Joe’s

Fenwick of Bond Street, 63 New Bond Street, W1. Phone: 629 9161. Hours: Closed Sunday. Price: £20 ($30) for two. No cards. (D2).

A fashionable and inexpensive restaurant in the middle of expensive Mayfair. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Ken Lo‘s Memories of China

67-69 Ebury Street, SW1. Phone: 730 7734. Fax: 730 2992. Hours: Closed Sunday lunch. Price: £55 ($83) for two. (D4).

The best Chinese restaurant is near Victoria Station. It is a civilized and a simple place, popular with the upper classes. The owners, Kenneth and Anne Lo, are both cooking.

The menu shows examples of cooking from several part of China.

• Chicken in lotus leaves.

• Steamed turbot.

• Steamed scallops in the shell, with hot black bean sauce.

• Lamb in cabbage on skewer.

• Peking duck.

There are several cooking traditions in China. Best known is Cantonese cooking, light and sweet, usually steamed, based on rice. Next comes Peking cooking with stronger tastes, often deep-fried and crispy. Lesser known is Shanghai cooking which is fatter, based on oil and noodles. Finally there is Szechuan cooking which is the strongest of the lot.

Langan‘s Brassiere

Stratton Street, W1. Phone: 491 8822. Hours: Closed Saturday lunch & Sunday. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (D3).

A class in itself, a big and crowded meeting place of the beautiful and important people and still being able to serve excellent food at mild prices. It is owned by notorious imbiber Peter Langan from Ireland, popular comedian Michael Caine and respectable cook Richard Shepherd, attracting people from entertainment and information, actors and models, lords and ladies.

Outside paparazzi are waiting. Inside there is pandemonium, waiters running back and forth while the in-people shout greetings between tables. Take care not to be relegated to the Venetian saloon for tourists on the first floor. Get a table on the ground floor, dominated by huge air condition propellers and a rag-tag collection of paintings and posters, Casablanca movie style.

• Salade d’avocat aux crevettes = avocado salad with crayfish.

• Escargots a l’ail = snails in garlic.

• Langue de boeuf braise sauce madere = tongue in Madeira sauce.

• Soufflé aux épinards sauce anchois = spinach soufflé with anchovy sauce.

• Entrecote grillé, sauce béarnaise = steak with Béarnaise sauce.

• Creme brulée = caramel cream.

• Milles feuilles brassiere = flaky Napoleon pastry.

Manzi‘s

1-2 Leicester Street, WC2. Phone: 734 0224. Fax: 437 4864. Hours: Closed Sunday lunch. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (E2).

A seafood place just off central Leicester Square, for decades one of the most popular feasting places in town, with an Italian atmosphere. There is no meat on the menu.

The waiters are experienced and informative. The atmosphere is zestful and lively on both floors. Upstairs in the Cabin Room the tone is more relaxed than in the noisy bistro downstairs. The golden rule is to order nothing complicated, just poached or grilled seafood. The raw material is always first class, but the chefs tend to overdo complex courses.

• Avocado and scallops in the shells.

• Fish soup.

• Grilled halibut.

• Poached turbot.

• Strawberry tart.

• Cherry sorbet.

• Trout or skate in black butter.

Maroush I

21 Edgeware Road, W2. Phone: 723 0773. Price: £60 ($91) for two. (C2).

200 meters along on the main street north from Marble Arch, the best Arabian restaurant in town, often crowded with Libyan expatriates.

• Felafel = minced bean and onion balls, deep-fried.

• Shawarma = slices of marinated lamb shaved off a rotating skewer.

• Lebanese salad.

• Stuffed lamb.

• Sweet cakes.

Lebanese and Egyptian cooking are the high points of Arab cooking. Lebanese cooking combines many centuries of commerce and contact with the outside world and the flavor of local produce and spices.

Mijanou

143 Ebury Street, SW1. Phone: 730 4099. Fax: 823 6402. Hours: Closed Saturday & Sunday. Price: £80 ($121) for two. All major cards. (D4).

A perennial London winner in Belgravia, 500 meters from Victoria Station. It is on two floors, one for non-smokers, ruled by Neville Blech. The kitchen is on the split-level between, the domain of Sonia Blech. The restaurant is small, seats 30, but spacious and invites to linger over the cognac at the red and black table linen.

Mr. Blech receives guests as cordially as ever and describes at length the contents of the courses and the methods in the kitchen. The cooking is semi-classic French, with elements of Nouvelle Cuisine and Far Eastern Cuisine. There is a list of about 100 well chosen wines, many are not expensive.

• Terrine de fromage blanc aux fines herbes et legumes avec son coulis de tomates = white cheese, herb and vegetable terrine with fresh tomato coulis.

• Mousseline de coquilles St-Jacques sauce gingembre et citron vert = mousse of scallop with a sauce of ginger and green lemons.

• Mousseline chaude de foies de caille au porto = mousse of quail livers in port.

• Noisettes d’agneau gratinée béarnaise = lamb cutlets gratinated in béarnaise sauce.

• Mousseline de loup de mer au Ricard = sea bass mousse.

• Medaillons de chevreuil au sureau et a l’eau de vie de genievre = saddle of venison with elderberry and juniper gin sauce.
• Panaché de sorbets = three sorbets.

• Fromage glacé aux pruneaux et a l’armagnac = ice cream of white cheese, cream and prunes marinated in armagnac.
• Plateau de fromages = cheese board.

Neal Street Restaurant

26 Neal Street, WC2. Phone: 836 8368. Fax: 497 1361. Hours: Closed Sunday. Price: £80 ($121) for two. All major cards. (E2).

The wild mushroom restaurant of London is in the theater district of Covent Garden, always overflowing with fresh mushrooms. It is an Italian restaurant, appearing to be full of sunshine all the time.

It is a bright and modern place with lots of mirrors and bright flowers. Guests sit bistro-style on sofas along the wall or on chairs opposite. Large windows enlargen the dining room. Geometric abstract painting decorate the creamy walls. The Italian service is very good. Black olives

• Mixed sauté funghi of the day.

• Wild mushroom soup.

• Sweetbreads with mixed funghi.

• Roast grouse and Scottish chanterelles.

• Fillet of beef with poricini sauce.

• Tiramisù.

O’Keefe’s

19 Dering Street, W1. Phone: 495 0878. Hours: Closed Sunday & dinner, except Thursday. Price: £20 ($30) for two. No cards.

Inexpensive and conveniently located near Oxford Street. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Orso

27 Wellington Street, WC2. Phone: 240 5269. Fax: 497 2148. Price: £60 ($91) for two. No cards. (F2).

A simple and popular Italian restaurant with a rustically modern menu that changes daily, hidden in a cellar on a street leading off Strand, just south of Tavistock Street.

The decorative theme of the simple dining room consists of lots of small, black & white photos of movie stars on the pale red wood paneled walls. Quaint wine racks are behind an iron grill. A beutiful parquet graces the floor. The kitchen operations are visible from the dining room.

• Chicken, white bean and spinach soup.

• Pork chops with mozzarella cheese.

• Thin pasta with crab, courgettes and chopped tomato.

• Roast suckling pig with garlic potatoes.

• Chocolate cake with coffee zabaglione.

• Pecorino cheese with pear.

Pearl of Knightsbridge

22 Brompton Road, SW1. Phone: 225 3888. Price: £75 ($114) for two. All major cards. (C3).

A Cantonese China restaurant of quality in tasteful and comfortable circumstances near the Harrods department store, on the north side of the street where it splits into Knightsbridge and Brompton Road.

A bright place with contemporary paintings on the white walls and a red carpet on the floor. Beautiful high chairs of black wood and red seats dominate the modern style. White linen and flowers cover the tables. Service is unusually smooth and friendly and the Chinese music is relaxed. Set lunches are good value.

• Snow prawn ball = minced prawns with crispy shredded spring roll wrapper.

• Gourmet supreme shark’s fin = shark’s fin served with consommé.

• Shark’s fin and seafood bisque = shark’s fin with prawns, scallops and crabmeat soup.

• Pearl lobster = shelled lobster simmered in spring onions and ginger on a bed of fine noodles.

• Sea bass á la Han Chow = deep fried sea bass with sweet vinegar sauce.

• Toffe of apples and bananas.

• Pancake oriental = pancake stuffed with red bean paste.

Planet Hollywood

13 Coventry Street, The Trocadero, W1. Phone: 287 1000. Price: £50 ($76) for two. All major cards. (E2).

An inferior copy of Hard Rock Café, with accepteble food though, on the short street between Piccadilly Circus and Leicester Squere, suitable for observing moneyed young people being relieved of some of their money.

This hamburger joint is not as decorative as Hard Rock Café, with movies as the theme, showing film trailers on a screen. It is been “in” since its start.

• Blackened shrimp.

• Hollywood bowl salad.

• Mexican shrimp salad.

• Grilled sirloin strip.

• Ranch pork chops.

• Cajun chicken breast sandwich.

• Thai shrimp pasta.

• White chocolate bread pudding.

• Caramel crunch pie.

Poons

4 Leicester Street, WC2. Phone: 437 1528. Fax: 458 0968. Hours: Closed Sunday. Price: £35 ($53) for two. All major cards. (E2).

One of many Poons restaurants in London, offering southern Chinese cooking from Canton, adapted to normal Western taste. For a long time the outlet on Leicester Street, just off Leicester Square, has been one of the best examples, simple and animated. In the window you can see wind-dried fowl and fish, advertising the specialty of the place.

Cooking is serious at this restaurant.

• Steamed scallops.

• Wun Tun soup.

• Wind-dried duck.

• Deep-fried squid with green pepper and salted black beans.

• Fried milk with Mandarin brandy.

Quaglino’s

16 Bury Street, SW1 171 930 6767. Phone: 930 6767. Fax: 836 2866. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (D3).

An elegant and spacious St James’s basement restaurant with modern English cooking on the east side of the street, almost at Jermyn Street.

Under the observing look of already arrived guests, arriving ones make their grand entrance down a curving Hollywood staircase with is the main theme in the design of this bright and noisy restaurant with white linen on round tables, black benches, black chairs and red tables. Service is friendly and competent.

• Fish cake with parsley butter.

• Rost chicken, bacon and stuffing.

• Orange cake and vanilla sabayon.

• Pigeon salad, french beans and olive oil.

• Braised lamb, kidney and creamed parsnips.

• Pavlova with mixed berries.

Salloos

62-64 Kinnerton Street, SW1. Phone: 235 4444. Hours: Closed Sunday. Price: £60 ($91) for two. All major cards. (C3).

The best Pakistani restaurant is in a back street just off Hyde Park Corner, 50 meters from the Berkeley hotel. Its prices reflect the good cooking.

Mr. and Mrs. Salahuddin receive guests in this quiet and clean restaurant. The decorations are Pakistani, but otherwise the place looks Western. The cooking is done in a tandoori clay oven.

• Chicken in cheese soufflé.

• Mutton porridge.

• Chicken tikka = spicy chicken.

• Tandoori prawns = oven-baked prawns.

• Chicken korma = braised chicken in youghurt.

Pakistani cuisine is influenced by invading nomads, speaking first Indo-Aryan and later Mongolian languages. It is a lavish cuisine based on meat, mainly lamb. Stewing is the most popular cooking method. Clay ovens are also used. Wheat is more important than rice.

Scott’s

20 Mount Street, W1. Phone: 629 5248. Fax: 499 8246. Hours: Closed Saturday lunch, Sunday. Price: £100 ($152) for two. All major cards. (C2).

A classic seafood restaurant in Mayfair, heavily decorated and frequented by ancient customers. Plans are for a refurbishment and an enlargement in early 1996.

The dining room is large and the tables are well spaced. Guests sit in comfortable leaher chairs at well laid-out tables. Heavily decorated and mirrored columns and a flower arrangement dominate the scene. The walls are pink and green, hung with modern paintings. The service is uneven, as there is much arguing between the waiters.

• Beetroot soup with horseradish cream.

• Sautéed wild mushroom salad.

• Seared salmon with grilled vegetables and new potatoes.

• Boiled bacon, mash and mushy peas.

• Sticky toffe pudding

• A selection of ice creams.

Tante Claire

68 Royal Hospital Road, SW3. Phone: 352 6045. Fax: 352 3257. Hours: Closed Saturday & Sunday. Price: £125 ($189) for two. All major cards.

In the deep south of Chelsea, almost by the Thames, with Pierre Koffmann in the kitchen and Claire Koffmann in the dining room, seating only 32. It is best to visit it at lunch as then you are offered a set meal of the day at half the a la carte price. Koffmann’s specialty consists in fine nuances rather than violent contrasts. The menu is short and changing all the time.

It is simple and gracious, the air-condition a little weak when cigar smokers come in force. The French waiters are good professionals.

• Coquilles St-Jacques a l’orange = scallops in orange sauce.

• Coquilles St-Jacques au gros sel = scallops on salt.

• Andouillette de la mer au vinaigre de cassis = seafood sausages with vinegar.

• Barbue au sauce moutarde = brill with mustard sauce.

• Ris de veau au gingembre = sweetbreads in ginger sauce.

• Filet de boeuf et sa sauce claire aux huitres = beef with oyster sauce.

• French cheeses from Philippe Olivier.

Tate

Tate Gallery, Millbank, SW1. Phone: 887 8877. Fax: 887 8902. Hours: Closed dinner & Sunday. Price: £50 ($76) for two. (E4).

One of the most important restaurants in London is in the cellar of Tate Gallery, only open for lunch. It is both known for its extensive and well chosen wine list at reasonable prices and for specializing in traditional English cooking.

The kitchen tries to reconstruct old English cooking, based on known recipes which are printed on the menu, including recipes from Oliver Cromwell’s wife.

• Buttered crab.

• Potted salmon.

• Jean Cromwell Grand Sallet.

• Steak, kidney and mushroom pie.

• Profiteroles.

• Blackberry meringue.

Preserves and pies have always been the hallmarks of English cooking.

Wheeler’s

19-21 Old Compton Street, W1. Phone: 437 2706. Price: £70 ($106) for two. All major cards. (E2).

An institution for decades, with offspring in several places in central London, an old-fashioned seafood restaurant for people over 65 years old. The original Wheeler’s is on the border of St James’s and Soho districts.

Guests sit bistro-style on benches along the walls at small tables or on chairs opposite them. Old pictures of fish decorate the yellowish walls. The Italian service is efficient. Green colors dominate.

• King prawns wrapped with courgette and served with a grain mustard sauce.

• Wheeler’s native oysters.

• Grilled whole baby turbot with mustard sauce.

• Cod and chips.

• Smoked haddock poached with spinach and cheese sauce.

• Berries of the season with clogged cream.

Zoe

St Christopher’s Place, W1. Phone: 224 1122. Fax: 935 5444. Hours: Closed Sunday dinner. Price: £55 ($83) for two. All major cards. (C2).

A multi-ethnic and trendy restaurant with good and robust cooking and a Mediterranean atmosphere just above Oxford Street on the corner of Barret Street and St Christopher’s Place.

The smart and lively restaurant of pleasant service is on two floors with a winding staircase between. The circular tables are well spaced. Walls and pillars are multicolored and there is a noisy parquet on the floor.

• Confit of rabbit, leek and Savoy cabbage terrine with bruschetta.

• Lobster carpaccio, sesame and ginger dressing.

• Scallop roe tartlet.

• Venison cutlets, pink peppercorn jus with roast aquid, saffron and parsnip risotto cake.

• Langoustine and scallop mousse canneloni with aquid ink sauce.

• Baked ricotta cheesecake.

• Sticky toffee pudding with brandy sauce and nutmeg butter.

1996

© Jónas Kristjánsson

Paris hotels

Ferðir

Abbaye Saint-Germain

10 rue Cassette, 75006. Phone: 4544 3811. Fax: 4548 0786. Price: FFr.1000 ($196) without breakfast. All major cards. 42 rooms. (D5).

An 18th C. residence with elegant service and a private garden near Saint-Sulpice, between Jardin du Luxembourg and Boulevard Saint-Germain, just south of Rue de Mézieres, on the left side of Rue Cassette. The comfortable hotel is entered through a garden and an arcade.

Behind the glass entrance there is a large lobby with thick sofas in several seating areas in diferent color, separated by colomns, doubling as a breakfast room. Service is unusually good. The best rooms are on the ground floor.

Room no. 35 is spacious, wallpapered in yellow, with large and thick curtains, quality furniture of wood and bast, marble and glass, large chairs. The fully tiled bathroom has all the amenities, including a hair dryer.

Agora

7 rue de la Cossonnerie, 75001. Phone: 4233 4602. Fax: 4233 8099. Price: FFr.595 ($117) without breakfast. All major cards. 29 rooms. (E4).

A small and inexpensive hotel with the main attraction of being in a pedestrian district between the Pompidou museum and the Halles shopping mall, near the garish Rue St-Denis though. Its reception is on the first floor of a narrow house.

The small reception is snug and the staff are exemplary. The elevator of less than 2 cubic meters is probably one of the smallest in existence.

Room no. 52 in light blue color is quiet and clean, very small and sparsely equipped with tired furniture, such as a collapsible table and a stool. It lacked a wastebasket and just managed to fit in a TV set. The fully tiled bathroom is better, furnished with a smallish towel.

Angleterre

44 rue Jacob, 75006. Phone: 4260 3472. Fax: 4260 1693. Price: FFr.1100 ($216) without breakfast. All major cards. 27 rooms. (D4).

A lovely hotel in a former British embassy in the area between the Seine and Boulevard Saint-Germain, on the northern side of Rue Jacob, between Rue des Saints-Pères and Rue Bonaparte, entered through a gate and a courtyard.

The lobby includes a piano bar, a sitting area, a breakfast area and a garden with a fountain. The good service fits the excellent surroundings.

The extra large room no. 26 is exquisite, almost an apartment, entered through a foyer into a large bedroom area with massive and carved furniture of dark wood, including a beautiful wardrobe. A dining area is upstairs with a safe, prominent beams and two large windows offering a view to Rue Jacob. The marble bathroom in two parts has all amenities, including a jacuzzi bath.

Atala

10 Rue Chateaubriand, 75008. Phone: 4562 0162. Fax: 4225 6638. Price: FFr.900 ($176) without breakfast. All major cards. 48 rooms. (B3).

Conveniently situated between two buildings of the Chamber of Commerce, 400 meters from the Étoile and Arc de Triomphe.

The hotel has a rare plus in this city, a charming garden at the back. The fragrance of the flora helps to make it a coveted oasis alongside the throngs of Champs-Élysées.

Period furnishings in blue and moss green are in room no. 54, also chandeliers, not only in the ceiling but also over the beds. It is commodious and has a special anteroom. The TV set is conveniently fastened to the wall. The bathroom is well tiled and in perfect condition. The only minus is the bad sound isolation. The best plus is the enormous window to the garden.

Bradford

10 Rue Saint-Philippe-du-Roule, 75008. Phone: 4563 2020. Fax: 4563 2007. Price: FFr.800 ($157) with breakfast. All major cards. 48 rooms. (C3).

A good value in the district of fashion shops around Faubourg Saint-Honoré, only 100 meters from that street and 300 meters from Champs-Élysées.

This is a solid and an old-fashioned family hotel from the turn of the century. In spite of that it does not look tired. The staff is elderly and uncommonly friendly. The glass lift might be the oldest in Paris and some did not dare to use it. It served us well.

Room no. 56 is ample and has a balcony with a view to Tour Eiffel. The furniture is old-fashioned but not tired at all. Flowery decorations are on the wallpaper and window curtains. The bathroom is tiled in an old-fashioned white color.

Bristol

112 Rue du Faubourg Saint-Honoré, 75008. Phone: 4266 9145. Fax: 4266 6868. Price: FFr.3000 ($588) without breakfast. All major cards. 205 rooms. (C3).

The aristocratic hotel in Paris, at the main fashion street in town, Faubourg Saint-Honoré. The presidential palace, Élysée, is only 150 meters to the east at the same street. Therefore foreign diplomats stay at the Bristol, except the American ones who stay at the Crillon, alongside their embassy and fronting Place de la Concorde. Bristol is considered slightly more dignified.

The lobby is particularly splendid. Marble and Persian rugs flow into every corner, all the way to the well tended garden. Here is the famous Bristol bar, albeit not crowded with diplomats. Bristol has a swimming pool, all furnished in wood, on the top floor. There was some disorganization in the lobby due to overbooking. Really not as perfect as it should be.

Room no. 424/425 is splendid, expansive and furnished in style. A decorous writing table is at the big window overlooking the garden. In the middle there is a magnificent chandelier.

De Nice

42 bis rue de Rivoli, 75004. Phone: 4278 5529. Fax: 4278 3607. Price: FFr.390 ($76) without breakfast. All major cards. 23 rooms. (F4).

A practical hotel on a main street near Hôtel de Ville. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Deux Iles

59 rue Saint-Louis-en-l’Ile, 75004. Phone: 4326 1335. Fax: 4329 6025. Price: FFr.830 ($163) without breakfast. All major cards. 25 rooms. (F5).

Very small and beautiful, with a soul, in a 17th C. building on the main and mainly pedestrian street of the lovely Saint-Louis island, an oasis in the geographical center of the city.

The lobby is comfortable and tasteful, with a sofa and newspapers.

Room no. 23 is small and pretty, with large beams in the high ceiling, antique and matching furniture, a window to the peaceful garden. The fully tiled bathroom is excellent.

Du Jeu de Paume

5 rue Saint-Louis en l’Ile, 75004. Phone: 4326 1418. Fax: 4046 0276. Price: FFr.810 ($159) without breakfast. All major cards. 32 rooms. (F5).

A sanctuary in the very center of Paris, in a beautiful 17th C. city mansion on the mainly pedestrian street that runs the lenght of the lovely Saint-Louis island, a personal and an elegant hotel, entered through a gateway from the street.

The unusual lobby has prominent structural elements of stones and beams and stretches up to the roof, showing off the 17th C. construction. A glass elevator brings you up to the room and gives a view to the public areas of the hotel. The stone and woodwork has pale colors. Breakfast is served in a glassed-in garden. A sauna and some business amenities suit small meetings.

The bright and quiet room no. 202 is rather spacious and very comfortable, with dark beams contrasting with pale walls. A small windows offers scant view. The bathroom is in two parts, well equipped, including a hair dryer.

Du Louvre

Place André-Malroux, 75001. Phone: 4458 3838. Fax: 4458 3801. Price: FFr.1800 ($353) with breakfast. All major cards. 300 rooms. (E4).

A business hotel suitable for businessmen and intellectuals, with the Louvre on one side and Comédie Francaise and Palais Royal on the other. The biggest antique market, Louvre des Antiquaires, is on the third side. The shopping streets Rivoli and Saint-Honoré are alongside the hotel. The position could not be better.

This is a big hotel, covering a whole block. In spite of that it is not especially impersonal. The man with the keys even recognized us and did not have to ask for the room number. But there was some noise from tourist groups in the lobby.

Room no. 441 is ample and well furnished in modern style. It is quiet which is almost a miracle in this location. All the appointments are in perfect condition, such as the bathroom facilities.

Duc de Saint-Simon

14 Rue Saint-Simon, 75007. Phone: 4548 3566. Fax: 4548 6825. Price: FFr.1200 ($235) without breakfast. No cards. 29 rooms. (D4).

A tasteful and peaceful hotel in an old mansion only 100 meters from the main boulevard of the left bank, Boulevard Saint-Germain. It has for a long time been one of our favorites.

The relaxing oasis of a hotel is entered through a courtyard, behind which there is a quiet lobby and a sitting room furnished with antiques. Many rooms have access to or views to miniature gardens.

The furniture in room no. 24 is antique, an easy chair, a chest of drawers and a writing table used as a breakfast table. It has pleasant wallpaper and nice pictures of horses. The bathroom is beautifully tiled and well equipped. All colors fit. The room is one of those which have access to a semi-private garden on the roof of the first floor.

Ducs d’Anjou

1 Rue Sainte-Opportune, 75001. Phone: 4236 9224. Fax: 4236 1663. Price: FFr.565 ($111) with breakfast. All major cards. 38 rooms. (E4).

Conveniently situated in an old building on a small square in a knot of pedestrian alleys in the 1st district, a stone’s throw from busy Rue de Rivoli, only 200 meters away from Forum des Halles, 400 meters from Beaubourg and 600 meters from the Louvre.

The personnel was unusually friendly. The receptionist recognized guests from the beginning and handed out keys without asking for room numbers.

Room no. 43 is small and nice, with two big windows, opening to the lively pedestrian square, making it almost possible to learn French in bed. When the window was closed, all was quiet. The equipment is convenient and tasteful, such as the flowery wallpaper and the French wardrobe, albeit too small. The bathroom is ample, well tiled and with an efficient shower.

Esméralda

4 rue Saint-Julien-le-Pauvre, 75005. Phone: 4354 1920. Fax: 4051 0068. Price: FFr.510 ($100) without breakfast. All major cards. 18 rooms. (E5).

A small hotel near the Seine and Notre Dame. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Hotel de Saint-Germain

50 rue du Four, 75006. Phone: 4548 9164. Fax: 4548 4622. Price: FFr.695 ($136) with breakfast. All major cards. 30 rooms. (D5).

A small hotel a few steps from the bustle of Saint-Germain. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Hotel Panthéon

19 place du Panthéon, 75005. Phone: 4354 3295. Fax: 4326 6465. Price: FFr.750 ($147) without breakfast. All major cards. 34 rooms. (E6).

Charming hotel on the Panthéon square. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Le Notre-Dame

1 Quai Saint-Michel, 75005. Phone: 4354 2043. Fax: 4626 6175. Price: FFr.790 ($155) without breakfast. All major cards. 26 rooms. (E5).

A few steps from Place Saint-Michel, on the corner of Quai Saint-Michel and Rue Saint-Jacques, combining a perfect central location with a view over the Seine, Ile de la Cité and Notre-Dame, illuminated in the evening and the night. The comfortable hotel is entered from the street through a glass door and stairs that lead to the first floor foyer.

There is a bar, a sitting area with newspapers, a good view and a blazing fireplace in the lobby of pre-war design.
Room no. 54 is spacious and bright, with matching furniture of good quality. Its main attraction is the evening view to

he lively pedestrian life on the quai and to the illuminated Notre-Dame cathedral. Double glazing gives good sound insulation from the outside, but you can hear the next room TV set. The well equipped bathroom is ordinary in style, with a marble washbasin though.

Lenox Saint-Germain

9 rue de l’Université. Phone: 4296 1095. Fax: 4261 5283. Price: FFr.780 ($153) without breakfast. All major cards. 32 rooms. (D4).

An attractive hotel in the western Latin quarter, at the eastern end of Rue de l’Université, just west of Rue des Saints Pères, on the southern side of the street.

The lobby has a marble floor and Persian carpets, a marble fireplace, three sitting areas and a breakfast bar.

The attic room no. 54 is on two levels. The foyer, with a spacious and fully tiled bathroom, leads into a living room with a high ceiling and antique furniture, including a writing desk and an oversized and gilded mirror. It leads out to a balcony with a table and chairs overlooking the street. Or up narrow stairs up to a bedroom with white beams, a sitting area and a TV set.

Lutèce

65 Rue Saint-Louis-en-l’Ile, 75004. Phone: 4326 2352. Fax: 4329 6025. Price: FFr.820 ($161) without breakfast. No cards. 23 rooms. (F5).

Just behind Notre-Dame, on the small Ile de Saint-Louis island, which is like a jolly in the tow of the bigger Ile de la Cité. The hotel is on the street running through the length of the island, a convenient starting point for walks to both the Left and the Right banks of the river Seine.

It is so restrained that you have to search for its name on the outside. This modesty is in accordance with conservation rules demanding that the exterior of Ile de Saint-Louis houses remain unchanged, making the whole island a Louis XIII museum. Entering the lobby we see a big fireplace, comfortable seating, modern paintings and a vast flower arrangement, all in style.

Room no. 41 is on the smallish side. It looks out to the locals’ morning food shopping in the famous Rue Saint-Louis-en-l’Isle, a narrow 17th Century street with an endless row of specialty food shops. As befits a house of 250 years the rooms sports ancient beams, old furniture and a happy atmosphere for tired travelers. The bathroom is modern, tastefully tiled.

Noailles

9 rue de la Michodière, 75002. Phone: 4742 9290. Fax: 4924 9271. Price: FFr.850 ($167) without breakfast. All major cards. 58 rooms. (D3).

A modern and elegant hotel of metal, glass and wood near the Garnier Opera, on the west side of the street, between Rue du Quatre Septembre and Rue St-Augustin.

A refined reception with a comfortable sitting area and a small library is staffed by pleasant staff. A glass elevator leads up to the guest rooms.

Room no. 301 is spacious and tasteful with modern furniture and colors in black, white, gray and greenish brown. Even the painting on the wall is unusually aesthetic. The fully tiled bathroom is modern and exquisite and has all the amenities, including a hair-dryer.

Pavilion de la Reine

28 place des Vosges, 75003. Phone: 4277 9640. Fax: 4277 6306. Price: FFr.1700 ($333) without breakfast. All major cards. 35 rooms. (G4).

Dignified and elegant, suitably located in a 17th C. building at the northern side of the oldest and probably the most beautiful squares in Paris. The powerful front has large windows and iron railings. The dashing entrance leads from the square through an arcade, an iron gate and a peaceful garden to a magnificient glass door.

The baroque and solemn lobby has leather chairs, antique furniture and a blazing fireplace. Service is exemplary.

The excellent room no. 42 is covered in beautiful, thick and red wallcloth and bedcover, equipped with solid, antique furniture and has a window overlooking the garden. The bathroom in marble is in two separate parts, with all the amenities, including bathrobes.

Place du Louvre

21 rue des Prêtres-Saint-Germain, 75001. Phone: 4233 7868. Fax: 4233 0995. Price: FFr.800 ($157) without breakfast. All major cards. 20 rooms. (E4).

Charming hotel with antiques in a 16th C. building a few steps from the Louvre and the Seine. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Plaza Athénée

25 Avenue Montaigne, 75008. Phone: 4723 7833. Fax: 4720 2070. Price: FFr.3000 ($588) without breakfast. All major cards. 218 rooms. (B3).

The finest hotel in Paris and one of the best hotels in the world, on the fashion houses’ street Avenue Montaigne on the Right bank. Its attributes are the art noveau entrance, the Rollses and Mercedes’ in rows outside, the chauffeurs’ chatting round on the pavement and the sleek Doberman guarding the entrance. This is the correct address for the famous of the world.

The most famous aspect of Plaza-Athénée is the service, being the best in town. It is quick and efficient, without being servile. You get your bleu steak to your room five minutes after your order. A part of the magic comes from the staff being partners in profit. This is a relaxed hotel in spite of its size.

Room no. 102-103 fitted the price. It has a Persian carpet, an unused fireplace and period furniture, chandeliers even over the beds. The grand bathroom is delicately tiled and had bathrobes. The windows are directly over the entrance, with a view to the Rollses and Mercedes’, the chauffeurs and the paparazzi with their cameras.

Relais Christine

3 Rue Christine, 75006. Phone: 4326 7180. Fax: 4326 8938. Price: FFr.1600 ($314) with breakfast. All major cards. 51 rooms. (E5).
In a 16th Century convent on the Left bank, 250 meters from Boulevard Saint-Germain and 250 meters from Place Dauphine on Ile de la Cité. This is the heart of the old 6th district of cultural life in Paris, with famous restaurants abounding. The sign of the hotel is not obvious on the outside as is to be expected. The entrance to the lobby is through the garden.

The lobby is gorgeous as are the staircases showing the structure of the house. That structure is also evident in the arches in the cellar chapel where it is a must to have breakfast, albeit we never recommend French hotel breakfasts. Behind the lobby there is an amusing sitting room furnished with heavy chairs, massive paneling and respectful portraits.

Room no. 40 boasts of big beams in the ceiling, ancient furniture, such as a writing table, a floor lamp and a bedside table. The bedspread is heavy and all the walls are soft. The room is spacious and silent. It has all the modern amenities, in addition to an attractively tiled bathroom.

Récamier

3 bis place Saint-Sulpice, 75006. Phone: 4326 0489. Price: FFr.560 ($110) without breakfast. All major cards. 29 rooms. (D5).

A quiet left bank hotel. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Saint-Louis

75 rue Saint-Louis-en-l’Ile, 75004. Phone: 4634 0480. Fax: 4634 0213. Price: FFr.770 ($151) without breakfast. All major cards. 21 rooms. (F5).

A small hotel, perfectley located on the Saint-Louis island in the Seine. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Select

1 place de la Sorbonne, 75005. Phone: 4634 1480. Fax: 4634 5179. Price: FFr.1300 ($255) without breakfast. All major cards. 67 rooms. (E5).

An art decco hotel with large rooms directly in front of the Sorbonne. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Tuileries

10 rue St-Hyacinte, 75001. Phone: 4261 0417. Fax: 4927 9156. Price: FFr.1000 ($196) without breakfast. All major cards. 18 rooms. (D3).

A renovated hotel in a 17th C. mansion a few steps from the Tuileries. (Shortlisted for evaluation and inclusion)

Varenne

44 Rue du Bourgogne, 75007. Phone: 4551 4555. Fax: 4551 8663. Price: FFr.600 ($118) without breakfast. All major cards. 24 rooms. (C4).

Quietly situated in the ministries part of the 7th district, 150 meters from the Rodin museum and 300 meters from Invalides and Esplanade. The entrance is through a courtyard.

The courtyard also serves as an outdoors breakfast room in suitable weather. The rooms on the street side have double glazing and those on the courtyard side are naturally quiet.

Room no. 25 is rather small, but furnished with tasteful, modern equipage and delicate wallpaper. The relatively bigger bathroom at the outside wall has excellent appointments. The windows look out to the breakfast courtyard.

Vieux Marais

8 Rue du Plâtre, 75004. Phone: 4278 4722. Fax: 4278 3432. Price: FFr.550 ($108) without breakfast. All major cards. 30 rooms. (F4).

An oasis in the old, aristocratic quarter of Marais, which until recently was dilapidated but has come into fashion again. The hotel is only 250 meters from the Pompidou museum in Palais Beaubourg.

In the tasteful lobby pleasant staff care about customers.

Room no. 25 is long and narrow, very flowery papered, not only in the room itself but also above the tiles in the bathroom.

1996

© Jónas Kristjánsson

Dublin göngur

Ferðir

Hér verður lýst einni langri gönguferð um miðborgina. Á leiðinni tínum við upp flesta skoðunarverða staði, sem verða á vegi okkar og tökum nokkra króka til að komast yfir flest það, sem máli skiptir í Dublin yfirleitt.

St Michan’s

Við hefjum gönguna við helztu minjar víkinga í Dublin, kirkjuna St Michan’s. Hún er norðan árinnar Liffey, rétt vestan við Four Courts dómhöllina, við götuna Church Street, sem liggur upp frá ánni.

St Michan’s er elzta kirkja borgarinnar. Hún var upprunalega reist í rómönskum stíl af dönskum víkingum 1095, endurbyggð 1686 og fékk þá núverandi svipmót. Turninn er sumpart upprunalegur víkingakirkjuturn.

Ferðamenn skoða helzt heillega líkama frá lokum sautjándu aldar, sem eru til sýnis í kjallaranum. Kalksteinninn í kirkjuveggjum dregur raka úr andrúmsloftinu og hefur komið í veg fyrir rotnun hinna látnu. Aðgangur £1,20 (A4).

Four Courts

Við göngum Church Street 150 metra niður að Liffey og tökum á okkur 100 metra krók eftir Inns Quay á norðurbakka árinnar.
Hér er dómhöll borgarinnar, Four Courts, reist 1786-1802. Hún ber mikið og koparlagt hvolfþak, sem gnæfir á háu súlnariði yfir umhverfið. Framhliðin að ánni er í grískum musterisstíl með sex súlna riði undir gaflaðsþríhyrningi.

