Ríkisstjórnin lofaði gegnsæi, en grefur sig í leyndarhjúp. Grófasta dæmið er Íslandsbanki, sem hefur 95% verið seldur nafnleysingjum. Ítrekaðar tilraunir til að fá eigendaskrá hafa engan árangur borið. Þetta eru ekki bara svik, heldur líka heimska. Hún stafar af, að pólitíkusar stjórnarinnar eru svo lokaðir inni í fornum viðhorfum, að þeir þora ekki að fara eftir eigin loforðum. Embættismenn og ríkisforstjórar haga sér eins og stjórnin. Versta dæmið er Sannleiksnefndin, sem vefur sig í leyndó og nældi sér í skilafrest. Önnur vond dæmi eru skilanefndir og bankastjórar, sem fela sig í bankaleynd.
