Vandamál þjóðarinnar leysast ekki, þótt píratar nái fram stjórnarskrá fólksins og gjaldskyldri þjóðareign auðlinda. Þetta eru frábær og brýn atriði, en valda ekki sjálfkrafa bata annarra vandamála, sem hrjá okkur. Sjálfvirkni er ofmetið fyrirbæri í pólitík. Píratar þurfa að velja félagslegan markaðsbúskap að hætti Þýzkalands og Norðurlanda eða núverandi dólgakapítalisma stjórnvalda. Ekki er nema hálft annað ár til kosninga og á þeim tíma þarf að taka skýra afstöðu til hversdagsmála. Verið er að rústa menntun, heilsufari og öryrkjum og byggja upp stéttskipt þjóðfélag. Fyrir öllum framförum þarf að berjast skref fyrir skref.