Höllin brann í fallstykkjaárás í borgarastyrjöldinni 1922. Þá eyðilagðist þjóðskjalasafnið, sem var þar til húsa. Hún hefur síðan verið endurreist í upprunalegum stíl (A4).

St Audoen’s

Við göngum 100 metrana til baka að brúnni, förum yfir hana og fáum okkur kollu í elztu krá borgarinnar, Brazen Head, sem er hér við árbakkann. Síðan förum við 100 metra upp brekkuna Bridge Street.

Hér til hægri er Cook Street með heillegum hluta gamla borgarmúrsins. Yfir múrnum gnæfa kirkjurnar St Audoen’s, önnur kaþólsk og hin anglíkönsk. Nálægt kirkjunum er hlið frá 1275 á múrnum.

Við förum 100 metra meðfram múrnum, inn um hliðið og upp tröppur að kirkjunum.

Hin minni St Audoen’s er ein af elztu kirkjum borgarinnar, reist á 12. öld í gotneskum stíl af Normönnum frá Rouen í Frakklandi. Vesturportið og turninn eru frá þeim tíma, en sjálft kirkjuskipið er frá 13. öld og gluggar þess frá 15. öld (A3).

Liberty

Áður en við skoðum höfuðkirkjuna Christ Church, sem er hér framundan, tökum við krók frá High Street tæpa 100 metra vestur yfir torgið í átt að götunni Cornmarket, en beygjum af torginu til vinstri inn John Dillon Street að markaðshúsunum.

Liberty og Iveagh Markets eru helztu flóamarkaðir borgarinnar, báðir við John Dillon Street og ná þar yfir töluvert svæði. Höfuðáherzlan er á notuðum fatnaði og í öðru lagi á heimilisáhöldum (A3).

St Patrick’s

Frá markaðshúsunum höldum við áfram 200 metra eftir John Dillon Street og beygjum á götuenda til vinstri og komum eftir 50 metra að garði St Patrick’s dómkirkjunnar.

St Patrick’s er ein af elztu kirkjum borgarinnar og stærsta kirkja Írlands, reist í enskri útgáfu af gotneskum stíl 1254, með turni frá 1370. Kirkjunni hefur síðan verið breytt, síðast á nítjándu öld, en er enn með gotnesku yfirbragði.

Í garði kirkjunnar er lind, þar sem heilagur Patrekur er sagður hafa skírt fólk á 5. öld. Þar eru einnig minnisvarðar þriggja nóbelsskálda Íra og nokkurra annarra höfuðrithöfunda þeirra.

Á kirkjulóðinni er einnig elzta almenningsbókasafn Írlands, Marsh’s Library, frá 1710, þar sem verðmætar bækur eru hlekkjaðar við púltin (A2).

Dublinia

Við förum frá vesturstafni dómkirkjunnar norður eftir Patrick Street og Nicholas Street og áfram niður Winetavern Street undir fíngerða húsbrú milli kirkjuþinghúss og Christ Church, alls um 300 metra leið. Handan brúarinnar beygjum við til vinstri að inngangi safnsins Dublinia í kirkjuþinghúsinu frá áttunda tug 19. aldar.

Dublinia er margmiðlunarkynning í máli og myndum á miðaldalífi í Dublin frá innrás Normanna 1170 og fram til 1540. Reynt er að sýna raunsæja mynd af iðnaðarmönnum og aðalsmönnum þess tíma, að hluta til leikin og sýnd á sjónvarpsskjám, með lykt og öllu. Í aðalsal er stórt líkan af Dublin miðalda, baðað kastljósum í samræmi við ítarlega lýsingu af segulbandi. Aðgangur kostar £4 og felur líka í sér aðgang að Christ Church dómkirkjunni.

Áður var hér sýning af Dublin víkingaaldar. Þeirri sýningu hefur verið lokað og verður hún væntanlega opnuð aftur í nágrenninu, sennilega í tengslum við endurnýjun götunnar Temple Bar (A3).

Christ Church

Við förum um húsbrúna úr safninu inn í dómkirkjuna.

Christ Church er ein elzta kirkja borgarinnar, reist 1230 í blöndu af síðrómönskum og gotneskum stíl, en verulega breytt árið 1875. Norðurveggur kirkjuskipsins ásamt svifsteigum, þverskipin og vesturhluti kórsins eru upprunaleg. (Sjá mynd framan á kápu)
Farið er út úr kirkjunni um glæsilegar suðurdyr í síðrómönskum stíl. Þar fyrir utan sjást leifar bænhúss frá 1230.

Þar sem Christ Church er núna, var áður timburkirkja víkinga frá 1038.

Villimenn borgarstjórnarinnar í Dublin létu fyrir nokkrum árum reisa ógnvekjandi borgarskrifstofur ofan á minjum víkingaaldar norðan við Christ Church og eyðilögðu við það tækifæri nokkuð af elzta hluta borgarinnar (A3).

City Hall

Við förum til vesturs frá kirkjunni eftir Christ Church Place og Lord Edward Street, alls um 200 metra leið að ráðhúsi borgarinnar.
City Hall var reist 1769-1779 sem mikilúðleg kauphöll borgarinnar, en breytt í ráðhús 1852. Voldugar kórintusúlur varða dyr á öllum hliðum hallarinnar. Í hringsal anddyris eru veggferskur, sem sýna borgarsöguna (B3).

Dublin Castle

Við förum meðfram City Hall upp að borgarkastalanum, sem er beint aftan við ráðhúsið, og förum um undirgöng inn í efri kastalagarðinn.

Dublin Castle var reistur 1204 til varnar brezkum yfirráðum yfir Írlandi. Smám saman var kastalanum breytt í stjórnarhöll, sem nú er sumpart frá síðari hluta 17. aldar og sumpart frá miðri 18. öld.

Andspænis okkur eru ríkissalirnir, sem eru opnir almenningi, aðgangur £1, gengið inn úr neðri kastalagarðinum að austanverðu.
Fyrir aftan okkur, þar sem við komum inn í efri garðinn, er Castle Hall, fallegt hús með háum turni frá 1750. Úr þeim turni var krúnudjásnunum stolið árið 1907 og hafa þau síðan ekki fundizt.

Í neðra garði er Most Holy Trinity kirkjan frá 1814 og fyrir aftan hana púðurturninn, sem er elzti hluti kastalans, frá 1202-1228 (B3).

Temple Bar

Við göngum frá kastalanum út á Dame Street, yfir götuna og nokkrum metrum austar niður Sycamore Street um 150 metra leið niður á Temple Bar, þar sem við beygjum til hægri.

Temple Bar er líflegasta kráa-, kaffihúsa- og kokkhúsagata borgarinnar um þessar mundir. Þetta er þröng göngugata með ýmsum hliðarsundum, fullum af lífi og fjöri. Einhvern veginn hefur þessi gata sloppið að mestu við voðaverk borgarskipulagsins. Hún er orðin að vin í eyðimörkinni (C4).

Ha’penny Bridge

Við beygjum úr Temple Bar nokkra metra niður sundið Merchant’s Arch og komum þar að göngubrú yfir ána Liffey.

Ha’penny Bridge dregur nafn af brúartolli, sem tekinn var af vegfarendum allt fram til 1919. Þessi smíðajárnsbrú var reist 1816 og er skemmtilegasta brúin af ótalmörgum, sem tengja vinstri og hægri bakka árinnar Liffey (C4).

O’Connell Street

Við förum yfir brúna, beygjum til hægri eftir árbakkanum Bachelors Walk tæpra 300 metra leið og síðan til vinstri inn í O’Connell Street, helztu breiðgötu borgarinnar.

Breiðar gangstéttir og breið eyja veita trjám og höggmyndum og vegfarendum skjól fyrir stríðri bílaumferð. Einu sinni var þetta helzta rúntgata miðbæjarins, en fyrir löngu orðið að víkja fyrir göngugötunni Grafton Street. Enn eru hér kvikmyndahús og skyndibitastaðir (C5).

General Post Office

Við göngum tæpa 200 metra inn O’Connell Street, þar sem fyrir okkur verður mikil höll á vinstri hönd.
Aðalpósthús borgarinnar er í mikilli höll frá 1814 við vesturhlið O’Connell Street og snýr miklu og jónísku súlnariði að götunni.
Frægust er hún fyrir hlutverkið í páskauppreisninni 1916. Lýðveldisyfirlýsingin var lesin upp af tröppum hennar. Hún var þá höfuðstöð uppreisnarmanna og varð fyrir skothríð brezkra hermanna. Hún ber enn ör frá þeim tíma, þótt að mestu hafi verið gert við skemmdirnar (C5).

Custom House

Við göngum til baka niður að ánni og síðan 300 metra til vinstri eftir bakkanum.

Hér er Custom House, löng og lág höll frá 1791, með hvolfþaki og dórískri súlnaframhlið, af sumum talin fegursta hús borgarinnar. Þetta var áður tollhús, en er nú stjórnarskrifstofa. Höllin hefur verið endurreist eftir mikinn bruna, sem varð þar 1921 (D5).

Bank of Ireland

Við höldum til baka eftir árbakkanum, förum yfir O’Connell brúna, sem frægust er fyrir að vera breiðari en hún er löng, og göngum 200 metra inn breiðgötuna Westmoreland Street, þar sem við komum inn á torgið College Green. Okkur á vinstri hönd er Bank of Ireland.

Bogadregin höll Írlandsbanka í nýgnæfum stíl var áður þinghús Írlands, reist að mestu leyti 1728. Gamli aðalinngangurinn að sunnanverðu er varðaður jónískum súlnaröðum umhverfis ferhyrnt port, og út frá því liggja bogadregnar hliðarálmur hallarinnar.

Bank of Ireland tók við höllinni 1803, en húsakynni Lávarðadeildarinnar og hin fínu veggteppi hennar hafa verið varðveitt óbreytt. Hægt er að fá að skoða þau með því að spyrja leyfis á staðnum (C4).

St Andrew’s

Við förum úr bankanum og aftur út á College Green, sem sveigist eftir framhlið bankans. Handan torgsins, 100 metrum vestar, er lítil gata, St Andrew Street, upp að St Andrew’s kirkjunni, tæpum 50 metrum ofan torgsins.

Þar sem St Andrew’s kirkjan er nú, var miðstöð víkinga, þegar þeir réðu í Dublin fyrir tíu öldum. Þá var hér “Þingmót”, þar sem víkingar komu saman til þings á svipaðan hátt og á Íslandi á sama tíma (C3).

Trinity College

Við förum til baka niður brekkuna og austur College Green. Handan torgsins að austanverðu er Trinity College, skáhallt á móti Írlandsbanka.

Trinity College var stofnaður 1592 sem prestaskóli ensku biskupakirkjunnar, en er nú almennur borgarháskóli með 7000 nemendum. Við förum hér inn um aðalinnganginn, sem reistur var 1755-1759, og komum inn á 16 hektara háskólasvæði með mörgum höllum umhverfis steinlagðar stéttir og gróna garða (D4).

Book of Kells

Við stefnum yfir stéttina að strangri höll frá 1712-1732, hægra megin fyrir miðju.

Það er bókasafn skólans, eitt fjögurra höfuðbókasafna landsins. Höllin var áður léttari að svip, þegar opin súlnagöng voru á jarðhæðinni.

Hin frægu fornrit Íra eru í bókasafni Trinity College. Hæst ber þar Kells-bók, fagurlega lýst kálfskinnshandrit guðspjallanna fjögurra á latínu frá upphafi níundu aldar. Bókin er til sýnis í safninu ásamt fleiri dýrgripum af því tagi, svo sem Durrow-bók frá upphafi áttundu aldar, Dimma-bók og Armagh-bók. Aðgangur £1,75, lokað sunnudaga.

Einnig er gaman að skoða aðalsal bókasafnsins, langan og mjóan og háan sal á tveimur hæðum (D3).

Grafton Street

Við förum aftur út um aðalinngang háskólans og beygjum þar til vinstri meðfram framhliðinni um 100 metra leið, förum yfir Nassau Street og inn í Grafton Street göngugötuna.

Grafton Street liggur milli Trinity College og St Stephen’s Green og er burðarás miðbæjarins. Þaðan er stytzt til allra átta ferðamannsins og þar er skemmtilegast mannlífið. Hér er líka kaffihúsið Bewley’s, sem telja má miðpunkt borgarinnar.

Hér á götunni reyna tónlistarmenn að vinna sér inn skilding og hér eru seld blóm á götuhornum. Hér er mest af glæsilegustu verzlununum og nokkur vöruhús í dýrari kantinum. Hér streymir mannhafið alla daga vikunnar frá morgni til kvölds (C3).

Powerscourt

Við förum beint frá Grafton Street um húsasund rétt sunnan við Bewley’s eða tæpum 50 metrum sunnar frá þvergötunni fyrir framan Westbury hótel inn verzlanasund hótelsins, og komum í báðum tilvikum að bakhlið Powerscourt við Clarendon Street. Þar beygjum við til vinstri og förum inn í Powerscourt á suðausturhorni þess.

Powerscourt er í borgarhöll frá 1771. Höllinni og hallarportinu hefur verið breytt af nærfærni og smekkvísi í skemmtilega verzlanakringlu á þremur hæðum undir léttu timbur- og glerþaki, full af svölum út og suður, sumar úr 200 ára gömlum viði. Þar eru skemmtilegar smábúðir og mjög góð veitingahús. Á efstu hæð er verzlun, sem rekin er af handverksráði Írlands. Í hádeginu eru oft klassískir tónleikar á palli í portinu. Þarna er hægt að vera allan daginn í góðu yfirlæti (C3).

Hibernian Way

Við förum sömu leið til baka til Grafton Street og förum í hina áttina tæpa 100 metra inn Lemon Street og áfram inn í verzlanamiðstöðina Hibernian Way.

Margar fínustu tízkubúðir borgarinnar eru í Hibernian Way (D3).

Mansion House

Við förum út úr Hibernian Way út á Dawson Street, þar sem við beygjum til hægri og göngum 100 metra, þar sem við sjáum litla og ljúfa höll handan götunnar.

Mansion House var reist 1705 og gerð að borgarstjórasetri 1715. Að hallarbaki er stærsti veizlusalur borgarinnar, reistur 1821. Þar fundaði fyrsta þing Írlands 1919 til að samþykkja sjálfstæðisyfirlýsingu landsins (D2).

St Stephen’s Green

Við förum áfram eftir Dawson Street tæpa 100 metra út að garðinum St Stephen’s Green og förum inn í garðinn.

St Stephen’s Green er 9 hektara garður í enskum stíl, með tjörnum og brúm, gosbrunnum og öndum, blómahafi og vel slegnum flötum, barnaleikvelli og myndastyttum, upprunalega girtur 1663, en opnaður almenningi 1877.

Ýmsar þekktar hallir snúa út að garðinum, svo sem Shelbourne-hótel að norðanverðu og utanríkisráðuneytið, Iveagh House, að sunnanverðu.

Frá hornum garðsins liggja þekktar götur, svo sem Grafton Street til norðurs frá norðvesturhorninu og Merrion Row til austurs frá norðausturhorninu (CD2).

National Museum

Við förum út úr garðinum að norðanverðu, á svipuðum slóðum og við komum inn í hann, göngum að Shelbourne-hóteli og förum inn þvergötuna við hlið þess, Kildare Street. Þá götu göngum við 150 metra að inngangi þjóðminjasafnsins á hægri hönd.

The National Museum er bókstaflega gullnáma. Þar er mikið af skartgripum úr gulli frá forsögulegum tíma á Írlandi og frá keltneskum tíma, hálsfestar, armbönd, hljóðfæri, kaleikar og leikföng. Margir gripanna eru frá 1. öld f.Kr., en glæsilegustu gripirnir eru frá 8. öld, frá því rétt áður en víkingar hófu ránsferðir 795.

Safngripunum er haganlega fyrir komið, svo að rúmt er um þá, þótt safnið sé ekki stórt. Vegna rúmleysis er gert ráð fyrir, að hluti safnsins verði innan tíðar fluttur á annan stað í miðbænum.

Óvenjulega góð veitingabúð er í safninu (D2).

Leinster House

Við innganginn er rimlagirðing. Handan hennar sjáum við þjóðarbókhlöðuna andspænis þjóðminjasafninu og þinghús Írlands hægra megin, milli safnanna.

Írska þingið situr í Leinster House, sem var reist 1745 og gert að þinghúsi 1922. Hægt er að fá aðgang að þingpalli neðri deildar, og þegar þingið situr ekki, er hægt að fara í skoðunarferðir um höllina (D2).

National Library

Við göngum áfram norður Kildare Street um 50 metra að inngangi þjóðarbókhlöðunnar.

The National Library er fyrst og fremst áhugaverð fyrir Íra og þá, sem leita að forfeðrum sínum. Þar eru yfir ein milljón bóka og mikið af fornum handritum, auk landakorta og gamalla dagblaða. Húsbúnaður er úr dökkum viði og lampaskermar eru grænir (D3).

National Gallery

Við höldum áfram 100 metra norður Kildare Street, beygjum til vinstri í Leinster Street og áfram Clare Street, 200 metra leið, og svo til hægri að West Merrion Square. Við göngum innan við 100 metra frá götuhorninu og komum að inngangi þjóðlistasafnsins.

The National Gallery er hefðbundið listaverkasafn, sem leggur áherzlu á evrópska listasögu. Þar eru verk brezkra, hollenzkra og ítalskra listamanna fyrri alda. Þar eru einnig verk Jack B. Yeats, mesta málara Írlands og bróður rithöfundarins William Yeats (D3).

Merrion Square

Við förum út úr safninu og inn í garðinn handan götunnar.

Merrion Square er einn fegursti garður miðbæjarins, lagður 1762, friðarreitur í umferðarþunga miðbæjarins. Kringum hann eru stílhrein hús með hinum þekktu, vel máluðu írsku útihurðum. Við garðinn sýna oft alþýðlegir málarar listaverk sín (E2).

Natural History Museum

Við förum aftur úr garðinum að inngangi þjóðlistasafnsins og göngum götuna til suðurs, framhjá lokuðum garði þinghússins að náttúrugripasafninu, Museum of Natural History, um 100 metra leið.

Í náttúrugripasafninu eru beinagrindur af hinu forna og útdauða dádýri Írlands, af hvölum og öðru því, sem tíðkast í slíkum söfnum. Uppstilling safnsins er gamaldags (E2).

Baggot Street

Við höldum áfram eftir Upper Merrion Street framhjá stjórnarráði Írlands, rúmlega 100 metra leið að næstu gatnamótum.

Hér mætast hægra megin Merrion Row og vinstra megin Lower Baggot Street, helztu götur söngkráa, sem eru írsk sérgrein. Frægar krár við Merrion Row eru Donoghue’s og Foley’s og við Lower Baggot Street eru Doheny & Nesbitt’s, Baggot Inn og Toner’s. Á þessum slóðum eru líka góð veitingahús (DE2).

Fitzwilliam Square

Frá enda Upper Merrion Street göngum við um 100 metra til vinstri og austur Lower Baggot Street og beygjum síðan til hægri inn í Lower Pembroke Street, þar sem 150 metra leið er að Fitzwilliam Square.

Fitzwilliam Square er bezt varðveitti garðurinn frá georgískum tíma, lagður 1825. Í kringum hann eru stílhrein hús þess tíma, mörg hver með skartmáluðum útihurðum (E1).

Hér ljúkum við gönguferðinni um miðbæinn í Dublin, förum til baka til Baggot Street og hvílum okkur á einni af kránum þar.

1995

© Jónas Kristjánsson

Dublin gisting

Ferðir

Hér verða eingöngu talin hótel í hjarta miðbæjarins, í öllum verðflokkum, frá lúxushótelum yfir í B&B. Öll eru þau góð og bjóða flest þægindi, sem menn eiga nú að venjast á hótelum.

Bloom’s

Kjörhótel okkar í Dublin er fremur ódýrt og lítið, 86 herbergja Bloom’s, sem heitir eftir söguhetjunni í Ódysseifi eftir James Joyce.
Það er afar vel í sveit sett í miðbænum, í brekku milli Dame Street og Temple Bar, tæpum 100 metrum frá veitingagötunni Temple Bar og 300 metrum frá Grafton Street, burðarási miðbæjarins.

Þetta er þægilegt og örlítið þreytulegt hótel í gamaldags nútímastíl, með lífsreyndum og góðum reddurum í anddyri, fremur þröngt niðri, en rúmgott á herbergjum. Þjónusta er allan sólarhringinn og góð aðstaða fyrir kaupsýslumenn, svo og bílgeymsla.

Herbergi 506 er hátt uppi, með þreföldu gleri í gluggum, tvískipt í svefnhluta og setuhluta, sem mynda vinkil við svalir. Það er vel búið, með stóru skrifborði, buxnapressu og hárþurrku, beinum síma og sjónvarpi, rauðvínsflösku og dagblaði. Baðherbergi er vandað og vel búið.

Verðið var £71 fyrir tvo með morgunverði.

(Bloom’s, Anglesea Street, sími 671 5622, fax 671 5997, C4)

Westbury

Bezta og bezt staðsetta hótelið í Dublin er dýrt og stórt og nýtízkulegt, 195 herbergja Westbury, aðeins 30 metrum frá Grafton Street. Verzlanakringlan Powerscourt er að hótelbaki.

Hvorki meira né minna en þrír af beztu veitingasölum miðbæjarins eru á hótelinu, Russell, Sandbank og Rajdoot, sem allra er getið í veitingakafla þessarar bókar. Einnig er verzlanagata innan dyra, svo að hótelið er hentugur heimur út af fyrir sig í stórrigningu.
Anddyrið á tveimur hæðum er stór og kuldaleg marmarahöll með glæsilegum stiga milli hæða.

Herbergi 606 er ákaflega stórt og einstaklega vandað að húsbúnaði, mahóní og bláum litum, góðum lömpum og miklum speglum, virðulega stílhreint. Baðherbergi er fullflísað og fallegt, tvískipt með baði og salerni á innra svæði, en sturtan var ekki öflug.
Verðið var £149 fyrir tvo með morgunverði.

(Westbury, Grafton Street, sími 679 1122, fax 679 7078, C3)

Shelbourne

Dýrasta hótelið í Dublin er Shelbourne, sögufræg höll frá árinu 1824 við miðbæjargarðinn St Stephen’s Green, 300 metrum frá Grafton Street. Í þessari rauðu og hvítu höll 150 herbergja var samin stjórnarskrá írska lýðveldisins, og kaflar í þekktum skáldsögum eru látnir gerast þar.

Hótelið er gamalt og fínt, en samt líflegt, með brakandi gólfum, sem halla á ýmsa vegu undir þykkum teppum. Notalegir almenningssalir hafa verið endurnýjaðir í upprunalegri mynd og herbergi gesta eru afar glæsileg. Ein þekktasta krá borgarinnar, Horseshoe, er lengst til hægri á jarðhæðinni.

Helzti galli hótelsins er, að þjónustu hrakaði við sölu þess til Forte-keðjunnar. Reddarar í anddyri voru til dæmis sjaldan viðlátnir og burðarkarlar sjaldséðir, hvort tveggja lítt hugsanlegt á hóteli í þessum flokki.

Herbergi 222 er ákaflega stórt og raunar tvískipt í setustofu og svefnstofu, afar smekklega innréttað glæsilegum húsbúnaði, nýlega endurnýjuðum, með stórum gluggum út að miðbæjargarðinum. Baðherbergi er með glæsilegasta móti.

Verðið var £170 fyrir tvo með morgunverði.

(Shelbourne, St Stephen’s Green North, sími 676 6471, fax 661 6006, D2)

Buswell’s

Skemmtilegasta hótelið í Dublin er gamalt, þreytulegt og lítið, 70 herbergja þingmannahótelið Buswell’s, eins konar Hótel Borg, andspænis anddyri írska þinghússins, steinsnar frá nokkrum helztu söfnum hennar og 300 metrum frá Grafton Street.

Þótt hótelið sé vel í sveit sett, er gatan við hótelið róleg og lágvær. Starfslið var einkar vingjarnlegt og þægilegt, fljótt að leysa úr öllum vanda, einna bezta hótelfólk borgarinnar.

Herbergi 103 er gamaldags, lítið og fremur slitið, svo sem gólflistar. Það er vel búið, til dæmis buxnapressu og hárþurrku, beinum síma og sjónvarpi. Baðherbergið er líka lítið, en fullflísað og vel búið, en sturta var ekki öflug. Annars eru herbergi hótelsins afar misjöfn að gerð og búnaði.

Verðið var £102 fyrir tvo með morgunverði.

(Buswell’s, Molesworth Street, símar 676 4013, 676 4016 og 661 3888, fax 676 2090, D2)

Temple Bar

Fjörlegt og vel staðsett nútímahótel í hjarta borgarinnar er 108 herbergja Temple Bar, 50 metrum frá samnefndri veitingahúsagötu og um 400 metrum frá Grafton Street. Margir Íslendingar hafa búið þar á vegum Samvinnuferða í seinni tíð.

Hótelið var nýtt og óslitið með öllu, þegar bókarhöfundur bjó þar. Innréttingar eru vandaðar og stílhreinar, svo sem morgunverðarstofa í garðstofustíl á jarðhæð. Anddyrið er fremur lítið og stundum annasamt, þegar hópar koma eða fara.

Starfsfólk er vinsamlegt og þægilegt, en sumt ekki mjög þjálfað í starfi, einkum í morgunverðarstofu.

Herbergi 115 er vandað, stílhreint, notalegt og vel búið, til dæmis með góðu skrifborði, buxnapressu og kaffivél. Baðherbergi er glæsilegt, en sturtan varð ekki hættulega heit.

Verðið var £100 fyrir tvo með morgunverði. Afsláttarverð í ferðapökkum Samvinnuferða var £62, sem er afar hagstætt, eitt lægsta verð þessarar bókar.

(Temple Bar, Fleet Street, sími 677 3333, fax 677 3088, C4)

Grey Door

Afar vandað agnarhótel í borgarmiðju lætur lítið yfir sér og frægum veitingasal sínum, 7 herbergja Grey Door í sendiráðahverfinu. Það er 300 metrum frá St Stephen’s Green, 400 metrum frá Baggot Street og 700 metrum frá Grafton Street.

Anddyri er nánast ekkert nema lyftulaus stigagangur, en setustofa hótelgesta á annarri hæð er rúmgóð og vel búin fornum húsgögnum. Starfslið var afar þægilegt. Útidyr eru jafnan læstar og hótelgestir fá lykil að húsinu.

Um samnefndan veitingastað er fjallað í viðeigandi bókarkafla. Morgunverður er snæddur þar.

Herbergi 3 er glæsilegt og einstaklega notalegt, skipt með súlnariði í svefnhluta og setuhluta, með afar vönduðum innréttingum, tveimur sjónvarpstækjum, buxnapressu og kaffivél, góðu skrifborði og þremur hægindastólum. Baðherbergi er lagt afar fínum, hvítum flísum, búið gylltum krönum og þykkum baðsloppum.

Verðið var £95 fyrir tvo með morgunverði.

(The Grey Door, 23 Upper Pembroke Street, sími 676 3286, fax 676 3287, D1)

Staunton’s

Traust, en nokkuð dýrt og hljóðbært smáhótel í þremur húsum við St Stephen’s Green er Staunton’s on the Green, við hlið utanríkisráðuneytisins, 500 metrum frá miðbæjarásnum Grafton Street. Frá hótelinu er útsýni yfir götuna til St Stephen’s Green og frá bakhliðinni til Iveagh Gardens.

Anddyri er lítið, lyfta engin og stigar brattir, herbergi fremur lítil, en bjóða aftur á móti gott útsýni, sem eykur rýmið. Morgunverður er framreiddur í kjallara.

Herbergi 301 er afar lítið og þunnveggjað, en búið ýmsum þægindum, þar á meðal sjónvarpi og kaffivél. Baðherbergi er lítið og ekki fínt, dúklagt og óflísað, en í góðu lagi, sturta til dæmis ágæt, en engin kerlaug. Hljóðbært er milli herbergja.

Verðið var £88 fyrir tvo með morgunverði.

(Staunton’s on the Green, 83 St Stephen’s Green South, sími 478 2300, fax 478 2263, C1)

Georgian

Afar skemmtilegt og fremur ódýrt smáhótel í fjórum átjándu aldar borgarhúsum við söngkráagötuna Baggot Street er 33 herbergja Georgian House, 300 metrum frá St Stephen’s Green og 600 metrum frá Grafton Street.

Hótelið er í fjölskyldueigu. Í fremur þröngu og lyftulausu anddyri neðan við þrönga stiga var vingjarnlegt starfslið. Í veitingakafla bókarinnar er sérstaklega fjallað um ágætan fiskréttasal hótelsins, Ante Room, sem er í kjallaranum. Þar er morgunverður borinn fram.

Herbergi 124 er víðáttumikið og sneri út að götunni, vel búið gömlum og góðum húsgögnum, fremur þungum. Baðherbergi var fremur vel búið.

Verðið var £81 fyrir tvo með morgunverði.

(The Georgian House, 20-21 Lower Baggot Street, sími 661 8832, fax 661 8834, E2)

Fitzwilliam

Ódýrt smáhótel er í átjándu aldar borgarhúsi á horni Baggot Street og Fitzwilliam Street, 400 metrum frá St Stephen’s Green og 800 metrum frá Grafton Street. Fitzwilliam heitir það og hefur aðeins 12 herbergi, mörg hver búin fornum húsmunum.

Starfslið var vingjarnlegt og þægilegt, enda hótelið í fjölskyldueigu. Gestir fá útidyralykil, þegar þeir fara út á kvöldin. Morgunverður er framreiddur í kjallara.

Herbergi 32 er gamaldags, fremur stórt, búið þremur rúmum og snýr út að götu, sæmilega búið, þar á meðal sjónvarpi og síma. Baðherbergi er líka gamaldags, en í góðu lagi.

Verðið var £60 fyrir tvo með morgunverði, næstlægsta verð bókarinnar.

(Fitzwilliam Guest House, 41 Upper Fitzwilliam Street, sími 660 0448, fax 676 7488, C4, E1)

Kelly’s

Ódýrasta höfuðborgarhótelið í þessari bók er lítið og notalegt, hreinlegt og gamaldags, 24 herbergja Kelly’s, afar vel í sveit sett í miðbænum, 200 metrum frá Dame Street og 400 metrum frá Grafton Street.

Anddyri hótelsins er á annarri hæð. Þar er líka skemmtilegur bar með háum gluggum og leðursætum, setustofa og ágæt morgunverðarstofa. Þjónusta er góð, enda er hótelið í fjölskyldueigu. Útidyr eru læstar að nóttu, en gestir hringja bjöllu til að fá opnað fyrir sér.

Herbergi 23 er afar lítið, en smekklega innréttað og með flestum þægindum, þar á meðal hárþurrku, síma og sjónvarpi. Hnausþykkt teppi er yfir brakandi trégólfi. Teppalagt baðherbergi er lítið og smekklegt, vel búið að öllu leyti.

Verðið var £57 fyrir tvo með morgunverði, lægst í þessari bók, enda komið niður í Bed & Breakfast verð miðbæjarins í Dublin.

(Kelly’s, 36 South Great Georges Street, símar 677 9277, fax 671 3216, B3)?

1995

© Jónas Kristjánsson

Dublin skemmtun

Ferðir

Krárnar eru auðvitað hornsteinn skemmtanalífsins í Dublin. Við munum í þessum kafla nærri eingöngu dvelja við þá hliðina. Við förum í stórum dráttum frá norðvestri til suðvesturs í miðborginni, þannig að þræða má alla staðina í einu kráarrölti, ef mikið liggur við. En fyrst eru það íþróttirnar.

Gaelic Football

Vinsælasta flokkaíþrótt Íra er Gaelic Football, ákaflega hörkulegur leikur, sem er á bilinu milli knattspyrnu og rugby. Þegar úrslitaleikur landsmótsins er háður á Croke Park leikvanginum í Dublin, liggur við mannauðn í héruðunum að baki úrslitaliðanna.
Hurling er líka vinsæl íþrótt, leikin á sömu völlum og football, en boltinn er sleginn með kylfu.

Veðreiðar eru í Phoenix Park og góðir golfvellir eru auðvitað út um allt land.

Brazen Head

Elzta krá borgarinnar er Brazen Head og lætur lítið yfir sér niðri við ána Liffey, þar sem Lower Bridge Street liggur niður að henni, um 500 metrum frá Christ Church.

Veitingaleyfið er frá 1666, en talið er, að krá hafi verið hér frá 13. öld. Kráin er að öðru leyti frægust fyrir, að Robert Emmet skipulagði þar hina misheppnuðu uppreisn gegn Bretum árið 1803.

Kráin er tvískipt með ýmsum rangölum inn af steinlögðu porti. Lágt er til lofts og lýsing daufleg, kráargestir friðsælli en víðast hvar, en þægilegir viðskiptis eins og aðrir Írar. Ljóðalestur og írsk tónlist eru hér í hávegum höfð.

(The Brazen Head, 20 Lower Bridge Street, A3)

Palace

Dæmigerð reykjarmakkarkrá er Palace á góðum stað í götunni, sem liggur í framhaldi af Temple Bar að Westmoreland Street, sömu megin götunnar og hótelið Temple Bar.

Viðarskilrúm með speglum mynda stúkur við þungan eðalviðarbar og virðulegan barskápavegg. Inn af kránni er ferningslaga setustofa, þar sem eru sófar og kringlótt sófaborð.

Hér er mikið drukkið og enn meira reykt. Gestir virðast aðallega vera verkamenn og fjölmiðlafólk.

(Palace Bar, 21 Fleet Street, C4)

Mulligan’s

Þreytulega blaðamannakráin Mulligan’s við Poolbeg Street rétt hjá höfninni, dagblöðunum og Trinity-háskóla er ein af elztu krám borgarinnar, frá 1782, og ber aldurinn með sér. Hennar er getið í skáldsögunni Dubliners eftir James Joyce.

Kráin liggur í U með einum bar á hvora hlið og setuklefa þar á milli úti við glugga. Lágt er til lofts, dimmt og drungalegt, og húsbúnaður eins slitinn og frekast getur orðið. Tvö herbergi eru inn af kránni, óvistleg með öllu. Húsbúnaður er tilviljanakenndur, fátæklegur og ósmekklegur.

Gestir eru margir ölmóðir, enda er bjórinn talinn einna beztur í borginni. Hér rennur hann í stríðum straumum frá morgni til kvölds. Hingað koma blaðamenn af skrifstofunum í kring, hafnarverkamenn og námsmenn.

(Mulligan’s, 8 Poolbeg Street, D4)

Stag’s Head

Bezta kráarmatreiðsla miðbæjarins er í gamalli og torfundinni krá frá 1770, Stag’s Head, sem er í litlu sundi samsíða Dame Street.
Þessi fegursta krá borgarinnar var færð í núverandi búning rétt fyrir aldamót og bjargaði nýlega lífi sínu með aðstoð húsfriðunarmanna.

Hún er í fögrum Viktoríustíl með stórum speglum og bogariði yfir bar, gömlu timburlofti, miklum hjartarhaus yfir miðjum bar, mahóníborðum með marmaraplötum, steindum gluggum og fagurgrænum sófum.

Matreiðslan er einföld og maturinn bragðgóður, soðið beikon og hvítkál, írsk kjötsúpa, samlokur og borgarar með frönskum.
Gestir eru margir hverjir vel stæðir, meðal annarra mikið af lögmönnum.

