Einu sinni tók ég þátt í samkomu af því tagi, sem nú er kölluð þjóðfundur. Sálfræðingafyrirtæki hélt fundinn á vegum Reykjavíkurborgar. Var haldinn í félagsheimili Fáks og átti að sætta fólk við vont skipulag í Elliðaárdal. Menn skrifuðu slagorð á gula miða, sem voru festir upp á vegg. Úr því komu slagorð, sem ekkert var gert með og öllum eru gleymd. Sá líka svipaðan þjóðfund á Seltjarnarnesi um skipulag bæjarins, hannaðan af sama fyrirtæki. Ég sá því fyrir löngu, að svona fundir eru aðferð við að gleðja og gabba og ginna fundarmenn. Stóri þjóðfundurinn í Laugardalshöll staðfesti þetta.