(Stag’s Head, 1 Dame Court / Dame Lane, C3)

Old Stand

Helzta íþróttaáhugakrá miðborgarinnar er Old Stand í hliðargötunum að baki Grafton Street, um 100 metrum frá Powerscourt verzlunarmiðstöðinni.

Þetta er fremur björt krá, tvískipt, og óvenjulega rúmgóð, hreinleg og einföld að allri gerð, ekki mjög gömul að húsbúnaði. Innan dyra er hægt að ganga slitið trégólfið hringinn umhverfis barina tvo.

Hér safnast margir áhugamenn um keppnisíþróttir, svo sem veðreiðar og írskan slagsmálabolta. Margir fá sér snæðing.

(Old Stand, Exchequer Street, C3)

O’Neill’s

Nærtækasta stúdentakrá miðbæjarins er O’Neill’s á horninu andspænis St Andrews kirkju, 100 metrum frá aðalfumferðartorginu College Green, þar sem er aðalinngangur Trinity háskóla.

Einkennistákn kráarinnar er stór klukka yfir öðrum innganginum. Þetta er stór, hreinleg, vel viðuð og lítið skreytt krá með töluverðu setuplássi.

Kráin er vel sótt, bæði af stúdentum og borgurum. Menn sækja ekki bara í bjórinn, heldur líka í snarlið.

(O’Neill’s, 2 Suffolk Street, C3)

Bailey

Ein af þremur frægum krám við hina stuttu hliðargötu Duke Street út frá Grafton Street er Bailey, sem skartar dyrunum að 7 Eccles Street, þar sem Leopold Bloom bjó, söguhetjan í Ódysseifi eftir James Joyce.

Þetta er fín krá, teppalögð og búin vönduðum húsgögnum, þar á meðal notalegum sófum og hægindastólum, speglum á áberandi stöðum, meðal annars að barbaki. Hún er björt og nánast nútímaleg. Stórir gluggar snúa að götu, setustofur framan við og innan við og veitingasalur uppi á annarri hæð.

Nú orðið er mest um ferðamenn hér og aðra fína gesti, en áður var þetta samkomustaður skálda og listamanna, blaðamanna og stúdenta. Maturinn er vinsæll.

(The Bailey, 4 Duke Street, C3)

Davy Byrne’s

Tízkukrá uppanna í miðbænum er Davy Byrne’s, andspænis Bailey við Duke Street, frægust fyrir gorgonzola-ostinn og Búrgundarvínið, sem Leopold Bloom fékk sér þar í skáldsögunni Ódysseifi eftir James Joyce.

Innréttingar þessarar björtu kráar eru að hluta til í millistríðsárastíl, með veggmyndum af þekktum rithöfundum, sem voru uppi eftir aldamótin. Að aftanverðu er nýtízkulegri bar með amerísku hanastélssniði.

Hér er flest fólk vel klætt, ungt fólk á uppleið í viðð svipað fólk úr hópi ferðamanna.

(Davy Byrne’s, 21 Duke Street, C3)

Duke

Aðeins innar við sömu götu er ósvikin krá gamla Viktoríutímans, The Duke, fín og rúmgóð og björt, með múrmálverkum og fremur litlu af viði.

Barstólarnir eru bólstraðir og standa á parkettgólfi. Barinn er með steindu gleri að baki. Fínt teppi er á gólfi við útidyr og gefur tóninn. Sófar eru á pöllum við veggi og háir barstólar niðri á gólfinu framan við pallana.

Gestir eru margir hverjir úthverfafólk í innkaupaferð, sem fær sér bjór og snarl í hléi milli búða, enda er verðlagið hagkvæmt, þótt staðurinn sé fínn og snyrtilegur.

(The Duke, 9 Duke Street, D3)

McDaid’s

Bókmenntakráin í miðbænum er hin örsmáa McDaid’s við örstutta þvergötu frá Grafton Street, nánast undir Westbury hóteli. Hér sátu Brendan Behan og fleiri þekktir rithöfundar.

Kráin er fallega skreytt að utan og innan. Afar háir gluggar snúa út að götu, sumpart steindir. Skrautlegar postulínsflísar eru á veggjum undir myndum af Samuel Becket og minna frægum skriffinnum.

Enn þann dag í dag er bókmenntasvipur á kránni, því að hingað koma háskólakennarar og nemendur í bókmenntum til að halda hefðinni við.

(McDaid’s, Harry Street, C3)

Neary’s

Leikhúskrá miðbæjarins er auðvitað að baki Gaiety leikhússins. Leikarainngangur Gaiety og bakinngangur Neary’s standast nokkurn veginn á, en aðalinngangur kráarinnar er við þvergötu út frá Grafton Street.

Kráin er tvískipt, fremur lítil, með stórum speglum. Sérkennilegir gasljósastaurar úr smíðajárni eru á bleiku marmara-barborði. Fínt teppi er á gólfi og þykkar setur í stólum, enda er þetta ekki slordónastaður.

Í hópi viðskiptavina er slæðingur af leikurum og tónlistarmönnum innan um ferðamennina. Peter O’Toole er sagður halda til hér, þegar hann er í Dublin.

(Neary’s, 1 Chatham Street, C2)

Horseshoe

Frægasti hótelbar borgarinnar er Horseshoe Bar í austurenda jarðhæðar Shelbourne-hótels, afar lítill og þétt skipaður.

Með útveggjum eru leðursófar við hringlaga tréborð með öldubrjóti og í miðjunni er skeifulaga barborð með fínum barstólum. Hátt er til lofts og lítið um skreytingar, en mikið um spegla.

Hingað koma vel stæðir ferðamenn, einkum Bandaríkjamenn, því að hér eru löguð hanastél; svo og skartbúið fólk, sem kemur hingað á Benzum og Jagúörum úr úthverfunum.

(The Horseshoe Bar, The Shelbourne Hotel, St Stephen’s Green North, D2)

Foley’s

Söngkrá á uppleið við Merrion Row – Baggot Street kráarásinn reisir íslenzka fánann að húni, þegar tekur að hausta og mörlandar komast í innkaupastuð. Það er Foley’s Lounge Bar, eins konar millistig kráar og veitingasalar.

Þetta er frekar ánægjulegur staður, bjartur og rúmgóður, með teppi á gólfi, imbakassa og málverkasýningu á veggjum og voldugri klukku við endavegg. Brjóstmyndir eru af myndarlegum herrum, en engir eru þeir íslenzkir enn.

Írsk þjóðlög eru leikin og sungin hér öll virk kvöld vikunnar og í hádegi sunnudags, en á sunnudagskvöldum er djassað.
(Foley’s Lounge Bar, Merrion Row, D2)

O’Donoghue’s

Andspænis Foley’s við Merrion Row er ein frægasta söngkrá Írlands, O’Donoghue’s, skuggaleg krá, sem hefur írskar ballöður að sérgrein.

Kráin er lítil og kraðaksleg með rauðum og grænum neonljósum ofan við flöskur og glös í barvegg, þar sem líka eru peningaseðlar frá öllum heimshornum. Á veggjum eru gamlir auglýsingaspeglar.

Kráin hefur verið í fararbroddi endurreisnar írsku ballöðunnar. Gestir koma með gítarana sína, enda er tónlistin ekki skipulögð, heldur kemur upp úr grasrótinni. Hér byrjuðu Dubliners frægðargöngu sína um heimsbyggðina.

(O’Donoghue’s, 15 Merrion Row, D2)

Doheny & Nesbitt’s

Hefðbundin og fremur þreytuleg drykkjukrá stjórnmálanna innan um söngkrárnar í Baggot Street er Doheny & Nesbitt, ein frægasta krá miðbæjarins.

Þetta er afar dimm og afar lítil krá með ljótu dúkagólfi og rifnum auglýsingaspjöldum og speglaauglýsingum á veggjum, svo og stórum leirkerjum uppi undir lofti. Spegluð skilrúm eru við barinn og gera hann enn þrengslalegri.

Kráargestir koma úr þinghúsinu og stjórnarráðinu handan við hornið, stjórnmálamenn, þingfréttaritarar og embættismenn.

(Doheny & Nesbitt, 5 Lower Baggot Street, E2)

Baggot Inn

Rokkkrá miðbæjarins er Baggot Inn, snyrtileg krá við samnefnda söngkráagötu.

Kráin er fremur fínleg og björt af söngkrá að vera, U-laga og tvískipt. Speglar eru á súlum og lág skilrúm við veggi, þar sem hanga málverk og ljósmyndir af rokkurum.

Hingað koma gestir til að hlusta á nýjustu rokkhljómsveitirnar, sem einkum halda tónleika á hæðinni fyrir ofan.

(The Baggot Inn, Lower Baggot Street, D2)

Toner’s

Helzta listamannakrá borgarinnar er Toner’s við Baggot Street, 200 ára gömul krá, sem er að mestu leyti með upprunalegu útliti og raunar næsta þreytuleg.

Við barborð úr mahoní eru speglaðar stúkur og þröngar. Í barveggnum eru miklar skúffur og margar, leifar frá þeim tíma, er hér var einnig nýlenduvöruverzlun. Gamlar bækur eru þar fyrir ofan. Mikið flísaskraut er fyrir barenda og glerskápur með minjagripum andspænis barnum.

Meðal gesta er töluvert af samræðugóðum skáldum og fólki, sem heillast af samræðugóðum skáldum.

(Toner’s, 139 Lower Baggot Street, E1)

Abbey Tavern

Á endastöð borgarjárnbrautarinnar við Howth-höfða í norðri er þjóðlagakrá fyrir ferðamenn, sú bezta af því tagi. Það er Abbey Tavern við bratta götu upp frá höfninni.

Dagskráin fer fram í stórum sal að kráarbaki, þar sem margir rútufarmar ferðamanna sitja og fá sér snæðing við kertaljós fyrir skemmtunina, sem verður flestum minnisstæð.

Hljóðfæraleikararnir og söngvararnir spanna yfir breitt svið írskra þjóðlaga frá ýmsum tímum, fornum og nýjum. Þeir leika einkum á fiðlur og gítara, en einnig á skeiðar og blístrur og pípur. Tónlistin er ósvikin og sagnfræðilega rétt, en nær eigi að síður að hjörtum erlendra áheyrenda. Þetta er fyrsta flokks skemmtun.

Aðgangur án matar kostaði £3, en £28 með mat.

1995

© Jónas Kristjánsson

Dublin útrásir

Ferðir

Kurteisi, alúð og hjálpsemi Íra verður því meiri, sem fjær dregur höfuðborginni. Á vesturströndinni heilsa menn bílstjórum með handarsveiflu, alveg eins og væru þeir gamlir kunningjar. Hvarvetna leggja menn sig í líma við að greiða götu ókunnugra og draga þá inn í samræður heimamanna.

Bezta leiðin til að kynnast Írlandi á stuttum tíma er að fá sér bílaleigubíl. Þá erum við frjáls, getum valið hvaða sveitavegi, sem við viljum; og látið staðar nema, hvar sem okkur lízt á góða bændagistingu. B&B er hvarvetna á boðstólum og felur venjulega í sér fullnægjandi aðstöðu samkvæmt íslenzkum kröfum.

Írland ber mildan og grænan svip. Flestir vegir eru varðaðir trjám og beitilöndum, þar sem una sér kýr og kindur, hestar og geitur. Sveitabæir og þorp kúra í landslaginu eins og eðlilegur þáttur þess. úti við ströndina, einkum að vestan, rís náttúran í svipmeiri dráttum.

Forn mannvirki segja gamla sögu, einkum frá fyrstu öldum kristni, þegar Írland var miðstöð kristinnar kirkju á myrkum miðöldum. Við kynnumst klaustrum, þaðan sem munkar fóru norður og vestur um höf; og skráðu eins og Íslendingar frægar sögur á vandlega lýst bókfell. Við kynnumst líka kastölum og hústurnum, sem voru miðpunktar í erjum milli smákónga og í styrjöldum milli Íra og Englendinga.

Allt þetta þræðum við upp á eina langa perlufesti, sem nær hringinn um landið. Það getur tekið nokkrar vikur að aka þennan hring, en það er líka unnt á skemmri tíma, af því að fjarlægðir eru stuttar í landinu.

Lýsingin nær einkum til fornra mannvirkja og sérstæðs landslags, svo og halla og herragarða, sem yfirleitt leika nú hlutverk hótela og veitingahúsa. Gaman er að skoða þessar hallir og herragarða, þótt menn kjósi svefnstað í bændagistingu.

Hér er ekki bent á einstaka ferðabændur, enda skipta þeir þúsundum og eru oft ekki auðfundnir í leit. Bezt er að velja bændagistingu, B&B, eftir hendinni. Ef „en suite“ stendur á skiltinu, þýðir það, að herbergið sé með einkabaðherbergi, sem algengt er orðið nú á tímum.

Við förum norður úr Dublin, höldum fyrst til Norður-Írlands, síðan vestur með ströndinni og aftur inn í írska lýðveldið, förum einkum um slóðir keltneskrar tungu á vesturströndinni, síðan suður um og norður austurströndina til Dublin. Öllum er auðvitað frjálst að taka króka og útúrdúra af þeirri perlufesti, sem hér er lýst. Bezt er að taka lífinu með ró og setja sér ekki skýrt markaða áfanga.

Trim

Við förum N3 norður frá Dublin og beygjum í Black Bull á R154 til kastalans í Trim á bakka árinnar Boyne.

Rústir Trim Castle eru einna fyrirferðarmestar í öllu landinu, nærri hektari að flatarmáli. Enskir landvinningamenn reistu kastalann á miðöldum. Hann er lauslega normanskur að stíl, miðturninn frá 1220-1225 og útveggirnir frá 1250. Héðan slapp Hinrik IV úr fangavist á vegum Ríkharðs II og vann af honum ensku krúnuna.

Gengið er úr þorpsmiðju upp í kastalann að vestanverðu. Í miðturninum voru tveir veizlusalir og svefnherbergi þar fyrir ofan.

Aðalhlið kastalans var áður að austanverðu, þar sem voru tvær vindubrýr og útvirkisturn með dýflissum (I3).

Tara

Frá Trim förum við R161 í áttina til Navan og finnum vegprest, sem vísar leiðina til Tara-hæðar.

Tara var eins konar Þingvöllur Norðvestur-Írlands í heiðnum sið, en lætur núna lítið yfir sér. Þar er kirkja með trjálundum nær og beitilandi í brekkunum fjær. Þar mótar fyrir hólum, sem eru leifar af fornu helgisetri, konungshöll og þingstað Kelta frá heiðnum tíma, er Tara var eins konar höfuðstaður Írlands. Eftir valdatöku Njálunga í Ulster á 6. öld og kristnitöku á Írlandi var hér kristinn helgistaður fram til 1022. Eftir það hvarf Tara af sjónarsviðinu, en lifði áfram í sögum og ævintýrum (I3).

Newgrange

Við höllum okkur aftur að R161 og ökum hann til Navan og þaðan N51 um Slane í átt til Drogheda, unz við komum að vegvísi til Newgrange-hofs.

Newgrange er mikið útfararhof frá því um 3000 fyrir Krists burð, eitt hið merkasta af því tagi í Evrópu. Það er grasi vaxinn steinhaugur, klæddur hvítu kvarzi, gerður af manna höndum, 80 metra breiður og 12 metra hár. Hið næsta er hann umlukinn liggjandi björgum, sem sum eru höggvin táknum, en fjær er hringur lóðréttra steina. Bygging hofsins hefur verið mikið afrek á tímum frumstæðrar tækni og ber vott um öfluga trú og styrka stjórn.

Frá íhvolfum inngangi liggur 20 metra langur gangur inn í útfararsal með þremur útskotum. Á vetrarsólstöðum skín sólin nærri lárétt eftir ganginum inn í greftrunarsalinn og lýsir hann upp í nokkrar mínútur. Aðgangur £1,50 (I3).

Mellifont

Við förum til baka og beygjum til hægri á N51, en næstum strax aftur til vinstri eftir vegpresti til Mellifont-klausturs.

Mellifont eru vel varðveittar rústir elzta klausturs af reglu Sistersíana á Írlandi, frá 1142. Aðeins sjást undirstöður kirkjunnar, sem var vígð 1157. Eftir standa einkum garðport hægra megin og átthyrnt handþvottarhús fyrir miðju, hvort tveggja upprunalegt, svo og vinstra megin yngra kórsbræðrahús frá 14. öld. Klaustrið var lagt niður 1556. Aðgangur £0,80 (I3).

Monasterboice

Við förum áfram eftir hliðarveginum samkvæmt vegvísi til Monasterboice.

Í kirkjugarðinum í Monasterboice er mikill sívaliturn frá víkingatíma. Slíka turna reistu írskir munkar til að skýla sér og dýrgripum kirkjunnar fyrir víkingum. Turninn var brenndur 1097 og gripum tvístrað, en stendur enn að mestu leyti.

Í kirkjugarðinum eru þrír hákrossar, einsteinungar frá 10. öld, sá stærsti 7 metra hár. Þetta eru einna bezt varðveittu og fegurstu hákrossar Írlands, rækilega myndhöggnir atburðum úr biblíunni.

Hákrossar með löngum fæti og baug um krossmiðju voru einkenni írskrar kristni frá 8. öld og fram á 10. öld, á stórveldistíma Írlands sem miðpunkts hins kristna heims. Þeir voru 2-7 metra háir, fyrst skreyttir óhlutlægum táknum og síðar biblíumyndum (I3).

Ballymascanlon

Héðan förum við beint á N1 í átt til Dundalk. Við förum framhjá miðbænum eftir vegvísi í átt til Belfast, förum yfir brú og framhjá kirkjugarði út úr Dundalk, alltaf á N1, og skömmu síðar eftir vegvísi til Ballymascanlon hótels.

Ballymascanlon er gamall herragarður, sem breytt hefur verið í notalegt 36 herbergja hótel með golfvelli og heilsuræktarstöð.

Herbergi eru fremur lítil, en búin þægindum á borð við kaffivél og buxnapressu. Herbergi 30 kostaði £75 fyrir tvo með morgunverði.

Veitingasalurinn snýr stórum gluggum að garðinum. Flugnaveiðarar hanga í gömlum ljósakrónum. Þjónusta var góð, sömuleiðis matreiðsla gamaldags. Hefðbundinn, franskur matseðill bauð þríréttaðan kvöldmat, með nokkru úrvali á hverju sviði, á £40 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Ballymascanlon Hotel, Dundalk, sími 42-71124, fax 42-71598) (I4).

Belfast

Aftur förum við inn á N1, yfir landamærin til Norður-Írlands, þar sem vegurinn heitir A1, alla leið inn í miðbæ í Belfast. Úr King Street ökum við inn í bílageymslu við Castlecourt verzlanakringluna. Þaðan er um 600 metra gangur, fyrst eftir King Street og síðan til vinstri eftir Wellington Place, að miðpunti borgarinnar, ráðhúsinu.

City Hall er mikilúðlegasta mannvirkið í Belfast, hvít höll, sem allar leiðir liggja að. Hún var reist 1898-1906 í nýgnæfum rjómatertustíl með mikilli koparhvelfingu yfir miðþaki. Ferðamenn mega skoða höllina.

Fyrir framan er Donegal Square, aðaltorg borgarinnar og strætisvagnamiðstöð hennar. Andspænis ráðhúsinu handan torgsins eru göngugötur (J4).

Crown Liquor

Sömu leið förum við til baka. Ef við beygjum til vinstri í Fisherwick Street í stað þess að fara til hægri í King Street, komum við eftir 200 metra að þekktasta hóteli og frægustu krá borgarinnar við Great Victoria Street.

Hotel Europe hefur nýlega verið gert upp og er nú afar vel búið að öllu leyti. Til dæmis eru kaffivélar á herbergjum. Herbergi fyrir tvo kostaði £125 með morgunverði.

(Hotel Europe, Great Victoria Street, Belfast, sími 232-327000 (Bretland))

Andspænis hótelinu er Crown Liquor Saloon, ríkulega skreyttur að utan og innan. Kráin er í vel varðveittum viktoríustíl, með postulínsflísum að utan, steindum gluggum, gasljósum, lokuðum gestabásum við útvegg og útskornum viðarsúlum og viðarlofti. Þetta er sennilega merkasta mannvirki borgarinnar og sælustaður göngumóðra. Ef hann væri ekki, mundum við tæpast stanza lengi í Belfast (J4).

Carrickfergus

Við ökum úr bænum, fyrst M2, síðan M5 og loks A2, samtals stutta leið til Carrickfergus úti við sjóinn. Við stönzum á bílastæði við bátahöfn og kastala, sem er áberandi við aðalgötu bæjarins.

Carrickfergus Castle stendur á sjávarhömrum, upprunalega laus frá meginlandinu. Hann er normanskur kastali frá 1180, einn af stærstu og bezt varðveittu kastölum á Írlandi. Hann varði innsiglinguna til Belfast og var lengi eitt helzta virki Englendinga gegn írskum uppreisnarmönnum. Hann var þó tekinn þrisvar, af Skotum 1315, af mótmælendum 1689 og Frökkum 1760.

Í kastalanum er safn, sem segir sögu hans. Elzti hlutinn er innsta og hæsta virkið, en utar eru tvö yngri virki. Kastalinn er afar gott sýnishorn af verk- og varnartækni hinna fransk-norrænu Normanna á miðöldum (J4).

Dobbin’s

Við göngum þvert yfir aðalgötuna til gamla kráarhótelsins á staðnum.

Dobbin’s Inn er dæmigert hótel í fornu húsi í gömlum stíl írskum, frægast fyrir nafnkunnan draug, “Maud”, sem þar er sagður búa. Frá hótelinu eru neðanjarðargöng til kastalans og til bæjarkirkjunnar. Hér getum við gist eða matast eða farið á krána áður en við höldum lengra.

Tveggja manna herbergi kostaði £60 með morgunverði. Hádegisverður fyrir tvo kostaði £10 auk drykkjarfanga.

(Dobbin’s Inn, 6-8 High Street, Carrickfergus, sími 9603-51905 (Bretland), J4)

Ballygally

Við ökum nú greiða leið áfram A2 og stönzum ekki fyrr en við gamalt kastalahótel á vegarbrúninni við sjávarsíðuna.

Ballygally Castle var reistur 1625 í skozkum stíl, enda er í góðu skyggni útsýni úr honum til Skotlands. Hann er vel varðveittur í upprunalegu ástandi, en mestur hluti hótelsins er í viðbyggingu. Sum gistiherbergin eru í gamla kastalanum og er sjálfsagt að panta þau. Herbergin eru vel búin nútímaþægindum, svo sem hárþurrku og buxnapressu. Og pípulögnin er ekki upprunaleg.

Tveggja manna herbergi kostaði £60 með morgunverði.

(Ballygally Castle Hotel, Ballygally, sími 574-83212 (Bretland), J5)

Cushendun

Áfram höldum við A2 til Glenariff, þar sem okkur eru tveir kostir á höndum. Við getum farið til vinstri smáhringferð eftir A43 um Glenariff-skóg og -foss og síðan B14 til Cushendun eða farið til hægri með sjónum eftir B92 til Cushendall og Cushendun.

Cushendall og Cushendun eru rómantísk þorp við ströndina. Hið síðarnefnda er allt undir verndun þjóð–minjalaga. Hvít og friðsæl smáhús lúra milli stóra trjáa við breiðar götur (J5).

Carrick-a-Rede

Frá Cushendun förum við aftur inn á A2 og á honum til Ballycastle, þar sem við beygjum til hægri eftir B15 og komum fljótlega að bílastæði, þaðan sem gengin er hálftíma leið að frægri hengibrú fyrir göngufólk.

Carrick-a-Rede er 20 metra löng göngubrú, sem liggur í 25 metra hæð frá landi yfir í höfða, þar sem fiskimenn stunda laxveiðar á sumrin. Göngubrúin er úr reipum og sveiflast undir fólki, svo að ekki er heiglum hent að fara yfir hana. Ekki fara þó neinar sögur af slysum á brúnni í 200 ára sögu hennar (I5).

Giant’s Causeway

Áfram förum við B15 út á A2 og komum fljótlega að ferðamannamiðstöð, þaðan sem litlir strætisvagnar flytja fólk fyrir £0,50 niður á strönd að stuðlabergi, sem er þekktasta náttúruundur Írlands.

Giant’s Causeway er víðáttumikið stuðlaberg, sem gengur í sjó fram. Steinninn er úr basalti og hefur myndazt við afar hæga storknun hrauns, þannig að steinninn hefur náð að kristallast í margstrendar súlur. Þetta fyrirbæri er víða á Íslandi, en sjaldgæft annars staðar. Súlurnar í Giant’s Causeway eru taldar vera 40.000. Aðgangur £1,50 (I5).

Bushmill’s

Við höldum áfram A2 stutta leið að Bushmill. Í þessum enda þorpsins er sögufræg krá, þar sem við gistum.

Bushmill’s Inn er notalegt og gamalt hús frá upphafi 19. aldar við þjóðveginn, vel við haldið. Lifandi eldur er í arni í gestamóttöku. Þröngir gangar og stigar og tröppur eru út um allt hús. Skemmtileg bókakompa er yfir inngangi. Herbergi 24 er fremur stórt og vel búið, með blómaveggfóðri, grófum viðarinnréttingum, brakandi trégólfi teppalögðu, svo og parketti á baðherbergi. Herbergið kostaði £74 fyrir tvo með morgunverði.

Veitingasalurinn er mikið stúkaður með grófum viðarinnréttingum. Boðið var upp á þríréttaðan kvöldmat fyrir tvo á £27 og fjórréttað á £35 auk drykkjarfanga. Matreiðslan var í bezta lagi.

(Bushmill’s Inn, Bushmill, sími 2657-32339, fax 2657-32048 (Bretland), I5)

Dunluce

Frá þorpinu förum við áfram A2 og komum fljótlega að kastalarústum.

Dunluce Castle ber drungalegan svip draugaborgar á 30 metra háum klettahöfða, sem stendur út í sjó. Elztu hlutar kastalans, austurturnarnir og suðurveggurinn, eru frá 14. öld, en annað að mestu frá 16. öld. Árið 1639 hrundi eldhúsið með manni og mús niður í sjó og lagðist kastalinn við það í eyði. Aðgangur £0,75, (I5).

Derry

Enn höldum við áfram A2 til borgarinnar Derry, öðru nafni Londonderry og ökum inn í gömlu borgarmiðjuna innan borgarmúranna.

Borgarmúrinn frá 1613-1618 er helzta stolt Derry, upphaflega með fjórum borgarhliðum, sem nú eru orðin sjö alls. Þetta er bezta dæmi Írlands um borgarmúr, sem haldizt hefur svo heillegur til nútímans að ganga má hringinn eftir honum. Svæðið innan múranna er 500 metrar á langveginn og 250 metrar á þverveginn.

Í miðjunni er torgið Diagonal. Þaðan liggur gatan Bishop’s Street Within til suðurs til dómkirkjunnar St Columb’s, frá 1628-1634, fyrstu dómkirkju, sem reist var á Bretlandseyjum eftir siðaskipti, í gotneskum stíl. Til norðurs frá torginu liggur verzlunargatan Shipquay Street, afar brött (I5).

Malin Head

Við getum farið héðan í 160 km hringferð um fjalllendi Inishowen-skaga. Þá förum við úr Derry eftir R238 um Moville, Carndonagh og Malin Head og til baka sama veg um Carndonagh, Ballyliffin og Buncrana. Við komum þá inn á N13 rétt áður en komið er að Grianan of Aileach, sem lýst er í næsta kafla.

Milli Moville og Carndonagh komum við fyrst að afleggjara til vinstri að tveimur hákrossum og krossaðri grafhellu við Carrowmore og skömmu síðar til hægri að Clonca kirkjurúst og hákrossi. Malin Head er lítið fiskiþorp í skjóli sjávarhamra. Á bakaleiðinni er hákross frá 8. öld rétt handan Carndonagh og krossuð grafhella frá 7. öld í kirkjugarði þorpsins Fahan.

Krossaðar grafhellur eru frá 7.-12. öld, flöt og óregluleg steinbjörg, höggvin krossum, öðrum helgitáknum og áletrunum á latínu, lögð yfir grafir manna (I5).

Grianan of Aileach

Ef við förum ekki krókinn, tökum við stefnuna frá Derry eftir A2 í átt til Buncrana og áfram handan landamæranna N13 í átt til Letterkenny. Vegprestur til vinstri sýnir krók upp fjallið til Grianan of Aileach.

Grianan of Aileach er heilleg endurgerð frá 1870 á virki, sem upprunalega var reist á 5. öld, í upphafi írskrar kristni. Það var konungssetur Njálunga frá þeim tíma og fram á 12. öld, en var eyðilagt árið 1101 í innanlandserjum írskra konunga.

Hringlaga virkið er efst á hæðinni, 23 metrar í þvermál, 5 metrar á hæð og með 4 metra þykkum útveggjum. Að innanverðu eru útveggirnir skásettir tröppum til að auðvelda tilfærslur varnarliðs. Ágætt útsýni er af virkisveggjunum, meðal annars til Derry (I5).

Rathmullan

Frá virkinu höldum við áfram N13 alla leið til Letterkenny og förum þar yfir á N56, sem við fylgjum í stórum dráttum alla leið til Donegal, með nokkrum útúrdúrum þó.

Við getum tekið krók frá Letterkenny eftir R245 og síðan R247 til Rathmullan, ef við viljum borða og gista á öndvegishótelinu Rathmullan House. Eftir það förum við R247 og R249 inn á N56, sem er áðurnefnd höfuðleið frá Letterkenny út á Donegal-skaga.

Rathmullan House er fagurt og afskekkt sveitasetur í georgískum stíl frá upphafi 19. aldar með notalegum fornminjum, bókasafni, arineldi, sundlaug, gufubaði, og friðsælum görðum.

Sum herbergin hafa útsýni yfir fagra garða til Swilly-fjarðar. Slík herbergi kostuðu £121 fyrir tvo með morgunverði.

Snætt er í garðskála sveitasetursins. Forréttavagninn er einn hinn bezti í öllu landinu og önnur matreiðsla er einnig til fyrirmyndar. Svo margir koma til að borða á þessum afskekkta stað, að ráðlegt er að panta með góðum fyrirvara. Kvöldmatur fyrir tvo kostaði £60 auk drykkjarfanga.

(Rathmullan House, Rathmullan, sími 74-58188, fax 74-58200, I5)

Glenveagh

Af N56 förum við til hægri afleggjara til Glenveagh-þjóðgarðs og -kastala. Frá ferðamiðstöð þjóðgarðsins er farið í litlum strætisvögnum til kastalans.

Þjóðgarðurinn nær yfir tæpa 10.000 hektara af skógi og mýrum umhverfis gervikastala í Disney-stíl, sem reistur var við Beagh-vatn 1870 til að búa til rómantískt umhverfi fyrir hallareigandann og gesti hans. Undir niðri er kastalinn hefðbundið sveitasetur í virkisklæðnaði. Þar er nú minjasafn með ríkmannlegum húsbúnaði fyrri eigenda. Aðgangur £1 að garði og £1 til viðbótar að kastala.

Við erum á þessum slóðum í afskekktasta héraði Írlands, eins konar rana, sem gengur úr írska lýðveldinu upp með Norður-Írlandi. Hér erum við komin í gelískar sveitir, eins og við sjáum á mörgum skiltum. Landslagið er skarpt og fremur nakið. Áður hét héraðið Tirconnaill, en nú Donegal, sem er afbökun úr írsku heiti, Dún na nGall, er þýðir virki útlendinga, það er að segja víkinga. Á þessum slóðum er líka talinn bruggaður bezti landi Írlands, Poitin (H5).

Doe

Við förum til baka leið merkta Creeslough yfir á N56 og beygjum næst til hægri eftir vegvísi til Doe-kastala, rétt áður en komið er til Creeslough.

Rústir Doe-kastala eru tiltölulega heillegar. Mannvirkin standa fagurlega á höfða við sjávarsíðuna. Ekki er vitað um aldur kastalans, en hann var byggður á ýmsum tímum og oft skemmdur í árásum. Margir sögufrægir herforingjar hafa komið við sögu hans, ýmist til varnar eða sóknar. Í lok 18. aldar fékk kastalinn loks sitt endanlega útlit og hefur varðveitzt að mestu síðan (H5).

Bunbeg

Frá Doe förum við aftur á N56 og höldum áfram, unz við komum að afleggjara til hægri til sjávarþorpsins Bunbeg.

Eins og í sumum öðrum írskum sjávarþorpum horfir byggðin í smáþorpinu Bunbeg ekki móti hafi, eins og við erum vön frá Íslandi, heldur inn til lands. Hafnarmannvirkin standa ein sér, töluvert frá byggðinni, sem er á víð og dreif. Það er eins og fólk hafi óttast sjóræningja eða náttúrukraft hafsins og viljað búa úr sjónmáli. Sjálf höfnin er ósköp friðsæl og nánast rómantísk, ber ekki vott um mikinn veiðiskap (H5).

Rosses

Við erum á slóðum, sem kallaðar eru The Rosses, sem þýðir skagar. Lítið er um mannabyggðir og skóga, en þeim mun meira um mýrar og smávötn. Hér er töluverð móvinnsla úr mýrum, eins og raunar víðar í landinu. Efsta torfulagið er tekið ofan og síðan lagt ofan á aftur, þegar búið er að taka nokkrar skóflustungur af mó undan laginu. Þess vegna eru langir mókantar einkennistákn mómýranna (peat bogs) (H5).

Glencolumbkille

Við höldum áfram N56, fyrst um Rosses-mýr–ar, framhjá Dungloe og Gwebarra unz við erum komin rétt framhjá Ardara. Þar beygjum við til hægri eftir skilti til Glengesh-skarðs. Í skarðinu er í góðu skyggni skemmtilegt útsýni til baka niður dalinn. Við höldum alla leið til Glencolumbkille.

Stórbrotið landslag er í dalnum og við ströndina kringum Glencolumbkille. Hér er talið, að dýrlingurinn Columba, öðru nafni Kólumkilli, hafi setzt að á efri árum, fjarri heimsins glaumi. Hér í dalnum er líka töluvert af forsögulegum mannvistarminjum.

Í þorpinu utanverðu, sunnan ár er héraðsminjasafn í nokkrum húsum, sem hafa verið reist í fátæklegum stíl áranna 1720, 1820 og 1920. Í húsunum eru verkfæri og áhöld, húsbúnaður og húsgögn frá þessum tímum. Aðgangur £1,50 (H5).

Bunglass

Frá Glencolumbkille förum við til Carrick og beygjum þar til vinstri til Teelin og áfram samkvæmt vegpresti til Bunglass-bjargs, þar sem örmjór bílvegur liggur glæfralega utan í klettum fram á útsýnisbrún. Útskot eru þó á leiðinni, svo að bílar geta mætzt, ef aðgát er höfð.

Frá bílastæðinu er gott útsýni til 600 metra bjargsins Bunglass í suðurhlíðum Slieve League fjalls. Í dimmviðri er þetta drungaleg sjón, en litskrúðug í sólskini, því að mislitar steintegundir leiftra í bjarginu (H5).

Killybegs

Frá Bunglass förum við til baka um Teelin og Carrick til Killybegs.

Killybegs er alvöru fiskveiðihöfn eins og við þekkjum þær á Íslandi. Hér eru nútíma fiskiskip og fjörlegt í höfninni, þegar landað er. Fámenn byggðin er í brattri hlíð ofan við höfnina. Í bænum eru handunnin teppi, sem eru kennd við staðinn og hafa verið vel þekkt frá því um miðja síðustu öld. Írski ullarvefnaðurinn tweed á einnig sína þungamiðju á þessum slóðum (H5).

Donegal

Frá Killybegs höldum við áfram og komum fljótlega á N56, sem við fylgjum alla leið til Donegal-borgar. Þar reynum við að stanza sem næst aðaltorginu, Diagonal.

Donegal var upprunalega víkingaþorp, enda þýðir nafnið Útlendingavirki. Þar er nú miðstöð tweed-ullarvefnaðar á Írlandi. Þríhyrnt aðaltorgið var skipulagt 1610. Á því miðju er nú einsteinungur til minningar um fjóra írska lista- og fræðimenn. Rétt hjá torginu er Donegal Castle, sem að hluta er gamall kastali og að hluta sveitasetur frá fyrri hluta 17. aldar, einnig porthús kastalans næst aðaltorginu (H5).

Sand House

Frá Donegal förum við N15 í átt til Bundoran og beygjum til hægri í átt til Rossnowlagh-strandar.

Sand House Hotel stendur eitt sér á ströndinni, bjart hús með skrautskotraufum á þaki. Húsakynni eru virðuleg, húsgögn vönduð og eldur logar í anddyri. Þjónusta var einkar góð, jafnvel á hátimbraðan írskan mælikvarða.

Herbergi 33 snýr að hafi og hlustar á notalega svæfandi brimhljóð, ef gluggar eru opnir. Innréttingar eru vandaðar og virðulegar og húsbúnaður raunar óvenjulega fagur. Baðherbergi var einnig fallegt. Herbergið kostaði £80 fyrir tvo með morgunverði.

Veitingasalur hótelsins er með bezta móti. Kvöldverður bauð upp á fjölbreytt val milli rétta á föstu verði og kostaði £44 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Sand House Hotel, Rossnowlagh, sími 72-51777, fax 72-52100, H4)

Rosserk

Við förum aftur til baka inn á N15 og höldum áfram suður, um Bundoran og Sligo, og beygjum nokkuð fyrir sunnan Sligo til hægri út á N59 til Ballina. Þaðan getum við farið sama veg beint til Castlebar eða tekið fyrst krók til hægri eftir R314 út að afleggjara til hægri til Rosserk Abbey.

Rústir Fransiskusar-klaustursins Rosserk Abbey frá miðri 15. öld eru tiltölulega vel varðveittar, þótt það hafi verið brennt á 16. öld, þegar Englendingar stökktu munklífi á brott. Ýmsar upprunalegar skreytingar sjást enn á vesturdyrum, austurglugga og suðurþverskipi.

Þetta afskekkta hérað heitir Mayo, þekkt fyrir fábreytilegt mýrlendi og strjála byggð til sveita og sandstrendur og klettahöfða til sjávar (G4).

Breaffy

Leiðin liggur sömu leið til baka til Ballina og þaðan N59 og síðan N5 til Castlebar. Frá Castlebar getum við farið beint til Newport eftir R311 eða tekið fyrst krók úr Castlebar til vinstri eftir N60 í átt til Claremorris, þar sem við komum fljótt að skondnu sveitasetri.

Breaffy House er furðuleg blanda af gömlu og nýju, því að nýtízkulegri gler- og steypuálmu í reglubundnum stíl hefur verið skeytt við gamla og óreglulega höll. Hótelið stendur í stórum og fögrum garði. Það býður meðal annars fiskveiði, skotveiði og hestaferðir.

Aðalsalirnir eru skemmtilegir, nema borðsalurinn er hversdagslegur. Gestaherbergin eru nýtízkuleg, vel viðuð og búin, til dæmis kaffivélum og baðsloppum.

Herbergi fyrir tvo kostaði £76 með morgunverði. Hádegisverður fyrir tvo kostaði £20 og kvöldverður £30 auk drykkjarfanga.

(Breaffy House Hotel, Castlebar, sími 94-22033, fax 94-22033, G4)

Ballintubber

Við förum sömu leið til baka til Castlebar. Þaðan getum við enn farið beint til Newport eftir R311 eða tekið fyrst annan krók úr Castlebar til vinstri eftir N84 til enn eins klaustursins, Ballintubber Abbey.

Í gotneskri klausturkirkju Ballintubber Abbey hefur messa verið sungin í 780 ár, án þess að dagur hafi fallið úr, þótt mikið hafi stundum gengið á, og er það sennilega Írlandsmet. Kirkjan var reist fyrir reglu Ágústínusa 1216, en endurbyggð að hluta eftir bruna 1265.

Árið 1653 lét Cromwell eyðileggja klaustrið og brenna kirkjuþakið. Nýtt kirkjuþak í upprunalegum stíl var sett á kirkjuna 1966. Inni í kirkjunni eru ýmsir gripir frá 13. öld, svo sem altari (G4).

Newport

Við förum til baka N84 til Castlebar og þaðan R311 til Newport. Í miðbænum förum við yfir brúna á ánni og beygjum strax til vinstri um mikið hlið inn á landareign herragarðs og hótels.

Newport House er gamalt sveitasetur í georgískum stíl, fagurlega klætt gróskumiklum rauðblaða vafningsviði, svo að rétt grillir í gluggana. Húsakynni eru einstaklega virðuleg, til dæmis mikill stigasalur í miðju húsi. Matsalur er með sama brag, en matur ekki í frásögur færandi. Kaffi og konfekt eftir mat er borið fram í setustofu að höfðingja sið. Þjónusta er afar góð.

Herbergi 1 er stórt, búið fornminjum og gömlum húsbúnaði og því fylgir stórt og gott baðherbergi. Gott útsýni er til árinnar. Það kostaði £87 fyrir tvo með morgunverði og kvöldverði inniföldum.

(Newport House Hotel, Newport, sími 98-41222, fax 98-41613, (G4)

Burrishoole

Frá Newport getum við farið suður N59 til Westport. Við getum líka tekið krók norður N59 til að skoða gamlar rústir og fara út í Achill-eyju. Í síðara tilvikinu beygjum við fljótlega til vinstri á afleggjara til Burrishoole-klausturs.

Burrishoole Friary var klaustur Dóminíkusa, stofnað 1486, en breytt í virki einni öld síðar. Uppi stendur breiður og skakkur kirkju- eða virkisturn, kirkjuskip, kór og syðra þverskip, einnig hlutar klausturs (G4).

Carrigahowley

Við förum aftur út á N59, höldum þar áfram skamman veg og beygjum aftur til vinstri eftir afleggjara að gömlum hústurni.

Carrigahowley Castle er einnig nefndur Rockfleet Castle. Hann er á fjórum hæðum, reistur á 15. öld, eins og svo margir aðrir slíkir í landinu. Játvarður VI Englandskonungur niðurgreiddi slíka hústurna til að treysta tök lénsmanna sinna á óþægum þegnum írskum. Á neðstu hæð þeirra voru geymslur, en á fjórðu hæð voru vistar–verur húsráðanda. Carrigahowley Castle er vel varðveitt dæmi um þetta (G4).

Dooagh

Hér getum við snúið við, ef við höfum lítinn tíma. Annars förum við áfram N59 til Mulrany, þar sem við beygjum til vinstri eftir R319 út í Achill-eyju til þorpanna Keel og Dooagh.

Achill-eyja er tengd með brú við meginlandið. Landslag þar er sérstætt og veðurbarið, kjörið fyrir öldureið, strandlegur og fiskisport. Sandstrendur og klettahöfðar skiptast á við ströndina. Trjálaus þorpin hvíla hvítmáluð við langa sanda (G4).

Westport

Við förum sömu leið til baka R319 og N59 til Newport og síðan áfram suður til Westport.

Westport er þægilegur ferðamannabær, skipulagður og reistur 1780. Þar er þekktur herragarður, Westport House. Skemmtilegast er að koma á gamla hafnarbakkann, Quay, þar sem innréttuð hafa verið hótel og fiskveitingahús í gömlum húsum. Frá Quay er í góðu skyggni ágætt útsýni til fjallsins helga, Croach Patrick, sem við skoðum næst (G4).

Croach Patrick

Við förum R395 meðfram ströndinni frá Westport.

Til vinstri við okkur er 763 metra hár tindur fjallsins Croach Patrick, sem hefur verið heilagt fjall allt frá heiðnum tíma. Helgisögnin segir, að þar hafi heilagur Patrekur drepið alla snáka Írlands með því að hringja bjöllu sinni. Síðan hafa ekki verið snákar á Írlandi.

Síðasta sunnudag í júlí er fjallið klifið af tugþúsundum pílagríma, sumra berfættra, sem syngja síðan messu í bænhúsinu á fjallstindinum. Að vestanverðu eru ljót sár í hlíðum fjallsins af völdum þessa árlega áhlaups (G4).

Kylemore

Við förum áfram R395, unz hann mætir N59, þar sem við beygjum til hægri og förum N59 um Leenane til draumahallarinnar Kylemore.
Við sjáum Kylemore Abbey rísa skyndilega með ótal turnum og skotraufum úr skógi handan stöðuvatns eins og í draumi eða Disney-mynd.

Þetta er raunar ekki gömul bygging, nýgotneskur kastali frá 19. öld og hýsir skóla af nunnureglu Benedikts. Hlutar kastalans eru opnir almenningi (G3).

Connemara

Við höldum áfram N59 skamma leið og beygjum til vinstri afleggjara að þjóðgarðinum í Connemara.

Connemara National Park nær yfir 200 hektara af heiðum, mýrum, móum og skógi. Hér eiga heima rauða dádýrið írska og Connemara-smáhesturinn. Yfir ferðamiðstöðinni gnæfir tindurinn Diamond Hill, 445 metra hár. Þaðan er gott útsýni yfir Connemara-hérað.

Connemara er eyðilegt og fjölbreytt land, þar sem skiptast á vötn og ásar, lækir og mýrar, höfðar og fjörusandar. Strjálbýlt er í þessu ófrjósama landi og fólk talar enn gelísku að fornum sið. Héraðið er stundum kallað Gaeltacht, land keltanna (G3).

Currath

Áfram liggur leið okkar á N59. Fljótlega komum við að Letterfrack, þar sem við eigum ýmissa kosta völ. Fljótlegast er að halda beint áfram. Við getum líka beygt til hægri á hliðarveg niður að Tullycross og Renvyle.

Við ströndina í Renvyle er Currath Castle, einn margra hústurna Írlands. Þessi hefur þá sérstöðu, að brimið hefur brotið eitt hornið, svo að hægt er sjá innri gerð turnsins, svo sem steintröppur milli hæða (G3).

Rosleague

Við höldum sömu leið til baka upp á N59. Fljótlega komum við til hægri að Rosleague Manor.

Rosleague Manor er sveitasetur á smáhæð í stórum garði við Letterfrack. Það er nú hótel, hlaðið forngripum og listaverkum. Þjónusta er sérstaklega vingjarnleg. Gestaherbergin eru yfirleitt stór og afar vel búin. Tveggja manna herbergi kostaði £90 með morgunverði.

Veitingasalurinn Rosleague Manor er með hinum betri í landinu. Þetta er virðulegur og fallegur salur, þar sem boðið er upp á fjórrétta kvöldverð, sem kostaði £40 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Rosleague Manor Country House, Letterfrack, sími 95-41101, G3)

Abbeyglen

Við förum áfram N59 til Clifden, þar sem við leitum uppi Abbeyglen Castle, sem er utan í hæðinni handan bæjarins.

Abbeyglen Castle er hótel, sem byggt hefur verið í kastalastíl með oddmjóum gluggum, hornturnum og skotraufum á þakbrún. Umhverfis hótelið eru miklir garðar og skógar fjær. Þjónusta er mjög góð. Gistiherbergi eru fremur stór og vel búin. Gott útsýni er úr flestum þeirra. Bezt eru herbergin í aðalbyggingunni. Tveggja manna herbergi kostaði £99.

(Abbeyglen Castle, Clifden, sími 95-21201, fax 95-21797, G3)

Clifden

Við höldum áfram þennan hliðarveg upp brekkuna. Við erum á svonefndum Sky Road, sem liggur í hring um skagann fyrir utan Clifden.
Gott útsýni er af þessum vegi, einkum til annesja, eyja og hafs. Þetta er fagra landslagið, sem Connemara er þekkt fyrir (G3).

Cashel

Aftur erum við komin upp á N59 og förum hann gegnum Clifden á nýjan leik. Næst beygjum við af honum til hægri, annað hvort á R341 eða R340 og fylgjum vegprestum til Cashel Bay.

Við þjóðveginn í Cashel Bay eru tvö frábær hótel, Zetland House og Cashel House. Hið síðarnefnda er í sérflokki að gæðum, þótt það sé frægast fyrir að hafa verið hvíldarstaður de Gaulle Frakklandsforseta.

Cashel House er einstaklega fagurt hús í fögrum garði, sem er nánast bótanískur. Að húsabaki eru hesthús. Húsakynni eru fremur fornleg og tilviljanakennd, en ákaflega viðkunnanleg. Til dæmis er hvert skotið inn af öðru á leiðinni á barinn. Alls staðar eru setustofur, bókasöfn og kimar með þröngum göngum á milli.

Herbergi 18 er stílhreint, fremur lítið, en afar vel nýtt og vel búið og með góðu útsýni út í garðinn. Hnausþykkt teppi er á gólfi. Það kostaði £127 fyrir tvo með morgunverði.

Veitingasalurinn er í virðulegum glerskála, sem skagar út í garðinn. Þar er matreiðsla afar góð, en leiðindaþjónn skildi litla ensku og talaði frönsku upp í nef á sér. Fimm rétta kvöldverður er með fjölbreyttu vali í hverjum lið og kostaði £64 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Cashel House, Cashel Bay, sími 95-31001, fax 95-31077, G3)

Ashford

Frá Cashel förum við áfram R341 og síðan til vinstri R340 og svo til hægri N59 alla leið til Maam Cross. þar beygjum við til vinstri R336 til Maam og þaðan til hægri R345 til Cong. Þar er Ashford Castle handan steinbrúar í risastórum garði.

Ashford Castle er kapítuli út af fyrir sig. Það er steingrátt draumahótel í furðulegri blöndu af fornum 13. aldar kastala, gömlum herragarði í frönskum hallarstíl og nýjum byggingum í gömlum kastalastíl. Allt er þetta í óraunverulegum graut. Eigin golfvöllur er á landareign hótelsins.

Sem hótel er Ashford Castle frábær. Að innan er andrúmsloft takmarkalauss ríkidæmis, viðarklæðningar þungar og fornminjar margar. Góð fundaraðstaða er fyrir mandarína Evrópusambandsins, sem oft hittast hér. Gistiherbergi eru mjög rúmgóð og bjóða gott útsýni og hvers kyns lúxus, enda kostaði tveggja manna herbergi £256 (!) með morgunverði.

Matreiðsla er ekki síðri í Ashford Castle. Annar matsalurinn, Connaught Room, er í gamla herragarðinum, konunglegur að svipmóti, með miklum viðarklæðningum og risastórum gluggum. Hinn er George V Room, stærri og heldur ódýrari. Í fyrri salnum kostaði kvöldmatur £80 fyrir tvo og í hinum síðari £70, hvort tveggja auk drykkjarfanga.

Aðgangur að svæðinu kostaði £2.

(Ashford Castle, Cong, sími 92-46003, fax 92-46260, G3)

Ross

Áður en við snúum til baka frá Cong, getum við tekin krók og farið áfram 345 til Cross og síðan til hægri R334 stutta leið til klaustursins í Ross.

Ross Abbey er bezt varðveitta munkaklaustur Fransiskusa á Írlandi, upphaflega reist 1351, en stækkað og endurbyggt á 15. öld. Munklífi var hér til 1753. Úr kirkjuturninum frá 1498 er gott útsýni yfir klausturbyggingarnar og sveitirnar í kring. Í kirkjunni eru veggfreskur og 15. aldar gluggar. Í klaustrinu má meðal annars sjá skrúðhús, handþvottahús, mötuneyti og handritaverkstæði (G3).

Oughterard

Frá Ross förum við til baka, fyrst R334 og R345 til Cong, síðan áfram R345 til Maam og R336 til Maam Cross. Þar beygjum við til vinstri á N56 til bæjarins Oughterard.

Þegar við komum inn í Outherard, er hvíta hótelið Sweeny’s Oughterard House á vinstri hönd, klætt vafningsviði, 200 ára gamalt, með svefnálmu í yngra bakhúsi. Forngripum er smekklega komið fyrir í almenningssölum hótelsins og sumum herbergjum. Andrúmsloft staðarins er einkar þægilegt. Gistiherbergi eru einföld, en vel búin að öllu leyti. Tveggja manna herbergi kostaði £70 með morgunverði og kvöldverði.

(Sweeny’s Oughterard House, Oughterard, sími 91-82207, fax 91-82161, G3)

Currarevagh

Við förum áfram gegnum þetta rólega sveitaþorp. Úr þorpsmiðju er hliðargata til vinstri til Currarevagh House. Við tökum þann krók um skóga á bakka Corrib-vatns.

Currarevagh House er gamalt sveitasetur á friðsælum stað í eigin skóglendi. Húsið líkist ekki hóteli, heldur heimili. Það er einkum stundað af veiðimönnum og ber þess merki í húsbúnaði.

Herbergi 1 er frábært hornherbergi með þremur stórum gluggum með góðu útsýni til vatnsins. Hátt er lofts og vítt til veggja, húsbúnaður gamaldags, vel teppalagt alveg inn að baðkeri. Öll þægindi eru í herberginu, nema sjónvarp og sími, því að hér er ætlast til, að gestir vilji gleyma umheiminum. Herbergið kostaði £90 fyrir tvo með morgunverði.

Hótelgestir borða allir sama fjórréttaðan kvöldmat á sama tíma. Gestgjafinn ber sjálfur kjöt eða fisk á borð og spjallar við fólk. Á eftir drekka gestir saman kaffi í setustofu. Þetta er afar heimilislegt og þægilegt. Fólk fer snemma í háttinn og morgunverður hefst ekki fyrr en klukkan níu. Kvöldverður fyrir tvo kostaði £38 auk drykkjarfanga.

(Currarevagh House, Oughterard, sími 91-82313, fax 91-82731. Plastkort eru ekki tekin gild. G3)

Aughnanure

Við förum afleggjarann til baka til Oughterard, beygjum í þorpinu til vinstri N59. Síðan beygjum við til vinstri afleggjara, sem merktur er Aughnanure kastala.

Aughnanure Castle er vel varðveitt turnhús með virkisveggjum og rústum veizlusalar. Turninn er sex hæða með 73 þrepa hringstiga. Á næstefstu hæð eru svefnherbergi og setuskáli með arni á efstu hæð. Ofan af turninum er gott útsýni til Corrib-vatns (G3).

Galway

Við förum afleggjarann til baka og beygjum til vinstri inn á N59, sem við förum alla leið til Galway. Við förum yfir brúna og af hringtorginu inn í miðbæinn og finnum bílastæði.

Galway er stærsta borg vesturstrandarinnar og miðstöð gelískrar tungu. Gamli miðaldakjarninn með þröngum götum og lágum húsum er helzta aðdráttarafl ferðamanna.

Shop Street er aðalstræti gamla bæjarins og mætti vera lokað fyrir bílaumferð. Fyrir því miðju er Lynch’s Castle frá 16. öld með ýmsum skreytingum á útveggjum og lifir góðu lífi sem bankastofnun í nútímanum.

Aðeins sunnar við götuna er St Nicholas’ kirkja, reist 1320 og stækkuð á 15. og 16. öld, einföld og traustleg í sniðum (G3).

Dunguaire

Úr bænum förum við fyrst N6, síðan N18 og loks N67, þar sem við komum fljótt að Dunguaire kastala við sjóinn á hægri hönd.

Dunguaire Castle er fjögurra hæða hústurn með ytri virkisvegg, reistur 1520, en lagfærður á 20. öld. Á 1. og 2. hæð turnsins eru nú haldnar tvisvar á dag bráðskemmtilegar miðalda-matarveizlur með leikþáttum, gamanmálum, ljóðlist, klámi, söng og dansi, allt flutt af miklum krafti. Veizlurnar hefjast kl. 17:45 og 21 og kostuðu £60 fyrir tvo (G3).

Aillwee

Við höldum áfram N67 og beygjum til vinstri á R480, þar sem við komum að Aillwee-helli.

Aillwee Cave er langur og mjór hellir, sem fannst 1940. Hann nær 1034 metra inn í hriplekt kalksteinsfjallið. Hann skartar mörgum, litlum dropasteinum í lofti og gólfi og býr yfir örlitlum fossi. Skemmtileg flóðlýsing magnar hellisskartið. Í nágrenni hans er mikið kerfi hella og neðanjarðarlækja, sem fannst 1987 (G3).

Burren

R480 liggur áfram upp á Burren, nakið, vatnslaust og gróðurlítið, 260 ferkílómetra kalksteinshálendi, sem er verið að gera að þjóðgarði.

Við veginn, einkum vinstra megin, er töluvert af steinaldargröfum, eins konar Grettistökum, frá 4000-2000 fyrir Krist. Voldugar steinhellur hafa verið reistar upp á rönd og enn þyngri hellur lagðar yfir sem þak (Mynd aftan á bókarkápu) (G3).

Leamaneh

Við förum áfram R480 og beygjum til hægri inn á R476.

Á vegamótunum gnæfir mikilúðleg rúst Leamaneh Castle, fjögurra hæða hallar með stórum gluggum frá 17. öld, áföst eldri hústurni með litlum gluggum frá 15. öld. 88 þrep eru upp (G3).

Kilfenora

Áfram förum við R476 til Kilfenora.

Í miðju þorpinu eru klausturrústir, sem að hluta til eru frá elztu kristni, 6. öld. Í litlum kirkjugarði eru þrír hákrossar frá 12. öld. Sjálf kirkjan er að mestu frá 1190, en lagfærð á 15. öld og stendur nú uppi að mestu, enn notuð við guðsþjónustur. Fyrr á öldum var þetta biskupssetur, en má nú muna fífil sinn fegurri (G3).

Moher

Við höldum áfram R476 til Lisdoonvarna, þar sem við beygjum til vinstri á L54 (R478) og förum þann veg alla leið til Moher-kletta.
Cliffs of Moher er 8 kílómetra langt belti myrkra sandsteinskletta, sem gnæfa 182 metra úr sjó, næsta lóðréttir. Auðveldur göngustígur er upp að turni O’Brien’s, þaðan sem útsýni er gott til klettanna. Turninn er frá 1853. Við bílastæðið er ferðamannamiðstöð, þar sem upplýsingar fást um gönguferðir á svæðinu. Aðgangur að turni £0,65. Einnig bílastæðagjald (G3).

Ennis

Frá klettunum förum við áfram L54 (R478) til Lahinch, þaðan N67 til Ennistymon, þar sem eru skemmtilega gamlar framhliðar verzlana við aðalgötuna, og frá Ennistymon N85 til Ennis. Þar staðnæmumst við fyrir framan Ennis-munkaklaustrið.

Ennis Friary var á sínum tíma öflugt klaustur Fransiskusar-munka. Á 14. öld voru þar 350 munkar og 600 skólanemendur á sama tíma. Staðurinn komst nýlega aftur í eigu munkareglunnar.

Klausturkirkjan er frá 13. öld, nema suðurþverskip og miðturn frá 15. öld. Hún er þaklaus, en stendur að öðru leyti að mestu uppi. Þekktasta einkenni hennar eru háir og mjóir gluggar í kórbaki (G2).

Clare

Við förum R469 frá Ennis til Clare, Quin, Knappogue og Craggaunoven og komum fljótt að fyrsta áfangastaðnum, þar sem við beygjum til hægri framan við járnbrautarstöðina.

Clare Abbey eru víðáttumiklar rústir Ágústínusarklausturs frá 1189. Enn stendur uppi kirkjuskipið að mestu, miðturn hennar og hluti klaustursins (G2).

Quin

Áfram förum við R469, unz við komum að rústum á vinstri hönd.

Quin Fransican Friary eru umfangsmiklar rústir mikilfenglegs klausturs Fransiskusarmunka frá 1430. Enn standa klausturhús að mestu, miðturn og suðurþverskip kirkjunnar. Klaustrið var byggt á rústum normansks kastala, sem aftur á móti var reistur á rústum eldra klausturs (G2).

Knappogue

Enn liggur leiðin R469 og við beygjum til hægri að Knappogue kastala.

Knappogue Castle var reistur 1467 til varnar gegn normönsku innrásarliði og hefur að mestu verið í ábúð síðan. Hann er raunar fagurlega hönnuð höll, sem byggð er kringum kastala. Nú eru haldnar miðaldaveizlur í glæsilegum matsal kastalans tvisvar á dag, kl. 17:45 og 21 og kostuðu £60 fyrir tvo. Matur og borðbúnaður er að fornum hætti. Gestum er skemmt með söng og ljóðum, leikþáttum og dansi, sem gefa góða innsýn í sögu Írlands og sönghefð (G2).

Craggaunoven

Aftur förum við á R469 og staðnæmumst loksins við Craggaunoven-safnið.

Craggaunoven Centre er eins konar safn til írskrar fornsögu. Safnið er í fornum hústurni frá 16. öld. Þar hefur verið til sýnis nautshúðabáturinn Brendan, sem siglt var til Ameríku 1976-1977 til að staðfesta, að heilagur Brendan hafi getað fundið Ameríku á slíkum báti á 6. öld.

Fyrir neðan turninn hefur verið gerð eftirlíking af bronsaldarþorpi á hólma úti í vatni með brú í land. Byggingarstíll þorpsins minnir á hliðstæð Afríkuþorp (G2).

Dromoland

Við förum R469 til baka til Ennis og þaðan N18 til Newmarket-on-Fergus, þar sem við komum að víðáttumiklum görðum og golfvelli voldugs kastala.

Dromoland Castle er frá 1570 og var í eigu helztu ættar írskra konunga, Brjánunga, unz kastalanum var breytt í eitt mesta lúxushótel Írlands. Helzta einkenni hans er mikill sívaliturn á einu horninu. Að innanverðu er kastalinn einkar notalegur, með snarkandi eldi í arinstæðum, miklu af forngripum og listaverkum. Við fáum okkur drykk á bókasafnsbarnum og kaffi við einn arineldanna. Herbergin eru misjöfn að stærð, en öll einkar vel og fagurlega búin, enda kostar nóttin hér £252 (!) fyrir tvo með morgunverði.

Höfuðveitingasalur hótelsins, Earl of Thomond Room, er einn hinn bezti á Írlandi, enda þarf hann að vera það, því að kvöldverður fyrir tvo kostaði £90 auk drykkjarfanga.

(Dromoland Castle, Newmarket-on-Fergus, 61-368144, fax 61-363355, G2)

Bunratty

Frá Dromoland förum við N18 næstum alla leið til Limerick, en fylgjum vegvísi til Bunratty-kastala, sem er raunar alveg við þjóðveginn.

Bunratty Castle er óvenjulega stór og mikilúðlegur hústurn frá 1460, nýlega færður í það horf, sem hann var í á 16. öld. Í honum er safn húsmuna og teppa frá 14. öld til 17. aldar.

Við hlið kastalans er eins konar Árbæjarsafn, Bunratty Folk Park, þar sem sýnd eru gömul hús og endurgerðir gamalla húsa, sem mynda saman tilbúna þorpsgötu með vel heppnuðu 19. aldar yfirbragði.

Við kastalann er einnig veizlusalur, þar sem gestir fá að borða með hníf og fingrum og fylgjast með írskri skemmtidagskrá hávaðasamri. Veizlurnar hefjast kl. 17:45 og 21 allt árið um kring og kostuðu £60 fyrir tvo (G2).

Limerick Inn

Frá Bunratty er stutt leið eftir N18 til Limerick. Rétt fyrir utan bæinn komum við að ágætu gistihúsi vinstra megin vegar, greinilega merktu.

Limerick Inn er lágreist nútímahótel í stöðluðum hótelstíl, en eigi að síður notalegt. Þetta er annasamt flugvallar- og ráðstefnuhótel.

Herbergi 404 var stórt og vel búið, til dæmis hárþurrku og buxnapressu. Baðherbergið var ekki síðra. Það kostaði £73 fyrir tvo með morgunverði.

Matreiðsla er betri en við má búast á hóteli af þessu tagi. Boðið er upp á fjölbreyttan matseðil. Kvöldverður fyrir tvo kostaði £50 auk drykkjarfanga.

(Limerick Inn, Limerick, sími 61-326666, fax 61-326281, G2)

Limerick

Við höldum áfram N18 inn í Limerick, beygjum til vinstri, þegar við komum að ánni og förum yfir næstu brú. Þar komum við handan ár að borgarkastalanum.

King John’s Castle er afar vel varðveittur og mikilúðlegur normanskur kastali frá því um 1200. Hann kom víða við sögu Írlands, svo að vel er við hæfi, að þar hefur nú verið innréttað þjóðminjasafn.

Næst kastalanum neðar við ána er kirkja í rómönskum stíl, St Mary’s Cathedral, elzta mannvirki bæjarins, frá 1168.

Við ökum áfram beina línu Nicolas Street, Mary Street, yfir brú og síðan John Street og komum þar í borgarmiðju.

St John’s Cathedral er kirkja í nýgotneskum stíl frá 1861, með hæstu turnspíru Írlands, 85 metra hárri. Við kirkjuna er John Square, þar sem er borgarsögusafnið, Limerick Museum, í 18. aldar húsi (G2).

Adare

Úr Limerick förum við fyrst N20 og síðan N21 til Adare, fallegs þorps með afar fínu hóteli.

Adare Manor er höll í nýgotneskum stíl með mörgum smáturnum í stórum garði við ána Maigue. Hótelið er afar vel innréttað í gömlum stíl og gestaherbergin í aðalhúsinu eru sérstaklega falleg og vönduð. Tveggja manna herbergi kostaði líka £220 með morgunverði.

Kvöldverður fyrir tvo kostaði £65 auk drykkjarfanga.

(Adare Manor, Adare, sími 61-396566, fax 61-396124, G2)

Crag

Áfram höldum við eftir N21 unz við komum rétt hjá Castleisland að afleggjara til vinstri til Crag-hellis.

Crag Cave er meira en milljón ára gamall kalksteinshellir, sem fannst af tilviljun 1983. Hann er nærri fjögurra kílómetra langur, en til sýnis er 350 metra kafli. Þar eru ósnertir dropasteinar, sem eru fegurstir í flóðlýstum aðalsalnum, Crystal Gallery (G2).

Blennerville

Við förum afleggjarann til baka inn á N21 og ökum um Castleisland til Tralee, þar sem við förum á R559 til Blennerville, þar sem við stönzum við vindmyllu handan langrar brúar.

Blennerville kornmölunar-vindmyllan er 18 metra og fimm hæða, reist um 1800 og er enn í lagi, þótt rafmótor fari í gang, þegar vindur bregzt. Í safni við hlið myllunnar er sagt frá vindmyllun og kornmölun, svo og frá írskum vesturheimsförum.

Hér er einnig brautarstöð rúmlega hundrað ára gamallar mjóspora járnbrautar milli Tralee og Blennerville. Ferðamenn fara þessa leið í þremur upprunalegum vögnum, sem eru dregnir af upprunalegum eimvagni (G2).

Connor

Við höldum áfram R559 og síðan R560 í átt til Connor Pass og loks þverveg merktan Connor Pass. Þann veg förum við upp í skarðið.
Connor Pass er hæsti fjallvegur Írlands, 456 metra hár. Vegurinn liggur í sneiðingi upp snarbratta klettahlíð inn í smáskarð í fjallakambinum. Í skarðinu er bílastæði, þaðan sem útsýni er til beggja átta. Á þessum slóðum er landslag nakið og hrikalegt (F2).

Dingle

Við förum niður sneiðinginn hinum megin til bæjarins Dingle.

Dingle er blanda af fiskveiðibæ og ferðamannabæ. Ytri og innri höfnin veita gott skjól gegn höfuðskepnunum, því að þær eru báðar næstum lokaðar. Annað hvert hús í miðbænum er annað hvort krá eða veitingahús (F2).

Doyle’s

Í miðbænum finnum við Doyle’s Seafood Bar, gamalt hús frá 1830. Þar eru átta þægileg gistiherbergi búin forngripum og glæsilegum baðherbergjum. Tveggja manna herbergi kostaði £62 með morgunverði.

Doyle er þó fyrst og fremst þekkt sem bezta fiskveitingahús vesturstrandarinnar. Þar fæst á hverjum degi ferskt sjávarfang og matseðillinn breytist frá degi til dags. Kvöldverður fyrir tvo kostaði £40 auk drykkjarfanga.

(Doyle’s Seafood Bar, 4 John Street, Dingle, s 66-51174, fax 66-51816, F2)

Fahan

Við förum vestur úr bænum leið merkta Slea Head Drive. Brátt komum við að vegamótum, þar sem hliðarvegur er merktur Gallarus Oratory. Við kjósum í bili að halda beint áfram og förum um þorpið Ventry.

Við komum að skilti við Dunbeg Fort. Þaðan er gengið til vinstri að forsögulegu strandarvirki frá járnöld niðri við sjávarhamra.
Skömmu síðar byrjum við að sjá vegvísa til Fahan-kofa. Við getum stanzað við hinn fyrsta, því að þar er örstutt leið til hægri frá bílastæðinu upp að fornleifunum.

Á þessum slóðum í hlíðum Eagle fjalls eru rúmlega 400 steinhlaðnir kofar (behive huts eða clochans) frá forsögulegum tíma, allir hlaðnir í hálfkúluformi án steinlíms eða annars bindiefnis, margir hverjir í ágætu ásigkomulagi. Þeir eru í smáhópum hér og þar um hlíðina. Flestir kofarnir eru taldir frá 6.-10. öld (F2).

Gallarus

Við getum snúið við og haldið að áðurnefndum gatnamótum til Gallarus Oratory og beygt þar til vinstri. Við getum líka haldið áfram skemmtilega útsýnisleið kringum nesið og komið að Gallarus Oratory úr hinni áttinni.

Gallarus Oratory er ein merkasta fornleif Írlands. Það er steinkirkja frá 8. eða 9. öld, hlaðin úr steinhellum frá jörð og upp í mæni án steinlíms eða annars bindiefnis. Hleðslan er afar vönduð og vatnsþétt og hefur varðveitzt fullkomlega, þótt flestar aðrar slíkar kirkjur hafi hrunið undan eigin þunga (F2).

Aghadoe

Frá Gallarus Oratory förum við aftur til Dingle og þaðan 559 Annaschaul, 561 til Castlemaine, N70 til Milltown og loks R563 næstum alla leið til Killarney, en beygjum til hægri eftir vegvísi til Aghadoe Heights hótels.

Aghadoe Heights er fremur nýtízkulegt og glæsilegt útsýnishótel uppi á hæð vestur af Killarney, með ágætu útsýni til Leane-vatns og fjallanna kringum Dunloe-skarð. Þjónusta er afar góð á þessu hóteli, enda sameinar hún þýzka nákvæmni og írskt hjartalag.

Herbergi 227 var afar stórt og glæsilegt og ekki sízt stílhreint, með góðu útsýni og öllum þægindum. Það kostaði £145 fyrir tvo með morgunverði.

Veitingasalurinn er ekki síður góður, að hönnun, útsýni og matreiðslu. Kvöldverður fyrir tvo var frábær og kostaði £60 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Aghadoe Heights Hotel, Killarney, sími 64-31766, fax 64-31345, G1)

Waterwille

Frá Aghadoe förum við til Killarney og þaðan R562 til Killorglin og N70 fallega leið til Glenbeigh, Cahirciveen og Waterwille á Iveragh-skaga.

Waterville er þekktur sumardvalarstaður með ánægjulega gamaldags andrúmslofti. Aðalgatan er við sjávarsíðuna, með húsum á aðra hlið og vel ræktuðum garði sjávarmegin. Flest húsin eru gistihús eða veitingahús (F1).

Staigue

Frá Waterville höldum við áfram N70, fyrst upp í Coomakista-skarð fyrir ofan bæinn, þaðan sem er gott útsýni af bílastæði til beggja átta yfir stórbrotið landslag Iveragh-skaga. Áfram höldum við unz við komum að vegvísi til vinstri til Staigue.

Staigue er 2000 ára gamalt hringvirki, sem hefur að mestu staðizt tímans tönn. Veggirnir eru 5 metra háir og 4 metra breiðir. Það hefur sennilega verið reist sem griðastaður héraðsbúa gegn aðvífandi sjóræningjum. Fleiri slík virki hafa fundizt á þessum slóðum, en Staigue er stærst og bezt varðveitt. Aðgangur £0,40 (F1).

Dromquinna

Við förum áfram N70 til snoturs smábæjar, sem heitir Sneem, og áfram næstum alla leið til Kenmare, en beygjum til hægri afleggjara til Dromquinna hótels.

ður í Viktoríustíl í fögru landi við sjóinn, með eigin bátahöfn. Hótelið er einkar notalegt, með brakandi trégólfum, snarkandi arni og hverri setustofunni inn af annarri. Þetta er góður slökunarstaður.

Herbergi án númers, kennt við Robertson, er afar stórt og afar glæsilegt, með himinsæng og stórum gluggum út í garðinn. Baðherbergi er líka glæsilegt, með parketti á gólfi. Verðið var £70 fyrir tvo með morgunverði. Kvöldverður kostaði £40 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Dromquinna Manor Hotel, Blackwater Bridge, Kenmare, sími 64-41657, fax 64-41791, G1).

Kenmare

Frá Dromquinna er stutt leið um N70 til Kenmare. Við stönzum við aðaltorgið eða sem næst því.

Kenmare er skemmtilegur bær með gamaldags verzlunargötu, Main Street, upp frá torginu. Samsíða þeirri götu liggur Market Street frá torginu að 4000 ára gömlum steinhring, sem sennilega er gerður af spönskum koparnámumönnum. Einn stór steinn er í miðjunni og 15 minni steinar kringum hann (G1).

Glengariff

Við förum frá Kenmare fallegan fjallveg um N71 með 726 metra jarðgöngum gegnum háfjallið og komum hinum megin niður að bænum Glengariff.

Þorpið hefur verið ferðamannastaður í hálfa aðra öld. Frægasta mannvirkið er Eccles-hótel við höfnina, reist 1833. Það ber enn hinn fagra og upprunalega svip frá þeim tíma, er Viktoría Bretadrottning varði þar sumarleyfi sínu. Að innan sem utan varðveitir hótelið sjarma 19. aldarinnar (G1).

Sea View

Við höldum áfram N71 til Ballylickey, þar sem tvö frábær hótel eru hlið við hlið vinstra megin við þjóðveginn, Ballylickey Manor House og Sea View House.

Sea View House Hotel er hvítmáluð sumarhöll á brekkubrún, afar notaleg, þekktust fyrir matreiðsluna. Forngripir eru víðs vegar um húsið.

Herbergi 4 er meðalstórt, stílhreint og gamaldags, með afar litlu baðherbergi með setubaðkari og sturtu. Þaðan er gott útsýni yfir garðinn í átt til sjávar. Verðið var £132 fyrir tvo með morgunverði, sem fól meðal annars í sér þjóðlegar kartöflupönnukökur og smjörsteikta kartöfluklatta.

Matsalurinn er í nokkrum samtengdum herbergjum. Þar er boðið upp á fimmréttaðan veizlukvöldmat, sem fól meðal annars í sér carragen-þang með rabarbara og rjóma í eftirrétt. Kvöldverðurinn kostaði £46 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Sea View House, Ballylickey, sími 27-50462, fax 27-51555, G1)

Bantry

Áfram förum við N71 stuttan veg til 19. aldar bæjarins Bantry. Þegar við erum komin yfir aðaltorgið, beygjum við til vinstri um hlið á múrvegg um form–lega, ítalska garða að Bantry House.

Bantry House er höll frá 1740 og er í senn hótel og listmunasafn, þar sem ægir saman ýmsu því, sem fyrri eigendur hallarinnar hafa safnað saman á hálfri þriðju öld.

Safnið tekur á móti gestum í tíu gistiherbergi. Tveggja manna herbergi kostaði £90 með morgunverði, kvöldverður £40 fyrir tvo auk drykkja.

Aðgangur að safni £2,50 (G1).

Drombeg

Leið okkar liggur áfram eftir N71 um Skibberen og beygjum síðan til hægri hliðargötu til Glandore, lítið þorp við litla höfn. Við förum R597 um þorpið og gáum að afleggjara til hægri til Drombeg.

Drombeg Circle er einn bezt varðveitti steinhringur Írlands. Fjórtán miklar steinhellur, sem standa upp á rönd, sumar mannhæðarháar, mynda hring með níu metra þvermáli (G1).

Timoleague

Við höldum áfram til Roscarberry, þar sem við komum aftur á N71 og beygjum síðan í Clonakilty á R600 til Timoleague.

Í Timoleague eru rústir munkaklausturs Fransiskusa frá 1320, sem eyðilagt var af Cromwell 1642. Í nágrenninu eru rústir holdsveikraspítala frá 12. öld og Barrymore kastala frá 13. öld (G1).

Kinsale

R600 flytur okkur áfram til hafnarborgarinnar Kinsale. Við stönzum á stæði við bátahöfnina og skoðum bæinn.

Kinsale hefur löngum verið talin veitingaparadís Írlands, þótt minna fari fyrir því um þessar mundir. Sjávarfang einkennir matsölustaði og staðarhótel.

Seglskútur setja svip á höfnina. Þetta er með elztu bæjum Írlands. Götur eru þröngar og tæpast bílfærar. Hús eru hvít og vandlega máluð og snyrtileg. Þetta var lengi svo enskur bær, að Írar máttu ekki búa þar fyrr en við lok 18. aldar (G1).

Charles

Við förum áfram úr bænum og tökum stefnuna til borgarvirkisins.

Charles Fort stendur á höfða vestan innsiglingarinnar til Kinsale. Virkið er frá 1670. Það er svo víðáttumikið, að það er eins og heilt þorp, umlukið feiknalegum múr. Þetta virki reistu Englendingar eftir strandhögg Spánverja og notuðu það til 1922, þegar írska lýðveldið var stofnað. Gott útsýni er úr virkinu til hafnarinnar í Kinsale. Aðgangur £1 (G1).

Cork

Frá borgarvirkinu höldum við áfram eftir R600 inn í borgarmiðju í Cork, þar sem við leitum að bílastæði.

Aðalgöturnar í Cork eru breiðgatan Grand Parade og bogastrætið St Patrick’s Street. Húsin við þessar götur eru fremur lág og björt og gefa miðbænum notalegan svip.

Yfir honum sunnanverðum gnæfir kirkjan St Fin Barre’s Cathedral í nýgotneskum stíl frá 1865. Miðturninn er 73 metra hár. Rétt vestan kirkjunnar er virkið Elizabethan Fort frá 1590, þaðan sem er gott útsýni yfir miðbæinn (G1).

Arbutus

Við ökum úr miðbænum eftir St Patrick’s Street, síðan beint yfir brúna á Lee, beygjum til hægri, ekki á árbakkanum, heldur næstu götu ofar, Mac Curtain Street. Síðan beygjum við lítillega skáhallt til vinstri upp brekkuna Summerhill og í framhaldi af henni skáhallt upp Middle Glanmire Road. Þar er Arbutus Lodge hægra megin götunnar.

Arbutus Lodge er borgarhús í fallegum garði í brekku yfir miðbænum. Það er eitt allra bezta veitingahús Írlands og er lítið hótel um leið. Húsakynni eru gömul og virðuleg. Þjónusta er hressileg.

Herbergi Montenotte hefur því miður ekki útsýni yfir borgina eins og mörg önnur. Það er þó stórt og skemmtilegt, búið gömlum húsgögnum. Það kostaði £110 fyrir tvo með morgunverði, sem meðal annars fól í sér fersk jarðarber og hindber.

Kvöldveizla hússins hófst með geitaostssalati. Síðan komu kræklingur og valhnetur í hvítlaukssósu. Þá rabarbara- og engifer-ískrap. Aðalrétturinn var steikt önd með andalærisfyllingu. Svo komu írskir ostar að eigin vali, eftirréttir af vagni og loks kaffi.

Þessi frábæra veizla kostaði £56 fyrir tvo. Þríréttaður kvöldverður kostaði £44 fyrir tvo.

(Arbutus Lodge, Middle Glanmire Road, Cork, sími 21-501237, fax 21-502893, G1)

Cobh

Við förum niður Middle Glanmire Road og Summerhill og beygjum skarpt til vinstri á Lower Glanmire Road, þaðan sem N25 tekur við úr bænum. Við beygjum síðan til hægri afleggjara til Cobh, þar sem við stönzum við höfnina.

Cobh (borið fram “kóv”) var höfn brezka flotans í frelsisstríði Bandaríkjanna, brottfararhöfn hundraða þúsunda af írskum vesturheimsförum, og síðast áningarstaður stóru áætlunarskipanna á Atlantshafi.

Yfir höfninni gnæfir nýgotneska dómkirkjan St Colman’s Cathedral með risastórum turni, sem hýsir 47 kirkjuklukkur, reist 1868-1915 fyrir samskotafé vesturheimsfara (H1).

Youghal

Við förum aftur út á N25 og ökum alla leið til Youghal, þar sem við stönzum við aðalgötuna, Main Street.

Ýmis merkileg mannvirki eru við þessa götu. Clock Gate er hús í sunnanverðum borgarmúrnum og spannar götuna á fjórum hæðum, reist 1777. Við norðanverðan múrinn er vinstra megin Red House í hollenzkum stíl frá fyrri hluta 18. aldar, og hægra megin Tynte’s Castle, hústurn frá 15. öld. Undir norðurmúrnum er líka St Mary’s Collegiate Church frá fyrri hluta 13. aldar.

Múrinn umhverfis miðbæinn er merkasti borgarmúr Írlands, enda heill enn, þótt reistur hafi verið á 13. öld (H1).

Clonmel

Við förum N25 úr bænum í átt til Waterford, en beygjum fljótlega til vinstri R671, sem við fylgjum fagra leið til Clonmel. Við reynum að leggja bílnum í O’Connell Street eða sem næst því.

O’Connell Street er aðalgata bæjarins. Að austan endar hún á Main Guard, gömlu dómhúsi borgarinnar. Í vesturenda götunnar stendur West Gate klofvega yfir henni, 14. aldar hlið á borgarmúrnum. Frá hliðinu liggur sund til norðurs að St Mary’s Church, sem ber áttstrendan turn. Í kirkjugarðinum er heillegur kafli gamla múrsins (H2).

Caher

Við tökum N24 til Caher og stönzum á bílastæði milli aðaltorgs og kastala.

Höfuðprýðin í Caher er Caher Castle, umfangsmikill kastali við ána Suir. Hann var reistur á 13. öld og endurbættur á 15. öld. Í miðjunni er turnhús og þrjú port, en utar er virkisveggur með þremur stórum turnum. Kastalinn er í góðu ásigkomulagi og hýsir nú héraðsminjasafn (H2).

Cashel

Héðan förum við N8 til Cashel, beygjum til vinstri inn í aðalgötu þorpsins og þaðan til vinstri inn um hlið og heimreið að gamalli biskupshöll.

Cashel Palace Hotel var reist 1730 í palladískum endurreisnarstíl sem biskupssetur, en er nú virðulegt og næstum þreytulegt hótel með forngripum og arineldi, svo og fögrum garði að húsabaki.

Herbergi 35 er afar stórt og snýr miklum gluggum út að garði, búið notalega gömlum húsgögnum og góðu baðherbergi með stórum glugga út í garð. Herbergið kostaði £100 fyrir tvo með morgunverði. Kvöldverður fyrir tvo kostaði £46 auk drykkjarfanga. Enn betri matur fékkst í Chez Hans í nágrenninu á £60.

(Cashel Palace Hotel, Cashel, sími 62-61411, fax 62-61521, H2)

Cashel Rock

Frá hótelinu göngum við gegnum hótelgarðinn eftir svonefndum biskupsstíg 7 mínútna leið upp að Cashel-kletti, þar sem eru merkar fornminjar.

Kletturinn var aðsetur konunga Munster-héraðs 370-1101 og var þá svipaður helgistaður og áðurnefnd Tara fyrir norðan Dublin. Hér er heilagur Patrekur sagður hafa skírt Ængus konung 450. Á 12. öld varð kletturinn að dómkirkjusetri og hélzt svo til 1749. Inchiguin lávarður brenndi 3000 borgarbúa í kirkjunni 1647.

Við förum upp á klettinn um safn, sem er í hlíðinni. Safnið er í 15. aldar prestssetri. Aftan við það er svefnskáli frá sama tíma.
Andspænis svefnskálanum er elzti hluti fornminjanna, Cormac’s Chapel frá 1127-1134, byggður í rómönskum stíl, eitt kirkjuskip með kór og tveimur hliðarturnum.

Yfir kapellu gnæfir sjálf dómkirkjan, illa leikin eftir áðurnefndan bruna. Hún er að mestu leyti frá 13. öld, í gotneskum stíl, einföld krosskirkja án hliðarganga, með háum sverðgluggum og öflugum miðturni.

Í vesturenda kirkjuskipsins er kastalaturn frá 1450, upphaflega erkibiskupssetur á umrótatíma.

Aftan við norðurþverskip kirkjunnar er sívaliturn frá 12. öld, svipaður þeim, sem írskir munkar reistu víða á Írlandi til varnar gegn víkingum. Hann er heill alveg upp í keiluþak úr steinhellum.

Aðgangur £1,50 (H2).

Holycross

Við ökum R660 úr bænum til Holycross klausturs.

Holycross Abbey var reist 1168 sem Benediktusa-klaustur, en var nokkrum árum síðar yfirtekið af Sistersíanareglunni. Munklífi hélzt hér fram yfir siðaskipti, enda var mikil helgi á staðnum. Á 17. öld fór klaustrið í eyði, en hefur nú verið endurreist sem sóknarkirkja. Í kirkjunni er miðskip með ferilgöngum og tveimur þverskipum og öflugur turn á miðmótum. Í kirkjunni er veraldlegt veggmálverk frá fyrri hluta 15. aldar. Í munkaálmu er safn (H2).

Kilkenny

Frá Holycross ökum við áfram R660 til Thurles og þaðan N75, N8 og R693 til miðaldabæjarins Kilkenny. Við komum að miðbænum hjá kastalanum.

Kilkenny Castle er stór og virðulegur og vel varðveittur kastali frá 1192-1207 og hefur allan þann tíma verið í notkun. Hið ytra lítur hann út eins og virki en hið innra eins og höll. Hann er í þremur álmum og er núna listasafn. Aðgangur £1.

Í hesthúsum kastalans handan götunnar er ein bezta listmunabúð Írlands, Kilkenny Design Centre.

Aðalgata bæjarins er High Street og byrjar hún þar, sem Castle Road endar. Hægra megin götunnar er Tholsel, ráðhús frá 1761. Nafnið er norrænt og þýðir tollstöð. Nokkru innar er hægra megin þvergata að Kyteler’s Inn, sem er sennilega elzta íbúðarhús borgarinnar, steinhlaðið bindingshús, sem hefur verið krá síðan 1324.

Innar við High Street er Courthouse, dómhús, sem reist er á kastalakjallara frá 12. öld.

Á ská á móti er steinhlaðið hús frá 1594, Rothe House. Það er nú safn (H2).

Kells

Við förum N10 frá Kilkenny til Stoneyford og þaðan afleggjara, fyrst til Kells og síðan til Jerpoint. Fyrst förum við til Kells.
Kells Priory eru rústir Ágústínusarklausturs frá 1193. Lítið er eftir af klaustrinu, nema virkisveggur þess frá 14. og 15. öld (H2).

Jerpoint

Við förum aftur til Stoneyford og þaðan hliðarveg til Jerpoint.

Jerpoint Abbey er annað klaustur og öllu frægara. Það var upphaflega Benediktsklaustur frá 1160-1170, en varð Sistersíanaklaustur 1180. Klausturkirkjan er krosskirkja í rómönskum stíl. Þverskipin eru upprunaleg, en turninn er frá 15. öld. Klausturgarðurinn hefur varðveitzt með mörgum súlnapörum frá 14. og 15. öld. Á súlunum eru höggmyndir, sem gefa hugmynd um klæði og vopn Íra á þeim tíma. Aðgangur £0,80 (I2).

Instioge

Við höldum áfram frá Jerpoint N9 til Thomastown og R700 til Instioge.

Instioge er með skemmtilegustu þorpum í fögru landslagi þessa héraðs. Við ána er stór garður og útivistarsvæði, svo og rústir kastala frá 1220 (I2).

Granville

Áfram ökum við R700 fallega leið til New Ross og þaðan N25 til Waterford. Við stönzum á bílastæði við hafnarbakkann, andspænis Granville-hóteli.

Granville er fremur virðulegt og gamalt hótel fyrir miðjum hafnarbakka, andspænis þekktum klukkuturni frá 1861. Þar eru tveir veitingasalir og feiknarstór bar.

Herbergi 229 var fremur stórt, vel við haldið og snyrtilega innréttað, meðal annars búið hárþurrku og buxnapressu. Því fylgdi glæsilegt baðherbergi, rauðflísað í hólf og gólf. Það kostaði £83 fyrir tvo með morgunverði. Kvöldverður í betri salnum kostaði £44 fyrir tvo auk drykkjarfanga.

(Granville Hotel, Waterford, sími 51-55111, fax 51-70307, H1)

Waterford

Við göngum hafnarbakkagötuna frá hótelinu að umferðarhorninu við Tower-hótel. Þar er sögufrægur sívaliturn frá víkingatíma.

Reginald’s Tower var reistur 1003 af dönskum víkingi, Rögnvaldi Sigtryggssyni. Turninn var upphaflega varnarvirki, en varð síðar myntsláttuverkstæði, vopnabirgðastöð og síðast loftvarnabyrgi. Nú er þar borgarsögusafn. Aðgangur £0,50.
Gaman er að rölta um göngugötur miðbæjarins að baki hafnarbakkanum.

Waterford er þekkt fyrir glerverksmiðjurnar Waterford Crystal, 2,5 km. sunnan við bæinn á N25 (H1).

Wexford

Frá Waterford förum við N25 til baka til New Ross og þaðan áfram sama veg til Wexford, þar sem við stönzum í nágrenni aðalgötunnar, Main Street.

Wexford er gömul borg þröngra gatna. Main Street ber þess merki, enda er hún nú orðin að göngugötu. Hún er helzta aðdráttarafl bæjarins. Framhliðar margra verzlana við hana eru í gömlum 19. aldar stíl (I1).

Avondale

Við förum N11 frá Wexford til Arklow og

Dublin inngangur

Ferðir

Dublin og græna Írland

Fyrirmyndar ferðaþjónusta

Írar eru draumaþjóð ferðamennskunnar. Þeir eru alúðlegir og kurteisir að eðlisfari, hjálpsamir og sanngjarnir í viðskiptum. Þetta leynir sér ekki í ferðaþjónustunni. Hvergi í heiminum er auðveldara og afslappaðra að vera ferðamaður en einmitt á Írlandi.

Dublin er gluggi Írlands gagnvart umheiminum. Borgin er ekki stór, telur hálfa milljón manns. Sjálfur miðbærinn er þægilega lítill, innan við einn kílómetra radíus frá torginu College Green. Mörg beztu hótelin eru á þessu svæði; flest veitingahúsin, sem máli skipta; nærri allar sögufrægu krár borgarinnar; og allur þorri skoðunarverðra staða. Þægilegar gönguleiðir eru þess vegna milli allra staða og stofnana, sem lýst er hér.

Raunar er unnt að þræða alla helztu skoðunarstaði miðbæjarins upp á eina langa festi, sem nær frá víkingakirkjunni St Michan’s í norðaustri til söngkránna í Baggot Street í norðvestri. Unnt er að feta alla leiðina á einum degi, en auðvitað er hægt að gefa sér betri tíma, til dæmis til að sinna söfnum eða krám. Dublin er staður, þar sem gott er að taka lífinu með ró og reyna að leyfa andrúmsloftinu að síast inn.

Krárnar eru einkenni miðbæjarins. Þar hittast bláókunnugir og gerazt beztu vinir. Þar eru menn ekki lengi einmana, því að heimamenn eru alltaf tilbúnir að spjalla við ókunnuga. Ferðamenn smitast af þessu þægilega og opna hugarfari og verða smám saman eins og heimamenn. Sérstakur kafli er í bókinni um krárnar í Dublin.

Miðbærinn er einkum á syðri bakka árinnar Liffey, umhverfis borgarkastalann, göngugötuna Grafton Street og garðinn St. Stephen’s Green. Þetta er í senn elzti hluti borgarinnar og fegursti hluti hennar. Húsin eru lágreist og andrúmsloftið rólegt, þegar frá er talin ógandi umferð of margra bíla um of þröngar götur.

Bókarstefna

Við höfum lesið bækurnar, sem ekki taka tillit til, að mikill hluti ferðamanna ver nokkrum hluta tímans á hóteli og í veitingahúsum og hefur þess á milli töluverðan áhuga á að skemmta sér og líta í búðarglugga, en er ekki allan sólarhringinn að skoða söfn og merka staði. Við viljum taka tillit til þessa og reyna að semja raunsæja bók.

Við höfum líka lesið bækurnar, sem leggja dóm á hótel, veitingahús, verzlanir og skemmtistaði, en eru þá fremur að þjónusta þessar stofnanir en lesendur. Við teljum svo eindregið, að upplýsingar af því tagi eigi að vera óháðar, að við prófuðum allar þessar stofnanir og komum hvarvetna fram sem venjulegir gestir, greiðandi almennt og afsláttarlaust verð og gáfum okkur ekki fram fyrr en að reikningum greiddum. Á þann hátt teljum við mestar líkur á, að reynsla lesenda komi heim og saman við þá reynslu, sem hér er lýst.

Þá höfum við skoðað bæklinga hótela, veitingahúsa og ferðamálaráða og fundizt myndirnar falsaðar. Innanhúss eru þær stúdíóteknar og sýna ekki raunveruleikann, hvað þá þegar þær eru teknar í hótelsvítu, en viðskiptavinurinn fær venjulegt herbergi. Utanhúss er beðið dögum saman eftir réttri birtu og réttu birtuhorni og myndirnar sýna ekki þungskýjaðan raunveruleika ferðamannsins.

Við höfnuðum öllum gjafamyndum af slíku tagi, tókum okkar eigin og teljum þær gefa raunhæfari mynd en glansmyndir áróðursbæklinga.

Jónas Kristjánsson

Dublin veitingar

Ferðir

Mikið framboð af veitingahúsum er í miðborginni. Hér eru valdir staðir, sem allir eru góðir, en misjafnlega dýrir og hver með sínum sérkennum og matreiðslu. Samanlagt gefa þeir góða hugmynd um veitingamennsku borgarinnar. Veitingahúsin eru talin í stafrófsröð.

Ante Room

Einna beztu sjávarréttir miðbæjarins fást í fremur dýru veitingahúsi, Ante Room, í kjallara hótelsins Georgian við Baggot Street, þar sem flestar söngkrárnar eru.

Hann er í ruddastíl, þröngt setinn á hörðum timburstólum, þegar ferðahópar koma, en öðrum þræði rómantískur við kertaljós. Hann er í nokkrum kimum, svo að stærðin leynir á sér.

Matreiðslan er yfirleitt einföld og traust, með bragðgóðri niðurstöðu, þótt undantekningar séu á því, einkum þegar mikið er umleikis vegna ferðahópa. Þjónusta er fagmennskuleg.

Bragðgóður krabbaskelfiskur (crab clams) í hvítlaukssmjöri var borinn fram í miklu magni. Sama var að segja um krækling (mussels) í skelinni. Reyktur villilax var prýðilegur. Þetta voru forréttir.

Hvítvínssoðin risaharpa (king scallops) í rjómasósu með kartöflustöppu (piped potatos) var afar góð og meyr, bæði vöðvinn og fiskurinn.

Pönnusteiktar risarækjur (tiger prawns) í hvítlauk, með graslauk og pasta voru hins vegar ekki nógu meyrar. Úrbeinaður og ofnbakaður Dover-koli með sítrónusmjöri var einstaklega bragðgóður.

Súkkulaðiterta var góð og enn betri var eins konar ís með karamellubitum (parfait).

Gott hvítvín er á boðstólum, til dæmis góður Muscadet á £16.

Kvöldverður fyrir tvo kostaði £44 auk drykkjarfanga.

(Ante Room Seafood Restaurant, 20 Lower Baggot Street, sími 660 4716, E2)

Bewley’s

Við miðja göngugötuna Grafton Street, sem er burðarás miðbæjarins, er ódýra kaffistofan Bewley’s, sem um langan aldur hefur verið þekktasti áningarstaður borgarbúa í verzlunarferðum. Þetta er móðurstöð samnefndrar kaffihúsakeðju, í senn morgunverðarstofa, kaffihús og hádegismatstaður.

Fremst er bakarí, en inn af því og upp af því eru samtals þrír sjálfsafgreiðslusalir og tveir þjónustusalir. Skemmtilegast er að vera í þjónustusalnum á millihæðinni ofan við bakaríið, helzt við litlu marmaraborðin úti við opna glugga með útsýni niður á göngugötuna.

Fallegust innrétting er í sjálfsafgreiðslusal inn af bakaríinu, þar sem eru stórir og fallegir gluggar steindir ofan við þykka og rauða sófa. Þar er yfirleitt mest um að vera.

Hér sitja borgarbúar lon og don og lesa blöðin, fá sér te og hafragraut (porridge); skóna (scones) eða múffur (muffins); egg og beikon; hádegissalöt og létta rétti, kalda og heita. Kaffi og te eru af mörgum gerðum. Sumir ferðamenn fá sér morgunverð hér fremur en á hótelinu.

Hádegismatur fyrir tvo kostaði £14 auk drykkjarfanga.

(Bewley’s, 78-79 Grafton Street, sími 677 6761, C3)

Blazing Salads

Bezta grænmetisréttastofa miðbæjarins er ódýr sjálfsafgreiðslustaður á þriðju hæð verzlunarkringlunnar Powerscourt.

Viðarinnréttingar eru grófar, opin skilrúm og lakkað gólf, gegnheilar borðplötur á renndum fótum og tréstólar með tágasetu.

Staðurinn býður ferskt pressaða ávaxtasafa kryddaða, lífrænt ræktað borðvín, marga rétti dagsins og salöt af ýmsu tagi, að flestu leyti fjölbreyttara úrval en tíðkast á slíkum stöðum. Í matreiðslunni er hunang notað í stað sykurs og grænmetisseyði í stað kjötseyðis. Gestir eru flestir ungir.

Bezt er að fara eftir tilboðum dagsins, sem skráð eru á krítartöflu ofan við afgreiðsludiskinn. Í bland við þau fást svo hefðbundnir réttir þessarar tegundar matreiðslu.

Grænmetiskássa (couscous) bjó yfir sætu, góðu bragði, með ívafi sterkrar paprikusósu (harissa). Þangvafið grænmeti frísklegt var ekki síður gott. Olíuvætt hrásalat (tabbouleh) með sprengdu hveiti (cracked wheat), tómötum og grænmeti er þekktur írskur réttur, afar góður á þessum stað. Hefðbundið kartöflusalat var líka gott, svo og baunakássa. Gulrótarterta með þeyttum rjóma var sérstaklega góð.
Hádegismatur fyrir tvo kostaði £12 auk drykkjarfanga.

(Blazing Salads, Powerscourt Townhouse Centre, Clarendon Street, sími 671 9552, C3)

Cave

Ein notalegasta matstofa miðbæjarins er fremur ódýr og ekta frönsk bistró, lítil kjallarahola, La Cave, í hliðargötu út frá Grafton Street.

Það komast varla nema 30 manns fyrir í þessum rauða og dökka stað, með rauðum veggjum, rauðu teppi, rauðum borðlömpum og dökkum sófum og pílárastólum. Hvítir og rauðir pappírsdúkar eru á borðum, svo og rauðar pappírsþurrkur. Barinn tekur mikið af plássinu.

Edith Piaf og franskir raularar heyrast lágt af bandi. Frönsk ljóð eru lesin upp á sunnudagskvöldum. Þetta er fyrst og fremst franskur staður franskrar matreiðslu. Hér er vinstri bakki Signu kominn á hægri bakka Liffu.

Þjónusta er góð og hröð. Nóg af brauði og smjöri er á boðstólum. Þjónustugjald er ekki sett á reikninga, svo að gestir þurfa sjálfir að bæta því við.

Tabbouleh var afar gott forréttasalat. Það er raunar írskur réttur með írsku nafni, olíuvætt hrásalat með sprengdu hveiti, tómötum og grænu laufi. Sveitakæfa (terrine de campagne) var frönskuleg og góð.

Góð sjávarréttapanna (cassoulet de fruits de mer) hafði að geyma krækling, litlar rækjur, smokkfisk og fisk í tómatsósu. Lambasteik var fallega milt elduð og bragðgóð eftir því.

Bourdalou-terta reyndist vera eins konar peru-pæ með perugraut, afar gott.

Á svona stað var auðvitað hægt að fá sterkt espresso-kaffi samasem beint í æð.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £14 og kvöldverður £28 auk drykkjarfanga.

(La Cave, 28 South Anne Street, sími 679 4409, C2)

Chicago

Beztu pizzur borgarinnar eru í Chicago Pizza Pie Factory, fremur ódýrum veitingasal niðri í kjallara á horninu, þar sem Grafton Street mætir St Stephen’s Green. Þetta eru þykk pönnupizzu-pæ í bandarískum Chicago-stíl.

Einkenni staðarins er mikill glerveggur milli veitingasalar og bars, þar sem eru 700-800 áfengisflöskur. Salurinn er víður og hár, með plakötum og umferðarskiltum á rauðum veggjum. Hárauðir og dimmgrænir borðdúkar eru á borðum. Á gólfi er fínasta parket.

Hér eru fjölskyldur velkomnar og mikið látið með börnin, sem fá stórar blöðrur og óskafæðu, allt frá pizzum yfir í rjómaísa. Þjónusta er fremur vingjarnleg og góð, en ung og óskóluð.

Pizzur kostuðu £4, tveggja manna £8 og þriggja manna £12. Þær hurfu í stríðum straumum í gesti um allan sal.
Fylltir sveppir með smjöri, brauðmylsnu, osti og hvítlauk voru fremur góðir.

Grískt salat var í meðallagi gott og í miklu magni, með jöklasalati, olífum, feta-osti, gúrku og tómati, en ég saknaði rauðlauks og oregano, sem gefa snerpu og áttu að fylgja.

Súkkulaðiterta með súkkulaðisósu var fremur góð og ákaflega matarmikil.

Hádegisverður eða kvöldverður fyrir tvo kostaði £28 auk drykkjarfanga.

(Chicago Pizza Pie Factory, St Stephen’s Green, sími 478 1233, C2)

Cooke’s Café

Einn helzti tízkustaður miðbæjarins er lítið og einfalt veitingahorn vandaðrar matreiðslu og afar hátimbraðs verðlags, Cooke’s Café, með stórum gluggum fyrir framan aðalinngang verzlunarkringlunnar Powerscourt.

Miðjarðarhafsmyndir eru málaðar beint á veggi og hansatjöld milda risagluggana. Opið er inn í þröngt eldhús. Þröngt er líka setið á hörðum tréstólum við gólfdúkuð borð á flísagólfi. Þetta á að gefa slitinn Miðjarðarhafsbaksvip og tekst ágætlega.

Gestir eru málglaðir og háma í sig olífur meðan þeir bíða eftir matnum. Þeir slóra ekki við matinn, því að nokkur holl gesta eru á hverju kvöldi. Staðurinn er umsetinn fjársterku menntafólki.

Matreiðslan er í nútímalegum stíl, ættuðum frá Kaliforníu, en hér að mestu leyti að ítölskum hætti. Þetta er vönduð matreiðsla með Hollywood-stælum í framsetningu. Brauðið er heimabakað og afar gott.

Reykt þorskhrogn með sýrðum rjóma voru hrogn úr túbu með óhrærðum, þéttum rjóma beint úr dollunni. Rauðpiparsúpa með geitaosti var hins vegar sérstök og eftirminnileg.

Pönnusteiktur hafurriði (sea bass) með pipar, tómati, kryddi, hvítvíni og olífuolíu var afar góður á bragðið. Sömuleiðis ristuð og meyr akurhæna með blaðseljufrauði og sítrónu-blóðbergssmjöri. Pasta er talið gott á þessum stað.

Bláber með þeyttum rjóma voru stór og bragðgóð, með óþarfri vanillusósu til hliðar.

Þetta er einn fárra gæðastaða, sem eru opnir á sunnudögum í miðbænum. Ekki er hægt að setja þjórfé á krítarkort.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £35 og kvöldverður £70 auk drykkjarfanga.

(Cooke’s Café, 14 South William Street, sími 679 0536, C3)

Elephant & Castle

Annar tízkustaður vandaðrar matreiðslu er milliverðsstofan Elephant & Castle í veitingahúsagötunni Temple Bar.

Þar er alltaf fullt og gestir leysa hverjir aðra ört af hólmi. Ekki er tekið við pöntunum, gestir eru látnir bíða á kránni á móti eftir lausu borði og eru sóttir í fyllingu tímans. Biðin er ekki löng.

Húsakynni eru óformleg, borðplötur berar, sætaskipun fremur þröng og kliður töluverður. Karlar fara úr jökkum og taka til óspilltra málanna við snæðinginn. Þjónusta er markviss og skjót, fellur greinilega í geð gesta.

Matreiðslan er fyrsta flokks og minnir dálítið á Hard Rock Café-keðjuna. Hráefnið er yfirleitt mjög gott og kokkarnir eru ungt fólk á uppleið.

Maíssúpa (corn chowder) var bragðmikil og góð, en mexíkósk piparsúpa (chilli soup) var þó enn bragðmeiri og betri. Bezti forrétturinn var hrærð eggaldin-samloka (guaccamole).

Pastaþræðir (fettucini) með kjúklingakjöti voru mjög góðir, sömuleiðis grilluð nautasteik, sem elduð er eins lítið og gesturinn vill. Hér fást líka hamborgarar og hliðstæð lýðræðisfæða fyrir ungt fólk.

Verðið er teygjanlegt í báða enda. Kvöldverður kostaði okkur £40 auk drykkjarfanga. Hægt er að borða fyrir mun lægra verð.

(Elephant & Castle, 18 Temple Bar, sími 679 3121, C4)

Frères Jacques

Annað af tveimur beztu veitingahúsum bæjarins er Frères Jacques við Dame Street, fremur dýr staður andspænis Dublin Castle og City Hall.

Gengið er inn í veitingahúsið úr litlu göngusundi út frá Dame Street. Staðurinn er lítill og langur og mjór og tvískiptur. Annar hluti er frá barnum og út að götu, en hinn er yfir eldhúsinu, sem er innan við barinn. Innbú er franskt að sjá, skápar með Feneyjahurðum, virðulegt veggfóður og vandlega dúkuð borð.

Þjónusta er frönsk og afar kurteis, en mettuð írskri ljúfmennsku. Hér er svo notalegt að vera, að margir gestir koma einir til að ná stemmningu frá fremsta matargerðarlandi heims. Matreiðslan sveiflast frá hefðbundinni línu yfir í nýfranska.

Kræklingur í afar þunnri tómatsósu var mjög mjúkur og góður. Enn betri var andalifur í púrtvínssósu. Lambalifur var undurljúf, með chanterelle-sveppum. Kræklinga- og fennikkusúpa var nánast fullkomin.

Sjóbleikja var afar ljúf, enda hæfilega lítið elduð, vafin þunnt sneiddri skinku, sem gaf fiskinum heitreykt bragð. Kjúklingabringa í mildri karrí og mangósósu hvarf í skuggann, þótt góð væri.

Heitur hrísgrjónabúðingur með aprikósum var góður og efnismikill eftirréttur. Hindberjafroða Romanoff í stökku horni, með jarðarberjum og rifsberjum á diskrönd, var konungleg.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £30 og kvöldverður £45 auk drykkjarfanga.

(Les Frères Jacques, 74 Dame Street, sími 679 4555, B4)

Gallagher’s

Írska sveitaeldhúsið hefur ágætan fulltrúa í miðbænum, milliverðsstaðinn Gallagher’s við veitingahúsagötuna Temple Bar.

Þetta er dimmur og þröngur staður, með gömlum viðarveggjum, gömlum tréborðum og gömlu trégólfi, einkar notalegur staður. Írskt raul er í hátölurum og logandi eldur í arni, einnig í hádeginu.

Móttökur eru írskar og ágætar, en staðurinn oftast fullur og ekki tekið við pöntunum, svo að fólk fer í krána á móti og bíður eftir að verða sótt.

Írskt kjötseyði var ágætt, einnig smjörvuð og mjúk baunakæfa (butter bean paste) með afar þykku og grófu rúgbrauði.

Sérgrein hússins er boxty, þykkar og seigar pönnukökur úr kartöfludeigi, sem eru vafðar utan um heitan rétt. Í gamla daga voru þær borðaðar einar sér, voru fátæklingamatur landsins og þá gerðar án nokkurs hveitis, sem þótti of dýrt, ef það var fáanlegt.

Lamba-boxty með jógúrt og mintusósu var borið fram með rauðkáli, blómkáli og gulrótum. Nauta-boxty með piparrótarsósu var betra. Bauna-boxty var einna bezt, enda mest í stíl.

Einnig er hægt að fá frægasta rétt Írlands, kjötsúpuna Irish Stew, svo og annan þekktan þjóðarrétt, blómkál með beikoni.

Brauð- og smjörbúðingur með rúsínum, þeyttum rjóma og eggjahvítur var verðugur endir á þessu þjóðlega borðhaldi.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £16 og kvöldverður £36 auk drykkjarfanga.

(Gallagher’s Boxty House, 20-21 Temple Bar, sími 677 2762, C4)

Good World

Bezta Kínahúsið í Dublin er hið ódýra Good World við eina af aðalgötum miðbæjarins, South Great George’s Street, sem liggur niður á Dame Street rétt austan við Dublin Castle.

Þetta er mjög skemmtilegt fjölskylduveitingahús, fjörlegast í hádeginu á sunnudögum, þegar fjölmennar kínverskar fjölskyldur halda upp á daginn með því að fara út að borða Dim Sum, kínverska smárétti, sem eru ættaðir frá Hong Kong. Allir virðast þekkja alla við það tækifæri.

Good World er fremur fínt og virðulegt af kínverskum veitingastað að vera, búið vönduðum húsgögnum og teppalagt í hólf og gólf. Lítið er um kínverskar skreytingar, sem einkenna lakari staði af þessu tagi.

Smáréttirnir koma í turnum af gufusuðuskálum úr málmi. Sumir eru gufusoðnir og aðrir djúpsteiktir. Hver réttur kostar £2. Gestir velja það, sem þeim lízt á, og úrvalið verður fjölbreytt, þar sem fjölmennt er við borð.

Réttirnir eru ótal margir, sumir mjúkir og aðrir harðir, sumir sætir og aðrir súrir, sumir sterkir og aðrir mildir. Með þessu eru snædd hrísgrjón og drukkið grænt te, til dæmis jasmínute.

Djúpsteikt og stökkt Won Ton; límkenndar og uppvafðar pönnukökurnar Cheung Fun úr hrísgrjónahveiti, fylltar svínakjöti; og djúpsteiktu kjötbollurnar Char Siu eru dæmi um fjölbreytni í smáréttunum.

Hádegisveizla fyrir tvo kostaði £18 auk drykkjarfanga.

(Good World, 18 South Great George’s Street, sími 677 5373, BC3)

Grey Door

Einn virðulegasti matstaður miðbæjarins er Grey Door, fremur dýr salur á samnefndu hóteli í rólegu hverfi átjándu aldar húsa milli Baggot Street og Leeson Street og hefur rússneska og finnska matreiðslu að sérgrein sinni, einkum á kvöldin.

Staðurinn er í þremur stofum á fyrstu hæð hússins, einni rauðri, annarri blárri og hinni þriðju grænni. Gömul málverk hanga á veggjum, ljósakrónur í loftum, hvítt og þykkt er á borðum og bláfóðraðir stólar eru þægilegir.

Rússneskar pönnukökur (blini) voru eftirminnilegar, ýmist með reyktum laxi, styrjuhrognum, laxahrognum eða sveppum. Kálfalifrarkæfa var góð, borin fram með sultu, ristuðu brauði og salati. Laxasúpa með lauki, gúrku og kapers var sérstaklega góð.

Léttreyktur lax, ofnbakaður undir osta- krabba- og kryddskorpu, borinn fram með sólseljusósu úr sýrðum rjóma var til fyrirmyndar.

Ofnsteikt lambalæri í hvítlauks- og sædaggarsafa var ljúft, með nýjum hýðiskartöflum og blönduðu grænmeti soðnu. Nautasteikursneiðar á víxl við laxasneiðar með sinneps- og svepparjómasósu voru fremur góðar, en fullmikið eldaðar.

Eftirréttir eru mestmegnis tertur af vagni.

Í kjallaranum er einfaldari og alþýðlegri matstofa, Blushes, sem notar sama eldhús.

Í Grey Door kostaði hádegisverður fyrir tvo £32 og kvöldverður £50 auk drykkjarfanga.

(The Grey Door, 23 Upper Pembroke Street, sími 766 3286, D1)

Guilbaud

Bezti matstaður borgarinnar og einn sá dýrasti er Patrick Guilbaud í sérhönnuðu og yfirlætislausu múrsteinshúsi í lítilfjörlegri hliðargötu að baki kastala Írlandsbanka við Baggot Street.

Lágt er til lofts í miðhluta veitingasalarins, afar hátt í innsta hlutanum og hátt og bjart á gróðursælli garðstofunni, sem er fremst. Allt er í gulmildum tónum.

Þetta er fagmennskustaður fram í fingurgómana, og um leið næsta ópersónulegur. Allt stefnir traustlega að sama marki, húshönnun, þjónusta og matreiðsla. Þetta er musteri franskrar matargerðarlistar, þar sem þrautskipulagið þjónar listinni, en ekki öfugt.

Kjúklingalifur og rækjur í kæfu á graslauk var mildur og ljúfur forréttur. Hörpudisks-kastarhola var hins vegar hressileg og bragðmikil. Svartpylsa var eftirminnileg.

Gufusoðinn hafurriði með saffrankryddaðri kartöflustöppu og rauðpiparsósu var yfirlýsing um, að þetta væri sérstakur staður.

Villigæsabrjóst með fíkjum var í verðlaunaklassa. Nautasteik með sykruðum gulrótum var fullkomlega elduð.

Peruterta var góð, sömuleiðis berja- og súkkulaðiterta, báðar af eftirréttavagni.

Hádegisverður kostaði £36 fyrir tvo og kvöldverður £74 auk drykkjarfanga.

(Patrick Guilbaud, 46 James Place, Lower Baggot Street, sími 676 4192, E1)

Imperial

Ágætur Kínastaður og ódýr í nútímastíl er Imperial við Wicklow Street, aðeins steinsnar frá Grafton Street.

Þetta er hreinlegur veitingastaður í vestrænum tízkustíl, nokkurn veginn laus við kínverskar skreytingar. Viðskiptavinir eru eigi síður margir hverjir úr heimahögunum í Kanton eða Hong Kong, ekki sízt í hádeginu á sunnudögum.

Á matseðlinum eru einkum kantonskir réttir, sérstaklega Dim Sum, hádegissmáréttir, sem kosta £2-3 stykkið, þar á meðal Char Siu og Cheung Fung, en alls eru nærri 40 slíkir á matseðlinum.

Við prófuðum m.a. gufusoðin rækjufiðrildi og djúpsteiktar uxahalabollur, hrísgrjón í lótuslaufi, baunakæfu og soðið nautakjöt, allt saman staðnum til sóma.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £14 og kvöldverður £30 auk drykkjarfanga.

(Imperial, 12a Wicklow Street, sími 677 2580, C3)

Lord Edward

Andspænis Christ Church er hefðbundinn sjávarréttastaður á miðlungsverðlagi, Lord Edward, sem verður að háværum lögmannaklúbbi í hádeginu, því að stuttan veg er að fara frá dómhöll borgarinnar.

Barinn er á annarri hæð í gömlu og berskjölduðu húsi og lítil veitingastofan á þriðju hæð. Brattir og þröngir stigar vísa veginn. Sandblásinn viður er í borðum, fallegt teppi á gólfi og skemmtileg gluggaskot mynda ramma utan um þrískipta sófa.

Þetta hefur áratugum saman verið höfuðstöð hefðbundinnar sjávarréttamatreiðslu og felur í sér dálitla ofeldun, en ekki mikið annað umstang, og hefur að hornsteini afar ferskt hráefni, sem berst að tvisvar á dag. Matseðillinn byggist á um það bil sex tegundum hráefnis, svo sem rækju, lax, kola, þykkvalúru og hafbleikju; og þremur-fjórum einföldum matreiðsluaðferðum á hverri tegund.

Þjónusta er í góðum millistríðsárastíl, maturinn kemur á fötum og þjónarnir skammta á diskana.

Þykk tómatsúpa með rækjum (prawn bisque) var vel rjómuð og góð. Fyllt lárpera með rækjum og krabbakjöti var einnig góð.

Grilluð sjóbleikja var heldur þurr, en rauð og góð, með léttelduðu, stöðluðu meðlæti hússins, kartöflustöppu, rófu- og gulrótastöppu og blómkáli. Sama meðlæti var með grillaðri þykkvalúru, sem einnig var fremur þurr, enda matreiðslan í hefðbundnum stíl, en eigi að síður góð.

Marens með ís, ávöxtum og þeyttum rjóma var ágætur eftirréttur, sömuleiðis búðingur (crème brulée) með ávöxtum og þeyttum rjóma.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £34 og kvöldverður £46 auk drykkjarfanga.

(Lord Edward, 23 Christchurch Place, sími 454 2420, B3)

Periwinkle

Skemmtileg og hversdagsleg og afar ódýr sjávarréttastofa er á jarðhæð verzlanakringlunnar Powerscourt í borgarmiðju og býður einna ferskastan fisk í bænum.

Þetta er lítill staður í skúmaskotum undir miklum hvelfingum. Þröngt er setið á lágum og háum stólkollum við mjóar, grófar og lakkaðar tréborðalengjur. Flísar eru á gólfum og berar vatnspípur hanga í loftinu.

Fengur dagsins er skráður á krítartöflu ofan og aftan við sjálfsafgreiðsluborðið. Nokkurt úrval er jafnan af skelfiski.

Fiskisúpa (fish chowder) dagsins var mjög góð, boðin í tveimur stærðum, borin fram með góðu, heimabökuðu rúgbrauði. Sömuleiðis skeldýraþrenna, krabbaklær, rækjur og kræklingur með sama heimabakaða rúgbrauðinu.

Fiskisalat með rækjum, kræklingi, þorski og hrásalati var afar gott. Fiskur dagsins var ljómandi ferskur koli með ostafroðuþaki í kastarholu. Krabbaklær í hvítlaukssmjöri nutu sömu góðu eldamennskunnar og allt annað.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £6 auk drykkjarfanga.

(Periwinkle, Powerscourt Townhouse Centre, William Street South, sími 679 4203, C3)

Pigalle

Eitt af örfáum góðum veitingahúsum í frönskum bistró-stíl er milliverðsstaðurinn Pigalle við veitingagötuna Temple Bar.

Farið er þröngan stiga upp á aðra hæð í fremur rustalega stofu með svörtu lofti og hvítum múrsteinsveggjum berum, þungum gluggatjöldum að utanverðu og dökkum furuvegg að innanverðu, blómapottakrónum í lofti, en hvítum dúkum og þurrkum á borðum. Húsgögn eru af ýmsu tagi og hnífapörin einnig.

Þjónusta er góð og vís, eins og á öðrum stöðum af þessu tagi í miðbænum. Írsk hlýja og kurteisi fer vel við tilfinninganæma matreiðslu af frönsku ætterni. Edith Piaf og franskir raularar heyrast í bakgrunni.

Matreiðslan er skemmtileg og hráefnið í ýmsum tilvikum ekki það algengasta. Villibráð er víða á matseðlinum. Þetta er staður, sem kitlar bragðlaukana. Og hann bregzt aldrei. Matseðillinn er á föstu verði, með nokkru úrvali forrétta, aðalrétta og eftirrétta.

Sterk og óvenjuleg appelsínu- og gulrótarsúpa (crème de carotte a l’Orange) var afar góð. Hefðbundnara, en jafngott, var kolkrabbasalat (salade tiede de calamares) með bráðnu smjöri.

Steikt kornhæna með grænum pastareimum (caille rotie aux poivre vert) var í bezta lagi. Sömuleiðis niðursneidd perluhæna með frábæru innmatarmauki sveppablönduðu (supreme de pintade duxelle de champignons et vin blanc).

Ískrap úr rauðum ávöxtum (sorbet aux fruits rouges) var hressandi eftirréttur. Hindberjafroða (mousse aux framboises) var í sama stíl.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £24 og hádegisverður £38 auk drykkjarfanga.

(Pigalle, 14 Temple Bar, Merchant’s Arch, sími 671 9262, C4)

Rajdoot

Höfuðvígi indverskrar matreiðslu er meðalverðsstaðurinn Rajdoot Tandoori í húsakynnum Westbury-hótels við Grafton-Street, gengið inn að aftanverðu, frá Clarendon Street. Indversku veitingahúsin í London gerast ekki betri.

Þetta er afar mikið innréttað veitingahús. Fremst er á palli fagur bar með djúpum hægindastólum, vönduðum viði í veggjum, pjátri og messing á borðum. Neðar er teppalagður veitingasalur með útskurði á veggjum og fallega dúkuðum borðum.

Hér fást hornsteinar norður-indverskrar matreiðslu, eins og við þekkjum hana á Vesturlöndum. Við prófuðum teinarétti á borð við lambakjöt á teini (shish kabab) og rækjur á teini (prawn kabab), jógúrtrétti á borð við lambakjöt (lamb korma), svo og rétti húðaða í karríi og jógúrt og eldaða í leirofni (tandoori). Með þessu eru snædd hrísgrjón, einföld (pillau) og saffrankrydduð (biryani), svo og pönnusteikt brauð (nan).

Matseðillinn er viðamikill, en einfalda má valið með því að velja fastar, þríréttaðar máltíðir. Tandoori er sérgrein staðarins, glansandi rautt og bragðmagnað.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £25 og kvöldverður £40 auk drykkjarfanga.

(The Rajdoot Tandoori, 26-28 Clarendon Street, Westbury Centre, sími 679 4274, C3)

Russell

Fíni matsalurinn á Westbury hóteli við Grafton Street er Russell Room, með fínum teppum, miklu af blómum, speglum, ljósakrónum og glæsilegum stólum. Þetta er einn af fegurstu matsölum miðbæjarins, fremur dýr, en þó ekki eins og ætla mætti.

Þjónustan er virk og góð og andrúmsloftið er létt og gott, þrátt fyrir virðulegan svip húsakynna.

Bragðsterk andakæfa (foi de canard) með fögru hrásalati var góður forréttur. Góð sveskjusúpa kom skemmtilega á óvart.

Nautasteik var ofelduð eins og hættir til á Írlandi, borin fram með sæmilegu grænmeti, svo sem djúpsteiktu blómkáli og grænmetisþráðum.

Skorpuönd með sítrónu, lime og coriander var miklu betri. Einnig sjóbirtingur með heslihnetum og hunangssósu.

Smjördeigskaka með jarðarberjum og afar sterkri jarðarberjasósu var nokkuð góð.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £28 og kvöldverður £46 auk drykkjarfanga.

(Russell Room, Westbury Hotel, Grafton Street, sími 679 1122, C3)

Sandbank

Þriðji merki veitingasalurinn á Westbury-hóteli og hinn ódýrasti þeirra er Sandbank, annasamur og skemmtilegur og fremur ódýr fiskréttastaður.

Steindar rúður stórar eru í gluggum og skilrúmum í salnum. Lýstir speglar að baki barsins magna skrautið. Þykkur viður útskorinn er víða í innréttingum. Grænir sófar liggja þétt að skilrúmum. Borðin eru dúklaus og skarta fallegum viði.

Þjónarnir bera stráhatta og klæðast síðum svuntum. Stemmningin er notaleg, ekki sízt þegar mikið er að gera, sem er alvanalegt.
Sjávarréttir í smjördeigi (vol-au-vent) voru ágætir og enn betri var eikarreyktur lax. Lifrarkæfa hússins var hversdagsleg.

Sjávarréttagratín var gott, sömuleiðis villtur lax írskur. Heilsteiktur koli var bezti aðalrétturinn.

Eftirréttir voru franskir og fínir, froður, kökur og búðingar.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £32 og kvöldverður það sama auk drykkjarfanga.

(Sandbank, Westbury Hotel, Grafton Street, sími 679 1122, C3)

Stampa

Fegursti matsalur Írlands er á franska veitingahúsinu La Stampa við Dawson Street, sem liggur samsíða Grafton Street. Verðlagið er hátt og matreiðslan er greinilega frönsk, þótt nafnið sé ítalskt.

Hinn stóri matsalur er einstæður. Hátt er til lofts og vítt til veggja og voldugur gluggi í þaki. Risastórir speglar eru í röðum á veggjunum og margalda rýmið. Milli þeirra eru veggsúlur, sem renna í rauðum bogum upp í loftið. Mikill gróður er í stórum pottum við veggsúlurnar og risastór blómaskreyting í miðjum sal. Hafsjór kertaljósa framan við spegla magnar veizlutilfinninguna.

Rúm er fyrir marga gesti og yfirleitt er mikið að gera í hávaðasömum salnum. Þjónarnir óðu renningana á trégólfinu fram og aftur með stóra piparstauka á lofti og misstu smám saman tökin á verkefni sínu, létu til dæmis tilviljanakennt sum borð hafa brauð og önnur ekki.

Matreiðslan er afar góð og hæfir vel glæsibrag húsakynna.

Kryddlegnir sveppir með parmiggiano-ostaflögum á salati voru mjög olíuvættir og nokkuð góðir. Betri voru þó pastaræmur með tómatsósu, Toulouse-pylsum og koríander. En bezti forrétturinn var einföld humarsúpa.

Ljúffeng lambarif voru fituskorin og hæfilega lítið steikt, borin fram með kartöflustöppu og afar stórum tómati, sem var fylltur spínatstöppu. Saltfiskur á kartöflustöppu með beikoni í kring var magnaður.

Þunnar melónusneiðar með sýrðum rjóma mintukrydduðum voru góðar, en karamellubúðingur var full límkenndur.

Hádegisverður fyrir tvo kostaði £30 og kvöldverður £56 auk drykkjarfanga.

(La Stampa, 35 Dawson Street, símar 677 8611 og 677 3336, CD2)

King Sitric

Borgarlestin í Dublin nær til norðurs að smábátahöfninni við höfðann Howt norðan við Dublin. Þar við nyrðri enda hafnargötunnar er afar gamaldags og góður fiskréttastaður, King Sitric, fremur dýr, en peninganna virði.

Þetta er lítill staður í tveimur stofum og þröngt er milli borða. Þykk tjöld eru fyrir gluggum og gefa staðnum miðevrópskan svip.

Ákaflega kurteis yfirþjónn af gamla skólanum hafði góð tök á starfi sínu.

Matreiðslan er gamaldags, en hráefnið ferskt, enda kemur mikið af sjávarafla á land einmitt í þessari höfn. Yfirþjónninn gefur góð ráð um, hvað sé ferskt og gott í dag.

Reyktur Írlandslax með kapers og lauk var afar góður. Villisveppagrautur var einnig góður.

Soðin skata með kapers var fersk og fín. Hörpufiskur með nektarínum og kryddsósu var með afbrigðum meyr.

Rjómaís með marens og súkkulaðisósu er eftirrétta-sérgrein staðarins. Vínlisti staðarins er einn hinn bezti í landinu.

Hádegisverður kostaði £35 og kvöldverður £50 auk drykkjarfanga.

(King Sitric, East Pier, Howth, sími 832 6729)

Na Mara

Til suðurs stanzar borgarlestin við höfnina í Dun Laoghaire, þar sem er annar góður og fremur dýr fiskréttastaður, Restaurant na Mara, í matsal járnbrautarstöðvarinnar, sem er komin á þjóðminjaskrá.

Matstofan er hlýleg, einkum við skin kertaljósa. Þykk teppi eru á gólfi og veggir eru mildilega laxableikir. Þjónusta er afar góð og gefur greinargóðar upplýsingar um það, sem er á boðstólum.

Við prófuðum humarsúpu, sjávarréttapylsu, grillaðan kola og soðna þykkvalúru, allt saman gætilega eldað á nútímavísu. Vínlistinn er óvenjulega góður.

Hádegisverður kostaði £40 og kvöldverður £60 auk drykkjarfanga.

(Restaurant na Mara, 1 Harbour Road, Dun Laoghaire, sími 280 0509)

1995

© Jónas Kristjánsson

Amsterdam göngur

Ferðir

1. ferð:

Grachten

Sú ferð, sem nýkomnir ættu að byrja á, er raunar engin gönguferð, heldur þægileg bátsferð um Grachten, síki borgarinnar. Þannig kynnumst við Amsterdam frá því sjónarhorni, sem áður fyrr var hið eðIilega. Við sjáum hana eins og siglandi gestir fyrri alda sáu hana.

Auk þess er bátsferð um síkin ágæt aðferð til að átta sig á lögun borgarinnar og afstöðu ýmissa merkisstaða, sem gaman væri að skoða nánar síðar á hestum postulanna. Við finnum líka, hvernig síkin liggja eins og skeifur, hver utan yfir aðra, og hvernig umferðargöturnar liggja eins og geislar út frá borgarmiðju, yfir hvert síkið á fætur öðru.

Úr bátnum kynnumst við gaflhúsagerðinni og ýmsum tilbrigðum hennar. Húsin voru reist svona há og mjó, af því að borgarskattur manna fór eftir því lengdarmáli, sem þeir tóku af síkisplássi. Persónuleiki byggingarmeistara fékk svo útrás í nánari útfærslu gaflanna.

Tígulsteinn gaflanna er misjafn á litinn. Sum húsin eru ljósgrá, önnur brúnleit, gul, ljósrauð eða jafnvel blárauð. Þá er toppstykkið útfært á misjafnan hátt, sumpart vegna tízkustrauma á 17. og 18. öld, og höfðu tilhneigingu til að verða voldugri, eftir því sem auður kaupmanna jókst með tímanum.

Þessi saga byggingalistar, samþjappaðrar í mjóum göflum, rennur saman við fegurð ótal bogabrúa yfir síkin og voldugra trjáa á síkisbökkunum. Úr þessu verður heildarmynd, sem bezt er að njóta úr báti á miðju síki.

Mörg fyrirtæki reka bátsferðir og hafa brottfararstaði víðs vegar um miðborgina. Sama er, hvar við byrjum hringferðina, sem tekur eina stund. Bátarnir eru svipaðir, verðið svipað og leiðin í stórum dráttum hin sama.

Singel

Innsta skeifusíkið umhverfis gamla miðbæinn er Singel, og framhald þess til norðausturs, handan Amstel, í Oudeschans. Singel var upprunalega síkið framan við borgarmúrana og var svo fram að gullöld Hollands og Amsterdam, sem hófst um 1600.

Við tökum eftir grennsta húsi borgarinnar, við Singel 7. Það er jafnmjótt og útidyrnar. Nokkru ofar, þar sem við komum að fyrstu beygjunni á síkinu, sjáum við sérkennilegt fangelsi í brúnni, sem við förum undir. Að fangelsinu verður einungis komizt á báti.

Við Singel eins og við Herengracht, Keizersgracht og Prinsengracht eru hús númeruð frá norðurendanum til suðurs og síðan til austurs að ánni Amstel.

Herengracht

Næsta skeifusíki utan við Singel er Herengracht, „herramannasíki“, sem varð í upphafi 17. aldar að fína heimilisfanginu í Amsterdam. Þar reistu ríkustu kaupmennirnir hús sín og kepptu hver um annan þveran í glæsibrag.

Þessi hús standa nærri öll enn og hýsa skrifstofur og banka. Glæsilegust eru þau við aðra beygju síkisins, „gullbeygjuna“, við um það bil nr. 390, þar sem Nieuwe Spiegelstraat mætir síkinu. Rétt ofan við þriðju beygju, á nr. 502, er svo borgarstjórabústaðurinn.

Keizersgracht

Þriðja skeifusíkið heitir Keizersgracht eftir Habsborgaranum Maximilian I, sem meðal annarra landa réði Hollandi í upphafi 16. aldar. Við sjáum á húsunum, að þau eru ekki alveg eins ríkmannleg og við Herengracht. Hér bjuggu miðlungskaupmenn og vel stæðir iðnrekendur. Einnig hér standa 17. aldar húsin enn.

Prinsengracht

Yzta skeifusíkið innan við nýrri borgarmúrana á 17. öld er Prinsengracht. Þar eru íbúðarhúsin enn minni um sig og mikið er um vöruhús í bland. Mörgum þessara vöruhúsa hefur nú verið breytt í lúxusíbúðir, þótt ytra útlit sé óbreytt, enda eru þau yfirleitt friðuð.

Singelgracht

Utan um þessi hverfi 17. aldar var svo reistur nýr virkisgarður, innan við hann skeifusíkið Lijnbaansgracht og utan við hann síðasta skeifusíkið, Singelgracht. Það var raunverulegt virkissíki og engin borgarbyggð við það. Seint á 19. öld voru borgarvirkin rifin og fékkst þá dýrmætt rými fyrir samgönguæðar, garða, torg, opinberar byggingar og söfn.

Til greina kemur að endurtaka bátsferðina að kvöldlagi, þegar fallegu brýrnar eru lýstar miklum fjölda rafmagnspera. Þá lítur Amsterdam út eins og ævintýraborg.

2. ferð:

Allar gönguferðirnar þrjár í þessari bók byrja og enda við aðaltorgið Dam. Fyrsta ferð leiðir okkur um austurhluta gömlu miðborgarinnar.

Dam

Þar sem nú er Dam, var fyrsta stíflan í ánni Amstel gerð einhvern tíma á 13. öld. Eftir þeirri stíflu fékk borgin nafn og kallaðist Amsteldamme. Við stífluna myndaðist höfn og út frá henni stækkaði fiskiþorpið upp í kaupsýsluborg.

Við hefjum gönguna framan við Krasnapolsky hótel og frestum því að skoða konungshöllina og Nieuwe Kerk handan torgsins. Í okkar enda þess trónir þjóðarminnisvarðinn (sjá líka bls. 42), sem reistur var 1956 fyrir samskotafé til að minnast afreka Hollendinga í síðari heimsstyrjöldinni.

Hægra megin við hótelíð, handan lítils sunds, er ein af hinum gömlu Bruine kroegs, De Wildeman, í elzta húsi torgsins, frá 1632. Þar væri gott að styrkja sig á kaffi fyrir gönguna og skoða um leið veggskreytingu hinna mörgu peningaseðla gamalla tíma frá ýmsum löndum.

Við getum líka litið inn í vetrargarðinn Wintertuin, morgunverðarsal Krasnapolsky (sjá bls. 18), sem er einstakur í sinni röð, ekki sist ef við erum á ferðalagi að vetrarlagi.

Warmoesstraat

Frá hótelinu göngum við til hægri eftir Warmoesstraat, elztu götu borgarinnar. Þar bjuggu á 15. öld fínustu borgararnir. Þegar þeir fluttu á 17. öld til Herengracht, varð þessi gata að helztu verzlunargötunni og hótelgötunni. Hertoginn af Alba bjó hér, þegar hann vildi sauma að Hollendingum.

Tvær kaffiverzlanir endurspegla enn hina gömlu tíma. Thee en koffiehandel á nr. 102 og Geels & Co á nr. 67. Og farfuglaheimilið á nr. 87, sem bauð gistingu á Fl 17 og Fl 12 í sal, síðast þegar við gengum hjá, endurspeglar líka gamla tímann.

Við tökum fljótt eftir, ef við höfum ekki gert það á siglingunni um síkin, að mjóu gaflhúsin slúta í rauninni fram. Þau eru byggð svona af ásettu ráði. Efst í gaflinum er bálkur fyrir blokk. Þannig má á reipi draga stóra muni upp á hæðirnar, án þess að reka þá utan í. Engin leið er að koma þeim upp þrönga stigana. Þessa iðju verða menn að stunda enn þann dag í dag um alla borg.

Við förum götuna út að Oudebrugsteeg, sem liggur til vinstri og lítum aðeins inn í hana, því að þar er þétt setinn bekkurinn af smáhótelum, börum og búðum. Síðan förum við spölkorn til baka eftir Warmoesstraat, unz við sjáum Oudekerk til vinstri.

Oudekerk

Við göngum kringum Oudekerk, Gömlukirkju, og furðum okkur á tvennu. Annars vegar litlu húsunum, sem skotið er inn í króka kirkjuveggjanna til að nýta plássið. Og hins vegar, að hálfklæddu og digru dömurnar í rauðlýstu gluggunum skuli stunda iðju sína beint undir kirkjuveggjunum.

Oudekerk er elzta kirkja borgarinnar, frá því um 1300, næstum því eins gömul og Sturlungaöld. Hún er byggð úr tígulsteini og er í rómönskum stíl, en þó með miklum gluggum, fallega steindum, eins og tíðkaðist á síðari gotneskum tíma. Turninn er yngri, frá miðri sextándu öld, í blandstíl gotnesku og endurreisnar.

Turninn er raunar furðuleg smíði. Neðsti stallurinn er voldugur og ferstrendur með klukkuskífum til allra átta. Þar á ofan kemur port hárra og mjórra súlna. Síðan kemur næpa. Málið er ekki enn búið, því að þar á ofan kemur annað súlnaport og loks önnur, gullin næpa efst uppi.

Oudezijds Voorburgwal

Kirkjan er við Oudezijds Voorburgwal, sem er þungamiðja gleðikvennahverfisins, ásamt með hinu samhliða Oudezijds Actherburgwal. Íflestum húsunum umhverfis síkin tvö sitja þær í stórum gluggum og bíða viðskiptavina um bjartan dag sem á kvöldin.

Við höldum til vinstri norður eftir bakkanum og tökum fljótlega eftir mjóstu götu borgarinnar, milli nr. 54 og 62. Þaðer nafnlaust og liggur inn að rauðum ljósum.

Museum Amstelkring

Örlitlu norðar komum við að Museum Amstelkring á nr. 40. Þar uppi á lofti er leynikirkja kaþólskra frá 1663. Hún var notuð í tvær aldir, meðan Kalvínismi Hollendinga var sem strangastur. Talið er, að 60 slíkar leynikirkjur hafi verið í borginni, en þessi er hin eina í upprunalegu ástandi.

Kirkjan er innréttuð á efstu hæðum og í risi þriggja íbúðarhúsa. Hún er sjálf á þremur hæðum. Kirkjugestir skutust úr hliðargötu inn um litlar dyr upp þrönga og flókna stiga. Við tökum eftir, hversu slitin þrepin eru.

Kirkjan er til sýnis og sömuleiðis neðri hæðir hússins, þar sem innréttað hefur verið minjasafn, sem sýnir híbýli og húsbúnað hins vel stæða fólks, er lét gera kirkju uppi á lofti.

Sint Olofssteeg

Við förum áfram norður meðfram síkinu og sjáum framundan kirkjuna, sem tók við, þegar kaþólikkar máttu aftur þjóna guði opinberlega. Það er St Nicolaaskerk.

Við enda síkisins hægra megin brúar sjáum við hrörlegt hús hanga yfir síkinu. Það er frá því um 1500, eitt elzta hús borgarinnar. Þar var til skamms tíma hið fræga veitingahús Le Chat qui pelote, sem orðið hefur mörgum harmdauði.

Áfram höldum við síðan ferð okkar eftir Sint Olofssteeg upp á hina frægu götu Zeedijk. Á horninu verða fyrir okkur smáhópar iðjuleysingja frá fyrrverandi nýlendum Hollands. Þeir eru sumir í vímu og taldir meinlitlir, en lögreglan er þó oftast hér á vakki.

Út á brúna förum við og virðum fyrir okkur útsýnið til baka eftir Oudezijds Voorburgwal og enn fremur í gagnstæða átt eftir þröngu síkinu Oudezijdskolk, þar sem er bakhlið St. Nicolaaskerk innan um gömul vöruhús. Síðan snúum við til baka af brúnni og höldum til vesturs Zeedijk stuttan spöl að Prins Hendrikkade.

Beurs

Hér sjáum við til vinstri, handan bátalægisins við Damrak, kauphöllina í Amsterdam, Beurs. Það er skrítin höll, reist um aldamótin í eins konar Jugend-stíl. Hún þótti mikið hneyksli á þeim tíma og þykir jafnvel enn. Þetta er þunglamalegt tígulsteinshús, sem tekur sig einna bezt út frá þessu sjónarhorni.

Jugendstíll, ungstíll, eða Art Nouveau, nýstíll, kom til skjalanna rétt fyrir síðustu aldamót, þegar byggingarmeistarar voru orðnir þreyttir á stælingum gamalla stíla, á nýgrísku, nýrómversku og nýgotnesku. Mælirænni formfestu var kastað fyrir róða og frelsið fekk að ríkja. Stíllinn stóð ekki lengi, því að milli heimsstyrjaldanna leysti nytjastíll nútímans hann af hólmi.

Sá, sem hér horfir á tilviljanakennt útlit Beurs, á erfitt með að trúa, að eins konar nytjastíll ríkir að innanverðu, þar sem gríðarlegir stálbogar spanna yfir margra hæða kauphallarsal undir risavöxnum þakgluggum. Þannig blandaði byggingameistarinn Berlage saman innra svifi og ytri þunga.

Gamla kauphöllin, sem brann, var reist hér á sama stað árið 1611. Hún var þannig gerð, að skipin gátu siglt eftir henni miðri, undir þaki. Til beggja hliða voru svo sölubúðir á tveimur hæðum. Eftir lýsingum og myndum hlýjur það að hafa verið miklu skemmtilegri kauphöll en þessi.

Centraalstation

Í hinni áttinni, til hægri, sjáum við aðaljárnbrautarstöðina í 19. aldar nýgotneskum stíl, teiknuð af Petrus Cuypers þeim, sem líka teiknaði Rijksmuseum. Stöðin er reist á þremur tilbúnum eyjum og hvílir á 8687 tréstaurum. Hún er þarna nánast úti í sjó, af því að hvergi var annars staðar rúm fyrir hana.

Fyrir framan er fjörlegt, hvítt timburhús, Noord-Zuid Hollands Koffiehuis, þar sem er veitingastofa og upplýsingastofa ferðamálaráðs borgarinnar.

St Nicolaaskerk

Við göngum eftir Prins Hendrikkade framhjá St Nicolaaskerk, höfuðkirkju kaþólikka, um það bil 100 ára gamalli. Nicolaas þessi er verndardýrlingur sjómanna og barna. Samkvæmt siðvenju í Amsterdam kemur hvítskeggjaður náungi í rauðri biskupsskikkju til borgarinnar í lok nóvember á hverju ári. Hann heitir Sinterklaas og heimsækir borgarstjórann til að kynna sér, hvort borgarbörnin hafi hegðað sér nógu vel til að fá gjafir.

Þannig varð St Nicolaas að Sinterklas og síðan að Sankti-Kláusi eða þeim jólasveini, sem breiðzt hefur út um allan heim, einmitt frá Amsterdam. Og þetta er kirkjan hans.

Schreierstoren

Við tökum beygjuna á Prins Hendrikkade og sjáum strax turninn Schreierstoren á hægri hönd. Þessi turn frá 1482 var upphaflega hluti borgarmúrsins og þá náði höfnin hingað. Sagan segir, að nafnið stafi af, að hingað komu konurnar og börnin til að veifa og gráta, þegar karlarnír lögðu á hafið.

Scheepvaart Museum

Frá turninum sjáum við handan vatnsins miklar byggingar, reistar 1656 sem birgðaskemmur flotans á 18.OOO tréstaurum í höfninni. Þar er nú Scheepvaart Museum eða hollenzka siglingasafnið með ótal líkönum skipa, korta, hnatta og annars, sem minnir á siglingar.

Siglingasafnið er um leið hollenzkt sögusafn, því að saga landsins er saga siglinga. Á stórveldistíma Amsterdam náðu Hollendingar í sínar hendur mestöllum siglingum um Evrópu vestanverða og norðanverða. Þeir endurbættu gamlar skipagerðir og fundu upp á nýjum. Hvarvetna hleyptu þeir nýju blóði í handverk og kaupsýslu. Hvarvetna voru þeir aufúsugestir, nema hjá hirðum einvaldshneigðra konunga, sem stefndu að verzlunareinokun, til dæmis Kristjáns IV yfir Danmörku og Íslandi.

Binnenbantammer

Okkur finnst of langt þangað að sinni og beygjum heldur til hægri eftir austurbakka Geldserkade. Þriðja þvergatan til vinstri er Binnenbantammerstraat, miðpunktur Kínahverfisins í borginni. Þar eru kínversku veitingahúsin í röðum, þar á meðal Azïe (sjá bls. 26). Á þessum slóðum er einna ódýrastan veitingahúsamat af almennilegu tagi að fá í miðborginni.

Zedijk

Úr Binnenbantammerstraat göngum við til baka yfir Geldserkade og beygjum til hqri eftir hinum síkisbakkanum. Síðan förum við næstu þvergötu til vinstri, Waterpoortsteeg, og erum strax komin inn á Zeedijk enn án ý, en á öðrum stað en í fyrra skiptið.

Þetta er hin hefðbundna sjómanna-skemmtigata borgarinnar. Barirnir og búlurnar eru hlið við hlið og mikill mannfjöldi er úti á götu að kvöldlagi. Á morgnana er gatan hins vegar steindauð og hasslyktin horfin.

Við getum gengið götuna til hægri og komizt fljótlega á fyrri slóðir þessarar gönguferðar. En við kjósum heldur að fara til vinstri. Nálægt endanum ber fyrir okkur sjón, sem kemur á óvart í þessari gleðskapargötu. Það er leikvöllur með skrítnum leiktækjum, bleikum fíl og skærum veggmálverkum.

Nieuwmarkt

Hér komum við út á Nieuwmarkt, sem einu sinni var fiskmarkaður borgarinnar. Enn eru hér ýmsar góðar verzlanir, þar sem höndlað er með fisk, kjöt, osta, vín og annað góðgæti. Á torginu er dálítill blómamarkaður og svo fjörlegur fornminjamarkaður á sunnudögum.

Waag

Á miðju torginu er gamall turn, sem eitt sinn var hlið á virkisvegg borgarinnar. Hann hét áður St Anthoniespoort, en hefur lengi verið kallaður Waag, því að þar voru hinar opinberu vigtir, þar sem tryggt var, að vörur væru rétt mældar.

Waag hefur sjö turna og margar dyr, byggður 1488. Lengst af var hann aðsetur ýmissa gilda iðnaðarmanna og hafði hvert gildi sínar útidyr. Meðal þeirra var gildi skurðlækna, sem leyfði Rembrandt að mála hér hinar tvær frægu myndir: Kennsla í anatómíu. Myndin af dr. Tulp er í Mauritzhuis í Haag og myndin af dr. Deijman í Rijksmuseum hér í Amsterdam.

Nú er Waag Sögusafn gyðinga, opið 9:30-17, sunnudaga 13-17. Þar eru til sýnis ýmsir heilagir gripir gyðinga og minjar um hernámið í seinni heimsstyrjöldinni.

Kloveniersburgwal

Af torginu förum við suður eftir síkinu Kloveniersburgwal, fyrst á hægri bakka, en færum okkur svo á fyrstu brú yfir á vinstri bakka. Við sjáum hægra megin, á nr. 26, eitt af grennstu húsum borgarinnar, hús vagnstjóra Tripps. Að baki þess er sú saga, að vagnstjórinn óskaði sér eigin húss, jafnvel þótt það væri ekki breiðara en dyrnar á húsi húsbóndans. Sá heyrði óskina og uppfyllti hana, nákvæmlega.

Zuiderkerk

Við beygium til vinstri inn Zandstraat og komum að Zuiderkerk. Hún var reist 1611 af hinum þekkta byggingameistara Hendrick de Keyser og er fyrsta kirkja borgarinnar í kalvínskum sið. Mesta skart hennar er turninn, sem er sagður hafa haft mikil áhrif á kirkjuturna Christophers Wren í London.

Montelbaanstoren

Við höldum áfram Zandstraat og út á brúna yfir Oudeschans. Af henni er ágætt útsýni til vinstri til turnsins Montelbaanstoren. Hann er einn af 15. aldar virkisturnum borgarinnar. Árið 1606 bætti Hendrick de Keyser ofan á hann tæplega 50 metra hárri spíru. Margir telja þetta fallegasta turn borgarinnar, enda sést hann oft á málverkum og ljósmyndum.

Rembrandthuis

Áfram höldum við yfir brúna og sjáum strax á hægri hönd hús með rauðum gluggahlerum. Það er Rembrandthuis, þar sem sjálfur meistarinn bjó mestu velgengnisárin, frá 1639 til 1658, þegar hann varð gjaldþrota. Hér málaði hann mörg þekktustu verk sín.

Nú er húsið minningasafn um Rembrandt, opið 10-17, sunnudaga 13-17. Sjá má prentvél hans og rúmlega 250 stungur, en húsbúnaður er ekki hans, heldur annarra samtíðarmanna. Heimilisfangið er Jodenbreestraat 4-6 og minnir á, að þetta var miðja gyðingahverfisins fram að síðari heimsstyrjöld.

Mozes en Aaronkerk

ið förum áfram Jodenbreestraat út að torginu Mr Visserplein. Við enda götunnar er á hægri hönd afturendi kirkju, sem ber hið gyðinglega nafn Mozes en Aaronkerk. Hún var samt upphaflega kaþólsk, en hefur verið breytt í félagsmálamiðstöð.

Hér er nú griðastaður fyrir erlenda verkamenn og ungt ferðafólk. Selt er gos og snarl og boðið upp á sýningar á handíð og list eða á vandamálum íbúa þriðja heimsins. Einnig eru þar á sunnudögum sérhæfðar poppmessur fyrir ungt fólk. Þannig er þetta fjörugasta kirkjan í borginni.

Valkenburgerstraat

Vinstra megin við torgið förum við á flóamarkaðinn í Valkenburgerstraat (sjá bls. 45)

Portugese Synagoge

Þegar við komum aftur inn á Mr Visserplein, höfum við kassalagað stórhýsi á vinstri hönd. Það er höfuð-sýnagóga gyðinga, reist 1675. Þá hafði mikill fjöldi gyðinga streymt frá ofsóknum rannsóknaréttarins á Spáni og í Portúgal til trúfrelsisins og uppgangsins í Amsterdam.

Synagógan er í eins konar jónískum stíl og á að vera stæling á meintu útliti musteris Salómons í Jerúsalem. lnni standa tólf voldugar súlur undir kvennasvölum. Mest áberandi eru kertaljósakrónurnar miklu, er bera þúsund kerti, sem öll eru látin loga við guðsþjónustur á laugardögum.

Portugese Synagoge er opin til skoðunar 10-15, sunnudaga 10-13, lokuð laugardaga.

Blauwbrug

Frá torginu göngum við Nieuwe Amstelstraat að ánni Amstel, þar sem er brúin Blauwbrug. Hún er eftirlíking af brú Alexanders lll Rússakeisara yfir Signu í París, byggð 1880, skreytt miklum ljósakúplum. Þaðan er eitt bezta útsýni í borginni, til suðurs að hinni hvítu Magere Brug.

Við Blauwbrug sjáum við sérkennilega gróinn húsbát í eigu listamannsins Bulgar. Þetta er einn af rúmlega 2000 húsbátum á síkjum borgarinnar. Um helmingur þeirra er þar í óleyfi, en borgaryfirvöld hafa ekki mátt til aðgerða, af því að húsbátamenn í Amsterdam eru jafn harðir af sér og hundaeigendur í Reykjavík. Sumir þessara báta eru verstu hreysi, en aðrir eru lúxusíbúðir með öllum þægindum, þar á meðal rafmagni úr landi. Öllum er þeim sameiginlegt að nota síkin fyrir úrgang, en ekki ræsi borgarinnar.

Magere Brug

Við förum yfir Blauwbrug, Bláubrú, og göngum eftir bakka Amstel í átt til Magere Brug, Mögrubrúar, frægustu og fegurstu brúar borgarinnar. Hún er orðin nærri 3OO ára gömul og þykir sérstaklega falleg að næturlagi, þegar hún er prýdd ótal ljósum. Þessi mjóa trébrú er mikill umferðarhnútur og sýnir því verndun hennar, hve mikla virðingu borgarar Amsterdam bera fyrir hinu gamla.

Museum Willet-Holthuysen

Frá Magere Brug göngum við til baka meðfram Amstel að Herengracht og göngum þar inn hægri bakka síkisins. Þar komum við fljótt að Museum Willet-Holthuysen á Herengracht 605. Það var reist 1687 sem auðmannsheimili og er nú minjasafn um lífið á slíkum heimilum í þá daga. Allt er þetta svo eðlilegt, að það er eins og fjölskyldan hafi skroppið út fyrir klukkustund, en ekki fyrir tæpum 300 árum.

Að húsabaki er skemmtilegt dæmi um húsagarð eins og þeir tíðkuðust hjá auðugum 17. og 18. aldar borgurum, sem höfðu lítið rými, en reyndu þó að stæla garða franskra aðalsmanna.

Thorbeckeplein

Við göngum Herengracht út að Thorbeckeplein og förum þar út á brúna yfir Herengracht. Þaðan er skemmtilegt útsýni til margra brúa á Herengracht og Reguliersgracht. Síðan förum við norður Thorbeckeplein inn á Rembrandtsplein.

Rembrandtsplein

Skemmtanalífsins á Thorbeckeplein og Rembrandtsplein var getið framar í bókinni (sjá bls. 42). Í þetta sinn göngum við inn í garðinn á miðju torgi og skoðum styttuna af Rembrandt. Kannski er líka kominn tími til að fá sér fiskrétt í hádegisverð á Seepaerd (sjá bls. 32).

Í norðausturhorni torgsins er pínulítil lögreglustöð milli Reguliersbreestraat og Halvemansteeg, sögð sú minnsta í heimi. Þar kveðjum við þetta torg, sem einu sinni var smjör- og ostamarkaður borgarinnar, og göngum norður Halvemansteeg og yfir ána Amstel á brú.

Groenburgwal

Komin yfir Amstel göngum við skamman veg meðfram Kloveniersburgwal, unz við komum að fremstu brúnni yfir það síki. Það er ein af hinum skemmtilegu járnvindubrúm frá gömlum tíma, þegar slíkar brýr tóku við af trévindubrúm á borð við Magere Brug.

Að þessu sinni förum við ekki strax yfir brúna, heldur göngum spölkorn í gagnstæða átt eftir Staalstraat að litlu og Iaglegu síki, sem nefnist Groenburgwal. Af brúnni þar er skemmtilegt útsýni til Zuiderkerk (sjá bls. 65)

Oudemanhuispoort

Síðan förum við sömu leið til baka, göngum yfir áðurnefnda járnvindubrú og beygjum svo til hægri eftir vinstri bakka Kloveniersburgwal.

Brátt komum við að mjóu húsasundi til vinstri og förum þar inn. Það er Oudemanhuispoort eða Gamalmennahússund, sem heitir svo, af því að þetta var einu sinni inngangurinn í fátækrahæli borgarinnar. Nú er þetta inngangurinn í háskólann. Aðalbyggingu hans sjáum við brátt hægramegin, handan húsagarðs. Á vinstri hönd er hins vegar bókamarkaðurinn (sjá bls 46)

Grimburgwal

Þegar við erum komin út úr Oudemanhuispoort, förum við yfir brúna framundan. Þar á horninu fyrir framan er Þriggjasíkjahús, sem heitir svo, af því að það liggur að síkjum á þrjá vegu. Framhlið hússins, fallegri hliðin, er hinum megin.

Við göngum áfram með Grimburgwal, sem við höfum á vinstri hönd. Það er lítið og ljúft síki með háskólabyggingum á vinstri bakka.

Við vorum búin að fara yfir brúna á Oudezijds Achterburgwal og förum nú yfir brúna á Oudezijds Voorburgwal. Af brúnni lítum við til baka að Þriggjasíkjahúsi. Síðan höldum við áfram meðfram Grimburgwal, unz við komum að nokkrum gömlum húsum á síkisbakkanum vinstra megin götunnar.

Þar leynist lítil hurð og að baki hennar þröngur og brattur stigi upp að örsmárri kökustofu, Carla lngeborg‘s Pannekoekenhuis, þar sem er kjörið tækifæri til að fá sér eina stóra, hollenzka pönnuköku með hunangi.

Pijlsteeg

Við göngum síðan aftur til baka að Oudezijds Voorburgwal og röltum nokkurn veg eftir vinstri bakka síkisins. Við förum yfir Damstraat og beygjum síðan inn næsta húsasund til vinstri, Pijlsteeg. Þar er miðja vega jenever-búlan Wijnand Fockink, þar sem við fáum okkur glas ítilefni af, að nú er fyrstu gönguferðinni lokið. Héðan eru aðeins nokkur skref út að Dam og Krasnapolsky, þaðan sem við hófum ferðina

2. ferð:

Enn hefjum við ferð frá Dam, en í þetta sinn byrjum við í hinum enda torgsins, fyrir framan konungshöllina og Nieuwe Kerk. Við höfum áður lýst lífinu á torginu (sjá bls. 42), svo að við snúum okkur strax að konungshöllinni.

Koninklijk Paleis

Höllin var reist 1655 sem ráðhús borgarinnar á miðri auðsældaröld hennar. Hún er teiknuð af Jacob van Campen í síðbúinni, hollenzkri útgáfu af endurreisnarstíl, svokölluðum palladískum fægistíl. Við tökum eftir einkar formföstum hlutföllum hallarinnar, mildum útskotum, veggsúlnariðum og láréttri skiptingu milli hæða.

Höllin minnir raunar á sum ráðhús 16. aldar. Allur útskotni miðbálkurinn er einn risastór og bjartur salur, sem lengi var hinn stærsti í heimi. lnni í höllinni eru ein hin beztu dæmi um Empire húsgögn, arfur frá Louis Bonaparte, er skyndilega hafði sig á brott héðan.

Þessi volduga höll var sem ráðhús ein helzta miðstöð hollenzka heimsveldisins í hálfa aðra öld. Þegar Napóleon Bonaparte tók Holland 1808, gerði hann bróður sinn, Louis, að kóngi í ráðhúsinu. Það konungsveldi varð skammvinnt, en síðan hefur ráðhúsið verið konungshöll landsins.

Að vísu býr drottningin ekki þar, því að tæpast er hægt að búa í höll með háværum umferðaræðum á alla vegu, hafandi ekki einu sinni garð á milli. Hún býr að venju í Haag og kemur bara hingað í opinberar móttökur eða til að gista eina nótt í senn.

Höllin er opin almenningi á sumrin 12:30-16 og veturna sömu tíma á miðvikudögum. Gestir geta gert sér í hugarlund, að það þurfti 13.659 tréstaura til að halda höllinni uppi í mýrinni. Að skilnaði skulum við minnast þess, að höllin er eitt fullkomnasta skólabókardæmi um ákveðinn byggingarstíl í fortíðinni.

Sint Luciensteeg

Frá höllinni skellum við okkur í mannhafið og látum okkur berast suður eftir Kalverstraat (sjá bls. 43). Við förum svo til hægri í Sint Luciensteeg, þar sem fyrir okkur verða á vegg vinstra megin húsmerkingarsteinar. Þetta eru eins konar skjaldarmerki, höggvin í stein, sem í gamla daga komu í staðinn fyrir götunúmer í Amsterdam. Hvert hús í fínni hverfunum hafði slíkan húsmerkingarstein. Á göngum okkar um borgina sjáum við marga slíka, en hér hefur verið safnað á einn stað nokkrum steinum af húsum, sem hafa verið brotin.

Við getum litið inn á Nieuwezijds Voorburgwal. Á þessum parti þeirrar götu er frímerkjamarkaðurinn haldinn (sjá bls. 47)

Hlstorisch Museum

Við förum Sint Luciensteeg til baka og höldum áfram suður Kalverstraat nokkra metra, unz við komum að nr. 92 hægra megin. Þar er inngangurinn í borgarminjasafnið Historisch Museum, sem áður var munaðarleysingjahæli borgarinnar.

Þetta er safn fyrir þá, sem ekki hafa áhuga á söfnum. Það er svo vel gert, að óhjákvæmilegt er, að við öðlumst dálítinn áhuga á merkri sögu Amsterdam. Við förum sal úr sal og fylgjumst með þróun og vexti borgarinnar öld fyrir öld.

Amsterdam var upprunalega fiskipláss, sem fékk eins konar kaupstaðarréttindi 1275. Íbúarnir voru aðallega Frísar. Fátt segir af borginni, fyrr en eftir brunann mikla 1452, er timburhús voru bönnuð og fyrirskipað var að byggja úr tígulsteini. Í ríkjamyndunum miðalda komst Amsterdam fyrst undir veldi Búrgundarhertoga og síðan Habsborgara.

Sextánda öldin einkenndist af tilraunum Hollendinga til að losna undan oki hinnar spönsku deildar Habsborgara. Vilhjálmur þögli barðist við hertogann af Alba og varð forfaðir konungsættarinnar af Oranje. Á þessum tíma voru Hollendingar knúnir áfram af kalvínismanum, sem var í ofsafenginni andstöðu við ofsafengna kaþólsku Filipusar II af Kastilíu.

Árið 1602 var Austur-Indíafelagið stofnað, 1609 Amsterdambanki og 1611 kauphöllin. Borgin var virkur aðili að þessum fyrirtækjum og varð heimsveldi á þessum áratug. Um þetta leyti voru gerðir Herengracht, Keizersgracht og Prinsengracht. Miðborgin fékk þann svip, sem hún ber að mestu enn. Holland eignaðist nýlendur út og suður og fræga flotaforingja, sem eru grafnir í Nieuwe Kerk.

Á stórveldístíma sínum mynduðu Hollendingar mikilvægan hlekk í þróunarkeðju Norðvestur-Evrópu, sem fól í sér tæknilegt stökk frá miðöldum inn í vísindatíma nútímans. Siglingar örvuðu handverk, sem örvaði svo aftur siglingar. Þetta hlóð upp á sig og Amsterdam varð Evrópumiðstöð fjármála, kaupsýslu, iðnaðar, tækni, vísinda, lista og menningar.

Amsterdam og Hollendingar urðu á öldinni átjándu að víkja fyrir afli London og Englendinga. Hollendingar voru samt búnir að koma sér vel fyrir, svo sem sýna dæmin af Unilever, Royal Dutch Shell og Philips, stórveldisfyrirtækjum nútímans. Á síðustu áratugum felast þó mestu afrek Hollendinga í gífurlegri tækni við gerð flóðgarða.

Safnið er opið 9:30-17, sunnudaga 13-17.

Begijnensteeg

Við yfirgefum fortíðina í Historisch Museum og höldum áfram suður Kalverstraat. Næsta hliðargata til hægri er Begijnensteeg, þar sem við beygjum til hægri. Þar er skemmtileg bjórkrá, Pilsener Club (sjá bls. 49). Einnig er þar rómantískt veitingahús, Bistrogijn, með steindum gluggum, gamalhollenzkum húsbúnaði og kertaljósum. Gatan stefnir beint að hliðinu á Begijnhof.

Við hefðum líka getað komizt hingað beint úr safninu bakdyramegin. Þá hefðum við farið um Varðmannasalinn, sem er tveggja hæða glerskáli með stórum málverkum af hetjum Amsterdam, er söfnuðust saman 1580 til að verja borgina fyrir hertoganum af Alba.

Begijnhof

Begijnhof er kyrrlátur unaðsreitur mitt í ys og þys stórborgarinnar. Þar kúra saman smáhýsi í kringum stóra garðflöt og kirkju. Þetta var öldum saman heimili kristilegra kvenna, sem þó voru ekki vígðar sem nunnur. Slík kristileg kvennaþorp hafa hvergi varðveitzt nema hér og í Breda.

Ferðamenn koma lítt við hér, enda eru dyrnar að Begijnhof ekki áberandi. En þetta er einmitt ánægjulegur hvíldarstaður frá hávaða, þrengslum og mannhafi umhverfisins. Sérstaklega er notalegt að koma hingað á sunnudagsmorgnum, þegar orgeltónarnir hljóma úr kirkjunum. Ef Shangri La er einhvers staðar, þá er það hér.

Kirkjan á flötinni er mótmælenda, kölluð Enska kirkja. Andspænis henni er kaþólska kirkjan felld inn í húsaröðina, á nr. 31. Hún er hin raunverulega kirkja Begijnen, kristilegu kvennanna.

Rétt vinstra megin við kaþólsku kirkjuna er elzta íbúðarhús borgarinnar, timburhús frá 1478, meira en 500 ára gamalt. Það er eins gamalt og hálf Íslandssagan. Í skotinu að baki hússins eru nokkrir húsmerkingarsteinar eins og þeir, sem áður hefur verið lýst.

Spui

Við förum úr þessum enda Begijnhof um flísalagt portið út á torgið Spui. Þar getum við litið inn í 3OO ára gamla bjórkrá, Hoppe (sjá bls. 48).
Síðan förum við aftur í Kalverstraat, sem liggur um austurenda torgsins. Þar komum við brátt á hægri hönd að vaxmyndasafninu Madame Tussaud, sem er eitt útibúið frá móðursafninu í London, opið 10-18.

Leldsestraat

Við beygjum næst til hægri inn Heiligeweg og í beinu framhaldi af honum Koningsplein og Leidsestraat. Við fylgjum þannig áfram verzlunarás borgarinnar, sem hófst í hinum enda Kalverstraat við konungshöllina og mun halda áfram handan Leidseplein í P.C.Hooftstraat og von Baerlestraat.

Leidsestraat er göngugata eins og Kalverstraat, full af fólki á öllum tímum dags og jafnvel nætur, því nú erum við farin að nálgast Leidseplein. Við förum á brúm yfir Herengracht, Keizersgracht og Prinsengracht og erum óheppin, ef eitt einkennistákna borgarinnar, handknúið og ríkulega litskreytt götuorgel eða lírukassi, verður ekki á vegi okkar.

Við skulum staðnæmast á brúnni yfir Herengracht og virða fyrir okkur Gullbogann á síkinu vinstra megin. Þar eru fínustu heimilisföngin í borginni, áður heimili auðugustu borgarherranna og nú virðulegustu bankanna.

Komin á Keizersgracht getum við tekið smákrók til hægri til að líta á hús nr. 446, vinstra megin síkis. Þar átti Casanova um tíma í platónsku ástarsambandi við Esther, dóttur Hope bankastjóra.

Við getum líka staðnæmzt við Prinsengracht. Þar í húsinu á hægra horninu er hótelið Alexander (sjá bls. 11), veitingahúsin Dikker en Thijs og Prinsenkelder (sjá bls. 40) og sælkerabúðin Dikker en Thijs. Hún er hin fremsta hér í borg og vitnar því miður ekki um, að Hollendingar séu miklir matgæðingar.

Leidseplein

Og þá erum við komin á Leidseplein, miðstöð hins ljúfa lífs. Hér eru í röðum veitingahúsin góðu, krárnar fínu og allar útgáfur skemmtanalífsins. Margir eru þeir, sem búa á American hóteli (sjá bls. 18) við torgið og sjá enga ástæðu til að fara út fyrir torgið.

Við Leidseplein eru veitingahúsin Oesterbar (sjá bls. 32), Djawa (sjá bls. 26), Borderij (sjá bls. 38) og Swarte Schaep (sjá bls. 38). Hér eru krárnar Wiinlokaal (siá bls. 48), Continental Bodega (sjá bls. 48), Reynders (sjá bls. 47) og Eylders (sjá bls. 47). Hér er næturklúbburinn Blue Note (sjá bls. 53) og rétt hjá ungmennastaðirnir Melkweg (sjá bls. 52) og Paradiso (sjá bls. 52).

Og á miðju torgi trónir Stadsschouwburg í öllu sínu veldi, borgarleikhúsið, ríkisóperan og ríkisballettinn. Við setjumst handan þess á stól fyrir framan Café Americain og hvílum lúin bein, virðum fyrir okkur mannlífið og sötrum sérgrein hússins, lrish Koffie.

P.C.Hooftstraat

Handan við Singelgracht eru hótelin Marriott (sjá bls. 16) og Centraal (sjá bls. 20). Milli þeirra er gatan Vondelstraat og inn af henni Roemer Visscherstraat með nokkrum ódýrum hótelum, þar á meðal Owl (sjá bls. 21), Vondel, Parkzicht, Sipermann og Engeland.

Við förum brúna yfir Singelgracht og beygjum síðan til vinstri. Þar verður á vegi okkar enn eitt einkennistákn borgarinnar, einn af mörgum síldarvögnum hennar. Þar er hægt að stýfa úr hnefa ýmsar tegundir af síld, ólíkt matarlegri en pylsurnar hjá okkur.

Við göngum suður garðinn og Stadhouderskade, unz við komum að Hobbemastraat til hægri. Þar á hægra horninu er veitingahúsið Mirafiori (sjá bls. 32). Síðan beygjum við til hægri inn í P.C.Hooftstraat, þar sem sitt á hvoru horninu eru veitingahúsin Sama Sebo (sjá bls. 25) og Rembrandt (sjá bls. 31).

P.C.Hooftstraat er fínasti hluti verzunarássins, sem við höfum fylgt á göngu okkar. Hér eru tízkubúðirnar og ýmsar sérverzlanir með dýrar vörur. Og hér er veitingahúsið Fong Lie (sjá bls. 27).

A mótum P.C.Hooftstraat og Constantijn Huygenstraat getum við beygt til hægri og farið í Vondelpark, notalegan útilífsgarð, sem er mikíð stundaður af trimmurum, hjólreiðafólki og hassreykingamönnum.

Ef við tökum ekki krókinn í garðinn, beygjum við á horninu tíl vinstri og förum von Baerlestraat alla leið að Concertgebouw, sem er hægra megin götunnar. Concertgebouw hýsir samnefnda sinfóníusveit, sem er í frægara lagi (sjá bls. 50).

Concertgebouw snýr út að gras- og blómatorginu Museumsplein. Handan þess sjáum við hið volduga Rijksmuseum, ríkislistasafnið, og á vinstri hönd Stedelijk Museum, borgarlistasafnið, og Rijksmuseum Vincent van Gogh.

Stedelijk Museum

Við höfum nú lokið göngu okkar um verzlunargöturnar Kalverstraat, Heiligeweg, Koningsplein, Leidsestraat og P.C.Hooflstraat og getum hætt að líta í búðarglugga. Hér tekur við menningarsagan.

Við förum til baka götuna, yfir hana og inn í hina nýju álmu Stedelijk Museum, Kjarvalsstaði Amsturdammara. Það er opið 9:30-17, sunnudaga 13-17. Hér skoðum við svokallaða nútímalist, þaðer að segja 20. aldar list frægra nafna.

Á veggjum hanga verk eftir Cézanne, Picasso, Renoir, Monet og Manet, einnig Chagall, Malevich, Kandinsky og Mondrian, svo og málverk eftir Cobra-hópinn. Þar eru líka yngri stefnurnar, popplist og conceptual list og hvað þær nú annars allar heita.

Þetta safn nýtur mikils álits, enda er það stöðugt að kaupa ný listaverk og heldur næstum þrjátíu sérsýningar á ári hverju.

Rijksmuseum Vincent van Gogh

Komin úr Stedelijk Museum förum við til hægri og síðan aftur til hægri inn Paulus Potterstraat, framhjá eldri álmu safnsins og að van Gogh safninu, sem er sömu megin götunnar. Það er í nútímabyggingu frá 1973, sem þykir merkilegur aldur í miðborginni!

Rijksmuseum Vincent van Gogh er opið 10-17, sunnudaga 13-17. Það er eitt skemmtilegasta listasafn í heimi. Hvergi er til jafn heildstætt safn málverka eins, heimsfrægs málara. Hér eru til sýnis um 200 málverk hans í réttri tímaröð. Hægt er að fylgjast mánuð fyrir mánuð með listþróun hans og vaxandi brjálsemi undir ævilokin, er hann framdi sjálfsmorð 37 ára gamall árið 1800. Hér eru einnig 500 rissmyndir hans.

Svo merkilega vill til, að mestur hluti afgangsins af málverkum Vincent er líka í Hollandi, ekki langt frá Amsterdam, í safni Kröller-Müller í Hoge Veluwe skógi. Þannig einokar Holland van Gogh gersamlega, öfundað af listvinum í öðrum löndum. En skýringin er, að enginn vildi kaupa myndir Vincents, meðan hann lifði. Síðar sáu ættingjar hans um, að „ruslið“, sem hann skildi eftir í Frakklandi, yrði flutt til heimalandsins.

Coster

Við göngum áfram Paulus Potterstraat að Rijksmuseum. Á enda götunnar, vinstra megin, er gimsteinasalan Coster. Í borginni eru margir góðir gimsteinasalar, sem sýna ferðamönnum slípun gimsteina, og Coster er einn sá besti. Það kostar ekkert að fylgjast með gamla manninum stunda þessa nákvæmnisvinnu með þar til gerðum vélakosti. En viljir þú kaupa, skaltu bara nefna upphæðina. Það er sama, hversu há hún er, Coster hefur eitthvað fyrir þig.

Rijksmuseum

Þunglamaleg höllin Rijksmuseum stendur klofvega yfir Museumstraat. Við komum hér aftan að henni og förum göngin til að komast að framhliðinni, þar sem inngangurinn er.

Rijksmuseum er ekki beinlínís á borð við Louvre, Ufflzi, Prado og National Gallery, en slagar þó hátt upp i þessi söfn Parísar, Flórens, Madrid og Lundúna. Gimsteinn þess er auðvitað Rembrandt og síðan aðrir Hollendingar á borð við Frans Hals og Vermeer.

Hinir miklu málarar Hollands voru uppi á 17 öld, einmitt gullöldinni, þegar opinberar stofnanir og einstaklingar höfðu nóg fé til að moka i listamenn. Þannig fylgdi menningin gróðanum.

Erfitt er að veita leiðsögn um samið, því að í seinni tíð hefur það ekki haft starfslið til að halda öllum vængjum opnum samtímis. Til að komast í alla vængina yrðum við að hafa allan daginn til ráðstöfunar. Til að þjóna þeim, sem ekki hafa tíma til slíks, hafa frægustu málverkin verið látin í míðsalina hægra megin, sem áður voru fyrir sérsýningar. Þessir miðsalir eru alltaf opnir.

Þar er mest látið með risastórt málverk Rembrandts af varðsveit Frans Banning Cocq og Willem van Ruytenburgh, oftast kallað Næturvaktin. Tveir varðmenn vaka yfir Næturvaktinni, sem í rauninni er dagvakt, svo sem í ljós kom, þegar fernisinn var hreinsaður af málverkinu skömmu eftir stríð.
Safnið er opið 10-17, sunnudaga 13-17.

Nieuwe Spiegelstraat

Þegar við komum úr safninu, höldum við beint af augum yfir Singelgracht og götuna Weteringschans, þar sem veitingastofan Opatija (sjá bls. 33) er nálægt horninu hægra megin.

Við höldum áfram yfir Lijnbaansgracht og síðan meðfram Spiegelgracht, þar sem við erum komin inn í hverfi forngripasala. Þeir eru hér á stóru svæði við Spiegelgracht, Prinsengracht og Keizersgracht, en þekktastir og flestir eru þeir við Nieuwe Spiegelstraat, sem er í beinu framhaldi af Spiegelgracht. Á kaflanum milli Prinsengracht og Keizersgracht er einmana vínbúð innan um þrjá tugi forngripasala.

Þessi samþjöppun er einkar þægileg fyrir áhugafólk um þessi efni. Á nokkrum tugum metra er hægt að finna sérfræðinga í flestum greinum forngripasölu. Og þeir selja ekki bara hollenzka forngripi, heldur hvaða lands sem er. Fransk- og brezkættaðir hlutir eru áberandi í þessum búðum.

Museum Van Loon

Þegar við erum komin út að Keizersgracht, beygjum við til hægri meðfram síkinu, förum yfir umferðargötuna Vijzelstraat að Keizersgracht 672, þar sem Museum Van Loon er til húsa. Það er ættarsafn van Loon ættarinnar, sem löngum hefur verið áberandi í opinberu lífi Amsterdam. Skemmtilegastur er skrautgarðurinn að húsabaki. Safnið er opið 10-12 og 13-16, lokað miðvikudaga.

Museum Fodor

Við þurfum að krækja út á brúna til baka til að komast í Museum Fodor, sem er andspænis Van Loon, við Keizersgracht 672. Þar eru sýnd málverk þeirra, sem enn eru ekki orðnir nógu frægir til að koma verkum sínum í Stedelijk Museum. Þess vegna fara menn hingað til að kynnast nýjum straumum i myndlist.

Verkaskipting þriggja safna er með þeim hætti, að Fodor sýnir list dagsins í dag, Stedelijk list 20. aldar og Rijksmuseum list fyrri alda. Hér á Museum Fodor gerðu Íslendíngar garðinn frægan í árslok 1983, fyrstir erlendra málara. Þetta safn á því stað í hjarta okkar.

Íslendingarnir, sem sýndu á Fodor, voru Árni Ingólfsson, Daði Guðbjörnsson, Eggert Pétursson, Helgi Þorgils Friðjónsson, Ingólfur Arnarson, Ívar Valgarðsson, Kristinn Harðarson, Steingrímur Eyfjörð Kristmundsson og Tumi Magnússon.

Bloemenmarkt

Við förum til baka út á Viezelstraat, ljótustu götu borgarinnar, og göngum hana til norðurs fram hjá Algemene Bank Nederland, sem er svo stirður, að hann tekur ekki einu sinni gildar eigin ávísanir. Á brúnni yfir Herengracht stönzum við stutta stund til að virða fyrir okkur Gullbogann til vinstri, sem við vorum áður búin að sjá frá Leidsestraat.

Síðan förum við áfram að blómamarkaðinum, Bloemenmarkt (sjá bls. 46) við Singel og drekkum í okkur litskrúð blómanna. Slíkan blómamarkað sjáum við tæpast í öðrum borgum.

Munttoren

Við erum komin að torginu Muntplein, sem heitir eftir turninum Munttoren. Hann er einn af turnum hins gamla borgarvirkis frá miðöldum og hét áður Reguliers, en fekk nafnið Munttoren, af því að borgin sló eigin mynt í honum um tíma. Á 17. öld brann turninn að mestu og fékk þá nýjan efri hluta. Sjálft torgið er mesta umferðartorg bíla í borginni.

Rokin

Handan Rokin síkis blasir við okkur hótelið Europe (sjá bls. 14) með veitingasalnum Excelsior (bls. 34) og matreiðslumönnunum í kjallaranum undir yfirborði vatnsins. Að baki okkar er veitingahúsið Indonesia (sjá bls. 26) á annarri hæð í hótelinu Carlton.

Við göngum norður eftir Rokin, þar sem við getum á ný tekið upp á að skoða í búðarglugga, ef við fáum okkur ekki bara að borða á Kopenhagen (sjá bls. 34). Margar verzlanir, sem hafa dyr út að Kalverstraat, hafa einnig dyr út að Rokin. Innan skamms erum við komin á Dam, þar sem þessi ferð var hafin. Við höfum skoðað suðvesturhluta miðborgarinnar.

4. ferð:

Þá er ekki annað eftir en norðvesturhlutinn. Við byrjum enn á Dam og í þetta sinn fyrir framan Nieuwe Kerk.

Nieuwe Kerk

Nieuwe Kerk er, þrátt fyrir nafnið, ein elzta kirkjan í Amsterdam, reist á 15. öld. Hún er eins konar Westminster Abbey Hollendinga, krýningarkirkja konungsættarinnar. Þar hafa þrjár Hollandsdrottningar verið krýndar í röð, Vilhelmína 1898, dóttir hennar Júlíana 1948 og dótturdóttirin Beatrix 1980. Svo virðist sem kvennaveldi hafi í heila öld ríkt í ættinni Oranje-Nassau. En nú hefur Beatrix eignast krónprins til að taka við ríkinu.

Nieuwe Kerk er ef til vill frægust fyrir að vera án turns. Mjó spíra var sett á hana til málamynda á 19. öld. Um miðja 17. öld höfðu borgarfeður deilt um, hvort byggja skyldi kirkjuturn eða ráðhús og varð ráðhúsið ofan á. Kirkjan er opin 12-16, sunnudaga 13-17.

Gravenstraat

Að baki Nieuwe Kerk eru nokkur skemmtileg húsasund. Næst kirkjunni er Gravenstraat. Þar á nr. 28 er skemmtileg, lítil ostabúð, Crignon, sem rúmar varla fleiri en einn viðskiptavin í einu, en býður þó upp á rúmlega hundrað tegundir osta frá ýmsum löndum. Að búðarbaki er ostaveitingastofa. Við sömu götu, á nr. 16, er gamla jenever-búlan Drie Fleschjes (sjá bls. 50).

Nieuwendijk

Við förum Gravenstraat til austurs að Nieuwendijk, sem er eins konar framhald Kalverstraat til norðurs frá Dam. Það er gata verzlunar og býður upp á ótal hliðarsund, sem meira að segja höfundar þessarar bókar hafa ekki kannað öll. Eftir því sem norðar dregur, vex skemmtanalífið á kostnað verzlunarinnar. Gatan tekur þverbeygju til vesturs og endar við Singel.

Ronde Luterse Kerk

Við tökum örstuttan krók suður með vinstri hlið Singel, bæði til að virða fyrir okkur mjósta hús borgarinnar, sem er á Singel nr. 7, og til að skoða Ronde Luterse Kerk, sem er kúpulkirkja frá 1671.

Tvær milljónir tígulsteina og þakkopar frá Karli XI Svíakonungi fóru í þessa tæplega 50 metra háu kirkju í barokk- eða hlaðstíl. Hún var um síðir afvígð og gerð að pakkhúsi, unz Sonesta hótelið (sjá bls. 16) endurlifyaði hana.

Brouwersgracht

Til baka förum við og yfir Singel, göngum spölkorn inn Haarlemmerstraat, þar sem á nr. 43 er mjósta veitingahús heims, Groene Lanteerne í 17. aldar stíl og þjónusturnar bera eins konar þjóðbúninga.

Síðan göngum við götuna til baka, beygjum til hægri og síðan aftur til hægri eftir Brouwersgracht. Við þetta síki byrja hin margnefndu skeifusíki Herengracht, Keizersgracht og Prinsengracht. Hér er síkjastemmningin í algleymingi. Við tökum sérstaklega eftir fallega endurnýjuðu pakkhúsi á nr. 118.

Hér erum við um það bil að detta út af kortinu á bls. 36, svo að nú verða menn að fylgja þessari leiðarlýsingu undanbragðalaust. Við höldum áfram eftir hægri bakka Brouwersgracht framhjá Herenmarkt, sem er greinilega huggulegt torg, úr því að gamla fólkið situr þar og ungu börnin leika sér þar.

Jordaan

Þegar við komum að Prinzengracht, beygjum við til vinstri eftir henni, förum yfir á hægri bakkann og heilsum upp á Norderkerk og markaðinn við hana (sjá bls. 46). Kirkjan var reist 1623 og er í laginu eins og grískur kross.

Við erum komin í Jordaan, hverfið milli Prinsengracht og Lijnbaansgracht. Það var upphaflega fetækrahverfi franskra Húgenotta, en hefur á síðustu árum verið endurlífgað af miðaldra hippum, sem hafa innréttað dýrar íbúðir í gömlum pakkhúsum. Og við erum aftur komin inn á kortið á bls. 36.

Suður eftir Prinsengracht göngum við og lítum að vild inn í hliðargöturnar á hægri hönd. Á kránni Prins við Prinsengracht lO4 er kjörið að hvíla lúin bein.

Á næsta horni förum við inn Egelantiersgracht, afar notalegt síki, sem er dæmi um, hve vel hefur tekizt að endurreisa Jordaan. Af 8000 húsum hverfisins hafa 800 verið tekin undir verndarvæng húsfriðunarnefndar borgarinnar.

Anne Frank Huis

Við göngum hinn bakka Egelantiersgracht út að Prinsengracht og förum þar yfir næstu brú. Þar komum við á vinstri bakkanum að Anne Frank Huis á Prinsengracht 263. Það er opið 9-17, sunnudaga 10-17.

Hér bjó Anna Frank með sjö ððrum gyðingum í felum frá 1942 og þangað til þau voru svikin í hendur nazista í ágúst 1944. Hér skrifaði Anna dagbókina, sem hefur öðlazt heimsfrægð. Hér sjáum við bókaskápinn, sem var um leið hurð að felustað flóttafólksins.

Við sjáum einnig blaðaúrklippurnar, sem 13 ára stúlkan límdi á vegginn fyrir ofan rúmið sitt. Þar er mynd af Deanna Durbin og Margréti Bretaprinsessu. Fyrir tilviljun fannst þetta allt og þar á meðal dagbókin.
Lesendur fjögurra milljón eintaka af dagbók Önnu Frank geta hér endurlifað bókina á dramatískan hátt. Íslenzkir lesendur geta glaðzt yfir, að íslenzka útgáfan er þar til sýnis með öðrum útgáfum bókarinnar. Þetta er án efa eitt af allra merkustu söfnum borgarinnar.

Westerkerk

Aðeins ofar og sunnar við Prinsengracht er Westerkerk, byggð 1631 af feðgunum Hendrick og Pieter de Keyser í hreinskornum formum og mælirænum einingum. Hún hefur tvö snubbótt þverskip og kubblaga turn. Hún er dæmigerð kalvínsk kirkja, hefur engar hliðarkapellur fyrir dýrlinga og kórinn er stuttur, svo að skammt sé milli prests og safnaðar.

Turninn er hinn hæsti í Amsterdam, 85 metra hár, og býður dugnaðarfólki upp á óviðjafnanlegt útsýni í góðu skyggni. Í turninum er klukknasamstæða eftir Francois Hemony, sem raunar hefur sett saman slíkar klukkur í fleiri turnum borgarinnar. Samstæður þessar spila fjörug lög, sem klingja í eyrum ferðamanna, löngu eftir að þeir eru farnir heim.

Á torginu fyrir framan bjó franski heimspekingurinn Descartes um tíma á nr. 6. Þaðan skrifaði hann í bréfi: „Í hvaða landi væri að finna slíkt fullkomið feelsi?“ Þar vísaði hann til þess, að Holland, með Amsterdam í fararbroddi, hefur löngum verið griðastaður flóttamanna og annarra þeirra, sem ekki bundu bagga sína sömu hnútum og samferðamenn.

Héðan getum við farið til baka yfir Prinsengracht og kynnst Jordaan nánar. Slíkri könnun hæfir engin sérstök leiðarlýsing. Ef við höfum hins vegar fengið nóg af rölti í bili, þá göngum við Raadhuisstraat til austurs að fyrrverandi ráðhúsi og núverandi konungshöll, þar sem við hófum þessa göngu.

Leiðsögninni um Amsterdam er lokið og við getum stungið okkur inn á Drie Fleschjes að baki Nieuwe Kerk eða farið yfir torgið til að prófa nýjan snafs hjá Gijsberti Hodenpijl.

1984 og 1992

© Jónas Kristjánsson

Amsterdam gisting

Ferðir

Í hverjum áningarstað er gisting frumþörf ferðamannsins. Ef við búum ekki hjá vinum, eru hótelin hið fyrsta, sem við þurfum á að halda í ókunnri borg. Við byrjum því leiðsögnina um Amsterdam á hótelunum.

Hollensk hótel eru yfirleitt hreinleg og hafa allan búnað í góðu lagi. Sjálfsagt þykir orðið, að baðherbergi fylgi hverju herbergi. Hér verður aðeins vikið að gistingu, þar sem rykugur ferðamaður getur þvegið sér í eigin baðkeri eða sturtu.

Í öllum tilfellum setjum við það skilyrði, að sími sé í herberginu.

Helst viljum við búa í gömlu húsi með útsýni út á eitthvert síkið, varðað trjám, til þess að hafa Amsterdam fyrir augunum, einnig þegar við hvílum okkur. Um leið viljum við, að þreyttir ferðamenn hafi um nætur sæmilegan svefnfrið í herbergjum sínum, þótt þau snúi út að síkisgötu.

Síðast en ekki sízt finnst okkur nauðsynlegt, að hótelið sé í miðborginni, svo að unnt sé að ganga í rólegheitum í 17. aldar andrúmslofti til allra áhugaverðustu staðanna. Leigubílar eru ekki á hverju strái og bílstjórar aka sumir eins og brjálaðir menn milli umferðarhnúta.

Hér verður sagt frá nokkrum völdum hótelum, sem hafa reynst okkur vel á undanförnum árum. Þau eru í ýmsum verðflokkum, allt frá Fl. 135 fyrir tvo með morgunverði, upp í Fl. 610 fyrir tvo með morgunverði. Öll prófuðum við veturinn 1991-92 til öryggis, því að allt er í heiminum hverfult.

Við prófuðum líka önnur hótel, sem við getum ekki mælt með, af því að okkur fannst þau ekki standast samkeppni við hin, hvert í sínum verðflokki.

Ambassade

Hótelið „okkar“ í Amsterdam er Ambassade. Ástæðurnar eru margar. Í fyrsta lagi er það vel í sveit sett, nálægt miðju borgarkortsins á bls. 12-13. 1 öðru lagi er það ódýrt, miðað við gæði, kostar Fl. 250, meðan jafnfín hótel kosta yfir Fl. 350.

Mikilvægast er þó, að Ambassade gefur hótela bezt næma stemmningu 17. aldar heimilis auðugs kaupmanns. Það er aðeins búið 46 herbergjum, svo það er nánast heimilislegt, fullt af gömlum húsgögnum.

Öldruð gólfklukka í fallegu anddyri gaf vonir um framhaldið, sem magnaðist í setustofu persateppis og fornminja og einfaldari morgunverðarstofu á tveimur gólfum uppi á annarri hæð. Þaðan er fallegt útsýni yfir virðulegt Herengracht síki.

Starfslið og eigendur voru sérdeilis vingjarnlegir. Þeir létu næturhröfnum í hópi gesta í té útidyralykil, svo að þeir þyrftu ekki að trufla aðra við heimkomu.

Herbergi nr. 28 er uppi á fjórðu hæð, heil húsbreidd með góðu útsýni yfir síkið úr þremur stórum gluggum. Það er stórt og var meðal annars búið gamalli kommóðu og gömlum borðstofustól og tveimur voldugum hægindastólum. Þriðja rúmið í herberginu var fellt upp að vegg. Baðherbergið var fullflísað og hið vandaðasta að búnaði.

Héðan eru ekki nema 500 metrar til Dam og 800 metrar til Rembrandtsplein og Leidseplein. Betri getur staðsetningin tæpast orðið.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 250 með morgunverði.

(Ambassade, Herengracht 341, sími 626 2333, fax 624 5321, telex 10158, B3)

Classic

Eitt af þremur öðrum uppáhaldshótelum okkar er Classic, í göngugötu að baki Nieuwe Kerk, aðeins 80 metrum frá aðaltorginu Dam. Það er nýtízkulega innréttað í gömlu genever-brugghúsi við hlið smakkstofunnar Drie Fleschjes.

Þrátt fyrir nálægðina við ys og þys stórborgarinnar, er þetta hljóðlátt og rólegt hótel, en of hljóðbært er milli herbergja. Flest er lítið við þetta hótel. Það hefur lítið anddyri með litlum bar og setukrók, opið inn í morgunverðarsal. Herbergin eru aðeins 33 að tölu og verðið lágt.

Það eina, sem ekki var lítið, var sjálft herbergið nr. 110. Það var fremur stórt, hafði glugga til tveggja átta og var búið samstæðum reyrhúsgögnum af vandaðasta tagi. Enginn var minibarinn, en hins vegar hin ágætasta kaffivél. Baðið var fullflísað.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 225 með morgunverði.

(Classic, Gravenstraat 14-16, sími 623 3716, fax 638 1156, B2)

Pulitzer

Þriðja vildarhótelið okkar er Pulitzer, þar sem við höfum notið eins fegursta hótelherbergis, sem við höfum séð. Allt hótelið er innréttað af frábærri smekkvísi í nútímastíl innan í sautján samliggjandi húsum. Þau eru flest frá fyrri hluta 17. aldar og sum frá því um 1600, frá tíma Guðbrands biskups Þorlákssonar.

Flest hinna 236 herbergja hótelsins snúa að Prinsengracht, en í rauninni nær hótelið meira eða minna yfir heila húsablokk milli þess síkis og Keizersgracht. Þar að aftanverðu er gengið til hótelbars og veitingastofunnar Goedsbloem, sem er þekkt fyrir hina nýju, frönsku matargerðarlist.

Að utanverðu bendir fátt til, að hér sé hótel hið innra. Anddyrið er lítið og yfirlætislaust og starfsliðið var þægilegt og afslappað. Á jarðhæðinni eru miklir rangalar inn húsagarðinn að hótelpartinum við Keizersgracht.
Lyfta er í hótelinu, en eigi að síður þurfa menn sífellt að ganga upp og niður smátröppur, því að gólfin í húsunum sautján standast engan veginn á. Þetta eru skemmtilegir gangar fyrir þá, sem ekki eru fatlaðir.

Herbergi nr. 419 var óvenjulega smekklegt, með öllum nútímaþægindum undir berum bitum hinnar öldnu burðargrindar. Í sumum öðrum herbergjum eru bitar meira áberandi, svo og berir múrsteinsveggir. Herbergið nær yfir heila húsbreidd út að Prinsengracht og var fullt af sólskini.

Hinir björtu og samstæðu litir herbergisins og búnaðar þess mögnuðu sumarstemmninguna. Stólar og annar búnaður var hinn þægilegasti og vandaðasti. Sama var að segja um baðherbergið. Allt var hreint og nýtt sem ónotað væri, indæl hótelvin í Amsterdam.

Yfirleitt mælum við með slíkum herbergjum, sem snúa út að síkjum. En á Pulitzer er víða fallegt útsýni úr bakherbergjum niður í friðsælan hótelgarðinn með indælu kastaníutré, svo að hinir óheppnu verða líka heppnir.

Frá Pulitzer eru aðeins 300 metrar að Húsi Önnu Frank og annað eins að tískuhverfinu Jordaan.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 470 með morgunverði.

(Pulitzer, Prinsengracht 323, sími 523 5235, fax 627 6753, telex 16508, A4)

Rembrandt

Fjórða hótelið í þessum fyrirmyndarhópi er Rembrandt. Það er innréttað með svipuðu hugarfari og Pulitzer, en er þó ekki eins smart. Hins vegar er það sérlega vel í sveit sett, aðeins 300 metra frá Spui og 400 metra frá Dam.

Hótelið er í einu stóru húsi, sem snýr út að Herengracht og þremur litlum, sem snúa að Singel síki. Anddyrið er lítið og látlaust, en herbergin 111 eru stílhrein og skemmtileg, ekki síst uppi í risi, þar sem burðarbitarnir njóta sín.

Herbergi nr. 407 var rúmgott og bjart eins og önnur, sem lýst hefur verið hér að framan. Burðarbitarnir voru alls ráðandi í innréttingunni. Útsýnið úr tveimur voldugum gluggum út á Herengracht var einkar skemmtilegt. Búnaður í herbergi og á baði var vandaður.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 300 með morgunverði.

(Rembrandt, Herengracht 255, sími 622 1727, fax 625 0630, telex 15424, 83)

Europe

Annað af tveimur fínustu hótelunum í borginni er Europe, sem raunar heitir „de l‘Europe“ upp á frönsku. Við tökum það fram yfir Amstel, þótt opinberu salarkynnin séu ekki eins fín, því að það er í fyrsta lagi minna og í öðru lagi svo miklu meira miðsvæðis.

Raunar er Europe í hjarta borgar innar, ekki síður vel staðsett en Ambassade, sem fremst var getið. Til Rembrandtsplein eru 300 metrar. 600 metrar til Dam og 900 metrar til Leidseplein. Hótelhöllin rís andspænis Munttoren, þar sem mætast áin Amstel og síkin Rokin og Singel.

Þessu 100 herbergja hóteli frá 1895 hefur verið líkt við risastóra afmælistertu á floti. Mesta athygli þeirra, sem hjá fara að kvöldlagi, vekur þó upplýst eldhúsið í kjallaranum, því að yfirborð vatnsins nær upp að gluggum og kokkarnir virðast vinna í kafi.

Europe er eitt af þessum gömlu aðalshótelum, sem eru virðuleg, án þess að vera merkileg með sig. Að innanverðu hefur það verið endurnýjað hátt og lágt, svo að tæknilega stenst það samkeppni við keðjuhótel kaupsýslumanna á borð við Hilton og Marriott.

Persónuleg þjónusta er auðvitað mun betri á hóteli af þessu tagi en keðjuhótelunum. Gestir eru fljótlega ávarpaðir með nafni. Enga stund tekur að fá það, sem óskað er eftir, hvort sem það er miðnæturverður eða bílaleigubíll.

Eins og opinberu salirnir var herbergi nr. 316 innréttað í hvítu og daufbláu í frönskum stíl, með samræmdum, gömlum húsgögnum. Það var risastórt og með vel opnanlegum glugga, sem vísaði beint út á Muntplein og umferð ferðamannabáta á Amstel. Umferðarhávaðans vegna var þægilegra að hafa gluggann lokaðan.

Baðherbergið var kapítuli út af fyrir sig, allt klætt í marmara, vel búið sápuvörum og risastórum handklæðum, svo og þykkum baðslopp. Í náttborðum voru stjórntæki fyrir allt, sem þurfti, þar á meðal fyrir sjónvarpstækið og ýmiss konar hótelþjónustu, sem kom að vörmu spori. Á jarðhæð, með svipuðu útsýni, er veitingasalurinn Excelsior, sem áður bauð einn bezta franskættaða mat í borginni, en hefur dalað upp á síðkastið og hefur dottið úr þessari bók.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 610 með morgunverði.

(Europe, Nieuwe Doelenstraat 2, sími 623 4836, fax 624 2962, telex 12081, C2)

Marriott

Eina bandarískt-ættaða keðjuhótelið fyrir kaupsýslumenn í Amsterdam, sem kemst með tærnar, þar sem Europe og Amstel hafa hælana, er Marriott, sem stendur andspænis Leidseplein, handan Singelgracht, með góðu útsýni yfir miðborgina.

Eins og á öllum slíkum hótelum minnir anddyrið á járnbrautarstöð. Gestir eru sífellt að koma og fara úr hinum 393 herbergjum hótelsins. Rétt að baki er þó friðsæll hótelbar, sem er innréttaður á nokkrum pöllum í stíl bókasafns. Í kjallaranum er annað tveggja bestu diskóa borgarinnar, Windjammer Club (sjá bls. 53).

Herbergi nr. 307 snýr út að Leidseplein eins og vera ber. Það var rúmgott, búið þungum húsgögnum í stílhreinu samræmi við litskrúðug gluggatjöld og djarflita veggi. Sérkennilegt var, að vel búið og smekklegt baðherbergi var veggfóðrað, en ekki flísalagt.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 500 með morgunverði.

(Marriott, Stadhouderskade 21, sími 607 5555, fax 607 5511, telex 15087, D5)

Ramada

Ein skærasta stjarnan á himni hótela kaupsýslumanna og ráðstefnufólks í Amsterdam er Ramada. Það er byggt í samráði við yfirvöld húsfriðunarmála í borginni, en í andstöðu við róttækari húsfriðunarsinna.

Ráðstefnusalur hótelsins er hin hringlaga Ronde Luterse Kerk, sem hefur verið afvígð vegna skorts á Lúterstrúarmönnum í borginni. Andspænis kirkjunni hafa þrettán friðuð hús frá 17. öld verið felld inn í nýja stórbyggingu, sem er í hefðbundnum gaflastíl borgarinnar. Milli hótels og kirkju liggja göng undir götuna.

Þessu afreki sameiningar gamals og nýs tíma hefur fylgt nýtt líf, sem hefur skotið rótum í þessu gamla hverfi pakkhúsa. Umhverfis hafa verið innréttuð skemmtileg veitingahús af ýmsu tagi, ölstofur og léttvínssalir, enda er mikil umferð í kringum 432 herbergja hótel. Þar sem áður var doði, er nú líf og fjör.

Hótelið snýr einni hlið að götu, sem liggur samsíða Damrak, í næsta nágrenni aðaljárnbrautarstöðvarinnar. Það liggur því vel við nyrðri hluta gömlu miðborgarinnar, en síður við hverfunum umhverfis Leidseplein og Rembrandtsplein.

Anddyrið er hávaðasamt, eins og við er að búast á svona stóru hóteli, sem hefur fullt af verzlunum og dálítið af veitingasölum innanborðs. Hótelið er raunar smábær út af fyrir sig handa þeim, sem ekki vilja fara út undir bert loft eða meira en 25 metra frá næsta hótelbar. Þarna er meira að segja annað af tveimur beztu diskóum borgarinnar, Boston Club (sjá bls. 53).

Herbergi nr. 806 var rúmgott, vel innréttað og notalegt. Þykkt, vínrautt teppi var á gólfi og allir húsmunir í samræmi. Baðherbergið var fullflísað og fullkomið að búnaði. Við höfðum ekki haft vit á að panta herbergi með útsýni til betri áttar.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 525 með morgunverði.

(Ramada, Kattengat 1, sími 621 2223, fax 627 5245, telex 17149, A2)

American

Eitt skemmtilegasta hótel borgarinnar er 188 herbergja American, vel í sveit sett við Leidseplein. Það var reist 1897 í geðveikislegum „art nouveau“ eða „Jugend“-stíl með gotneskum tilþrifum og minnir á Walt Disney-kastala. Það er orðið svo sögufrægt í byggingarlistinni, að það hefur verið alfriðað. Frægasti hlutinn er innréttingin á Café Americain (sjá bls. 47).

Þetta er hefðbundinn áningarstaður listvina, listamanna og skemmtikrafta. Borgarleikhúsið, óperan og ballettinn eru í næsta húsi, alls staðar í kring eru næturklúbbarnir og kabarettarnir og hinum megin við Singelgracht eru öll heimsfrægu söfnin og sinfóníuhöllin. Á þessu hóteli skríða gestir úr rúmum um hádegisbil.

Fjörlegast er að fá herbergi með svölum út að Leidseplein og gangstéttarkaffistofu hótelsins, en því fylgir töluverður hávaði frá sporvögnum, þegar gluggar eru opnir. Friðsælla og fegurra er útsýnið að breiðum Singelgracht.

Herbergi nr. 416 snýr út að Singelgracht með fallegu og notalegu útsýni gegnum voldugar trjákrónur. Herbergið var sæmilega rúmgott og vel búið húsgögnum og öllum aðbúnaði á baði.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 450 með morgunverði.

(American, Leidsekade 97, sími 624 5322, fax 625 3236, telex 12545, C5)

Krasnapolsky

Í verðflokki með American er eitt af einkennistáknum borgarinnar, hótelið Krasnapolsky við Dam, andspænis konungshöllinni. Þetta rúmlega 100 ára gamla hótel býður gestum sínum til morgunverðar í víðfrægum vetrargarði, Wintertuin, þar sem risastórar plöntur héngu til skamms tíma niður úr glerþakinu og gera vonandi aftur, þegar breytingum er lokið.

Smám saman hefur Krasnapolsky vaxið út í næstu hús, upp í 323 herbergi, svo að ekki er auðvelt að rata, en lyftur eru hér og þar til bóta. Viturlegast er auðvitað að panta sér herbergi í elzta hlutanum með útsýni yfir á torgið til konungshallarinnar. Innréttingar þar hafa að verulegu leyti verið endurnýjaðar. Boðið er upp á reyklausar vistarverur.

Herbergi nr. 2032 bjó yfir tilætluðu útsýni yfir aðaltorg borgarinnar, þar sem uppákomur skemmtikrafta, ofsatrúarmanna og mótmælafólks lífga hellurnar frá morgni til kvölds. Þetta er kjörinn útsýnisstaður, með stuttum vegalengdum til allra átta í gömlu miðborginni.

Sjálft herbergið bar þess merki, að innanhússarkitekt hafði nýlega fengið að leika lausum hala. Allir litir voru í svörtu, hvítu og silfruðu í leikrænni samsetningu. Meiri dirfsku höfum við ekki séð annars staðar í innréttingu hótelherbergja. En allur búnaður verkaði eins og í sögu, bæði í herbergi og á baði.

Herbergi nr. 4018 var með yngri mahóní-innréttingu, sem var afar vönduð og samræmd, en ekki eins skemmtileg, því að hún gat verið á hvaða fyrsta flokks hóteli sem er.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 425 með morgunverði.

(Krasnapolsky‚ Dam 9, sími 554 9111‚ fax 622 8607, telex 12262, B2)

Scandic Crown

Í næsta verðflokki fyrir neðan er sögufrægt, en ekki litríkt Scandic Crown, sem áður hét Victoria, með 321 herbergi eftir mikla stækkun. Það er virðulegt hús við norðurenda aðalgötunnar Damrak, andspænis aðaljárnbrautarstöðinni, rétt hjá áðurnefndu Ramada hóteli. Eftir endurnýjun sómir það sér vel á nýjan leik.

Herbergi nr. 411 var í gamla hlutanum, mjög stórt og næstum tómlegt, af því að fínu húsgögnin fylltu það ekki. Tveir gluggar veittu útsýni til járnbrautarstöðvarinnar. Hávaðinn frá umferðargötunum barst ekki inn í herbergið. Baðherbergið var líka vel búið að öllu leyti.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 395 með morgunverði.

(Scandic Crown, Damrak 1, sími 623 4255, fax 625 2997, telex 16625, A1)

Doelen

Rétt hjá Europe, einnig við Amstel, þar sem hún mætir Kloveniersburgwal, er virðulegt og gamaldags Doelen, sem minnir á Europe, en er ekki eins fínt. Hótelið er langt og mjótt með þekktum hótelbar í mjóa endanum við síkið. Helmingurinn af 85 herbergjum snýr út að síki og á og eru þau æskilegri til búsetu en hin.

Herbergi nr. 218 var rúmgott, búið flestum þægindum í gamaldags og ópersónulegum stíl og tveimur stórum gluggum, sem vísuðu út á svalir að ánni.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 375.

(Doelen, Nieuwe Doelenstraat 24, sími 622 0722, fax 622 1084, telex 14399, C2)

Ascot

Hentugt hótel við breiðgötuna Damrak, um 50 metrum frá aðaltorginu Dam, er Ascot með 109 vel búnum herbergjum, en fremur kuldalegu starfsliði. Annar galli er á þessum stað, að morgunmatur var fremur vondur og sama var að segja um annan mat, svo að ráðlegt er að fara út að snæða.

Herbergi nr. 311 var fremur stórt og notalegt, búið ljósbláum ábreiðum og gluggatjöldum og bauð upp á gott útsýni út á breiðgötuna. Baðherbergið var marmaraslegið og vandað eftir því.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 360.

(Ascot, Damrak 95-98, sími 626 0066, fax 627 0982, telex 16620, B2)

Dikker en Thijs

Ágætt hótel er Dikker en Thijs á horni Prinsengracht og verslunargötunnar Leidsestraat, aðeins 100 metrum frá skemmtanatorginu Leidseplein. Það er með minnstu hótelum bókarinnar, aðeins búið 25 herbergjum.

Dikker en Thijs er útibú frá samnefndri kaffistofu á jarðhæðinni, þar sem áður var fræg sælkerabúð. Undir kaffihúsinu er Prinsenkelder veitingahúsið (sjá bls. 40), yfir henni Dikker en Thijs veitingahúsið (sjá bls. 40) og þar fyrir ofan hótelið, allt í sömu eign.

Uppi á hverri hæð er dálítil forstofa fyrir framan fjögur herbergi. Það eykur einkaíbúðabraginn á hótelinu. Bezt er að vera ofarlega til að fá útsýni og í herbergjum með tölum sem enda á 03 og 04, því að þau snúa út að Prinsengracht með útsýni yfir kirkjuturna miðborgarinnar.

Herbergi nr. 504 beið okkar nýtízkulegt, með ferskum ávöxtum í skál. Plastinnréttingarnar voru hvítar og dálítið kuldalegar. Rúm var fyrir tvo hægindastóla við stóran útsýnisglugga, sem opnaðist út á örlitlar svalir. Tvöfalt glerið hindraði hávaða frá Leidsestraat. Baðherbergið var fullflísað, vel búið og hafði einnig stóran útsýnisglugga.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 350 með morgunverði.

(Dikker en Thijs, Prinsengracht 444, sími 626 7721, fax 625 8986, telex 13161, C4)

Port van Cleve

Enn eitt mjög vel í sveit setta hótelið er 99 herbergja Port van Cleve, sem er að baki konungshallarinnar, við hlið gamla aðalpósthússins, er hefur verið breytt í eins konar Kringlu. Þetta er lítið og notalegt hótel með vingjarnlegu starfsliði. Niðri er einn af frægustu veitingasölum borgarinnar.

Herbergi nr. 518 sneri að húsabaki með útsýni yfir nálæg þök. Það var mjög stórt og stílhreint að búnaði, með stóru og fullflísuðu baðherbergi.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 310 með morgunverði.

(Port van Cleve, Nieuwezijds Voorburgwal 178-180, sími 624 4860, fax 622 0240, telex 13129, A3)

Frommer

Eitt skemmtilegu hótelanna í Amsterdam er Arthur Frommer, 90 herbergja hótel nálægt Rembrandtsplein og Museum Fodor. Það er innréttað í sambýlishúsi þrettán vefara.

Herbergi nr. 214 var búið sérkennilegum húsgögnum, þar á meðal útskornum hægindastólum og ruggustól, sem var um það bil að fara úr límingu. Geysiþykkar ábreiður voru á rúmum. Húsbúnaðurinn var dálítið byrjaður að láta á sjá.

Baðherbergið var lítið en hafði að geyma stóran, niðurgrafinn sturtubotn. Engin herbergisþjónusta var veitt.
Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 240 með morgunverði.

(Arthur Frommer, Noorderstraat 46, sími 622 0328, fax 620 3208, telex 14047, D3)

Agora

Af ódýru hótelunum reyndist okkur drýgst Agora, sem er við Singel, rétt við Koningsplein. Það er ákaflega vel í sveit sett, rétt hjá hótelinu Ambassade, og skemmtilega lítið, aðeins 14 herbergja. Útidyrnar eru alltaf læstar, en hótelgestir fá útidyralykil. Morgunverðarstofan er smekkleg, með stórum glugga út að litlum garði. Hótelhaldarar eru afar viðkunnanlegir. Lága verðið stafar að einhverju leyti af, að ekki er lyfta í húsinu.

Herbergi nr. 27 var fremur lítið og búið öldruðum húsgögnum vönduðum, þar á meðal póleruðu skrifborði. Allt var í góðu lagi í baðherberginu, sturta til dæmis einkar öflug.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 180.

(Agora, Singel 462, sími og fax 627 2200, telex 12657, C3)

Owl

Einna ódýrust af þeim sómasamlegu hótelum með baði á herbergjum, sem við fundum í Amsterdam, eru nokkur hótel víð Roemer Visscherstraat að baki Marriott hótels og í næsta nágrenni við söfnin frægu umhverfis Museumsplein.

Skemmtilegast þeirra er Owl, við þann enda götunnar, sem næstur er Marriott. Þetta er friðsælt, lítið, 34 herbergja hótel með vingjarnlegu starfsliði. Morgunverðarsalur í kjallara er snyrtilega innréttaður.

Herbergi nr. 444 sneri út að garði að húsabaki. Það var lítið, en sómasamlegt og hafði fullflísað baðherbergi. Nokkuð hljóðbært er í húsinu.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 175 með morgunverði.

(Owl, Roemer Visscherstraat 1, sími 618 9484, fax 618 9441, telex 13360, D5)

Vondel

Við enda sömu götu, enn nær Marriott, er 35 herbergja Vondel, notalegt hótel með vingjarnlegu starfsliði og svipuðum kostum og göllum og Owl. Herbergi nr. 5 var þó mun stærra en tilsvarandi herbergi á Owl, hefur raunar setustofupart og samt pláss fyrir þriðja rúmið. Húsgögn voru gömul, en hreinleg. Baðið var flísalagt.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 175 með morgunverði.

(Vondel, Vondelstraat 28, sími 612 O120, ekki telex, C5)

Parkzicht

Þetta er lítið og notalegt hótel með aðeins 15 herbergjum, sem sum snúa út að Vondelpark. Herbergi nr. 5 var búið gamaldags húsgögnum í góðu lagi. Baðherbergi var með fullnægjandi búnaði.

Tveggja manna herbergi kostaði Fl. 145 með morgunverði.

(Parkzicht, Roemer Visscherstraat 35, sími 618 1954, ekki telex, D5)

Önnur hótel á sama verði á svipuðum stað við götuna eru Sipermann, Roemer Visscherstraat 35, sími 616 1866, Fl. 135 með morgunverði; og Engeland, Roemer Visscherstraat 30a, sími 612 9691, Fl. 155 með morgunverði. Athugið, að ekki eru öll herbergi með baði á þessum hótelum.

1984 og 1992

© Jónas Kristjánsson